Lucas 13
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVT
1 No, baje guce gakelo gugiten Yésu mala bugan guce bugaa Gálile bugo Ᵽilat amuge, iki físimil fúguñor ni faa sihaj sasu so guomen me n’ésimen bi n’Aláemit.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Yésu naagil : « Jíinene búoh min bugan bugaubugu gumugi me, dóemme utilil ufafaŋ gájalo waa bugaa Gálile ᵽe ?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Niegul let mo. Ban buru ᵽoᵽ, íni me mati jíbahen bakanerul, ᵽan jiĉet ᵽe ti bugo.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 Juluj may bugan bugagu gaamme gaat ni gúfaji gaĉet me baubu Siloam no etah yay éhullo me min epulujil. Jíinene búoh bugo gufaŋe ekan maarat bugan bugagu ᵽe gaĉin dó me Yérusalem ?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Niegul let mo. Ñer íni me mati jíbahen bakanerul, eĉet juñum buru ᵽe ti bugo. »
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Ᵽúrto, Yésu naŋar búnogor baube min ataril naagil : « Baje ace áine aroge ni gafalol bífig. No nake ró me bi etuj gúfig, atogut ró waf.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Ñer naah arokaol : “Símit sífaji use níh’íjoul bi etuj gúfig, mat’ibaj. Ubet bo ! Jambi biilo to me bamotoŋ !”
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Bare aroka ahu naagol : “Afanom, uboket uhat bo to émit yauye, min íjus fuhoŋol bo ibosen, mbiban níyu to bukugay.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Ñace toon ᵽan bubuh mitiñ ; let mo, nuboñ gubet bo.” »
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Funah fice faa fíiyay Esúif yay, Yésu náni n’gavare ni yaŋ yaa galaw ece.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Ni baj ró anaare ace ásomute : símit gaat ni sífaji, eseytane yay yaamme ni o netujol, mát’áju áallo.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 No Yésu ajugol me, navogulol naagol : « Aare ahu, nuᵽage ni gásomuli. »
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Nateb guñenol aremben ni o, to baenah náallo, aban nanamo esalen Aláemit.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Bare afan yaŋ yay yaa galaw ni mujogol min Yésu asen mee an gahoy funah fafu faa fíiyay. Naah ésuh yay : « Nubajale gunah futoh ni fanur gal ekan urokolal ; mbi nihi jújoul gunah gaugu bi eyab gahoy, bare let funah fafu faa fíiyay ! »
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Ataw nábalol aah : « Buru jilet bugan bugaa maagen ! Funah faa fíiyay, ánoan ni buru nah’ajajal ébeol ter asumol ake garemen, leti mo ?
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Ñer aare ahume aamme gabulaken Aburaham, o Seytane ahoh me símit gaat ni sífaji, áariut ajali, hani funah faa fíiyay ? »
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Bábaler Yésu m’busuen ulatorol ᵽe ; bare ésuh yay ᵽe ni súmil mala maaro mamu mo nakane me.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Yésu naah : « Jávi Aláemit wa junogore ᵽiaŋ ? Ni wa níjue iligor jo ?
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Yoo, jínini ti jukol buyaba jo an aroge n’gafalol min jiilul iki jikan buyaba, min upu waw nuh’ulef ró n’uan bo. »
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Natajen aah : « Ni wa mul níjue iligor Jávi Aláemit ?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Jínini ti lévir yo anaare atiĉe águñor ni ukib úfaji wal eᵽor ek’eilo ᵽooyo. »
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 No Yésu aamme n’ejow yay mbaa Yérusalem, náh’ágat ésuh bi n’ésuh navare nímoro.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Ni baj ace arorenol : « Afanom, bugan guman barebare gujae ᵽiaŋ eyab gaᵽah ? » Yésu naagil :
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 « Jiaken mbi junogen ni gánonum gagu gagog me ; ínje ilobul yo, bugan gammeŋe ᵽan gulih enogen to, ban mati gúju.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 No ala yaŋ yay ajae me eilo min affaŋ ganegen gagu buru baroŋer bo tíyaŋ, ᵽan nihi jiteh go bo n’juoh : “Afanóli, uboket úpeguloli !” Ban aĉila ᵽan aagulul : “Buru, iffasut bay júᵽullo.”
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 Ñer buru bi eogol : “Wolal hum utiñoral me, nuremoral, ban nuvaree n’ulago waw wal ésugoli.”
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Ᵽan abbañ aagulul : “Iffasut bay júᵽullo. Buru ukana-maarat we, jifaren m’baaba !”
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 To ñer jijae me ukoŋ n’jujoh émiremma, no jijae me ejuh Aburaham, Isak, Sakob ni uboñer waw ᵽe dó ni Jávi Aláemit, mbiban n’gubaŋul tíyaŋ.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Bugan ᵽan gúᵽurul n’ulam waw ᵽe waa mof íkiil gutiñ gaggan gagu dó ni Jávi Aláemit.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Ñer guce gaamme jama úsola, ᵽan gúni útiar, bugagu gaamme maer útiar, ᵽan gúni úsola. »
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Ᵽúrto, Eᵽárisie guman n’gújoul iki gutoh to Yésu n’guogol : « Uᵽúr dáre, ujow mbaa bice, mata Herod namaŋe bi jamugi ! »
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Yésu naagil : « Jujow iki juoh gasubut gagu Herod : “Injé umu n’éᵽuren siseytane, esen gásomut me gahoy jama ni gajem ; ban funah fúfatten, fiĉila nijae me ériren burokom.”
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Bare jama, gajem bi ni funah fúfatten níarie ifa bulagoom ik’iĉih, mata jáhorut min aboñer anemeni tice túbuli Yérusalem. »
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 « Yérusalem, Yérusalem, aw amuge me uboñer waw, aw o nuh’uteh me sival bugan bugagu bugo Aláemit áboñeul me bi n’aw, iki guĉet : ñono butumbu nilige eomen bugani gulofom ti ehulol neh’eguben me bapu yo n’ubes yo ! Bare buru júmusut jimaŋ.
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Juluj, biĉin baube bolul Aláemit ᵽan ajunden bo. Ban ínje ilobul yo, mati jibbañ jujugom bi no jijae me eoh : “Aláemit ásonien an ahu ájaeul me ni gajow gola !” »
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.