Marcos 4

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ᵽúrto, Yésu nabbañ anamo gavare galam fal fafu fáᵽurut me|fal fáᵽurut. Fítiman fámah ni fúkail fuomunor to ni o bireg nájuᵽo ni busana min atos ahat fibil fal fafu. Fítiman fafu ᵽoofo fo ni fíni bo galam fal fafu. Yésu o n’gavare ésuh yay|src="lb00299b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Maruk 4.1 "
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Ñer naŋar búnogor min avareil waf wammeŋe nah’aagil :
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 « Juutten ! Baje abela-euh ace áᵽullo bi eke ebet euh.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 O n’ebet euh yay, eceyo nelo n’galam bulago ; upu waw n’úkail utiñ yo ᵽe.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Yayuyo nelo tiñ taa sival, to eus emmeŋut ; nefaen eil mata guar yo gújuut gunogen síki.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Bare no tinah talu tirabulo me, nepab ehay kak mala min guar yo gujout me síki.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Eceyo yo nelo tiñ taa sijeŋ. Sijeŋ sasu ni síbbagul iki súnumen yo, min ñer etogut ebuh mitiñ.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ece nelo ni mof maaro ; eĉila nebbah wári iki ebuh mitiñ mimmeŋ : uhager uce n’ubugor wono ávi ni guñen, uce úvi gúfaji, wawu ekeme. »
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Mbiban Yésu naah : « An abaj me gunnu gal eun, aun. »
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 No guŋaño to me bugo bareil, o, galofol me ni ulagorol gaamme guñen ni gúuba, ubuge n’gurorenol mala únogor wauwu wo nalob mee ni wo.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Naagil : « Buru Aláemit nájiulji min júju jujoh firim fafu faa Jáviol fásiki me ; bare bugagu gábuli me ni buru, waf waw ᵽe únini ni bugo ti urej tíj to.
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 Maagen Bahiĉer babu buoge :
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Yésu natajen aagil : « Jujogut wo búnogor baube bulobe ? Bu ñer jijae éju jujoh wawu únogor ?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Yoo. Abela euh yay, Firim fafu Fásum me naam n’eroh.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Bugan bugagu bugo guomme ettam yay. Gaamme ti galam bulago babu dó firim fafu furogi me, bugo guomme gayañ me eun fo, bare ŋait Seytane naĉigul min áᵽuren warogi me ni bugo.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Bugagu gaamme ti tiñ taa sival, bugo guomme gaun fo me, ban n’gufaen guyab fo to baenah n’ésumay ró,
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 bare fiilut guar ni bugo ; bugo bugan bugom gañumut eᵽio : no sílam sasu ni gálatien gagu sijae me eĉigul mala firim faufu, n’gufaen gubelen gáinenil.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Bugaguil gaamme ti tiñ taa sijeŋ, bugo guomme gaun fo me,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 mbiban gaᵽinor gagu gaa buroŋ be, gásibo fubaj, eliᵽ másume mánoman ni síkail súnumen fo min fújuut fubugor ni bugo.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Bugaguil gáni me ti mof maaro, bugo guomme gaune fo me, n’guyab fo wári mbiban, n’gúŋarul ni buroŋil waf waaro wammeŋe ti emano : uhager uce n’ubuh wono ávi ni guñen, wawu úvi gúfaji, ucewo wono ekeme. »
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Yésu nabbañ aagil : « An nah’asaesaen ᵽiaŋ ejaŋa mbiban naŋar yo árur n’elaᵽ ter fattam bura ? Leti ᵽan aremben yo n’ebamba ?
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Bajut waf wakoᵽeni wañumuti egiten ; bajut waf wafuli wañumuti éᵽuren ni maŋannoe.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 An abaj me gunnu gal eun, aun. »
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Natajen aagil : « Jikan to uinumul ni wo juune me. Galigum gagu go jijae me eŋar n’jilih bugan bugagu, go may Aláemit ᵽan aligumul me ni go, mbiban ᵽan atajen anaᵽul to waf uce.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 An abaj me, ᵽan ayab faŋ to ; bare an abajut me, o ᵽan guramol ᵽe bi ni jo náhagum me ró. »
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yésu nabbañ aagil : « Jávi Aláemit jínini ti an aam n’ebet euh n’ettam.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Amóri-o, álio-o, min sufuga sasu ni sutufunaha sasu sígale me, euh yay ᵽan eil nebbah ék’éjalo o m’baffasut to wáfowaf.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ettam yo neh’ejjonenoro waf yo : ᵽan emundum ni gafos gagu, mbiban fukoñ fafu, balama búsol bahager babu m’bimmeŋen kab fukoñ fafu ;
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 ban no mitiñ mamu mukae mual, nárur dó garusumol, mata eᵽit eĉige. »
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Yésu nabbañ aah : « Jávi Aláemit ni wa ᵽiaŋ nújuale uligoral jo ? Búnogor bay ᵽiaŋ bújue búᵽajul jo ?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Jínini ti jukol buyaba jo guroge n’ettam. Jo jifaŋe gatiti mukol mamu ᵽe ;
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 bare no jurogi, ᵽan jiilul iki jifaŋ gabbah mununuh mamu ᵽe maam dó me ni gafat gagu, ban ᵽan jijef uan wájaloe ; mamu upu waw n’úju ulef ró. »
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Unógor wammeŋe ti baube Yésu nah’aŋar me min agitenil Firim fafu Fásum me, re ni wo gúju me gujoh.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Nd’alob ni bugo o m’baŋarut únogor ; bare gunamo me o ni ulagorol bugo bareil, náᵽajulil wo ᵽoowo.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Funah faufu fanur fafu tinah n’eseor, Yésu naah ulagorol : « Utíᵽal fal fafu uloal ñagagu. »
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Ñer n’guhato fítiman fafu min gújaenumol ni busana babu dó naamme ; ni baj ᵽoᵽ usana uce unaᵽ bola.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Ᵽiout, fúrus fámah ni fiiyulil ; gulongos gagu n’gúloul dó ni busana babu iki bufaen bíni n’emmeŋ mal.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Bare aĉila Yésu umuen ni fúrum busana babu min afiye áhag fuhool ni fúhagoum náni n’gámori. Ulagorol n’gúliol n’guogol : « Afanóli, buenne ? Butumi bilebo min uomal maa n’ejow bi eĉet ? »
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ñer nailo nannur fúrus fafu, aban naah fal fafu : « Uᵽanor ! Ulluhor ! » Ñer fúrus fafu ni fuhat, ban fal fafu ni fíjebi yem.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Mbiban naagil : « Wa uĉile n’júholi re me ? Bu jilet mee n’ebaj gáinen n’ínje bi maer ? »
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Ñer gáholi gámah n’gunonil ban nihi guogoro : « An bu om umu, iki fúrus fafu ni fal fafu síkanumol ? »
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.