Lucas 2
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC
1 Gannay gaugu, ni baj gúboñ gáᵽullo ni ávi ahu ala mof mamu maa Rom, gajaol Sesar Ogis, bi eᵽin bugan bugagu ᵽe bugaa mofol.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Gaᵽin gaugu gátiar gukani no Kirinius aogen me mof mamu maa Siri.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Min ñer bugan bugagu ᵽe ánoan nabbañ mbal ésugol iki guᵽinol bo.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Yo eĉil me, Susef may náᵽurul n’ésuh yay yaa Nasaret ni mof mamu maa Gálile, ajow bi ni mof mamu maa Yúde, bi n’ésuh yay yaa ᵽayol afan David, yaamme Betuleem,
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 min mbi guᵽinol bo, o ni aᵽañorol Mari aamme ni far.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Bugo neroŋ bo yay Betuleem, Mari funagol ni fiĉih.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Min anogen nabaj añolol átiar áᵽur. Naŋar urocob ággubol, aban nafilenol ni gasium, mata gureut ró ni futoŋ fafu dó nihi gualen me sijaora.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Efuga yauyu, ni baj ukoña ubbarum galam ésuh yay gaamen bo n’epoy sukoreil.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Ni baj amalaka ala Aláemit áᵽullil bo ni gajaŋa Aláemit ró, gakan me efuga yay neŋanno. N’gúholi nár.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Bare amalaka ahu naagil : « Jambi júholi, mata firim fásume niŋallul fajae me ekan ésuh yay ᵽe n’gúsumaet nár.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Efuga yauye, aᵽagena ahu olul nabugi n’ésuh yay yaa David, o aamme Kirista ávi ahu.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Wajae me egitenul o, uwe : Ᵽan jutoh jiñil jajue ebugi, júggubi n’urocob ban n’jifileni ni gasium. »
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 To baenah, ni baj fítiman fal emalaka galam átiar ahu, n’gúni n’esalen Aláemit n’guoh :
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 « Gasal gúni n’Aláemit-Fatiya,
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 No emalakaay gubbañ me mbal émit, ukoñaaw n’guoh : « Ujaal mbaa Betuleem uk’ujugal táh waf wauwu wo Aláemit agitenolal mee. »
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 N’gusommen gujow bi bo, guĉih n’gutoh bo Mari ni Susef ni añil ahu afileni me ni gasium.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 No gujuh me añil ahu, n’gunamo egiten wo amalaka ahu alobulil me mola.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Bugan bugagu ᵽe gauttenil me n’gujahali gurim gaugu go ukoñaaw gulobeil mee.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Mari aĉila nabaŋ go m’biinumol náh’ábahulor go ró.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Ᵽúrto, ukoñaaw n’gúbaho bi ebbañ mbaa sukoreil, n’gúni n’esalen bájalo Aláemit min akanil mee n’guun ban ni gujuh waf waw wabaj me ; wo ᵽe ukanokano ti amalaka ahu alobil yo me.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 No baj me gunah futoh ni gúfaji, enogen añil ahu búhut neĉih. N’gukanol gajow gagu gaa Yésu, ti amalaka ahu aᵽi me nalob yo balama jaol aŋar farol.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Jaol nanamo to m’bárurut ak’añil ahu abaj gunah úvi gúuba, balama árur ti gúboñ Móis gulob yo me. Ñer ubugaol n’gújaenumol bi n’gávi-Aláemit gagu gaamme Yérusalem bi eteŋenol bújoŋor Aláemit, Gávi-Aláemit n’unnay waw waa Yésu|src="lb00250b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Lík 2.22"
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 mata ni gúboñ Aláemit guhiĉdóhiĉ guoh : « Aᵽúr ánoan abugi átiar, mb’abaŋi bi n’Atúla. »
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Bi ekanol bíteŋen babu baa gúboñ gagu, ᵽan guŋar sitalab súuba, ter múlab múuba.
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 No, baje ace áine baubu Yérusalem gajaol Simioŋ. Aíne ahumu naĉoĉol, nákanum Aláemit ban naam n’enah an ahu ajae me eᵽagen Israel. Biinum banabe m’bíni ni o,
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 ban m’bigitenol búoh mat’aĉet o m’bajugut táh Kirista ahu o Aláemit ajae me éboñul.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Funah faufu, Biinum Banabe m’bukanol najow bi n’gávi-Aláemit gagu. Ban ubuga Yésu n’guŋarulol ᵽoᵽ bi ró bi eteŋenol, ti guᵽi me nihi gukan gúboñ Aláemit.
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Ñer Simioŋ naᵽem añil ahu nasalen Aláemit nímoro aah :
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 « Aláemit, wo númus me ulobom, ukanoe.
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 mata nijuge táh n’gúĉilom aᵽagena ahu o nuboñulo me,
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 o nubaŋ me bújoŋor súsuh sasu ᵽe.
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 O aamme gajaŋa gagu gajae me efijigen so,
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Ñer ubuga Yésu n’gujahali min Simioŋ alobe mee mala añolil.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Simioŋ násonienil, aban naah jawma : « Aláemit naĉoĉob añil ahume ajae me erikul bugan gammeŋe abet, ban o ajae me may eilen bugan gammeŋe dáre Israel. Aĉila ᵽan áni me bigitenum Aláemit, ban ésuh yay ᵽan gulalol ;
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 ᵽan ajaŋen uᵽinorum waw wakoᵽ me waa bugan gammeŋe. Ban aw Mari, gúnigo añoli ᵽan gutiñi ti an o guyae gafoje n’éĉigir. »
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Baj bo ᵽoᵽ aboñer ace anaare, gajaol Aana, añol Ᵽanuel, áᵽullo me ni fiil fafu faa Aser. Náfanum nár ; símit futoh ni súuba nabaje ni búyabool,
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 aban nanamo to etiñ ebara ak’aĉih símit úvi gubbagir ni sibbagir (84). Aare ahumu nd’áᵽur ni gávi-Aláemit gagu, ban nah’amigeletol etufunaha ebao, élima nebao ; nah’alaw ni gamorol dó.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 O may natogil bo min anamo ᵽoᵽ esalen Aláemit. Aban náni n’egiten mala añil ahu bugan bugagu ᵽe gaamme n’enah min Aláemit aᵽagen Yérusalem.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 No ubuga Yésu guban me ekan waf waw ᵽe wo gúboñ Aláemit gulob me, n’gutebol n’guot mbaa Gálile, bi n’ésugil yaamme Nasaret.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Añil ahu nabbah ni sembeol ró, nalillo faŋ, ban gáji Aláemit n’gúni ni o.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Emít yánoyan, ubuga Yésu ᵽan gujow bi Yérusalem guke emat gaggan gagu gaa Paak.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 No Yésu abaj me símit guñen ni súuba, n’gújaenumol ake go bo emat, ti ᵽi me nihi kani.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 No gaggan gagu gubao me, n’guot. Bare Yésu nahalo bo Yérusalem ubugaol m’bátallout,
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 mata n’gaᵽinoril, ñace umuen ni gupalil gaamme m’búot. N’gujow funah iki fubao. No tinah tujon me, n’gúni n’eŋesol ni buganil ni ubugeil,
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 bare gujugutol. Ñer n’guvelo to gubbañ mbaa Yérusalem n’eliᵽ ró.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 No tihalen me funagil fúfatten, n’guraŋenol bo n’gávi-Aláemit gagu, anamo n’etut úᵽajula gúboñ Aláemit, nah’auttenil narorenil nímoro.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Gaam to me ᵽe n’gujahali mala mujagol ni bábalerol gurim gagu.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 No ubugaol guŋandenol me, n’gujoh n’utum. Mufaŋ jaol naagol : « Añúm, wa uĉile nukanóli mee ? Injé wóli ni ᵽai jiŋesiŋes iki mufaŋ ! »
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Naagil : « Jiŋesom bi wa ? Jiffasut búoh níarie íni ni burok babu baa Ᵽayom ? »
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Bare ubugaol gújuut gujoh wo añolil alobeil me.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Ᵽúrto, Yésu naiyul min guot mbaa Nasaret, ban nákanum ᵽayol ni jaol faŋ. Ñer jaol nabaŋ waf wauwu ᵽe ni biinumol.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Min símit Yésu sígale me, mo may gaffasol gutose me, mo may ᵽoᵽ násume me Aláemit ni bugan bugagu.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.