Marcos 14

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ŋañoe gunah gúuba min gaggan gagu gaa Paak guĉigul, gaamme may gal unaĉ waw wabajut me lévir. Ñer ufan uteŋenaaw ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu n’gúni n’eŋes bu gujae ekan ni mutuho ró min gujoh Yésu guban n’gumugol.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Nihi guoh : « Jamb’ujogalol me no gaggan gagu gutiñe me, jambi gáguo gubaj n’ésuh yay. »
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 No Yésu aamme Betani, ni yaŋ ace áine o háhae ejogene gajaol Simoŋ, ni baj ace aare ánonul dó bugo baamer ni fitiñ. Aare ahumu naogen jibara jateᵽiteᵽ, dó míĉir muom mátañie ejuh ban músumut ebaj ; nasat butum jibara jauju aban nailo áulen míĉir mamu mala jo ni fuhow Yésu. Jibara jaju jaa míĉir|src="hk00117c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Maruk 14.3"
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Ñer guce ni gamat me ni mujogil bireg nihi guogoro : « Ehajen mee míĉir maumu bi wa ?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Mújuene munnomeni síralam sammeŋe faŋ, mbiban n’siseni galeh me. » Ban n’gúbaho bi n’aare ahu.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Bare Yésu naagil : « Jihalol. Wa uĉile n’jíniol n’eyogen ? Waf waaro nakanom !
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Galeh me, bugo, ᵽan jibajil nánonan ni buru ; nánonan no jimaŋe, jújue jikanil maaro, bare ínje jilelom n’ebaj bi nánonan.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Aare ahume, wo náju me, wo nakane ; nálosalilosali enilom bi gafoh gagu gúmbam.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Maagen, ínje ilobul yo : ni mof mamu ᵽe, tánotan to Firim fafu Fásum me fujae me evarei, ᵽan may lobi mala wo aare ahume akan me ; mamu ᵽan auno bi nánonan. »
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Ᵽúrto, Yudas Isikariot, aamme ace ni uᵽotoraaw|uᵽotora gaamme guñen ni gúuba, najow ak’atoh ufan uteŋenaaw bi ekan Yésu nalo n’guñenil.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 N’guuttenol n’ésumay ró, ban n’gulob bi esenol síralam. No ᵽúrto me, Yudas náni n’eŋes no jáhor me bi ekan Yésu nalo n’guñenil.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 No funah fafu fítiar faa gaggan gagu gal unaĉ waw wabajut me lévir fiĉih me, fiĉila fo gabbarum gagu gaa Paak yay nihi gúsimeni me, ulagora Yésu n’guogol : « Tay numaŋe iki jucokori fitiñ fafu faa Paak yay ? »
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Ñer naboñ gúuba ni ulagorol naagil : « Jujow junogen n’ésuh yay. Ᵽan baj ánaine ace atebe jifin jaa mal aemor ni buru ; jilagenol.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 To najae me enogen, n’juoh ala yaŋ yay : “Afan ahu naage juroreni ni baŋ bay najae me etiñ Paak yay o ni ulagorol.”
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ᵽan ñer agganul futoŋ fámah fatiya yaŋ yay facokori wári ban ni fújahor. Dó mbi jucokor me fitiñ fafu bi ni wolal. »
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Ñer ulagoraaw gaamme gúuba n’gukay, guĉih n’ésuh yay n’gutoh waf waw ᵽe may ti Yésu alobil yo me, min ñer gucokor fitiñ fafu faa Paak yay.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 No nuĉigal me gállim, Yésu naĉigul dó ni uᵽotoraaw gaamme guñen ni gúuba ró.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 No guomme ni fitiñ, naagil : « Maagen, ínje ilobul yo : ace ni buru atiñore maa n’ínje ᵽan annomenom. »
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ni mujogil bireg n’gunamo erorenol anur-anur guoh : « Injé ᵽiaŋ ? »
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Naagil : « Ace ni buru jaamme guñen ni gúuba, ahu árure maa manur n’ínje gañenol ni biril banur.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Maagen, Añol Arafuhow ban aĉet ti hiĉi me ya ni o. Bare mataño míni ni an ahumu ajaol me ennomen ! Faŋene jáari jamb’abugi ! »
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Bugo ni fitiñ fafu, Yésu naŋar ganaĉ, násonien go, namusul go aban nagaboril go naagil : « Jiyab jitiñ : úre enilom. »
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Mbiban naŋar éremuma ; no nasal me Aláemit aban, nasenil yo guremor bugo ᵽooil,
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 aban naagil : « Dáure físimom, físim fafu fáyui me mala bugan gammeŋe bi étugen babuge babu bo Aláemit ajogor me ni bugan bugagu.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Maagen, ínje ilobul yo : mat’ibbander iĉoen bíñu bi funah fafu fo nijae me erem ece evugul ni Jávi Aláemit. »
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 No Yésu alob me gurim gaugu aban, n’gúfoñ úfoñ wal esal Aláemit, mbiban n’gúᵽur gujow mbaa firijaŋ fafu fo guvoge me fal uoliv|buoliv waw.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 No guĉih me, Yésu naah ulagorol : « Buru ᵽe ᵽan jibbañ búsol sílamom baĉigerul, ti Aláemit alob yo me ni Bahiĉer babu, no naah me : “Ᵽan iteh akoña ahu imuh, ban ubbarum waw ᵽan uvisor uban babu ᵽe.”
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Bare búsol eiloom ni gaĉet me ᵽan iyabul gayoŋ mbaa Gálile. »
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Ᵽier naagol : « Hani bugagu ᵽe gubbañe búsol, bare ínje mat’ikan mo. »
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ñer Yésu naagol : « Maagen, ínje ilobi yo : n’efuga yauye réro, balama gáin guoh gúutten, ᵽan uoh ñono ñáfaji uffasutom. »
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Bare Ᵽier naĉimen aah fatiya : « Hani ᵽan iĉet manur n’aw, mat’ímus ioh iffasuti. » Bugo ᵽe n’guyab dó.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Ᵽúrto, Yésu ni ulagorol n’gujow bi tiñ talu to guvoge me Getusemane. No guĉih me, naagil : « Jurobo tale min ᵽan ínje ike galaw. »
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 N’ejaol nájaenum Ᵽier, Saak ni Saaŋ. Ᵽiout, gáholi n’gunonol n’etelenor dó.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Naagil : « Gaᵽinor gumugom iki biinumom búguo. Jinamo tale ban jambi júmori me ! »
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Mbiban natos kan ráli maa, naya gújul aban náñuᵽ iki buulol buya n’ettam min alaw gaa búoh íni me júe kano, tinah tautu n’tíraliol.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Nah’aah : « Ᵽaᵽa, aw áju me wáfowaf, nilai ufaren éremuma yauye yaa sílam éraliom ! Bare mánoman níe, jambi wo ínje imaŋ me ukano, bare til wo aw umaŋ me. »
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Mbiban nábbañul mbal ulagoraaw gúfaji bugagu aĉigul natogil min gúmoe. Ñer naah Ᵽier : « Simoŋ, aw gámori ? Hani enamo jatiito m’bámoit újuut yo ?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Jambi júmori, bare jilaw jambi julo ni gabut. Biinum arafuhow nihi bumamaŋ ekan maaro, bare enilol nd’ebaj sembe. »
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Nabbañ atos ahalil to, aban nanamo nalaw ni gurim gagu ganur gagu.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Nabbañ ábbañul aĉigul natogil min gubbañe gúmori ; maagen mamu umoil úliilii nár. Ñer guffasut wa gujaol ébal.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 No nabbanno me ebbañulol éfatten, naagil : « Juroŋe n’gámori gagu ? Gáelo gom ? Kanoe ban ! Tinah talu tiĉige. Añol Arafuhow nabeni aban ni guñen utilaaw.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Jiilo ujaal ! An ahu ajae me ennomenom nalofulo. »
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 To baenah, o n’elob yay, Yudas, aamme ace ni uᵽotoraaw gaamme guñen ni gúuba, naĉigul. Nájaorul ni fítiman faogene ufoje ni sugol ; kan ufan uteŋenaaw, úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ni ufan ésuh yay guboñulo fo.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Yudas aamme n’ennomenol baje wo nalollil waamme : « An ahu o nijae me élloŋ, aĉila ; jujogol ban n’jíjaenumol ni gapoy gaaro. »
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 No naĉih me, nafaen alof Yésu naagol : « Afanom ! » Aban nálloŋol.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Ñer bugagu gajaorulo me ni o n’gualen gujogol.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Ace ni gaamen to me ni Yésu náñagul gafojeol ni gafon go ateh aroka ahu ala afan uteŋenaaw aᵽirih gannu.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Ñer Yésu nábaho mbaa fítiman fafu naagil : « Jujoulo n’ufoje ró ni sugol bi ekelom fujoh ti nihi ní me akana-maarat jikelo fujoh.
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Gunah émit ᵽe ínje umuen ni buru, no niligene me bugan bugagu ni gávi-Aláemit gagu, ban jujogutom. Bare dó ᵽe min mbi wo Bahiĉer babu bulob me úju ukano. »
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ni tinah tautu, ulagoraaw ᵽe n’gujundenol to min gúᵽur gutey gukay.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Bare ni baj áᵽur ace asimoe gábil nah’alanol ; gábil gaugu go bare guomme bisimool. N’gualen bi ejogol,
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 bare nahalen gábil gagu min atey akay eraᵽataŋ.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Ᵽúrto, n’gújaenum Yésu bi n’afan uteŋenaaw ámah ahu, to ufan uteŋenaaw, ufan ésuh yay ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu nihi guomunor me ᵽe.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Ᵽier nah’alagen Yésu ráli bi ró ñáraru fúlumet afan uteŋenaaw ámah ahu. Nak’anamo to upoyaaw guomme náni n’gáumo ni sambun.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Ni tinah tautu, ufan uteŋenaaw ni fujoj Esúif yay fámah fafu ᵽoofo n’gunamo eliᵽ bagitener bájue bukan min Yésu amugi. Guliᵽ mee gubajut.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Gammeŋe gubije gugiten guya ni o, bare bagiteneril bilet banur.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Ni baj guce guilo min gubij gugiten guya ni Yésu guoh :
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 « Juunol aah ᵽan afum gávi-Aláemit gaugu go guñen arafuhow guteᵽ me, ban ni gunah gúfaji ᵽan ateᵽ gace go guñen arafuhow guñumut eteᵽ. »
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Bare hani bae ni elob yauye, bagiteneril bubbañut bíni banur.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Ñer afan uteŋenaaw ámah ahu nailo n’etut fujoj fafu min aroren Yésu aagol : « Mat’úbal wáfowaf ? Uunut sulob se so gulobe maa guya n’aw ? »
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Bare Yésu naᵽanor butumol, ábalut wáfowaf. Afan uteŋenaaw ámah ahu nabbañ arorenol aagol : « Aw uomme Kirista ahu, Añol Aláemit ásonieni me ? »
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Yésu naagol : « Ey, aĉila nem. Ban funah fice, ᵽan jujuh Añol Arafuhow min anave ni gárib Aláemit-Sembe, ban ᵽoᵽ ᵽan jujugol áavul ni úpar waw wal émit. »
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Ñer afan uteŋenaaw ámah ahu naĉaĉ bisimool aĉila faŋaol, aban naah : « Ugitena mul bugay nusoholaale utajenal ?
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Buru faŋaul juune gújel gagu go najel me Aláemit. Bu ñer jiᵽinore ? » Bugo ᵽooil n’gujoh búoh ᵽiloᵽilo min aĉet.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Ñer guceil n’gunamo emasenol, efut buulol ni etegol sumoh n’guogol : « Ulobóli ᵽaa ay ategi ! » Upoyaaw may n’gutegol simbej.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Ᵽier o baroŋer to tíyaŋ ni fúlumet fafu, ni baj ace ni urokaaw waarema bugal afan uteŋenaaw ámah ahu ájoul.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Aroka ahumu najuh Ᵽier min áumoe mee ; náᵽimborol pím nalujol aban naagol : « Aw may buru juomen me ni Yésu ala Nasaret. »
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Naceŋ fo aah : « Iffasut wa numaŋe elob, ijogut. » Mbiban najow bi éᵽur ni gánonum gámah. [No ñer, gáin n’guoh.]
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Aroka ahu najugol ban nabbañ anamo elob gaamen to me aagil : « Ahumu bugo bugom. »
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Ᵽier nabbañ aceŋ fo. Ᵽio maa, gaamen to me n’gubbañ guoh Ᵽier : « Ti maagen, aw may buru bugom ; aw ᵽoᵽ an ala Gálile, [baloberul banur bom.] »
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Ñer nanamo egiten meŋ, ak’abbat aah : « Iffasut an ahu o julobe mee mola. »
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 To baenah, gáin n’guoh gúutten, ban Ᵽier naosen firim fafu fo Yésu alobenol me faah me : « Balama gáin guoh gúutten, ᵽan uoh ñono ñáfaji uffasutom. » Ñer nanamo to ukoŋ n’eteh mahat ró.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.