Marcos 4

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ᵽúrto, Yésu nabbañ anamo gavare galam fal fafu fáᵽurut me|fal fáᵽurut. Fítiman fámah ni fúkail fuomunor to ni o bireg nájuᵽo ni busana min atos ahat fibil fal fafu. Fítiman fafu ᵽoofo fo ni fíni bo galam fal fafu. Yésu o n’gavare ésuh yay|src="lb00299b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Maruk 4.1 "
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Ñer naŋar búnogor min avareil waf wammeŋe nah’aagil :
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 « Juutten ! Baje abela-euh ace áᵽullo bi eke ebet euh.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 O n’ebet euh yay, eceyo nelo n’galam bulago ; upu waw n’úkail utiñ yo ᵽe.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Yayuyo nelo tiñ taa sival, to eus emmeŋut ; nefaen eil mata guar yo gújuut gunogen síki.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Bare no tinah talu tirabulo me, nepab ehay kak mala min guar yo gujout me síki.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Eceyo yo nelo tiñ taa sijeŋ. Sijeŋ sasu ni síbbagul iki súnumen yo, min ñer etogut ebuh mitiñ.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ece nelo ni mof maaro ; eĉila nebbah wári iki ebuh mitiñ mimmeŋ : uhager uce n’ubugor wono ávi ni guñen, uce úvi gúfaji, wawu ekeme. »
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Mbiban Yésu naah : « An abaj me gunnu gal eun, aun. »
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 No guŋaño to me bugo bareil, o, galofol me ni ulagorol gaamme guñen ni gúuba, ubuge n’gurorenol mala únogor wauwu wo nalob mee ni wo.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Naagil : « Buru Aláemit nájiulji min júju jujoh firim fafu faa Jáviol fásiki me ; bare bugagu gábuli me ni buru, waf waw ᵽe únini ni bugo ti urej tíj to.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Maagen Bahiĉer babu buoge :
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Yésu natajen aagil : « Jujogut wo búnogor baube bulobe ? Bu ñer jijae éju jujoh wawu únogor ?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Yoo. Abela euh yay, Firim fafu Fásum me naam n’eroh.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Bugan bugagu bugo guomme ettam yay. Gaamme ti galam bulago babu dó firim fafu furogi me, bugo guomme gayañ me eun fo, bare ŋait Seytane naĉigul min áᵽuren warogi me ni bugo.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Bugagu gaamme ti tiñ taa sival, bugo guomme gaun fo me, ban n’gufaen guyab fo to baenah n’ésumay ró,
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 bare fiilut guar ni bugo ; bugo bugan bugom gañumut eᵽio : no sílam sasu ni gálatien gagu sijae me eĉigul mala firim faufu, n’gufaen gubelen gáinenil.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Bugaguil gaamme ti tiñ taa sijeŋ, bugo guomme gaun fo me,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 mbiban gaᵽinor gagu gaa buroŋ be, gásibo fubaj, eliᵽ másume mánoman ni síkail súnumen fo min fújuut fubugor ni bugo.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Bugaguil gáni me ti mof maaro, bugo guomme gaune fo me, n’guyab fo wári mbiban, n’gúŋarul ni buroŋil waf waaro wammeŋe ti emano : uhager uce n’ubuh wono ávi ni guñen, wawu úvi gúfaji, ucewo wono ekeme. »
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Yésu nabbañ aagil : « An nah’asaesaen ᵽiaŋ ejaŋa mbiban naŋar yo árur n’elaᵽ ter fattam bura ? Leti ᵽan aremben yo n’ebamba ?
21 E disse-lhes: Vem,
22 Bajut waf wakoᵽeni wañumuti egiten ; bajut waf wafuli wañumuti éᵽuren ni maŋannoe.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 An abaj me gunnu gal eun, aun. »
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Natajen aagil : « Jikan to uinumul ni wo juune me. Galigum gagu go jijae me eŋar n’jilih bugan bugagu, go may Aláemit ᵽan aligumul me ni go, mbiban ᵽan atajen anaᵽul to waf uce.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 An abaj me, ᵽan ayab faŋ to ; bare an abajut me, o ᵽan guramol ᵽe bi ni jo náhagum me ró. »
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yésu nabbañ aagil : « Jávi Aláemit jínini ti an aam n’ebet euh n’ettam.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Amóri-o, álio-o, min sufuga sasu ni sutufunaha sasu sígale me, euh yay ᵽan eil nebbah ék’éjalo o m’baffasut to wáfowaf.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ettam yo neh’ejjonenoro waf yo : ᵽan emundum ni gafos gagu, mbiban fukoñ fafu, balama búsol bahager babu m’bimmeŋen kab fukoñ fafu ;
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 ban no mitiñ mamu mukae mual, nárur dó garusumol, mata eᵽit eĉige. »
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Yésu nabbañ aah : « Jávi Aláemit ni wa ᵽiaŋ nújuale uligoral jo ? Búnogor bay ᵽiaŋ bújue búᵽajul jo ?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Jínini ti jukol buyaba jo guroge n’ettam. Jo jifaŋe gatiti mukol mamu ᵽe ;
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 bare no jurogi, ᵽan jiilul iki jifaŋ gabbah mununuh mamu ᵽe maam dó me ni gafat gagu, ban ᵽan jijef uan wájaloe ; mamu upu waw n’úju ulef ró. »
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Unógor wammeŋe ti baube Yésu nah’aŋar me min agitenil Firim fafu Fásum me, re ni wo gúju me gujoh.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Nd’alob ni bugo o m’baŋarut únogor ; bare gunamo me o ni ulagorol bugo bareil, náᵽajulil wo ᵽoowo.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Funah faufu fanur fafu tinah n’eseor, Yésu naah ulagorol : « Utíᵽal fal fafu uloal ñagagu. »
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Ñer n’guhato fítiman fafu min gújaenumol ni busana babu dó naamme ; ni baj ᵽoᵽ usana uce unaᵽ bola.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Ᵽiout, fúrus fámah ni fiiyulil ; gulongos gagu n’gúloul dó ni busana babu iki bufaen bíni n’emmeŋ mal.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Bare aĉila Yésu umuen ni fúrum busana babu min afiye áhag fuhool ni fúhagoum náni n’gámori. Ulagorol n’gúliol n’guogol : « Afanóli, buenne ? Butumi bilebo min uomal maa n’ejow bi eĉet ? »
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ñer nailo nannur fúrus fafu, aban naah fal fafu : « Uᵽanor ! Ulluhor ! » Ñer fúrus fafu ni fuhat, ban fal fafu ni fíjebi yem.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Mbiban naagil : « Wa uĉile n’júholi re me ? Bu jilet mee n’ebaj gáinen n’ínje bi maer ? »
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ñer gáholi gámah n’gunonil ban nihi guogoro : « An bu om umu, iki fúrus fafu ni fal fafu síkanumol ? »
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.