Marcos 4
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC
1 Ᵽúrto, Yésu nabbañ anamo gavare galam fal fafu fáᵽurut me|fal fáᵽurut. Fítiman fámah ni fúkail fuomunor to ni o bireg nájuᵽo ni busana min atos ahat fibil fal fafu. Fítiman fafu ᵽoofo fo ni fíni bo galam fal fafu. Yésu o n’gavare ésuh yay|src="lb00299b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Maruk 4.1 "
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Ñer naŋar búnogor min avareil waf wammeŋe nah’aagil :
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 « Juutten ! Baje abela-euh ace áᵽullo bi eke ebet euh.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 O n’ebet euh yay, eceyo nelo n’galam bulago ; upu waw n’úkail utiñ yo ᵽe.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Yayuyo nelo tiñ taa sival, to eus emmeŋut ; nefaen eil mata guar yo gújuut gunogen síki.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Bare no tinah talu tirabulo me, nepab ehay kak mala min guar yo gujout me síki.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Eceyo yo nelo tiñ taa sijeŋ. Sijeŋ sasu ni síbbagul iki súnumen yo, min ñer etogut ebuh mitiñ.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Ece nelo ni mof maaro ; eĉila nebbah wári iki ebuh mitiñ mimmeŋ : uhager uce n’ubugor wono ávi ni guñen, uce úvi gúfaji, wawu ekeme. »
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Mbiban Yésu naah : « An abaj me gunnu gal eun, aun. »
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 No guŋaño to me bugo bareil, o, galofol me ni ulagorol gaamme guñen ni gúuba, ubuge n’gurorenol mala únogor wauwu wo nalob mee ni wo.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Naagil : « Buru Aláemit nájiulji min júju jujoh firim fafu faa Jáviol fásiki me ; bare bugagu gábuli me ni buru, waf waw ᵽe únini ni bugo ti urej tíj to.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Maagen Bahiĉer babu buoge :
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Yésu natajen aagil : « Jujogut wo búnogor baube bulobe ? Bu ñer jijae éju jujoh wawu únogor ?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Yoo. Abela euh yay, Firim fafu Fásum me naam n’eroh.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Bugan bugagu bugo guomme ettam yay. Gaamme ti galam bulago babu dó firim fafu furogi me, bugo guomme gayañ me eun fo, bare ŋait Seytane naĉigul min áᵽuren warogi me ni bugo.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Bugagu gaamme ti tiñ taa sival, bugo guomme gaun fo me, ban n’gufaen guyab fo to baenah n’ésumay ró,
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 bare fiilut guar ni bugo ; bugo bugan bugom gañumut eᵽio : no sílam sasu ni gálatien gagu sijae me eĉigul mala firim faufu, n’gufaen gubelen gáinenil.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Bugaguil gaamme ti tiñ taa sijeŋ, bugo guomme gaun fo me,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 mbiban gaᵽinor gagu gaa buroŋ be, gásibo fubaj, eliᵽ másume mánoman ni síkail súnumen fo min fújuut fubugor ni bugo.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Bugaguil gáni me ti mof maaro, bugo guomme gaune fo me, n’guyab fo wári mbiban, n’gúŋarul ni buroŋil waf waaro wammeŋe ti emano : uhager uce n’ubuh wono ávi ni guñen, wawu úvi gúfaji, ucewo wono ekeme. »
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Yésu nabbañ aagil : « An nah’asaesaen ᵽiaŋ ejaŋa mbiban naŋar yo árur n’elaᵽ ter fattam bura ? Leti ᵽan aremben yo n’ebamba ?
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Bajut waf wakoᵽeni wañumuti egiten ; bajut waf wafuli wañumuti éᵽuren ni maŋannoe.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 An abaj me gunnu gal eun, aun. »
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Natajen aagil : « Jikan to uinumul ni wo juune me. Galigum gagu go jijae me eŋar n’jilih bugan bugagu, go may Aláemit ᵽan aligumul me ni go, mbiban ᵽan atajen anaᵽul to waf uce.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 An abaj me, ᵽan ayab faŋ to ; bare an abajut me, o ᵽan guramol ᵽe bi ni jo náhagum me ró. »
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Yésu nabbañ aagil : « Jávi Aláemit jínini ti an aam n’ebet euh n’ettam.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Amóri-o, álio-o, min sufuga sasu ni sutufunaha sasu sígale me, euh yay ᵽan eil nebbah ék’éjalo o m’baffasut to wáfowaf.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Ettam yo neh’ejjonenoro waf yo : ᵽan emundum ni gafos gagu, mbiban fukoñ fafu, balama búsol bahager babu m’bimmeŋen kab fukoñ fafu ;
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 ban no mitiñ mamu mukae mual, nárur dó garusumol, mata eᵽit eĉige. »
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Yésu nabbañ aah : « Jávi Aláemit ni wa ᵽiaŋ nújuale uligoral jo ? Búnogor bay ᵽiaŋ bújue búᵽajul jo ?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Jínini ti jukol buyaba jo guroge n’ettam. Jo jifaŋe gatiti mukol mamu ᵽe ;
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 bare no jurogi, ᵽan jiilul iki jifaŋ gabbah mununuh mamu ᵽe maam dó me ni gafat gagu, ban ᵽan jijef uan wájaloe ; mamu upu waw n’úju ulef ró. »
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Unógor wammeŋe ti baube Yésu nah’aŋar me min agitenil Firim fafu Fásum me, re ni wo gúju me gujoh.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Nd’alob ni bugo o m’baŋarut únogor ; bare gunamo me o ni ulagorol bugo bareil, náᵽajulil wo ᵽoowo.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Funah faufu fanur fafu tinah n’eseor, Yésu naah ulagorol : « Utíᵽal fal fafu uloal ñagagu. »
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ñer n’guhato fítiman fafu min gújaenumol ni busana babu dó naamme ; ni baj ᵽoᵽ usana uce unaᵽ bola.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Ᵽiout, fúrus fámah ni fiiyulil ; gulongos gagu n’gúloul dó ni busana babu iki bufaen bíni n’emmeŋ mal.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Bare aĉila Yésu umuen ni fúrum busana babu min afiye áhag fuhool ni fúhagoum náni n’gámori. Ulagorol n’gúliol n’guogol : « Afanóli, buenne ? Butumi bilebo min uomal maa n’ejow bi eĉet ? »
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ñer nailo nannur fúrus fafu, aban naah fal fafu : « Uᵽanor ! Ulluhor ! » Ñer fúrus fafu ni fuhat, ban fal fafu ni fíjebi yem.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Mbiban naagil : « Wa uĉile n’júholi re me ? Bu jilet mee n’ebaj gáinen n’ínje bi maer ? »
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Ñer gáholi gámah n’gunonil ban nihi guogoro : « An bu om umu, iki fúrus fafu ni fal fafu síkanumol ? »
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.