Marcos 14

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ŋañoe gunah gúuba min gaggan gagu gaa Paak guĉigul, gaamme may gal unaĉ waw wabajut me lévir. Ñer ufan uteŋenaaw ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu n’gúni n’eŋes bu gujae ekan ni mutuho ró min gujoh Yésu guban n’gumugol.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Nihi guoh : « Jamb’ujogalol me no gaggan gagu gutiñe me, jambi gáguo gubaj n’ésuh yay. »
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 No Yésu aamme Betani, ni yaŋ ace áine o háhae ejogene gajaol Simoŋ, ni baj ace aare ánonul dó bugo baamer ni fitiñ. Aare ahumu naogen jibara jateᵽiteᵽ, dó míĉir muom mátañie ejuh ban músumut ebaj ; nasat butum jibara jauju aban nailo áulen míĉir mamu mala jo ni fuhow Yésu. Jibara jaju jaa míĉir|src="hk00117c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Maruk 14.3"
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Ñer guce ni gamat me ni mujogil bireg nihi guogoro : « Ehajen mee míĉir maumu bi wa ?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Mújuene munnomeni síralam sammeŋe faŋ, mbiban n’siseni galeh me. » Ban n’gúbaho bi n’aare ahu.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Bare Yésu naagil : « Jihalol. Wa uĉile n’jíniol n’eyogen ? Waf waaro nakanom !
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Galeh me, bugo, ᵽan jibajil nánonan ni buru ; nánonan no jimaŋe, jújue jikanil maaro, bare ínje jilelom n’ebaj bi nánonan.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Aare ahume, wo náju me, wo nakane ; nálosalilosali enilom bi gafoh gagu gúmbam.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Maagen, ínje ilobul yo : ni mof mamu ᵽe, tánotan to Firim fafu Fásum me fujae me evarei, ᵽan may lobi mala wo aare ahume akan me ; mamu ᵽan auno bi nánonan. »
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Ᵽúrto, Yudas Isikariot, aamme ace ni uᵽotoraaw|uᵽotora gaamme guñen ni gúuba, najow ak’atoh ufan uteŋenaaw bi ekan Yésu nalo n’guñenil.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 N’guuttenol n’ésumay ró, ban n’gulob bi esenol síralam. No ᵽúrto me, Yudas náni n’eŋes no jáhor me bi ekan Yésu nalo n’guñenil.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 No funah fafu fítiar faa gaggan gagu gal unaĉ waw wabajut me lévir fiĉih me, fiĉila fo gabbarum gagu gaa Paak yay nihi gúsimeni me, ulagora Yésu n’guogol : « Tay numaŋe iki jucokori fitiñ fafu faa Paak yay ? »
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Ñer naboñ gúuba ni ulagorol naagil : « Jujow junogen n’ésuh yay. Ᵽan baj ánaine ace atebe jifin jaa mal aemor ni buru ; jilagenol.
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 To najae me enogen, n’juoh ala yaŋ yay : “Afan ahu naage juroreni ni baŋ bay najae me etiñ Paak yay o ni ulagorol.”
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ᵽan ñer agganul futoŋ fámah fatiya yaŋ yay facokori wári ban ni fújahor. Dó mbi jucokor me fitiñ fafu bi ni wolal. »
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Ñer ulagoraaw gaamme gúuba n’gukay, guĉih n’ésuh yay n’gutoh waf waw ᵽe may ti Yésu alobil yo me, min ñer gucokor fitiñ fafu faa Paak yay.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 No nuĉigal me gállim, Yésu naĉigul dó ni uᵽotoraaw gaamme guñen ni gúuba ró.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 No guomme ni fitiñ, naagil : « Maagen, ínje ilobul yo : ace ni buru atiñore maa n’ínje ᵽan annomenom. »
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ni mujogil bireg n’gunamo erorenol anur-anur guoh : « Injé ᵽiaŋ ? »
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Naagil : « Ace ni buru jaamme guñen ni gúuba, ahu árure maa manur n’ínje gañenol ni biril banur.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Maagen, Añol Arafuhow ban aĉet ti hiĉi me ya ni o. Bare mataño míni ni an ahumu ajaol me ennomen ! Faŋene jáari jamb’abugi ! »
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Bugo ni fitiñ fafu, Yésu naŋar ganaĉ, násonien go, namusul go aban nagaboril go naagil : « Jiyab jitiñ : úre enilom. »
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Mbiban naŋar éremuma ; no nasal me Aláemit aban, nasenil yo guremor bugo ᵽooil,
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 aban naagil : « Dáure físimom, físim fafu fáyui me mala bugan gammeŋe bi étugen babuge babu bo Aláemit ajogor me ni bugan bugagu.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Maagen, ínje ilobul yo : mat’ibbander iĉoen bíñu bi funah fafu fo nijae me erem ece evugul ni Jávi Aláemit. »
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 No Yésu alob me gurim gaugu aban, n’gúfoñ úfoñ wal esal Aláemit, mbiban n’gúᵽur gujow mbaa firijaŋ fafu fo guvoge me fal uoliv|buoliv waw.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 No guĉih me, Yésu naah ulagorol : « Buru ᵽe ᵽan jibbañ búsol sílamom baĉigerul, ti Aláemit alob yo me ni Bahiĉer babu, no naah me : “Ᵽan iteh akoña ahu imuh, ban ubbarum waw ᵽan uvisor uban babu ᵽe.”
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Bare búsol eiloom ni gaĉet me ᵽan iyabul gayoŋ mbaa Gálile. »
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Ᵽier naagol : « Hani bugagu ᵽe gubbañe búsol, bare ínje mat’ikan mo. »
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ñer Yésu naagol : « Maagen, ínje ilobi yo : n’efuga yauye réro, balama gáin guoh gúutten, ᵽan uoh ñono ñáfaji uffasutom. »
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Bare Ᵽier naĉimen aah fatiya : « Hani ᵽan iĉet manur n’aw, mat’ímus ioh iffasuti. » Bugo ᵽe n’guyab dó.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Ᵽúrto, Yésu ni ulagorol n’gujow bi tiñ talu to guvoge me Getusemane. No guĉih me, naagil : « Jurobo tale min ᵽan ínje ike galaw. »
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 N’ejaol nájaenum Ᵽier, Saak ni Saaŋ. Ᵽiout, gáholi n’gunonol n’etelenor dó.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 Naagil : « Gaᵽinor gumugom iki biinumom búguo. Jinamo tale ban jambi júmori me ! »
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Mbiban natos kan ráli maa, naya gújul aban náñuᵽ iki buulol buya n’ettam min alaw gaa búoh íni me júe kano, tinah tautu n’tíraliol.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Nah’aah : « Ᵽaᵽa, aw áju me wáfowaf, nilai ufaren éremuma yauye yaa sílam éraliom ! Bare mánoman níe, jambi wo ínje imaŋ me ukano, bare til wo aw umaŋ me. »
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Mbiban nábbañul mbal ulagoraaw gúfaji bugagu aĉigul natogil min gúmoe. Ñer naah Ᵽier : « Simoŋ, aw gámori ? Hani enamo jatiito m’bámoit újuut yo ?
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Jambi júmori, bare jilaw jambi julo ni gabut. Biinum arafuhow nihi bumamaŋ ekan maaro, bare enilol nd’ebaj sembe. »
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Nabbañ atos ahalil to, aban nanamo nalaw ni gurim gagu ganur gagu.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Nabbañ ábbañul aĉigul natogil min gubbañe gúmori ; maagen mamu umoil úliilii nár. Ñer guffasut wa gujaol ébal.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 No nabbanno me ebbañulol éfatten, naagil : « Juroŋe n’gámori gagu ? Gáelo gom ? Kanoe ban ! Tinah talu tiĉige. Añol Arafuhow nabeni aban ni guñen utilaaw.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Jiilo ujaal ! An ahu ajae me ennomenom nalofulo. »
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 To baenah, o n’elob yay, Yudas, aamme ace ni uᵽotoraaw gaamme guñen ni gúuba, naĉigul. Nájaorul ni fítiman faogene ufoje ni sugol ; kan ufan uteŋenaaw, úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ni ufan ésuh yay guboñulo fo.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Yudas aamme n’ennomenol baje wo nalollil waamme : « An ahu o nijae me élloŋ, aĉila ; jujogol ban n’jíjaenumol ni gapoy gaaro. »
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 No naĉih me, nafaen alof Yésu naagol : « Afanom ! » Aban nálloŋol.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Ñer bugagu gajaorulo me ni o n’gualen gujogol.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Ace ni gaamen to me ni Yésu náñagul gafojeol ni gafon go ateh aroka ahu ala afan uteŋenaaw aᵽirih gannu.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Ñer Yésu nábaho mbaa fítiman fafu naagil : « Jujoulo n’ufoje ró ni sugol bi ekelom fujoh ti nihi ní me akana-maarat jikelo fujoh.
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Gunah émit ᵽe ínje umuen ni buru, no niligene me bugan bugagu ni gávi-Aláemit gagu, ban jujogutom. Bare dó ᵽe min mbi wo Bahiĉer babu bulob me úju ukano. »
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Ni tinah tautu, ulagoraaw ᵽe n’gujundenol to min gúᵽur gutey gukay.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Bare ni baj áᵽur ace asimoe gábil nah’alanol ; gábil gaugu go bare guomme bisimool. N’gualen bi ejogol,
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 bare nahalen gábil gagu min atey akay eraᵽataŋ.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Ᵽúrto, n’gújaenum Yésu bi n’afan uteŋenaaw ámah ahu, to ufan uteŋenaaw, ufan ésuh yay ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu nihi guomunor me ᵽe.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Ᵽier nah’alagen Yésu ráli bi ró ñáraru fúlumet afan uteŋenaaw ámah ahu. Nak’anamo to upoyaaw guomme náni n’gáumo ni sambun.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Ni tinah tautu, ufan uteŋenaaw ni fujoj Esúif yay fámah fafu ᵽoofo n’gunamo eliᵽ bagitener bájue bukan min Yésu amugi. Guliᵽ mee gubajut.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Gammeŋe gubije gugiten guya ni o, bare bagiteneril bilet banur.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Ni baj guce guilo min gubij gugiten guya ni Yésu guoh :
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 « Juunol aah ᵽan afum gávi-Aláemit gaugu go guñen arafuhow guteᵽ me, ban ni gunah gúfaji ᵽan ateᵽ gace go guñen arafuhow guñumut eteᵽ. »
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Bare hani bae ni elob yauye, bagiteneril bubbañut bíni banur.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Ñer afan uteŋenaaw ámah ahu nailo n’etut fujoj fafu min aroren Yésu aagol : « Mat’úbal wáfowaf ? Uunut sulob se so gulobe maa guya n’aw ? »
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Bare Yésu naᵽanor butumol, ábalut wáfowaf. Afan uteŋenaaw ámah ahu nabbañ arorenol aagol : « Aw uomme Kirista ahu, Añol Aláemit ásonieni me ? »
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Yésu naagol : « Ey, aĉila nem. Ban funah fice, ᵽan jujuh Añol Arafuhow min anave ni gárib Aláemit-Sembe, ban ᵽoᵽ ᵽan jujugol áavul ni úpar waw wal émit. »
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Ñer afan uteŋenaaw ámah ahu naĉaĉ bisimool aĉila faŋaol, aban naah : « Ugitena mul bugay nusoholaale utajenal ?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Buru faŋaul juune gújel gagu go najel me Aláemit. Bu ñer jiᵽinore ? » Bugo ᵽooil n’gujoh búoh ᵽiloᵽilo min aĉet.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Ñer guceil n’gunamo emasenol, efut buulol ni etegol sumoh n’guogol : « Ulobóli ᵽaa ay ategi ! » Upoyaaw may n’gutegol simbej.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Ᵽier o baroŋer to tíyaŋ ni fúlumet fafu, ni baj ace ni urokaaw waarema bugal afan uteŋenaaw ámah ahu ájoul.
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Aroka ahumu najuh Ᵽier min áumoe mee ; náᵽimborol pím nalujol aban naagol : « Aw may buru juomen me ni Yésu ala Nasaret. »
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Naceŋ fo aah : « Iffasut wa numaŋe elob, ijogut. » Mbiban najow bi éᵽur ni gánonum gámah. [No ñer, gáin n’guoh.]
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Aroka ahu najugol ban nabbañ anamo elob gaamen to me aagil : « Ahumu bugo bugom. »
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Ᵽier nabbañ aceŋ fo. Ᵽio maa, gaamen to me n’gubbañ guoh Ᵽier : « Ti maagen, aw may buru bugom ; aw ᵽoᵽ an ala Gálile, [baloberul banur bom.] »
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Ñer nanamo egiten meŋ, ak’abbat aah : « Iffasut an ahu o julobe mee mola. »
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 To baenah, gáin n’guoh gúutten, ban Ᵽier naosen firim fafu fo Yésu alobenol me faah me : « Balama gáin guoh gúutten, ᵽan uoh ñono ñáfaji uffasutom. » Ñer nanamo to ukoŋ n’eteh mahat ró.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.