Lucas 15
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NAA
1 Uyaba-búalen ni bugagu bugo ujail uhajen me, nihi gulof Yésu bi euttenol.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ñer Eᵽárisie yay ni úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu n’gúmeñ Yésu guoh : « Aíne ahume nah’aalen utilaaw wári iki nah’atiñor ni bugo. »
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ñer Yésu naŋar búnogor baube naagil :
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 « An ni buru abaj me ubbarum wono ekeme min ganur ni wo gullim, leti ᵽan ahat to n’ulah waw wawu ᵽoowo, min ak’aliᵽul ganur gagu gallim me ak’ajugul go ? Akoña ajuge gabbarumol gallimen me|src="bk00005c.tif" size="span" copy="Louise Bass & Horace Knowles" ref="Lík 15.4"
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ban no najae go me ejuh, ᵽan súmol nateb go akan n’ubandol.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Ñer no najae me eĉigul súndool, ᵽan ávogul gupalol ni uĉindorol min aagil : “Júsumaet mimanur n’ínje, mata nijuge gabbarumom gallimen me.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Mo may, ínje ilobul yo, ésumay yay yaa n’émit ᵽan efaŋ gájalo atila anur o bábahener bakanerol, faŋ yala bugan gono úvi gubbagir ni gaat ni gubbagir (99) gaĉole garorenut ébahen bakaneril. »
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 « Ti may anaare o babajer sifaraku sono guñen, mbiban yanur nellim, leti ᵽan asaen ejaŋa navu yaŋ yay, min abajenbaj naliᵽ efaraku yay iki ajuh yo ?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Ban no najae yo me ejuh, ᵽan ávogul gupalol ni uĉindorol min aagil : “Júsumaet mimanur n’ínje, mata nijuge efarakuom yallimen me.”
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Mo may, ínje ilobul yo, emalaka Aláemit ᵽan gúsumaet mala atila anur o bábahener bakanerol. »
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yésu natajen aagil : « Baje ánaine abaje úᵽur gúuba.
11 Jesus continuou:
12 Apuma naah ᵽayol : “Ᵽaᵽa, usenom butumom ni faĉaw ni fubaj fafu fo nujaóli me ehat.” Min ᵽayma agaboril fo.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Ᵽúrto gunah guman, áᵽur ahu apuma nannomen fubajol ᵽe min akay mbal ésuh ece ráli. No naĉih bo me, nanamo búᵽoĉet min atiñ fubajol ᵽe.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 No natiñ fo me aban, bieb bámah m’búloul dó n’ésuh yay, ban ñer abbañut abaj wo najae me fitiñ.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Najow ak’ahamago yaŋ ace áine ala ró n’ésuh yay min áine ahu nah’aboñol gakoñ suhumbaol.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Añil ahumu biinumol m’bíni ni mitiñ suhumba sasu, bare mati baj an abembol.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Ñer naᵽinor aah : “Uroka ᵽayom ubugi bo maa ni’gutiñ gupoñ iki guŋañen ; ínje o níkail íni tale nihi bieb bumuh.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Ᵽan iot mbaa yaŋ ᵽayom ; iĉih me, niogol : ‹ Ᵽaᵽa, nitile n’Aláemit ni ᵽoᵽ ni aw.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Iᵽilout min ubbañ ujogom ti añil úiya. Ujogom ti ñer níh’íni me arokai ace ! ›”
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Min ñer ailo ake búot mbaa yaŋ ᵽayol. O baroŋer n’érali yaŋil, ᵽayol naŋandenol, ban enilol nerumol faŋ. Náteil iki guemor, nálloŋol aban nacolol.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Aᵽúr ahu naagol : “Ᵽaᵽa, nitile n’Aláemit ni aw. Ibbañut iᵽilo min ujogom ti añil úiya.”
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Bare ᵽayma naah urokaaw : “Jíŋarul ni majase gájuo gagu gafaŋ me jáari jikanol, jikanol ᵽoᵽ eĉela ni gañen ni udala ni guot.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Jújogul jíjin jaju jafaŋ me bali jumuh min ukanaol gaggan gámah,
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 mata áᵽurom ume naĉelenĉet, mbiban nábbañul áni m’buroŋ, nallimenlim bare nibbañe iraŋenol.” Min ñer gunamo ekan gaggan n’ésumay ró.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Ni tinah tautu, afamma o bároŋerul m’burok n’ulah waw. No naotulo me ák’áloful yaŋil, naun min fóñe mee ni boge mee.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Návogul ace n’urokaaw min arorenol wa ubaje ni yaŋ yay.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Aroka ahu naagol : “Atii nabbañulobbañ, ban naĉigul ni gásumay, yo eĉil me ᵽai namuh jíjin jaju jali me min akanol gaggan.”
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Ñer afamma ahu fiiñol ni fitiñ nalat enogen ni yaŋ yay. Ᵽayol náᵽurul akelol esafor tima nanogen.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Bare afamma ahu naah ᵽayol : “Uutten, baje símit sammemmeŋ ínje n’eroki ti amigel, ímusut ilat ekan hani gúboñ ganur gúiya. Ban úmusut usenom mele jijamen jafulut me min ísil súm itiñ ni gupalom.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Bare no áᵽuri umua abbanno me, aŋar me fubaji ᵽe ak’abelen ni sujobu, nufaen umugol jíjin jaju jali me.”
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Ᵽayol naagol : “Añúm, aw umu tale nánonan n’ínje, ban waf waw úmbam ᵽe, úiya uom may.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Bare ᵽiloᵽilo min ukanal gaggan ban núsumaetal, mata atii umu naĉelenĉet, mbiban nábbañul áni m’buroŋ, nallimene bare najugi.” »
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.