Lucas 2
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs BKJ
1 Gannay gaugu, ni baj gúboñ gáᵽullo ni ávi ahu ala mof mamu maa Rom, gajaol Sesar Ogis, bi eᵽin bugan bugagu ᵽe bugaa mofol.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Gaᵽin gaugu gátiar gukani no Kirinius aogen me mof mamu maa Siri.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Min ñer bugan bugagu ᵽe ánoan nabbañ mbal ésugol iki guᵽinol bo.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Yo eĉil me, Susef may náᵽurul n’ésuh yay yaa Nasaret ni mof mamu maa Gálile, ajow bi ni mof mamu maa Yúde, bi n’ésuh yay yaa ᵽayol afan David, yaamme Betuleem,
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 min mbi guᵽinol bo, o ni aᵽañorol Mari aamme ni far.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Bugo neroŋ bo yay Betuleem, Mari funagol ni fiĉih.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Min anogen nabaj añolol átiar áᵽur. Naŋar urocob ággubol, aban nafilenol ni gasium, mata gureut ró ni futoŋ fafu dó nihi gualen me sijaora.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Efuga yauyu, ni baj ukoña ubbarum galam ésuh yay gaamen bo n’epoy sukoreil.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Ni baj amalaka ala Aláemit áᵽullil bo ni gajaŋa Aláemit ró, gakan me efuga yay neŋanno. N’gúholi nár.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Bare amalaka ahu naagil : « Jambi júholi, mata firim fásume niŋallul fajae me ekan ésuh yay ᵽe n’gúsumaet nár.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Efuga yauye, aᵽagena ahu olul nabugi n’ésuh yay yaa David, o aamme Kirista ávi ahu.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Wajae me egitenul o, uwe : Ᵽan jutoh jiñil jajue ebugi, júggubi n’urocob ban n’jifileni ni gasium. »
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 To baenah, ni baj fítiman fal emalaka galam átiar ahu, n’gúni n’esalen Aláemit n’guoh :
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 « Gasal gúni n’Aláemit-Fatiya,
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 No emalakaay gubbañ me mbal émit, ukoñaaw n’guoh : « Ujaal mbaa Betuleem uk’ujugal táh waf wauwu wo Aláemit agitenolal mee. »
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 N’gusommen gujow bi bo, guĉih n’gutoh bo Mari ni Susef ni añil ahu afileni me ni gasium.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 No gujuh me añil ahu, n’gunamo egiten wo amalaka ahu alobulil me mola.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Bugan bugagu ᵽe gauttenil me n’gujahali gurim gaugu go ukoñaaw gulobeil mee.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Mari aĉila nabaŋ go m’biinumol náh’ábahulor go ró.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Ᵽúrto, ukoñaaw n’gúbaho bi ebbañ mbaa sukoreil, n’gúni n’esalen bájalo Aláemit min akanil mee n’guun ban ni gujuh waf waw wabaj me ; wo ᵽe ukanokano ti amalaka ahu alobil yo me.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 No baj me gunah futoh ni gúfaji, enogen añil ahu búhut neĉih. N’gukanol gajow gagu gaa Yésu, ti amalaka ahu aᵽi me nalob yo balama jaol aŋar farol.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Jaol nanamo to m’bárurut ak’añil ahu abaj gunah úvi gúuba, balama árur ti gúboñ Móis gulob yo me. Ñer ubugaol n’gújaenumol bi n’gávi-Aláemit gagu gaamme Yérusalem bi eteŋenol bújoŋor Aláemit, Gávi-Aláemit n’unnay waw waa Yésu|src="lb00250b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Lík 2.22"
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 mata ni gúboñ Aláemit guhiĉdóhiĉ guoh : « Aᵽúr ánoan abugi átiar, mb’abaŋi bi n’Atúla. »
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao Senhor);
24 Bi ekanol bíteŋen babu baa gúboñ gagu, ᵽan guŋar sitalab súuba, ter múlab múuba.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 No, baje ace áine baubu Yérusalem gajaol Simioŋ. Aíne ahumu naĉoĉol, nákanum Aláemit ban naam n’enah an ahu ajae me eᵽagen Israel. Biinum banabe m’bíni ni o,
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 ban m’bigitenol búoh mat’aĉet o m’bajugut táh Kirista ahu o Aláemit ajae me éboñul.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Funah faufu, Biinum Banabe m’bukanol najow bi n’gávi-Aláemit gagu. Ban ubuga Yésu n’guŋarulol ᵽoᵽ bi ró bi eteŋenol, ti guᵽi me nihi gukan gúboñ Aláemit.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Ñer Simioŋ naᵽem añil ahu nasalen Aláemit nímoro aah :
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 « Aláemit, wo númus me ulobom, ukanoe.
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 mata nijuge táh n’gúĉilom aᵽagena ahu o nuboñulo me,
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 o nubaŋ me bújoŋor súsuh sasu ᵽe.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 O aamme gajaŋa gagu gajae me efijigen so,
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Ñer ubuga Yésu n’gujahali min Simioŋ alobe mee mala añolil.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Simioŋ násonienil, aban naah jawma : « Aláemit naĉoĉob añil ahume ajae me erikul bugan gammeŋe abet, ban o ajae me may eilen bugan gammeŋe dáre Israel. Aĉila ᵽan áni me bigitenum Aláemit, ban ésuh yay ᵽan gulalol ;
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 ᵽan ajaŋen uᵽinorum waw wakoᵽ me waa bugan gammeŋe. Ban aw Mari, gúnigo añoli ᵽan gutiñi ti an o guyae gafoje n’éĉigir. »
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Baj bo ᵽoᵽ aboñer ace anaare, gajaol Aana, añol Ᵽanuel, áᵽullo me ni fiil fafu faa Aser. Náfanum nár ; símit futoh ni súuba nabaje ni búyabool,
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 aban nanamo to etiñ ebara ak’aĉih símit úvi gubbagir ni sibbagir (84). Aare ahumu nd’áᵽur ni gávi-Aláemit gagu, ban nah’amigeletol etufunaha ebao, élima nebao ; nah’alaw ni gamorol dó.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 O may natogil bo min anamo ᵽoᵽ esalen Aláemit. Aban náni n’egiten mala añil ahu bugan bugagu ᵽe gaamme n’enah min Aláemit aᵽagen Yérusalem.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 No ubuga Yésu guban me ekan waf waw ᵽe wo gúboñ Aláemit gulob me, n’gutebol n’guot mbaa Gálile, bi n’ésugil yaamme Nasaret.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Añil ahu nabbah ni sembeol ró, nalillo faŋ, ban gáji Aláemit n’gúni ni o.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Emít yánoyan, ubuga Yésu ᵽan gujow bi Yérusalem guke emat gaggan gagu gaa Paak.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 No Yésu abaj me símit guñen ni súuba, n’gújaenumol ake go bo emat, ti ᵽi me nihi kani.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 No gaggan gagu gubao me, n’guot. Bare Yésu nahalo bo Yérusalem ubugaol m’bátallout,
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 mata n’gaᵽinoril, ñace umuen ni gupalil gaamme m’búot. N’gujow funah iki fubao. No tinah tujon me, n’gúni n’eŋesol ni buganil ni ubugeil,
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 bare gujugutol. Ñer n’guvelo to gubbañ mbaa Yérusalem n’eliᵽ ró.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 No tihalen me funagil fúfatten, n’guraŋenol bo n’gávi-Aláemit gagu, anamo n’etut úᵽajula gúboñ Aláemit, nah’auttenil narorenil nímoro.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Gaam to me ᵽe n’gujahali mala mujagol ni bábalerol gurim gagu.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 No ubugaol guŋandenol me, n’gujoh n’utum. Mufaŋ jaol naagol : « Añúm, wa uĉile nukanóli mee ? Injé wóli ni ᵽai jiŋesiŋes iki mufaŋ ! »
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Naagil : « Jiŋesom bi wa ? Jiffasut búoh níarie íni ni burok babu baa Ᵽayom ? »
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Bare ubugaol gújuut gujoh wo añolil alobeil me.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Ᵽúrto, Yésu naiyul min guot mbaa Nasaret, ban nákanum ᵽayol ni jaol faŋ. Ñer jaol nabaŋ waf wauwu ᵽe ni biinumol.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Min símit Yésu sígale me, mo may gaffasol gutose me, mo may ᵽoᵽ násume me Aláemit ni bugan bugagu.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.