Rute 2
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NAA
1 Ban áinen Noemi nabaje atiay, gajaol Boas. Ni kan an ala fusumo, ban ni kan asanum.
1 Noemi tinha um parente de seu marido, dono de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Funah fice, Rut naah asomol : « Nimaŋene ejow búsol ace ike gandakor baubu n’ulah waw. Ter nífokorul bo gukoñ gal oris. » Naagol : « Yoo, aw ujow ! »
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: — Deixe-me ir ao campo para apanhar espigas atrás daquele que me permitir fazer isso. Noemi respondeu: — Vá, minha filha!
3 Min ñer akay nah’aki andakor bo guᵽit me. Kan galah gagu dó naalo me, Boas aĉil go, aamme ati Elimelek.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava espigas atrás dos ceifeiros. Por casualidade entrou na parte do campo que pertencia a Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Ᵽio maa, Boas náᵽurul Betuleem bi to n’galagol. Nasaf urokaol naagil : « Emít epoyul ! » N’guogol : « Aw may mo. »
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos ceifeiros: — Que o E eles responderam: — Que o
5 Naroren afan urokaol naagol : « Bájur baubu, bay náᵽullo ? »
5 Depois, Boaz perguntou ao servo encarregado dos ceifeiros: — De quem é essa moça?
6 Naagol : « Baubu Moab ; Noemi aŋallol bo no náoleul me.
6 O servo respondeu: — Essa é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 Nácinomcin ter nájue amuruh waᵽage me ni urokaaw. No naĉilo me ni bujom bi maer, maageima áelout. »
7 Ela me pediu que a deixasse recolher espigas e ajuntá-las entre os feixes após os ceifeiros. Assim, ela veio e ficou aqui desde a manhã até agora. Só parou um pouco para descansar no abrigo.
8 Ñer Boas naah Rut : « Bájurom, uuttenom. Jamb’ubbañ ualo n’galah gace uke ró gandakor. Unamo tale ni jurok n’ularaom waarema.
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha, você não precisa ir colher em outro campo, nem se afastar daqui. Fique aqui com as minhas servas.
9 Ujuh bo wáineaw guᵽile me, nulagen waareaw gaamme n’efor. Niĉaĉaf urokaom jambi guyogeni. Marem mujogi me, uk’urem n’uinum waw wo urokaom gúij me. »
9 Fique atenta ao campo onde forem colher e vá atrás delas. Eu dei ordem aos servos para que não toquem em você. Quando você ficar com sede, vá até as vasilhas e beba da água que os servos tiraram.
10 Ñer Rut náñuᵽ iki aya gújulol bújoŋor Boas naagol : « Bu kane nujoh ínje re me, ínje aamme ajaora ? »
10 Então Rute se inclinou e, encostando o rosto no chão, disse a Boaz: — Por que o senhor está me favorecendo e se importa comigo, se eu sou uma estrangeira?
11 Boas naagol : « Niune faŋfaŋ wo nukan me asomi kábiriŋ no áini alet me. Nuhatulo bo ubugai ni ésugi, núkail uĉin n’etut bugan bugo nuffasenut no.
11 Boaz respondeu: — Já me contaram tudo o que você fez pela sua sogra, depois que você perdeu o marido. Sei que você deixou pai, mãe e a terra onde nasceu e veio para um povo que antes disso você não conhecia.
12 Atúla acami mala dáuru ᵽe dó nukan me. Nukelo ulo ni guñen Atúla Israel. Mb’acami mámah ! »
12 O Senhor lhe pague pelo bem que você fez. Que você receba uma grande recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio.
13 Rut naagol : « Núsume n’ínje nár. Gurimi gutajenom sembe. Ban ínje iŋaŋut ere n’ace ni urokai. »
13 Então Rute disse: — Meu caro senhor, você está me favorecendo muito, pois me consolou e falou ao coração desta sua serva, e eu nem mesmo sou como uma das suas servas.
14 No guomme ni fitiñ, Boas naah Rut : « Ujóul utiñ ni wóli. Uŋar fiᵽirih faa ganaĉ núrur fo ni basolen babu nutiñ. » Narobo alof uᵽilaaw. Ñer Boas nañurenulol gukoñ gasoisow. Natiñ go ak’apoñ aŋañen.
14 Na hora de comer, Boaz disse a Rute: — Venha para cá e coma do pão. Molhe o seu bocado no vinho. Ela se sentou ao lado dos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados de cereais. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou.
15 Mb’aban, nailo abbañ ak’emuruh gukoñ. Boas naah urokaol : « Jihalol namuruh gukoñ gagu hani bi n’etut guĉah gagu. Jambi julobol wáfowaf.
15 Quando ela se levantou para ir apanhar espigas, Boaz deu esta ordem aos seus servos: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não sejam rudes com ela.
16 Jiin n’júᵽuren n’uñen waw guce gukoñ mb’áju amuruh go. Dáuru ᵽe, jambi julobol wáfowaf. »
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair, para que ela as apanhe, e não a repreendam.
17 Ñer Rut namuruh gukoñ gagu bi tiname, aban nahah go ᵽe nammeŋen jubbote.
17 E assim Rute esteve apanhando espigas naquele campo até de tarde. Depois debulhou o que havia apanhado, e foi quase vinte litros de cevada.
18 Nateb jo naot.
18 Ela pegou o cereal e voltou para a cidade. E a sogra viu o quanto de cereal ela havia conseguido apanhar. Rute também deu para a sogra a comida que lhe havia sobrado, depois que ela comeu até ficar satisfeita.
19 Noemi narorenol : « Tu numukulo me jama gukoñ gaugu ? Ni gay galah nurokulo me ? Aláemit apoy an ahu ásum maa n’aw. »
19 Então Noemi perguntou: — Onde você foi colher hoje? Onde trabalhou? Bendito seja aquele que acolheu você com tanta generosidade! E Rute contou à sua sogra onde havia trabalhado. E acrescentou: — O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz.
20 Noemi naagol : « Nijuge búoh Atúla naroŋe n’egitenola gábboliol. Nah’akakan maaro ni wolal jaroŋ me bi ni gaĉet me ró. Mb’apoy áine ahumu. » Nabbañ aagol : « Boas yaŋolal, bugo guĉil me gafum áini. »
20 Então Noemi disse à sua nora: — Que ele seja abençoado pelo E Noemi acrescentou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos nossos resgatadores.
21 Rut nábbañul aagol : « Boas naagom may irobo n’urokaol n’jiᵽit iki eᵽit yay ebao. »
21 Então Rute, a moabita, disse: — Ele também me disse que eu posso continuar com os servos dele, até que eles terminem de fazer a colheita.
22 Noemi naagol : « Wárie, bájurom. Ñer unamo n’urokaol, mata ujow me bi ni galah gace, gújue gúlatieni bo. »
22 Noemi respondeu: — É melhor mesmo que você vá com as servas dele, minha filha. Noutro campo, poderiam maltratar você.
23 Ñer Rut nah’ake emuruh gukoñ oris yay, ni may gaa mitiñ mice mo guoge me ble, ni manur uroka Boas, iki eᵽit ebao. Ban naroŋ n’eĉin n’asomol.
23 Assim Rute ficou na companhia das servas de Boaz, para apanhar espigas, até que a colheita da cevada e do trigo se acabou. E continuou morando com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.