1 Samuel 14

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Bữn muoi tangái Yô-nathan con samiang Salơ pai chóq samiang póng ca dững khễl yỗn án neq: “Hâi! Hái pỡq chu ntốq tỗp Phi-li-tin ỡt.”
1 Sucedeu, pois, que um dia disse Jônatas, filho de Saul, ao moço que lhe levava as armas: Vem, passemos à guarnição dos filisteus, que está lá daquela banda. Porém não o fez saber a seu pai.
2 Bo ki Salơ rlu nhưp nỡm ỗiq-tâi pỡ Mic-rôn, ma tỡ bữn yơng maléq tễ vil Ki-bĩah. Tahan ỡt cớp án mán tapoât culám náq,
2 E estava Saul na extremidade de Gibeá, debaixo da romeira que estava em Migrom; e o povo que havia com ele eram uns seiscentos homens.
3 dếh Ahi-cha la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ ca dững ê-phot. Ahi-cha la con samiang Ahi-túp a‑ễm I-khabot. Alới bar náq sễm ai la con samiang Phi-niat, châu Hê-li. Hê-li la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ tâng vil Si-lô. Ma tỡ bữn noau dáng Yô-nathan khoiq loŏh tễ ntốq alới ỡt.
3 E Aías, filho de Aitube, irmão de Icabô, filho de Fineias, filho de Eli, sacerdote do Senhor em Siló, trazia o éfode; porém o povo não sabia que Jônatas tinha ido.
4 Khân Yô-nathan ễ pỡq chu ntốq tỗp Phi-li-tin ỡt, án cóq pỡq rana hễp mpứng dĩ bar coah leh tarhar, bữn côl tamáu toâr cớp nhôiq ỡt bar coah rana. Côl tamáu muoi noau dŏq Bô-set; côl tamáu bar noau dŏq Sê-nê.
4 E, nas passagens pelas quais Jônatas procurava passar à guarnição dos filisteus, desta banda havia uma penha aguda, e da outra banda, uma penha aguda; e era o nome de uma Bozez; e o nome da outra, Sené.
5 Côl muoi ỡt coah angia pỡng ntốq hễp, choâng cớp raláp Mic-mat. Ma côl bar ỡt coah angia pưn choâng cớp vil Kê-ba.
5 Uma penha para o norte estava defronte de Micmás, e a outra para o sul, defronte de Gibeá.
6 Yô-nathan pai chóq samiang pỡq cớp án neq: “Hâi! Hái pỡq mpứng dĩ bar coah côl tamáu ki, pỡq chu ntốq tỗp Phi-li-tin kĩaq, la cũai tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ. Cŏh lơ Yiang Sursĩ chuai hái cống bữn. Khân Ncháu chuai hái, lứq tỡ bữn noau têq catáng hái tỡ yỗn bữn riap, tam hái bĩq náq.”
6 Disse, pois, Jônatas ao moço que lhe levava as armas: Vem, passemos à guarnição destes incircuncisos; porventura, operará o Senhor por nós, porque para com o Senhor nenhum impedimento há de livrar com muitos ou com poucos.
7 Samiang ki ta‑ỡi: “Anhia táq ntrớu la hếq pruam tê.”
7 Então, o seu pajem de armas lhe disse: Faze tudo o que tens no coração; volta, eis-me aqui contigo, conforme o teu coração.
8 Yô-nathan pai: “O! Khân ngkíq, hái pỡq yỗn tỗp Phi-li-tin hữm.
8 Disse, pois, Jônatas: Eis que passaremos àqueles homens e nos descobriremos a eles.
9 Khân tỗp alới ớn hái coan alới toâq ramóh, ki hái ỡt acoan tâng ntốq nâi voai.
9 Se nos disserem assim: Parai até que cheguemos a vós; então, ficaremos no nosso lugar e não subiremos a eles.
10 Ma khân tỗp alới ớn hái chỗn ramóh, ki hái chỗn, yuaq ranáq ki cỡt tếc yỗn hái dáng Yiang Sursĩ yỗn hái chíl riap tỗp alới.”
10 Porém dizendo assim: Subi a nós; então, subiremos, pois o Senhor os tem entregado na nossa mão, e isso nos será por sinal.
11 Chơ Yô-nathan cớp samiang ki pỡq apáh yỗn tỗp Phi-li-tin hữm. Tỗp Phi-li-tin pai neq: “Nhêng tíh! Bữn cũai Hê-brơ loŏh tễ prúng alới tooq.”
11 Descobrindo-se ambos eles, pois, à guarnição dos filisteus, disseram os filisteus: Eis que já os hebreus saíram das cavernas em que se tinham escondido.
12 Tahan ki sabau chóq Yô-nathan cớp samiang ki neq: “Anhia chỗn chu nâi! Tỗp hếq bữn ranáq ễ táq ntỡng cớp anhia.”
12 E os homens da guarnição responderam a Jônatas e ao seu pajem de armas e disseram: Subi a nós, e nós vo-lo ensinaremos. E disse Jônatas ao seu pajem de armas: Sobe atrás de mim, porque o Senhor os tem entregado na mão de Israel.
13 Chơ Yô-nathan poah chỗn tễ ntốq hễp ki, cớp samiang pỡq cớp án poah chỗn tapun án tê. Yô-nathan chíl tỗp Phi-li-tin, táq yỗn tỗp Phi-li-tin dớm. Chơ samiang pỡq ntun án cachĩt cũai Phi-li-tin ki.
13 Então, subiu Jônatas com os pés e com as mãos, e o seu pajem de armas atrás dele; e caíram diante de Jônatas, e o seu pajem de armas os matava atrás dele.
14 Tangái ki Yô-nathan cớp samiang póng ki bữn cachĩt mán bar chít náq tâng ntốq la‑a máh muoi liang sarái. Nâi la trỗ muoi alới bar náq cachĩt cũai Phi-li-tin.
14 E sucedeu esta primeira derrota, em que Jônatas e o seu pajem de armas feriram até uns vinte homens, quase no meio de uma jeira de terra que uma junta de bois podia lavrar.
15 Tahan Phi-li-tin ỡt tâng dỗn cớp ỡt yáng tiah dỗn, nheq náq alới cỡt ngcŏh lứq. Dếh alới ca dốq pỡq pũr la ngcŏh lứq tê. Tỗ chác alới cangcoaih nheq. Cutễq la cỡt cacưt, cớp alới sâng ngcŏh luat ngư.
15 E houve tremor no arraial, no campo e em todo o povo; também a mesma guarnição e os destruidores tremeram, e até a terra se alvoroçou, porquanto era tremor de Deus.
16 Tahan Salơ ca ỡt kĩaq tâng vil Ki-bĩah, cutễq Ben-yamin, bữn hữm tỗp Phi-li-tin lúh pỡq chu ức-cathức tháng.
16 Olharam, pois, as sentinelas de Saul, em Gibeá de Benjamim, e eis que a multidão se derramava e fugia, batendo-se.
17 Ngkíq Salơ ớn tahan án neq: “Noap salĩq! Bữn noau tễ tỗp hái ma tỡ bữn ỡt bân nâi?”
17 Disse, então, Saul ao povo que estava com ele: Ora, contai e vede quem é que saiu dentre nós. E contaram, e eis que nem Jônatas nem o seu pajem de armas estavam ali.
18 Salơ ớn cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ, ramứh Ahi-cha, neq: “Mới dững ê-phot chu nâi!” (Bo ki Ahi-cha cỡt cũai dững ê-phot choâng moat máh cũai proai I-sarel.)
18 Então, Saul disse a Aías: Traze aqui a arca de Deus (porque, naquele dia, estava a arca de Deus com os filhos de Israel).
19 Ma bo Salơ ntôm táq ntỡng cớp cũai tễng rit sang, bữn sưong uot-uot lứq ễn tễ dỗn tỗp Phi-li-tin. Ngkíq Salơ pai neq: “Sanua tỡ loâp blớh noâng Yiang Sursĩ.”
19 E sucedeu que, estando Saul ainda falando com o sacerdote, o alvoroço que havia no arraial dos filisteus ia crescendo muito e se multiplicava, pelo que disse Saul ao sacerdote: Retira a tua mão.
20 Chơ Salơ cớp tahan án loŏh pỡq chíl tỗp Phi-li-tin; ma tỗp Phi-li-tin rachíl ratuaq manoaq poâiq manoaq, cỡt ranáq ức-cathức tháng.
20 Então, Saul e todo o povo que havia com ele se ajuntaram e vieram à peleja; e eis que a espada de um era contra o outro, e houve mui grande tumulto.
21 Máh cũai Hê-brơ ỡt coah tỗp Phi-li-tin tễ nhũang cớp ỡt tâng dỗn tahan Phi-li-tin, sanua alới pĩen mứt tamái, chơ pruam ỡt loah coah puo Salơ cớp Yô-nathan ễn.
21 Também com os filisteus havia hebreus, como dantes, que subiram com eles ao arraial em redor; e também estes se ajuntaram com os israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 Máh cũai I-sarel ỡt tooq tâng cuar cóh Ep-ra-im bữn sâng tỗp Phi-li-tin lúh pláh nheq; ngkíq tỗp alới toâq parỗm loah parnơi mut chíl tỗp Phi-li-tin tê.
22 Ouvindo, pois, todos os homens de Israel que se esconderam pela montanha de Efraim que os filisteus fugiam, eles também os perseguiram de perto na peleja.
23 Alới rapuai tỗp Phi-li-tin toau luat vil Bet Aven. Ngkíq, Yiang Sursĩ chuai tỗp I-sarel bữn riap tâng tangái ki.
23 Assim, livrou o Senhor a Israel naquele dia; e o arraial passou a Bete-Áven.
24 Ma tâng tangái ki tahan tỗp I-sarel sâng ieuq lakéh lứq, cỗ panhieih púng. Yuaq Salơ patâp samoât lứq neq: “Cứq sễq ŏ́c pupap satooh pĩeiq cũai aléq ma cha dỗi tâng tangái nâi, nhũang cứq culáh dỡq chóq cũai par‑ũal cứq.”
24 E estavam os homens de Israel já exaustos naquele dia, porquanto Saul conjurara o povo, dizendo: Maldito o homem que comer pão até à tarde, para que me vingue de meus inimigos. Pelo que todo o povo se absteve de provar pão.
25 Tỗp alới mut tâng arưih cớp ramóh sóh khĩal sa‑ữi ntốq.
25 E todo o povo chegou a um bosque; e havia mel na superfície do campo.
26 Dũ nỡm aluang bữn moang sóh khĩal, ma tỡ bữn noau khớn ĩt cha, yuaq dũ náq cũai ngcŏh tễ santoiq Salơ khoiq pupap.
26 E, chegando o povo ao bosque, eis que havia um manancial de mel; porém ninguém chegou a mão à boca, porque o povo temia a conjuração.
27 Ma Yô-nathan tỡ bữn sâng santoiq mpoaq án pupap dŏq canứh cũai tahan. Ngkíq án ĩt ralỡng tóc sóh khĩal, cớp yễl dỡq khĩal tễ pôi ralỡng. Chơ bo ki toâp án bữn rêng loah.
27 Porém Jônatas não tinha ouvido quando seu pai conjurara o povo, e estendeu a ponta da vara que tinha na mão, e a molhou no favo de mel; e, tornando a mão à boca, aclararam-se os seus olhos.
28 Ma bữn muoi noaq tahan atỡng án neq: “Tỗp hếq cỡt ieuq cỗ panhieih, yuaq mpoaq anhia khoiq pupap canứh tỗp hếq neq: ‘Sễq máh ŏ́c pupap satooh pĩeiq pỡ cũai aléq ma cha tâng tangái nâi.’”
28 Então, respondeu um do povo e disse: Solenemente, conjurou teu pai o povo, dizendo: Maldito o homem que comer hoje pão. Pelo que o povo desfalecia.
29 Yô-nathan ta‑ỡi: “Mpoaq cứq táq coat lứq yỗn máh tỗp hái. Nhêng nâi! Cứq bữn rêng loah toâp vớt cứq bữn yễl dỡq khĩal.
29 Então, disse Jônatas: Meu pai tem turbado a terra; ora, vede como se me aclararam os olhos por ter provado um pouco deste mel.
30 Tâng tangái nâi, o lứq la hái cha sana hái pũr bữn tễ cũai par‑ũal, chơ bữn rêng achỗn. Chanchớm salĩq, khân tỗp hái ma táq ngkíq, hái bữn cachĩt tỗp Phi-li-tin sa‑ữi lứq ễn!”
30 Quanto mais se o povo hoje livremente tivesse comido do despojo que achou de seus inimigos. Porém, agora, não foi tão grande o estrago dos filisteus.
31 Tâng tangái ki tỗp I-sarel chíl riap tỗp Phi-li-tin. Alới rachíl sốt rana tễ vil Mic-mat toau toâq vil Ai-yalôn. Ma tữ toâq ntốq ki, tỗp alới cỡt ieuq lứq cỗ sâng panhieih.
31 Feriram, porém, aquele dia aos filisteus, desde Micmás até Aijalom; e o povo desfaleceu em extremo.
32 Ngkíq alới tál tháng pỡq pũr ĩt máh crơng tễ tỗp Phi-li-tin. Alới pũr ĩt cữu cớp ntroŏq, cớp alới kiac bân ntốq ki toâp. Chơ alới cha sâiq noâng bữn aham.
32 Então, o povo se lançou ao despojo, e tomaram ovelhas, e vacas, e bezerros e os degolaram no chão; e o povo os comeu com sangue.
33 Vớt ki bữn noau toâq atỡng Salơ neq: “Nhêng ki! Bữn cũai táq lôih chóq Yiang Sursĩ na alới cha sâiq noâng bữn aham.”
33 E o anunciaram a Saul, dizendo: Eis que o povo peca contra o Senhor , comendo com sangue. E disse ele: Aleivosamente, procedestes; revolvei-me hoje uma grande pedra.
34 Chơ án pai ễn neq: “Pỡq atỡng dũ náq cũai yỗn alới dững ntroŏq cớp cữu, chơ kiac cớp cha pỡ ntốq nâi. Chỗi táq lôih chóq Yiang Sursĩ cỗ cha sâiq noâng bữn aham.”
34 Disse mais Saul: Derramai-vos entre o povo e dizei-lhes: Trazei-me cada um o seu boi, e cada um a sua ovelha, e degolai- os aqui, e comei, e não pequeis contra o Senhor , comendo com sangue. Então, todo o povo trouxe de noite, cada um com a sua mão, o seu boi, e os degolaram ali.
35 Salơ táq prông yỗn Yiang Sursĩ. Nâi la trỗ muoi Salơ táq prông sang.
35 Então, edificou Saul um altar ao Senhor ; este foi o primeiro altar que edificou ao Senhor .
36 Chơ Salơ pai chóq tahan án neq: “Sadâu nâi hái pỡq chíl tỗp Phi-li-tin. Hái chíl tuoiq alới yỗn toau toâq tarưp, cớp cachĩt táh nheq tỗp alới.”
36 Depois, disse Saul: Desçamos, de noite, atrás dos filisteus, e despojemo-los, até que amanheça a luz, e não deixemos de resto um homem deles. E disseram: Tudo o que parecer bem aos teus olhos faze. Disse, porém, o sacerdote: Cheguemo-nos aqui a Deus.
37 Ngkíq Salơ blớh Yiang Sursĩ neq: “Anhia ễq hếq pỡq chíl tỗp Phi-li-tin tỡ? Anhia ễ chuai hếq yỗn chíl riap tỗp alới tỡ?”
37 Então, consultou Saul a Deus, dizendo: Descerei atrás dos filisteus? Entregá-los-ás na mão de Israel? Porém aquele dia lhe não respondeu.
38 Chơ Salơ arô máh cũai sốt tỗp I-sarel cớp pai neq: “Anhia toâq pỡq nâi cớp blớh salĩq noau táq lôih ntrớu tâng tangái nâi.
38 Então, disse Saul: Chegai-vos para cá, todos os chefes do povo, e informai-vos, e vede em que se cometeu hoje este pecado.
39 Cứq sễq parkhán nhơ ramứh Yiang Sursĩ, la Yiang tamoong mantái cớp chuai níc cũai I-sarel, cũai aléq ma táq lôih tâng tangái nâi, cóq án cuchĩt, tam án la Yô-nathan con samiang cứq.”
39 Porque vive o Senhor , que salva a Israel, que, ainda que seja em meu filho Jônatas, certamente morrerá. E nenhum de todo o povo lhe respondeu.
40 Chơ Salơ pai chóq tỗp alới neq: “Tỗp anhia dũ náq ỡt tayứng coah ki. Ma cứq cớp Yô-nathan con samiang cứq, ki hếq ỡt tayứng coah nâi.”
40 Disse mais a todo o Israel: Vós estareis de uma banda, e eu e meu filho Jônatas estaremos da outra banda. Então, disse o povo a Saul: Faze o que parecer bem aos teus olhos.
41 Salơ blớh Yiang Sursĩ neq: “Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu tỗp I-sarel ơi! Cỗ nŏ́q anhia tỡ bữn ta‑ỡi cứq tâng tangái nâi? Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu tỗp I-sarel ơi! Sễq anhia ta‑ỡi cứq na cốc tamáu miar khong anhia. Khân ranáq lôih cỡt tễ Yô-nathan tỡ la tỗ cứq toâp, sễq anhia ta‑ỡi na Urim. Ma khân ŏ́c lôih toâq tễ tỗp I-sarel, sễq anhia ta‑ỡi na Thumim.”
41 Falou, pois, Saul ao Senhor , Deus de Israel: Mostra o inocente. Então, Jônatas e Saul foram tomados por sorte, e o povo saiu livre.
42 Chơ Salơ pai neq: “Sễq Yiang Sursĩ rasữq cứq cớp Yô-nathan con samiang cứq.”
42 Então, disse Saul: Lançai a sorte entre mim e Jônatas, meu filho. E foi tomado Jônatas.
43 Salơ blớh Yô-nathan neq: “Mới táq lôih ntrớu?”
43 Disse, então, Saul a Jônatas: Declara-me o que tens feito. E Jônatas lho declarou e disse: Tão somente provei um pouco de mel com a ponta da vara que tinha na mão; eis que devo morrer?
44 Salơ pai chóq con án neq: “Khân mới tỡ bữn cuchĩt tâng tangái nâi, sễq Yiang Sursĩ cachĩt táh chíq cứq.”
44 Então, disse Saul: Assim me faça Deus e outro tanto, que com certeza morrerás, Jônatas.
45 Ma máh tahan pai chóq Salơ neq: “Pĩeiq tỡ Yô-nathan cuchĩt? Án la cũai ayông tỗp I-sarel yỗn chíl riap. Tỡ têq mŏ! Tỗp hếq sễq parkhán cớp Yiang Sursĩ ca tamoong mantái níc neq: Lứq samoât, muoi ntreh sóc tâng plỡ án la tỡ têq pứt. Ranáq án táq tâng tangái nâi Yiang Sursĩ toâp chuai.”
45 Porém o povo disse a Saul: Morrerá Jônatas, que efetuou tão grande salvação em Israel? Nunca tal suceda. Vive o Senhor , que não lhe há de cair no chão um só cabelo da sua cabeça! Pois com Deus fez isso, hoje. Assim, o povo livrou a Jônatas, para que não morresse.
46 Vớt ki, Salơ tỡ bữn rapuai noâng tỗp Phi-li-tin, chơ alới píh chu loah cruang cutễq alới bữm.
46 E Saul deixou de seguir os filisteus, e os filisteus se foram ao seu lugar.
47 Toâq Salơ chỗn cỡt puo cũai I-sarel, án chíl máh cũai par‑ũal án, bữn tỗp neq: Mô-ap, Amôn, Ê-dôm, máh puo vil Sô-ba, cớp tỗp Phi-li-tin. Tâng dũ ntốq án pỡq rachíl la án chíl riap nheq.
47 Então, tomou Saul o reino sobre Israel e pelejou contra todos os seus inimigos em redor: contra Moabe, e contra os filhos de Amom, e contra Edom, e contra os reis de Zobá, e contra os filisteus; e, para onde quer que se voltava, executava castigos.
48 Án rachíl clŏ́q lứq, cớp án chíl riap tỗp A-maléc hỡ. Án chuai tỗp I-sarel yỗn vớt tễ cũai pũr alới.
48 E houve-se valorosamente, e feriu aos amalequitas, e libertou a Israel da mão dos que o saqueavam.
49 Máh con samiang Salơ bữn ramứh neq: Yô-nathan, It-vi, cớp Mal-ki Sũa. Con mansễm clúng án ramứh Mê-rap, cớp con ralŏ́h án ramứh Mi-cal.
49 E os filhos de Saul eram Jônatas, e Isvi, e Malquisua; e os nomes de suas duas filhas eram estes: o nome da mais velha, Merabe, e o nome da mais nova, Mical.
50 Lacuoi Salơ ramứh Ahi-nũam la con mansễm Ahi-mat. Cũai sốt tahan Salơ la sễm ai án bữm, ramứh Ap-nơ. Ap-nơ la con samiang Nơ, anhi Salơ.
50 E o nome da mulher de Saul, Ainoã, filha de Aimaás; e o nome do general do exército, Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Ki-sơ la mpoaq Salơ, cớp Nơ la mpoaq Ap-nơ; cớp alới bar náq ki la con samiang Abiel.
51 E Quis, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 Nheq dỡi tamoong Salơ, án chíl níc tỗp Phi-li-tin. Toâq án ramóh manoaq samiang bán rêng cớp clŏ́q lứq, chơ án amut yỗn cỡt tahan án.
52 E houve uma forte guerra contra os filisteus, todos os dias de Saul; pelo que Saul, a todos os homens valentes e valorosos que via, os agregava a si.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.