1 Crônicas 21
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Yiang Satan yoc ễ dững ŏ́c rúng pứt atoâq pỡ cũai I-sarel. Ngkíq án mandốq puo Davĩt yỗn noap thrỗq cũai I-sarel.
1 Então Satanás se levantou contra Israel, e incitou Davi a numerar Israel.
2 Puo Davĩt ớn Yô-ap cớp máh sốt tahan canŏ́h neq: “Cóq anhia loŏh pỡq chũop cruang I-sarel; chơ noap thrỗq cũai proai tễ angia pỡng yỗn toau toâq angia pưn. Cứq yoc ễ dáng bữn sa‑ữi máh léq.”
2 E disse Davi a Joabe e aos príncipes de povo: Ide, cantai a Israel desde Berseba até Dã; e trazei-me a conta, para que eu saiba o número deles.
3 Yô-ap ta‑ỡi neq: “Sễq Yiang Sursĩ táq yỗn cũai proai I-sarel cỡt rứh rưong sa‑ữi hỡn tễ nâi toâq muoi culám trỗ! Puo hếq ơi! Tỗp alới la moang cũai táq ranáq anhia. Cỗ nŏ́q anhia ma táq ranáq nâi yỗn máh cũai proai chũop cruang cỡt lôih?”
3 Então disse Joabe: O Senhor acrescente ao seu povo cem vezes tanto como ele é! Porventura, é rei meu senhor, não são teus os servos de meu senhor? Por que requer isto e meu senhor. Por que traria ele culpa sobre Israel?
4 Ma puo Davĩt tỡ bữn noap parnai Yô-ap atỡng, chơ án yỗn alới táq ariang án ớn. Ngkíq yuaq Yô-ap loŏh cớp pỡq chũop cruang I-sarel; toâq moâm án ngih, án píh chu loah pỡ vil Yaru-salem.
4 Todavia a palavra de rei prevaleceu contra Joabe. Pelo que saiu Joabe, e passou por todo o Israel; depois voltou para Jerusalém.
5 Án atỡng puo Davĩt dáng nheq tễ máh thrỗq cũai samiang têq cỡt tahan, la neq: tâng tỗp I-sarel la 1,100,000 náq; tâng tỗp Yuda la 470,000 náq.
5 E Joabe deu a Davi o resultado da numeração do povo. E era todo o Israel um milhão e cem mil homens que arrancavam da espada; e de Judá quatrocentos e setenta mil homens que arrancavam da espada.
6 Ma Yô-ap tỡ bữn pruam cớp santoiq puo ớn án, ngkíq án tỡ bữn ngih máh tỗp Lê-vi cớp tỗp Ben-yamin.
6 Mas entre eles Joabe não contou os de Levi e Benjamim, porque a palavra do rei lhe foi abominável.
7 Ma Yiang Sursĩ la tỡ bữn bũi tê tễ ranáq ki; yuaq ngkíq án yỗn tỗp I-sarel roap tôt.
7 E este negócio desagradou a Deus, pelo que feriu Israel.
8 Chơ puo Davĩt ngin kho chóq Yiang Sursĩ neq: “Ranáq cứq táq nâi la lôih toâr lứq! Ngkíq sễq anhia táh lôih cứq nứng. Cứq khoiq táq ranáq sacũl lứq!”
8 Então disse Davi a Deus: Gravemente pequei em fazer tal coisa; agora porém, peço-te, tira a iniqüidade de teu servo, porque procedi mui loucamente.
9 Chơ Yiang Sursĩ atỡng Cát, la cũai dốq atỡng tang bỗq Yiang Sursĩ yỗn Davĩt neq:
9 Falou o Senhor a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 “Cóq mới pỡq atỡng Davĩt neq: Cứq parữoh yỗn án rưoh ĩt muoi ramứh tễ pái ramứh. Chơ cứq ễ táq ariang án rưoh.”
10 Vai, e dize a Davi: Assim diz o Senhor: Três coisas te proponho; escolhe uma delas, para que eu te faça.
11 Ngkíq, Cát pỡq ramóh puo Davĩt, cớp atỡng puo máh santoiq Yiang Sursĩ khoiq ớn. Án pai neq: “Yiang Sursĩ yỗn anhia rưoh muoi ramứh tễ pái ramứh la neq:
11 E Gade veio a Davi, e lhe disse: Assim diz o Senhor: Escolhe o que quiseres:
12 Muoi la bữn pái cumo cỡt ranáq panhieih khlac tâng cruang anhia; bar la bữn pái casâi anhia lúh tễ cũai par‑ũal; pái la bữn pái tangái Yiang Sursĩ ĩt dau án chíl anhia. Dau ki sacâm tễ ỗn ễ toâq pỡ cruang anhia; ranễng án toâp dững atoâq ŏ́c cuchĩt pứt pỡ cũai I-sarel. Cóq anhia chanchớm yỗn o; chơ atỡng loah hếq, dŏq hếq ta‑ỡi loah Yiang Sursĩ.”
12 ou três anos de fome; ou seres por três meses consumido diante de teus adversários, enquanto a espada de teus inimigos te alcance; ou que por três dias a espada do Senhor, isto é, a peste na terra, e o anjo do Senhor façam destruição por todos os termos de Israel. Vê, pois, agora que resposta hei de levar a quem me enviou.
13 Puo Davĩt ta‑ỡi: “Cứq sâng dớt sarnớm! Cứq ễq Yiang Sursĩ toâp rưoh ntrớu án yoc ễ manrap hếq, yuaq án bữn ŏ́c sarũiq táq. Ma chỗi chiau yỗn máh cũai aléq manrap cứq.”
13 Então disse Davi a Gade: Estou em grande angústia; caia eu, pois, nas mãos do Senhor, porque mui grandes são as suas misericórdias; mas que eu não caia nas mãos dos homens.
14 Ngkíq Yiang Sursĩ yỗn ỗn toâq pỡ cruang cũai I-sarel, chơ bữn cũai cuchĩt 70,000 náq.
14 Mandou, pois, o Senhor a peste a Israel; e caíram de Israel setenta mil homens.
15 Chơ Yiang Sursĩ ớn ranễng án sễng talốh táh chíq vil Yaru-salem, ma án lêq loah tamái, cớp sưoq ranễng ki neq: “Tangứt! Péq chơ!”
15 E Deus mandou um anjo a Jerusalém para a destruir; e, estando ele prestes a destrui-la, o Senhor olhou e se arrependeu daquele mal, e disse ao anjo destruidor: Basta; agora retira a tua mão. E o anjo do Senhor estava junto à eira de Ornã, o jebuseu.
16 Puo Davĩt hữm ranễng Yiang Sursĩ tayứng dĩ ria paloŏng cớp cutễq; tâng atĩ án ayễq pla dau, thrũan ễ talốh vil Yaru-salem. Chơ Davĩt cớp máh cũai arieih sớp tampâc tanúh, cớp pũp mieiq asễng tâng cutễq.
16 E Davi, levantando os olhos, viu o anjo do Senhor, que estava entre a terra e o céu, tendo na mão uma espada desembainhada estendida sobre Jerusalém. Então Davi e os anciãos, cobertos de sacos, se prostraram sobre os seus rostos.
17 Chơ puo Davĩt câu neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Cứq toâp táq lôih. Cứq toâp ớn noau ngih cũai proai I-sarel. Ma máh cũai nâi, alới tỡ bữn táq lôih ntrớu. Yiang Sursĩ cứq ơi! Sễq anhia yỗn cứq cớp dống sũ cứq roap tôt; ma dŏq loah dỡi tamoong máh cũai proai anhia.”
17 E dissemorreram Saul e seus três filhos; morreu toda a sua o povo? E eu mesmo sou o que pequei, e procedi muito mal; mas estas ovelhas, que fizeram? Seja tua mão, Senhor Deus meu, contra mim e contra a casa de meu pai, porem não contra o teu povo para castigá-lo com peste.
18 Chơ ranễng Yiang Sursĩ atỡng yỗn Cát ớn puo Davĩt táq muoi lám prông dŏq chiau sang yỗn Yiang Sursĩ pỡ ntốq púh saro khong Arau-na tễ tỗp Yê-but.
18 Então o anjo do Senhor ordenou a Gade que dissesse a Davi para subir e levantar um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu.
19 Puo Davĩt táq puai samoât Yiang Sursĩ ớn án; chơ án pỡq chu ntốq púh saro samoât Cát khoiq atỡng án.
19 Subiu, pois, Davi, conforme a palavra que Gade falara em nome do Senhor.
20 Arau-na cớp pỗn náq con samiang án ỡt púh saro tâng ntốq púh saro án bữm. Toâq alới hữm ranễng Yiang Sursĩ, chơ máh con samiang án lúh tooq nheq.
20 E, virando-se Ornã, viu o anjo; e seus quatro filhos, que estavam com ele, se esconderam. Ora, Ornã estava debulhando trigo.
21 Toâq Arau-na hữm puo Davĩt ntôm toâq, ngkíq án loŏh tễ ntốq púh saro, chơ pỡq roap chỗm puo Davĩt. Án pũp asễng choâng moat puo.
21 Quando Davi se vinha chegando a Ornã, este olhou e o viu e, saindo da terra, prostrou-se diante dele com o rosto em terra.
22 Puo Davĩt pai chóq án neq: “Sễq mới chếq ntốq púh saro nâi yỗn cứq; cứq ễ táq prông dŏq sang yỗn Yiang Sursĩ, dŏq máh ỗn cỡt pứt nheq. Ma cứq ễ yỗn poân kia ntốq púh saro nâi.”
22 Então disse Davi a Ornã: Dá-me o lugar da eira pelo seu valor, para eu edificar nele um altar ao Senhor, para que cesse esta praga de sobre o povo.
23 Arau-na ta‑ỡi: “Puo hếq ơi! Sễq anhia ĩt cớp táq samoât anhia yoc. Tâng ntốq nâi bữn ntroŏq yỗn anhia bốh tâng prông sang, cớp bữn aluang púh saro dŏq táq ũih ien bốh, dếh bữn saro dŏq cỡt crơng chiau sang yỗn Yiang Sursĩ. Hếq sễq chiau nheq crơng nâi yỗn anhia.”
23 Respondeu Ornã a Davi: Toma-o para ti, e faça o rei meu senhor o que lhe parecer bem. Eis que dou os bois para holocaustos, os trilhos para lenha, e o trigo para oferta de cereais; tudo dou.
24 Ma puo Davĩt ta‑ỡi án: “Tỡ cỡn ngkíq! Cứq tỡ ễq chiau sang yỗn Yiang Sursĩ máh crơng cứq bữn miat sâng.”
24 Mas o rei Davi disse a Ornã: Não, antes quero comprá-lo pelo seu valor; pois não tomarei para o Senhor o que é teu, nem oferecerei holocausto que não me custe nada.
25 Chơ puo Davĩt yỗn kia ntốq púh saro pỡ Arau-na tapoât culám ŏ́c yễng.
25 E Davi deu a Ornã por aquele lugar o peso de seiscentos siclos de ouro.
26 Tâng ntốq ki án táq muoi lám prông sang yỗn Yiang Sursĩ, dếh bốh crơng chiau sang, cớp chiau sang crơng dŏq cỡt ratoi. Chơ án câu chu Yiang Sursĩ; cớp Yiang Sursĩ ta‑ỡi án na yỗn ũih sễng tễ paloŏng cat nheq máh crơng án chiau sang tâng prông ki.
26 Então Davi edificou ali um altar ao Senhor, e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas; e invocou o Senhor, o qual lhe respondeu do céu, com fogo sobre o altar de holocausto.
27 Chơ Yiang Sursĩ ớn ranễng án dŏq loah pla dau, cớp ranễng ki trĩh án.
27 E o Senhor deu ordem ao anjo, que tomou a meter a sua espada na bainha.
28 Toâq puo Davĩt hữm Yiang Sursĩ ta‑ỡi santoiq án câu sễq pỡ ntốq púh saro khong Arau-na, ngkíq án bốh charán chiau sang tâng prông pỡ ntốq ki.
28 Nesse mesmo tempo, vendo Davi que o Senhor lhe respondera na eira de Ornã, o jebuseu, ofereceu ali os seus sacrifícios.
29 Bo ki Dống Sang Aroâiq Môi-se khoiq táq pỡ ntốq aiq cớp prông dŏq chiau sang crơng, noâng ỡt tâng vil Ki-bê-ôn;
29 Pois o tabernáculo do Senhor que Moisés fizera no deserto, e o altar do holocausto, estavam naquele tempo no alto de Gibeão;
30 ma puo Davĩt tỡ khớn pỡq sang toam Yiang Sursĩ pỡ ntốq ki, yuaq án ngcŏh pla dau ranễng Yiang Sursĩ.
30 mas Davi não podia ir perante ele para consultar a Deus, porque estava atemorizado por causa da espada do anjo do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.