Lucas 10
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVT
1 No dáuru dígat me, Ataw natajen aĉob ulagora guce gono úvi gúfaji ni guñen ni gúuba, naboñil gúuba-gúuba guyabol gayoŋ ni súsuh sasu ni ulam waw ᵽe bo aĉila faŋaol ajae me ejow.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Naagil : « Eᵽit yay yo jijae me éjalojalo, bare uᵽilaaw gummeŋut. Jícin ñer aĉil me eᵽit yay min áboñul uᵽila gatoge bi eᵽilol.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Jujow ! Ban iboñul ti muñol ubbarum makae munogen n’etut sujoba-baha.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Jambi jíjaenum hani éralam, baet, ter gadala. N’ejaul, jambi jiilen me m’bulago bi esaf bugan bugagu.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Yaŋ yánoyan dó jijae me enogen, mbi jumundum juoh : “Gásumay gúni ni yaŋ ye !”
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Baj ró me an ala gásumay, ᵽan gásumay gagu golul gunamo ni o ; mb’íni me bajut, mati gúju gunamo ró.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Junogen me n’ésuh, ni yaŋ yanur ᵽan jialen, ban ni jireor dó. Jinamo ró ni yaŋ yauyu, n’jitiñ n’jirem wo gujaeul me esen, mata aroka ánoan naate ayab bacamol.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Esúh yánoyan dó junogene, min guyabul, wáfowaf wo gusenul, n’jitiñ.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Jisen gahoy úsotaaw gaam dó me, ban n’juoh bugan bugagu ᵽe : “Jávi Aláemit uju jájaeul me bi eloful.”
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Bare junogen me n’ésuh yo bugala yo gulale eyabul, júᵽur ni fuhay n’juogil :
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 “Gaᵽor gagu gal ésugul gahot me ni guolóli, ban jiᵽaᵽ go jibbañenul. Bare jíarie jiffas búoh Jávi Aláemit julofulolof !”
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Maagen, ínje ilobul yo : Funah fafu fo Aláemit ajae me bataliŋ bugan bugagu, bataliŋerol bugala ésuh yay yaa Sodom ᵽan buhoy baa bugal ésuh yauyu. »
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 Yésu nabbañ aah : « Mataño míni ni buru, bugaa Korasin ! Mataño míni ni buru, bugaa Betusaida ! Waf waw waunderuti me wo Aláemit akan me ni buru, ínien Tir ni Sidoŋ nakanen wo, bugala súsuh sausu bugo basimoener wañ waa gúnigo, n’gulosor bukugay bi egiten búoh gúbahembahen bakaneril.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Yo eĉil me, funah fafu faa bataliŋ babu fiĉigul me, bataliŋul ᵽan bufaŋ m’bútañie baa Tir ni Sidoŋ.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Min buru may, bugaa Kaᵽerinaum, jíinene ᵽiaŋ búoh Aláemit ᵽan atebenul bi fatiya ? Múk ! Ᵽan jialeni bi ró n’ettam n’ufuga ! »
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Yésu nabbañ ábaho mbal ulagorol naagil : « An auttenul me, ínje nauttene ; bare an alalul me eutten, ínje nalale. Ban alalom me, nalalat aboñulom me. »
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 No ulagora Yésu gaamme úvi gúfaji ni guñen ni gúuba gubbanno me, n’guogol n’ésumay ró : « Afanóli, siseytane sasu ᵽoᵽ sikañenutóli no junnur so me ni gajow gúiya. »
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Naagil : « Nijuge Seytane naloulo me n’émit ti fínir.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Jujuge : Nisenulsen sembe bi ehah sunuhunjaŋ sasu ni siakut sasu, bi ᵽoᵽ ehek sembe sasu ᵽe sal alatora ahu, ban waf mat’újuul ekan uce.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Jambi júsumaet mata búoh jihehek siseytane sasu, bare ᵽan júsumaet til mala min Aláemit ahiĉ me ujaul fatiya. »
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 To baenah, Biinum Banabe m’bimmeŋen Yésu ésumay naah : « Nisali, Aláemit Ᵽayom, aw aĉil me émit ni ettam, mala min ukoᵽen me waf wauwu bugan bugagu gabaj me gaffas ni bugagu galillo me, mbiban nugiten wo bugagu gáni me ti uñil. Maagen, Ᵽayom, nisali mata súmisum min ní mee. »
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 « Waf waw ᵽe Ᵽayom nahatwohat ni guñenom. Bajut an affase ínje Añil ahu íni let Ᵽaaya, ban may bajut an affase Ᵽaaya íni let ínje Añil ahu ni bugo nimaŋ me egitenol. »
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Mbiban, Yésu nábaho mbal ulagorol min aagil bugo bare : « Gásumay gúni ni buru, min Aláemit ájiul me n’jujuh táh waf wauwu.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Injé ilobul yo, uboñer ni úvi gammeŋe bugaa no gumaŋene gujuh wo buru jujuge me, bare gutogut gujuh wo, gumaŋene guun wo buru juune me, bare gutogut guun wo. »
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Ñer áᵽajula gúboñ Aláemit ace namaŋ aral Yésu gabbut naagol : « Aligenaom, bu níarie ikan bi ebaj buroŋ bábaerit ? » Anáine aam ni gajanga gúboñ gagu gaa Móis|src="lb00279b.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="Lík 10.25"
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Yésu naagol : « Gúboñ Aláemit wa gulobe ? Wa nujoh ró ? »
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Aíne ahu naagol : « Guoge : “Ᵽan umaŋ Ataw aamme Aláemili n’éĉigiri ᵽe, ni biinumi ᵽe, ni sembei ᵽe ni gaᵽinori ᵽe.” Guoge may : “Ᵽan úbboli apali ti núbboli me fuhoi.” »
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Yésu naagol : « Núbale ĉol. Ukan me dáuru, ᵽan ubaj buroŋ babu. »
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Bare áᵽajula gúboñ gagu namaŋ egiten búoh surorenol síariari naagol : « Ñer ay aamme apalom ? »
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Yésu nasenol búnogor baube :
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Ni baj ateŋena ace aam to n’égat. No najugol me, najjas min ajow bulagool.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Ni baj may ace áine aroke ᵽoᵽ ni gávi-Aláemit áni to n’égat. O may no najugol me, najjas min ajow bulagool.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Búsol ma, ni baj an ala Samari aam n’égat. No najugol me, enilol nerum.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Najow bi to naᵽos musola mamu, aban naŋar míita násotenol. Mbiban, narembenol ni asum yay yola n’gujow bi ni yaŋ yay dó nihi gualen me sijaora, min acokorol dó.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 No tihalen me, náᵽuren síralam asen afan yaŋ yay naagol : “Mb’ucokoromol ! Iní me bacam babu butogut, íbbañul me nulobom min icami waŋaño me.” »
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Yésu nabbañ aah áᵽajula gúboñ Aláemit : « Ni aw, bugaubugi gaamme gúfaji, ay ni bugo aamme apal áine ahu alo me ni guñen uminda bulago bugagu ? »
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Naagol : « N’ínje, ah’arumol me enil. » Yésu naagol : « Ñer aw ujow nukan mo may ! »
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 N’ejail, Yésu ni ulagorol n’guĉih n’ésuh ece. Ni baj dó anaare ace gajaol Maruta aalenol ni yaŋol.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Nabaj atiay gajaol Mari akelo anamo to n’guot Ataw min áni n’euttenol.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Maruta o náni babu n’elilior molil. Mufaŋ nájoul bi to ni Yésu naagol : « Ataw, kanuti wáfowaf min atiom ahalom mee nih’ililior ma ínje nevonom ? Uogol aiyul arambenom ! »
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Ataw navogol : « Maruta, Maruta, nulimbe faŋ ni biinumi, ban aw umu ájasasore mee mala waf wammeŋe.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Bare waf wanur pat uᵽiloe. Mari naĉoĉob wafaŋ me jáari, wo an añumut me eram ni o. »
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.