1 Crônicas 21

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yiang Satan yoc ễ dững ŏ́c rúng pứt atoâq pỡ cũai I-sarel. Ngkíq án mandốq puo Davĩt yỗn noap thrỗq cũai I-sarel.
1 Então, Satanás se levantou contra Israel e incitou Davi a numerar a Israel.
2 Puo Davĩt ớn Yô-ap cớp máh sốt tahan canŏ́h neq: “Cóq anhia loŏh pỡq chũop cruang I-sarel; chơ noap thrỗq cũai proai tễ angia pỡng yỗn toau toâq angia pưn. Cứq yoc ễ dáng bữn sa‑ữi máh léq.”
2 E disse Davi a Joabe e aos maiorais do povo: Ide, contai a Israel desde Berseba até Dã; e trazei-me a conta, para que saiba o número deles.
3 Yô-ap ta‑ỡi neq: “Sễq Yiang Sursĩ táq yỗn cũai proai I-sarel cỡt rứh rưong sa‑ữi hỡn tễ nâi toâq muoi culám trỗ! Puo hếq ơi! Tỗp alới la moang cũai táq ranáq anhia. Cỗ nŏ́q anhia ma táq ranáq nâi yỗn máh cũai proai chũop cruang cỡt lôih?”
3 Então, disse Joabe: O Senhor acrescente ao seu povo cem vezes tanto como é; porventura, ó rei, meu senhor, não são todos servos de meu senhor? Por que procura isso o meu senhor? Por que seria isso causa de delito para com Israel?
4 Ma puo Davĩt tỡ bữn noap parnai Yô-ap atỡng, chơ án yỗn alới táq ariang án ớn. Ngkíq yuaq Yô-ap loŏh cớp pỡq chũop cruang I-sarel; toâq moâm án ngih, án píh chu loah pỡ vil Yaru-salem.
4 Porém a palavra do rei prevaleceu contra Joabe; pelo que saiu Joabe e passou por todo o Israel; então, voltou para Jerusalém.
5 Án atỡng puo Davĩt dáng nheq tễ máh thrỗq cũai samiang têq cỡt tahan, la neq: tâng tỗp I-sarel la 1,100,000 náq; tâng tỗp Yuda la 470,000 náq.
5 E Joabe deu a Davi a soma do número do povo; e era todo o Israel um milhão e cem mil homens, dos que arrancavam espada; e de Judá quatrocentos e setenta mil homens, dos que arrancavam espada.
6 Ma Yô-ap tỡ bữn pruam cớp santoiq puo ớn án, ngkíq án tỡ bữn ngih máh tỗp Lê-vi cớp tỗp Ben-yamin.
6 Porém os de Levi e Benjamim não contou entre eles, porque a palavra do rei foi abominável a Joabe.
7 Ma Yiang Sursĩ la tỡ bữn bũi tê tễ ranáq ki; yuaq ngkíq án yỗn tỗp I-sarel roap tôt.
7 E esse negócio também pareceu mal aos olhos de Deus, pelo que feriu a Israel.
8 Chơ puo Davĩt ngin kho chóq Yiang Sursĩ neq: “Ranáq cứq táq nâi la lôih toâr lứq! Ngkíq sễq anhia táh lôih cứq nứng. Cứq khoiq táq ranáq sacũl lứq!”
8 Então, disse Davi a Deus: Gravemente pequei em fazer tal coisa; porém, agora, sê servido tirar a iniquidade de teu servo, porque procedi mui loucamente.
9 Chơ Yiang Sursĩ atỡng Cát, la cũai dốq atỡng tang bỗq Yiang Sursĩ yỗn Davĩt neq:
9 Falou, pois, o Senhor a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 “Cóq mới pỡq atỡng Davĩt neq: Cứq parữoh yỗn án rưoh ĩt muoi ramứh tễ pái ramứh. Chơ cứq ễ táq ariang án rưoh.”
10 Vai e fala a Davi, dizendo: Assim diz o Senhor : Três coisas te proponho; escolhe uma delas, para que eu ta faça.
11 Ngkíq, Cát pỡq ramóh puo Davĩt, cớp atỡng puo máh santoiq Yiang Sursĩ khoiq ớn. Án pai neq: “Yiang Sursĩ yỗn anhia rưoh muoi ramứh tễ pái ramứh la neq:
11 E Gade veio a Davi e lhe disse: Assim diz o Senhor : Escolhe para ti:
12 Muoi la bữn pái cumo cỡt ranáq panhieih khlac tâng cruang anhia; bar la bữn pái casâi anhia lúh tễ cũai par‑ũal; pái la bữn pái tangái Yiang Sursĩ ĩt dau án chíl anhia. Dau ki sacâm tễ ỗn ễ toâq pỡ cruang anhia; ranễng án toâp dững atoâq ŏ́c cuchĩt pứt pỡ cũai I-sarel. Cóq anhia chanchớm yỗn o; chơ atỡng loah hếq, dŏq hếq ta‑ỡi loah Yiang Sursĩ.”
12 ou três anos de fome, ou que três meses te consumas diante de teus adversários, e a espada de teus inimigos te alcance, ou que três dias a espada do Senhor , isto é, a peste na terra e o anjo do Senhor destruam todos os termos de Israel; vê, pois, agora, que resposta hei de levar a quem me enviou.
13 Puo Davĩt ta‑ỡi: “Cứq sâng dớt sarnớm! Cứq ễq Yiang Sursĩ toâp rưoh ntrớu án yoc ễ manrap hếq, yuaq án bữn ŏ́c sarũiq táq. Ma chỗi chiau yỗn máh cũai aléq manrap cứq.”
13 Então, disse Davi a Gade: Estou em grande angústia; caia eu, pois, nas mãos do Senhor , porque são muitíssimas as suas misericórdias; mas que eu não caia nas mãos dos homens.
14 Ngkíq Yiang Sursĩ yỗn ỗn toâq pỡ cruang cũai I-sarel, chơ bữn cũai cuchĩt 70,000 náq.
14 Mandou, pois, o Senhor a peste a Israel; e caíram de Israel setenta mil homens.
15 Chơ Yiang Sursĩ ớn ranễng án sễng talốh táh chíq vil Yaru-salem, ma án lêq loah tamái, cớp sưoq ranễng ki neq: “Tangứt! Péq chơ!”
15 E o Senhor mandou um anjo a Jerusalém para a destruir; e, ao destruí-la ele, o Senhor o viu, e se arrependeu daquele mal, e disse ao anjo destruidor: Basta! Agora, retira a tua mão. E o anjo do Senhor estava junto à eira de Ornã, o jebuseu.
16 Puo Davĩt hữm ranễng Yiang Sursĩ tayứng dĩ ria paloŏng cớp cutễq; tâng atĩ án ayễq pla dau, thrũan ễ talốh vil Yaru-salem. Chơ Davĩt cớp máh cũai arieih sớp tampâc tanúh, cớp pũp mieiq asễng tâng cutễq.
16 E, levantando Davi os seus olhos, viu o anjo do Senhor , que estava entre a terra e o céu, com a espada desembainhada na sua mão estendida contra Jerusalém; então, Davi e os anciãos, cobertos de panos de saco, se prostraram sobre os seus rostos.
17 Chơ puo Davĩt câu neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Cứq toâp táq lôih. Cứq toâp ớn noau ngih cũai proai I-sarel. Ma máh cũai nâi, alới tỡ bữn táq lôih ntrớu. Yiang Sursĩ cứq ơi! Sễq anhia yỗn cứq cớp dống sũ cứq roap tôt; ma dŏq loah dỡi tamoong máh cũai proai anhia.”
17 E disse Davi a Deus: Não sou eu o que disse que se contasse o povo? E eu mesmo sou o que pequei e fiz muito mal; mas estas ovelhas que fizeram? Ah! Senhor , meu Deus, seja a tua mão contra mim e contra a casa de meu pai e não para castigo de teu povo.
18 Chơ ranễng Yiang Sursĩ atỡng yỗn Cát ớn puo Davĩt táq muoi lám prông dŏq chiau sang yỗn Yiang Sursĩ pỡ ntốq púh saro khong Arau-na tễ tỗp Yê-but.
18 Então, o anjo do Senhor disse a Gade que dissesse a Davi que subisse Davi para levantar um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu.
19 Puo Davĩt táq puai samoât Yiang Sursĩ ớn án; chơ án pỡq chu ntốq púh saro samoât Cát khoiq atỡng án.
19 Subiu, pois, Davi, conforme a palavra de Gade, que falara em nome do Senhor .
20 Arau-na cớp pỗn náq con samiang án ỡt púh saro tâng ntốq púh saro án bữm. Toâq alới hữm ranễng Yiang Sursĩ, chơ máh con samiang án lúh tooq nheq.
20 E, virando-se Ornã, viu o anjo, e se esconderam com ele seus quatro filhos; e Ornã estava trilhando o trigo.
21 Toâq Arau-na hữm puo Davĩt ntôm toâq, ngkíq án loŏh tễ ntốq púh saro, chơ pỡq roap chỗm puo Davĩt. Án pũp asễng choâng moat puo.
21 E Davi veio a Ornã; e olhou Ornã, e viu a Davi, e saiu da eira, e se prostrou perante Davi com o rosto em terra.
22 Puo Davĩt pai chóq án neq: “Sễq mới chếq ntốq púh saro nâi yỗn cứq; cứq ễ táq prông dŏq sang yỗn Yiang Sursĩ, dŏq máh ỗn cỡt pứt nheq. Ma cứq ễ yỗn poân kia ntốq púh saro nâi.”
22 E disse Davi a Ornã: Dá-me este lugar da eira, para edificar nele um altar ao Senhor ; dá-mo pelo seu valor, para que cesse este castigo sobre o povo.
23 Arau-na ta‑ỡi: “Puo hếq ơi! Sễq anhia ĩt cớp táq samoât anhia yoc. Tâng ntốq nâi bữn ntroŏq yỗn anhia bốh tâng prông sang, cớp bữn aluang púh saro dŏq táq ũih ien bốh, dếh bữn saro dŏq cỡt crơng chiau sang yỗn Yiang Sursĩ. Hếq sễq chiau nheq crơng nâi yỗn anhia.”
23 Então, disse Ornã a Davi: Toma- a para ti, e faça o rei, meu senhor, dela o que parecer bem aos seus olhos; eis que dou os bois para holocaustos, e os trilhos para lenha, e o trigo para oferta de manjares; tudo dou.
24 Ma puo Davĩt ta‑ỡi án: “Tỡ cỡn ngkíq! Cứq tỡ ễq chiau sang yỗn Yiang Sursĩ máh crơng cứq bữn miat sâng.”
24 E disse o rei Davi a Ornã: Não! Antes, pelo seu valor a quero comprar; porque não tomarei o que é teu, para o Senhor , para que não ofereça holocausto sem custo.
25 Chơ puo Davĩt yỗn kia ntốq púh saro pỡ Arau-na tapoât culám ŏ́c yễng.
25 E Davi deu a Ornã por aquele lugar o peso de seiscentos siclos de ouro.
26 Tâng ntốq ki án táq muoi lám prông sang yỗn Yiang Sursĩ, dếh bốh crơng chiau sang, cớp chiau sang crơng dŏq cỡt ratoi. Chơ án câu chu Yiang Sursĩ; cớp Yiang Sursĩ ta‑ỡi án na yỗn ũih sễng tễ paloŏng cat nheq máh crơng án chiau sang tâng prông ki.
26 Então, Davi edificou ali um altar ao Senhor , e ofereceu nele holocaustos e sacrifícios pacíficos, e invocou o Senhor , o qual lhe respondeu com fogo do céu sobre o altar do holocausto.
27 Chơ Yiang Sursĩ ớn ranễng án dŏq loah pla dau, cớp ranễng ki trĩh án.
27 E o Senhor deu ordem ao anjo, e ele meteu a sua espada na bainha.
28 Toâq puo Davĩt hữm Yiang Sursĩ ta‑ỡi santoiq án câu sễq pỡ ntốq púh saro khong Arau-na, ngkíq án bốh charán chiau sang tâng prông pỡ ntốq ki.
28 Vendo Davi, no mesmo tempo, que o Senhor lhe respondera na eira de Ornã, o jebuseu, sacrificou ali.
29 Bo ki Dống Sang Aroâiq Môi-se khoiq táq pỡ ntốq aiq cớp prông dŏq chiau sang crơng, noâng ỡt tâng vil Ki-bê-ôn;
29 Porque o tabernáculo do Senhor , que Moisés fizera no deserto, e o altar do holocausto estavam, naquele tempo, no alto de Gibeão.
30 ma puo Davĩt tỡ khớn pỡq sang toam Yiang Sursĩ pỡ ntốq ki, yuaq án ngcŏh pla dau ranễng Yiang Sursĩ.
30 E não podia Davi ir ali consultar ao Senhor, porque estava aterrorizado por causa da espada do anjo do Senhor .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.