Marcos 14

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ŋañoe gunah gúuba min gaggan gagu gaa Paak guĉigul, gaamme may gal unaĉ waw wabajut me lévir. Ñer ufan uteŋenaaw ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu n’gúni n’eŋes bu gujae ekan ni mutuho ró min gujoh Yésu guban n’gumugol.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Nihi guoh : « Jamb’ujogalol me no gaggan gagu gutiñe me, jambi gáguo gubaj n’ésuh yay. »
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 No Yésu aamme Betani, ni yaŋ ace áine o háhae ejogene gajaol Simoŋ, ni baj ace aare ánonul dó bugo baamer ni fitiñ. Aare ahumu naogen jibara jateᵽiteᵽ, dó míĉir muom mátañie ejuh ban músumut ebaj ; nasat butum jibara jauju aban nailo áulen míĉir mamu mala jo ni fuhow Yésu. Jibara jaju jaa míĉir|src="hk00117c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Maruk 14.3"
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Ñer guce ni gamat me ni mujogil bireg nihi guogoro : « Ehajen mee míĉir maumu bi wa ?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Mújuene munnomeni síralam sammeŋe faŋ, mbiban n’siseni galeh me. » Ban n’gúbaho bi n’aare ahu.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Bare Yésu naagil : « Jihalol. Wa uĉile n’jíniol n’eyogen ? Waf waaro nakanom !
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Galeh me, bugo, ᵽan jibajil nánonan ni buru ; nánonan no jimaŋe, jújue jikanil maaro, bare ínje jilelom n’ebaj bi nánonan.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Aare ahume, wo náju me, wo nakane ; nálosalilosali enilom bi gafoh gagu gúmbam.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Maagen, ínje ilobul yo : ni mof mamu ᵽe, tánotan to Firim fafu Fásum me fujae me evarei, ᵽan may lobi mala wo aare ahume akan me ; mamu ᵽan auno bi nánonan. »
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Ᵽúrto, Yudas Isikariot, aamme ace ni uᵽotoraaw|uᵽotora gaamme guñen ni gúuba, najow ak’atoh ufan uteŋenaaw bi ekan Yésu nalo n’guñenil.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 N’guuttenol n’ésumay ró, ban n’gulob bi esenol síralam. No ᵽúrto me, Yudas náni n’eŋes no jáhor me bi ekan Yésu nalo n’guñenil.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 No funah fafu fítiar faa gaggan gagu gal unaĉ waw wabajut me lévir fiĉih me, fiĉila fo gabbarum gagu gaa Paak yay nihi gúsimeni me, ulagora Yésu n’guogol : « Tay numaŋe iki jucokori fitiñ fafu faa Paak yay ? »
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Ñer naboñ gúuba ni ulagorol naagil : « Jujow junogen n’ésuh yay. Ᵽan baj ánaine ace atebe jifin jaa mal aemor ni buru ; jilagenol.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 To najae me enogen, n’juoh ala yaŋ yay : “Afan ahu naage juroreni ni baŋ bay najae me etiñ Paak yay o ni ulagorol.”
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ᵽan ñer agganul futoŋ fámah fatiya yaŋ yay facokori wári ban ni fújahor. Dó mbi jucokor me fitiñ fafu bi ni wolal. »
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Ñer ulagoraaw gaamme gúuba n’gukay, guĉih n’ésuh yay n’gutoh waf waw ᵽe may ti Yésu alobil yo me, min ñer gucokor fitiñ fafu faa Paak yay.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 No nuĉigal me gállim, Yésu naĉigul dó ni uᵽotoraaw gaamme guñen ni gúuba ró.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 No guomme ni fitiñ, naagil : « Maagen, ínje ilobul yo : ace ni buru atiñore maa n’ínje ᵽan annomenom. »
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Ni mujogil bireg n’gunamo erorenol anur-anur guoh : « Injé ᵽiaŋ ? »
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Naagil : « Ace ni buru jaamme guñen ni gúuba, ahu árure maa manur n’ínje gañenol ni biril banur.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Maagen, Añol Arafuhow ban aĉet ti hiĉi me ya ni o. Bare mataño míni ni an ahumu ajaol me ennomen ! Faŋene jáari jamb’abugi ! »
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Bugo ni fitiñ fafu, Yésu naŋar ganaĉ, násonien go, namusul go aban nagaboril go naagil : « Jiyab jitiñ : úre enilom. »
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Mbiban naŋar éremuma ; no nasal me Aláemit aban, nasenil yo guremor bugo ᵽooil,
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 aban naagil : « Dáure físimom, físim fafu fáyui me mala bugan gammeŋe bi étugen babuge babu bo Aláemit ajogor me ni bugan bugagu.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Maagen, ínje ilobul yo : mat’ibbander iĉoen bíñu bi funah fafu fo nijae me erem ece evugul ni Jávi Aláemit. »
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 No Yésu alob me gurim gaugu aban, n’gúfoñ úfoñ wal esal Aláemit, mbiban n’gúᵽur gujow mbaa firijaŋ fafu fo guvoge me fal uoliv|buoliv waw.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 No guĉih me, Yésu naah ulagorol : « Buru ᵽe ᵽan jibbañ búsol sílamom baĉigerul, ti Aláemit alob yo me ni Bahiĉer babu, no naah me : “Ᵽan iteh akoña ahu imuh, ban ubbarum waw ᵽan uvisor uban babu ᵽe.”
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Bare búsol eiloom ni gaĉet me ᵽan iyabul gayoŋ mbaa Gálile. »
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Ᵽier naagol : « Hani bugagu ᵽe gubbañe búsol, bare ínje mat’ikan mo. »
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Ñer Yésu naagol : « Maagen, ínje ilobi yo : n’efuga yauye réro, balama gáin guoh gúutten, ᵽan uoh ñono ñáfaji uffasutom. »
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Bare Ᵽier naĉimen aah fatiya : « Hani ᵽan iĉet manur n’aw, mat’ímus ioh iffasuti. » Bugo ᵽe n’guyab dó.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Ᵽúrto, Yésu ni ulagorol n’gujow bi tiñ talu to guvoge me Getusemane. No guĉih me, naagil : « Jurobo tale min ᵽan ínje ike galaw. »
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 N’ejaol nájaenum Ᵽier, Saak ni Saaŋ. Ᵽiout, gáholi n’gunonol n’etelenor dó.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Naagil : « Gaᵽinor gumugom iki biinumom búguo. Jinamo tale ban jambi júmori me ! »
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Mbiban natos kan ráli maa, naya gújul aban náñuᵽ iki buulol buya n’ettam min alaw gaa búoh íni me júe kano, tinah tautu n’tíraliol.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Nah’aah : « Ᵽaᵽa, aw áju me wáfowaf, nilai ufaren éremuma yauye yaa sílam éraliom ! Bare mánoman níe, jambi wo ínje imaŋ me ukano, bare til wo aw umaŋ me. »
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Mbiban nábbañul mbal ulagoraaw gúfaji bugagu aĉigul natogil min gúmoe. Ñer naah Ᵽier : « Simoŋ, aw gámori ? Hani enamo jatiito m’bámoit újuut yo ?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Jambi júmori, bare jilaw jambi julo ni gabut. Biinum arafuhow nihi bumamaŋ ekan maaro, bare enilol nd’ebaj sembe. »
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Nabbañ atos ahalil to, aban nanamo nalaw ni gurim gagu ganur gagu.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Nabbañ ábbañul aĉigul natogil min gubbañe gúmori ; maagen mamu umoil úliilii nár. Ñer guffasut wa gujaol ébal.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 No nabbanno me ebbañulol éfatten, naagil : « Juroŋe n’gámori gagu ? Gáelo gom ? Kanoe ban ! Tinah talu tiĉige. Añol Arafuhow nabeni aban ni guñen utilaaw.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Jiilo ujaal ! An ahu ajae me ennomenom nalofulo. »
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 To baenah, o n’elob yay, Yudas, aamme ace ni uᵽotoraaw gaamme guñen ni gúuba, naĉigul. Nájaorul ni fítiman faogene ufoje ni sugol ; kan ufan uteŋenaaw, úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ni ufan ésuh yay guboñulo fo.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Yudas aamme n’ennomenol baje wo nalollil waamme : « An ahu o nijae me élloŋ, aĉila ; jujogol ban n’jíjaenumol ni gapoy gaaro. »
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 No naĉih me, nafaen alof Yésu naagol : « Afanom ! » Aban nálloŋol.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Ñer bugagu gajaorulo me ni o n’gualen gujogol.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Ace ni gaamen to me ni Yésu náñagul gafojeol ni gafon go ateh aroka ahu ala afan uteŋenaaw aᵽirih gannu.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Ñer Yésu nábaho mbaa fítiman fafu naagil : « Jujoulo n’ufoje ró ni sugol bi ekelom fujoh ti nihi ní me akana-maarat jikelo fujoh.
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Gunah émit ᵽe ínje umuen ni buru, no niligene me bugan bugagu ni gávi-Aláemit gagu, ban jujogutom. Bare dó ᵽe min mbi wo Bahiĉer babu bulob me úju ukano. »
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ni tinah tautu, ulagoraaw ᵽe n’gujundenol to min gúᵽur gutey gukay.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Bare ni baj áᵽur ace asimoe gábil nah’alanol ; gábil gaugu go bare guomme bisimool. N’gualen bi ejogol,
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 bare nahalen gábil gagu min atey akay eraᵽataŋ.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Ᵽúrto, n’gújaenum Yésu bi n’afan uteŋenaaw ámah ahu, to ufan uteŋenaaw, ufan ésuh yay ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu nihi guomunor me ᵽe.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Ᵽier nah’alagen Yésu ráli bi ró ñáraru fúlumet afan uteŋenaaw ámah ahu. Nak’anamo to upoyaaw guomme náni n’gáumo ni sambun.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Ni tinah tautu, ufan uteŋenaaw ni fujoj Esúif yay fámah fafu ᵽoofo n’gunamo eliᵽ bagitener bájue bukan min Yésu amugi. Guliᵽ mee gubajut.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Gammeŋe gubije gugiten guya ni o, bare bagiteneril bilet banur.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Ni baj guce guilo min gubij gugiten guya ni Yésu guoh :
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 « Juunol aah ᵽan afum gávi-Aláemit gaugu go guñen arafuhow guteᵽ me, ban ni gunah gúfaji ᵽan ateᵽ gace go guñen arafuhow guñumut eteᵽ. »
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Bare hani bae ni elob yauye, bagiteneril bubbañut bíni banur.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Ñer afan uteŋenaaw ámah ahu nailo n’etut fujoj fafu min aroren Yésu aagol : « Mat’úbal wáfowaf ? Uunut sulob se so gulobe maa guya n’aw ? »
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Bare Yésu naᵽanor butumol, ábalut wáfowaf. Afan uteŋenaaw ámah ahu nabbañ arorenol aagol : « Aw uomme Kirista ahu, Añol Aláemit ásonieni me ? »
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Yésu naagol : « Ey, aĉila nem. Ban funah fice, ᵽan jujuh Añol Arafuhow min anave ni gárib Aláemit-Sembe, ban ᵽoᵽ ᵽan jujugol áavul ni úpar waw wal émit. »
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Ñer afan uteŋenaaw ámah ahu naĉaĉ bisimool aĉila faŋaol, aban naah : « Ugitena mul bugay nusoholaale utajenal ?
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Buru faŋaul juune gújel gagu go najel me Aláemit. Bu ñer jiᵽinore ? » Bugo ᵽooil n’gujoh búoh ᵽiloᵽilo min aĉet.
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Ñer guceil n’gunamo emasenol, efut buulol ni etegol sumoh n’guogol : « Ulobóli ᵽaa ay ategi ! » Upoyaaw may n’gutegol simbej.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Ᵽier o baroŋer to tíyaŋ ni fúlumet fafu, ni baj ace ni urokaaw waarema bugal afan uteŋenaaw ámah ahu ájoul.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Aroka ahumu najuh Ᵽier min áumoe mee ; náᵽimborol pím nalujol aban naagol : « Aw may buru juomen me ni Yésu ala Nasaret. »
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Naceŋ fo aah : « Iffasut wa numaŋe elob, ijogut. » Mbiban najow bi éᵽur ni gánonum gámah. [No ñer, gáin n’guoh.]
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Aroka ahu najugol ban nabbañ anamo elob gaamen to me aagil : « Ahumu bugo bugom. »
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Ᵽier nabbañ aceŋ fo. Ᵽio maa, gaamen to me n’gubbañ guoh Ᵽier : « Ti maagen, aw may buru bugom ; aw ᵽoᵽ an ala Gálile, [baloberul banur bom.] »
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Ñer nanamo egiten meŋ, ak’abbat aah : « Iffasut an ahu o julobe mee mola. »
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 To baenah, gáin n’guoh gúutten, ban Ᵽier naosen firim fafu fo Yésu alobenol me faah me : « Balama gáin guoh gúutten, ᵽan uoh ñono ñáfaji uffasutom. » Ñer nanamo to ukoŋ n’eteh mahat ró.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.