1 Crônicas 21
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI
1 Yiang Satan yoc ễ dững ŏ́c rúng pứt atoâq pỡ cũai I-sarel. Ngkíq án mandốq puo Davĩt yỗn noap thrỗq cũai I-sarel.
1 Satanás levantou-se contra Israel e levou Davi a fazer um recenseamento do povo.
2 Puo Davĩt ớn Yô-ap cớp máh sốt tahan canŏ́h neq: “Cóq anhia loŏh pỡq chũop cruang I-sarel; chơ noap thrỗq cũai proai tễ angia pỡng yỗn toau toâq angia pưn. Cứq yoc ễ dáng bữn sa‑ữi máh léq.”
2 Davi disse a Joabe e aos outros comandantes do exército: "Vão e contem os israelitas desde Berseba até Dã e tragam-me um relatório para que eu saiba quantos são".
3 Yô-ap ta‑ỡi neq: “Sễq Yiang Sursĩ táq yỗn cũai proai I-sarel cỡt rứh rưong sa‑ữi hỡn tễ nâi toâq muoi culám trỗ! Puo hếq ơi! Tỗp alới la moang cũai táq ranáq anhia. Cỗ nŏ́q anhia ma táq ranáq nâi yỗn máh cũai proai chũop cruang cỡt lôih?”
3 Joabe, porém, respondeu: "Que o Senhor multiplique o povo dele por cem. Ó rei, meu senhor, não são, porventura, todos eles súditos do meu senhor? Por que o meu senhor deseja fazer isso? Por que deveria trazer culpa sobre Israel? "
4 Ma puo Davĩt tỡ bữn noap parnai Yô-ap atỡng, chơ án yỗn alới táq ariang án ớn. Ngkíq yuaq Yô-ap loŏh cớp pỡq chũop cruang I-sarel; toâq moâm án ngih, án píh chu loah pỡ vil Yaru-salem.
4 Mas a palavra do rei prevaleceu, de modo que Joabe partiu, percorreu todo o Israel e então voltou a Jerusalém.
5 Án atỡng puo Davĩt dáng nheq tễ máh thrỗq cũai samiang têq cỡt tahan, la neq: tâng tỗp I-sarel la 1,100,000 náq; tâng tỗp Yuda la 470,000 náq.
5 Joabe apresentou a Davi o relatório com o número dos homens de combate: Em todo o Israel havia um milhão e cem mil homens habilitados para o serviço militar, sendo quatrocentos e setenta mil de Judá.
6 Ma Yô-ap tỡ bữn pruam cớp santoiq puo ớn án, ngkíq án tỡ bữn ngih máh tỗp Lê-vi cớp tỗp Ben-yamin.
6 Mas Joabe não incluiu as tribos de Levi e de Benjamim na contagem, pois a ordem do rei lhe parecera absurda.
7 Ma Yiang Sursĩ la tỡ bữn bũi tê tễ ranáq ki; yuaq ngkíq án yỗn tỗp I-sarel roap tôt.
7 Essa ordem foi reprovada por Deus, e por isso ele puniu Israel.
8 Chơ puo Davĩt ngin kho chóq Yiang Sursĩ neq: “Ranáq cứq táq nâi la lôih toâr lứq! Ngkíq sễq anhia táh lôih cứq nứng. Cứq khoiq táq ranáq sacũl lứq!”
8 Então Davi disse a Deus: "Pequei gravemente com o que fiz. Agora eu te imploro que perdoes o pecado do teu servo, porque cometi uma grande loucura! "
9 Chơ Yiang Sursĩ atỡng Cát, la cũai dốq atỡng tang bỗq Yiang Sursĩ yỗn Davĩt neq:
9 O Senhor disse a Gade, o vidente de Davi:
10 “Cóq mới pỡq atỡng Davĩt neq: Cứq parữoh yỗn án rưoh ĩt muoi ramứh tễ pái ramứh. Chơ cứq ễ táq ariang án rưoh.”
10 "Vá dizer a Davi: ‘Assim diz o Senhor: Estou lhe dando três opções. Escolha uma delas, e eu a executarei contra você’ ".
11 Ngkíq, Cát pỡq ramóh puo Davĩt, cớp atỡng puo máh santoiq Yiang Sursĩ khoiq ớn. Án pai neq: “Yiang Sursĩ yỗn anhia rưoh muoi ramứh tễ pái ramứh la neq:
11 Então Gade foi a Davi e lhe disse: "Assim diz o Senhor: ‘Escolha:
12 Muoi la bữn pái cumo cỡt ranáq panhieih khlac tâng cruang anhia; bar la bữn pái casâi anhia lúh tễ cũai par‑ũal; pái la bữn pái tangái Yiang Sursĩ ĩt dau án chíl anhia. Dau ki sacâm tễ ỗn ễ toâq pỡ cruang anhia; ranễng án toâp dững atoâq ŏ́c cuchĩt pứt pỡ cũai I-sarel. Cóq anhia chanchớm yỗn o; chơ atỡng loah hếq, dŏq hếq ta‑ỡi loah Yiang Sursĩ.”
12 três anos de fome, três meses fugindo de seus adversários, perseguido pela espada deles, ou três dias da espada do Senhor, isto é, três dias de praga, com o anjo do Senhor assolando todas as regiões de Israel’. Decida agora como devo responder àquele que me enviou".
13 Puo Davĩt ta‑ỡi: “Cứq sâng dớt sarnớm! Cứq ễq Yiang Sursĩ toâp rưoh ntrớu án yoc ễ manrap hếq, yuaq án bữn ŏ́c sarũiq táq. Ma chỗi chiau yỗn máh cũai aléq manrap cứq.”
13 Davi respondeu: "É grande a minha angustia! Prefiro cair nas mãos do Senhor, pois é grande a sua misericórdia, e não nas mãos dos homens".
14 Ngkíq Yiang Sursĩ yỗn ỗn toâq pỡ cruang cũai I-sarel, chơ bữn cũai cuchĩt 70,000 náq.
14 Então o Senhor enviou uma praga sobre Israel, e setenta mil homens de Israel morreram.
15 Chơ Yiang Sursĩ ớn ranễng án sễng talốh táh chíq vil Yaru-salem, ma án lêq loah tamái, cớp sưoq ranễng ki neq: “Tangứt! Péq chơ!”
15 E Deus enviou um anjo para destruir Jerusalém. Mas, quando o anjo ia fazê-lo, o Senhor olhou e arrependeu-se de trazer a catástrofe, e ele disse ao anjo destruidor: "Pare! Já basta! " Naquele momento o anjo do Senhor estava perto da eira de Araúna, o jebuseu.
16 Puo Davĩt hữm ranễng Yiang Sursĩ tayứng dĩ ria paloŏng cớp cutễq; tâng atĩ án ayễq pla dau, thrũan ễ talốh vil Yaru-salem. Chơ Davĩt cớp máh cũai arieih sớp tampâc tanúh, cớp pũp mieiq asễng tâng cutễq.
16 Davi olhou para cima e viu o anjo do Senhor entre o céu e a terra, com uma espada na mão erguida sobre Jerusalém. Então Davi e as autoridades de Israel, vestidos de luto, prostraram-se, rosto em terra.
17 Chơ puo Davĩt câu neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Cứq toâp táq lôih. Cứq toâp ớn noau ngih cũai proai I-sarel. Ma máh cũai nâi, alới tỡ bữn táq lôih ntrớu. Yiang Sursĩ cứq ơi! Sễq anhia yỗn cứq cớp dống sũ cứq roap tôt; ma dŏq loah dỡi tamoong máh cũai proai anhia.”
17 Davi disse a Deus: "Não fui eu que ordenei contar o povo? Fui eu que pequei e fiz o mal. Estes não passam de ovelhas. O que eles fizeram? Ó Senhor meu Deus, que o teu castigo caia sobre mim e sobre a minha família, mas não sobre o teu povo! "
18 Chơ ranễng Yiang Sursĩ atỡng yỗn Cát ớn puo Davĩt táq muoi lám prông dŏq chiau sang yỗn Yiang Sursĩ pỡ ntốq púh saro khong Arau-na tễ tỗp Yê-but.
18 Então o anjo do Senhor mandou Gade dizer a Davi que construísse um altar na eira de Araúna, o jebuseu.
19 Puo Davĩt táq puai samoât Yiang Sursĩ ớn án; chơ án pỡq chu ntốq púh saro samoât Cát khoiq atỡng án.
19 Davi foi para lá, em obediência à palavra que Gade havia falado em nome do Senhor.
20 Arau-na cớp pỗn náq con samiang án ỡt púh saro tâng ntốq púh saro án bữm. Toâq alới hữm ranễng Yiang Sursĩ, chơ máh con samiang án lúh tooq nheq.
20 Araúna estava debulhando o trigo; virando-se, viu o anjo, e ele e seus quatro filhos que estavam com ele se esconderam.
21 Toâq Arau-na hữm puo Davĩt ntôm toâq, ngkíq án loŏh tễ ntốq púh saro, chơ pỡq roap chỗm puo Davĩt. Án pũp asễng choâng moat puo.
21 Nisso chegou Davi e, quando Araúna o viu, saiu da eira e prostrou-se diante de Davi, rosto em terra.
22 Puo Davĩt pai chóq án neq: “Sễq mới chếq ntốq púh saro nâi yỗn cứq; cứq ễ táq prông dŏq sang yỗn Yiang Sursĩ, dŏq máh ỗn cỡt pứt nheq. Ma cứq ễ yỗn poân kia ntốq púh saro nâi.”
22 E Davi lhe pediu: "Ceda-me o terreno da sua eira para eu construir um altar em honra do Senhor, para que cesse a praga sobre o povo. Venda-me o terreno pelo preço justo".
23 Arau-na ta‑ỡi: “Puo hếq ơi! Sễq anhia ĩt cớp táq samoât anhia yoc. Tâng ntốq nâi bữn ntroŏq yỗn anhia bốh tâng prông sang, cớp bữn aluang púh saro dŏq táq ũih ien bốh, dếh bữn saro dŏq cỡt crơng chiau sang yỗn Yiang Sursĩ. Hếq sễq chiau nheq crơng nâi yỗn anhia.”
23 Mas Araúna disse a Davi: "Considera-o teu! Que o meu rei e senhor faça dele o que desejar. Eu darei os bois para os holocaustos, o debulhador para servir de lenha, e o trigo para a oferta de cereal. Tudo isso eu dou a ti".
24 Ma puo Davĩt ta‑ỡi án: “Tỡ cỡn ngkíq! Cứq tỡ ễq chiau sang yỗn Yiang Sursĩ máh crơng cứq bữn miat sâng.”
24 O rei Davi, porém, respondeu a Araúna: "Não! Faço questão de pagar o preço justo. Não darei ao Senhor aquilo que pertence a você, nem oferecerei um holocausto que não me custe nada".
25 Chơ puo Davĩt yỗn kia ntốq púh saro pỡ Arau-na tapoât culám ŏ́c yễng.
25 Então Davi pagou a Araúna sete quilos e duzentos gramas de ouro pelo terreno.
26 Tâng ntốq ki án táq muoi lám prông sang yỗn Yiang Sursĩ, dếh bốh crơng chiau sang, cớp chiau sang crơng dŏq cỡt ratoi. Chơ án câu chu Yiang Sursĩ; cớp Yiang Sursĩ ta‑ỡi án na yỗn ũih sễng tễ paloŏng cat nheq máh crơng án chiau sang tâng prông ki.
26 E Davi edificou ali um altar ao Senhor e ofereceu holocaustos e sacrifícios de comunhão. Davi invocou o Senhor, e o Senhor lhe respondeu com fogo que veio do céu sobre o altar de holocaustos.
27 Chơ Yiang Sursĩ ớn ranễng án dŏq loah pla dau, cớp ranễng ki trĩh án.
27 E o Senhor ordenou ao anjo que pusesse a espada na bainha.
28 Toâq puo Davĩt hữm Yiang Sursĩ ta‑ỡi santoiq án câu sễq pỡ ntốq púh saro khong Arau-na, ngkíq án bốh charán chiau sang tâng prông pỡ ntốq ki.
28 Nessa ocasião viu Davi que o Senhor lhe havia respondido na eira de Araúna, o jebuseu, e passou a oferecer sacrifícios ali.
29 Bo ki Dống Sang Aroâiq Môi-se khoiq táq pỡ ntốq aiq cớp prông dŏq chiau sang crơng, noâng ỡt tâng vil Ki-bê-ôn;
29 Naquela época, o tabernáculo do Senhor que Moisés fizera no deserto, e o altar de holocaustos, estavam em Gibeom.
30 ma puo Davĩt tỡ khớn pỡq sang toam Yiang Sursĩ pỡ ntốq ki, yuaq án ngcŏh pla dau ranễng Yiang Sursĩ.
30 Mas Davi não podia consultar a Deus lá, pois tinha medo da espada do anjo do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.