Lucas 10

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 No dáuru dígat me, Ataw natajen aĉob ulagora guce gono úvi gúfaji ni guñen ni gúuba, naboñil gúuba-gúuba guyabol gayoŋ ni súsuh sasu ni ulam waw ᵽe bo aĉila faŋaol ajae me ejow.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Naagil : « Eᵽit yay yo jijae me éjalojalo, bare uᵽilaaw gummeŋut. Jícin ñer aĉil me eᵽit yay min áboñul uᵽila gatoge bi eᵽilol.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Jujow ! Ban iboñul ti muñol ubbarum makae munogen n’etut sujoba-baha.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Jambi jíjaenum hani éralam, baet, ter gadala. N’ejaul, jambi jiilen me m’bulago bi esaf bugan bugagu.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Yaŋ yánoyan dó jijae me enogen, mbi jumundum juoh : “Gásumay gúni ni yaŋ ye !”
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Baj ró me an ala gásumay, ᵽan gásumay gagu golul gunamo ni o ; mb’íni me bajut, mati gúju gunamo ró.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Junogen me n’ésuh, ni yaŋ yanur ᵽan jialen, ban ni jireor dó. Jinamo ró ni yaŋ yauyu, n’jitiñ n’jirem wo gujaeul me esen, mata aroka ánoan naate ayab bacamol.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Esúh yánoyan dó junogene, min guyabul, wáfowaf wo gusenul, n’jitiñ.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Jisen gahoy úsotaaw gaam dó me, ban n’juoh bugan bugagu ᵽe : “Jávi Aláemit uju jájaeul me bi eloful.”
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Bare junogen me n’ésuh yo bugala yo gulale eyabul, júᵽur ni fuhay n’juogil :
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 “Gaᵽor gagu gal ésugul gahot me ni guolóli, ban jiᵽaᵽ go jibbañenul. Bare jíarie jiffas búoh Jávi Aláemit julofulolof !”
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Maagen, ínje ilobul yo : Funah fafu fo Aláemit ajae me bataliŋ bugan bugagu, bataliŋerol bugala ésuh yay yaa Sodom ᵽan buhoy baa bugal ésuh yauyu. »
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Yésu nabbañ aah : « Mataño míni ni buru, bugaa Korasin ! Mataño míni ni buru, bugaa Betusaida ! Waf waw waunderuti me wo Aláemit akan me ni buru, ínien Tir ni Sidoŋ nakanen wo, bugala súsuh sausu bugo basimoener wañ waa gúnigo, n’gulosor bukugay bi egiten búoh gúbahembahen bakaneril.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Yo eĉil me, funah fafu faa bataliŋ babu fiĉigul me, bataliŋul ᵽan bufaŋ m’bútañie baa Tir ni Sidoŋ.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Min buru may, bugaa Kaᵽerinaum, jíinene ᵽiaŋ búoh Aláemit ᵽan atebenul bi fatiya ? Múk ! Ᵽan jialeni bi ró n’ettam n’ufuga ! »
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Yésu nabbañ ábaho mbal ulagorol naagil : « An auttenul me, ínje nauttene ; bare an alalul me eutten, ínje nalale. Ban alalom me, nalalat aboñulom me. »
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 No ulagora Yésu gaamme úvi gúfaji ni guñen ni gúuba gubbanno me, n’guogol n’ésumay ró : « Afanóli, siseytane sasu ᵽoᵽ sikañenutóli no junnur so me ni gajow gúiya. »
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Naagil : « Nijuge Seytane naloulo me n’émit ti fínir.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Jujuge : Nisenulsen sembe bi ehah sunuhunjaŋ sasu ni siakut sasu, bi ᵽoᵽ ehek sembe sasu ᵽe sal alatora ahu, ban waf mat’újuul ekan uce.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Jambi júsumaet mata búoh jihehek siseytane sasu, bare ᵽan júsumaet til mala min Aláemit ahiĉ me ujaul fatiya. »
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 To baenah, Biinum Banabe m’bimmeŋen Yésu ésumay naah : « Nisali, Aláemit Ᵽayom, aw aĉil me émit ni ettam, mala min ukoᵽen me waf wauwu bugan bugagu gabaj me gaffas ni bugagu galillo me, mbiban nugiten wo bugagu gáni me ti uñil. Maagen, Ᵽayom, nisali mata súmisum min ní mee. »
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 « Waf waw ᵽe Ᵽayom nahatwohat ni guñenom. Bajut an affase ínje Añil ahu íni let Ᵽaaya, ban may bajut an affase Ᵽaaya íni let ínje Añil ahu ni bugo nimaŋ me egitenol. »
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Mbiban, Yésu nábaho mbal ulagorol min aagil bugo bare : « Gásumay gúni ni buru, min Aláemit ájiul me n’jujuh táh waf wauwu.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Injé ilobul yo, uboñer ni úvi gammeŋe bugaa no gumaŋene gujuh wo buru jujuge me, bare gutogut gujuh wo, gumaŋene guun wo buru juune me, bare gutogut guun wo. »
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Ñer áᵽajula gúboñ Aláemit ace namaŋ aral Yésu gabbut naagol : « Aligenaom, bu níarie ikan bi ebaj buroŋ bábaerit ? » Anáine aam ni gajanga gúboñ gagu gaa Móis|src="lb00279b.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="Lík 10.25"
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yésu naagol : « Gúboñ Aláemit wa gulobe ? Wa nujoh ró ? »
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Aíne ahu naagol : « Guoge : “Ᵽan umaŋ Ataw aamme Aláemili n’éĉigiri ᵽe, ni biinumi ᵽe, ni sembei ᵽe ni gaᵽinori ᵽe.” Guoge may : “Ᵽan úbboli apali ti núbboli me fuhoi.” »
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Yésu naagol : « Núbale ĉol. Ukan me dáuru, ᵽan ubaj buroŋ babu. »
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Bare áᵽajula gúboñ gagu namaŋ egiten búoh surorenol síariari naagol : « Ñer ay aamme apalom ? »
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Yésu nasenol búnogor baube :
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Ni baj ateŋena ace aam to n’égat. No najugol me, najjas min ajow bulagool.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Ni baj may ace áine aroke ᵽoᵽ ni gávi-Aláemit áni to n’égat. O may no najugol me, najjas min ajow bulagool.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Búsol ma, ni baj an ala Samari aam n’égat. No najugol me, enilol nerum.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Najow bi to naᵽos musola mamu, aban naŋar míita násotenol. Mbiban, narembenol ni asum yay yola n’gujow bi ni yaŋ yay dó nihi gualen me sijaora, min acokorol dó.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 No tihalen me, náᵽuren síralam asen afan yaŋ yay naagol : “Mb’ucokoromol ! Iní me bacam babu butogut, íbbañul me nulobom min icami waŋaño me.” »
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Yésu nabbañ aah áᵽajula gúboñ Aláemit : « Ni aw, bugaubugi gaamme gúfaji, ay ni bugo aamme apal áine ahu alo me ni guñen uminda bulago bugagu ? »
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Naagol : « N’ínje, ah’arumol me enil. » Yésu naagol : « Ñer aw ujow nukan mo may ! »
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 N’ejail, Yésu ni ulagorol n’guĉih n’ésuh ece. Ni baj dó anaare ace gajaol Maruta aalenol ni yaŋol.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Nabaj atiay gajaol Mari akelo anamo to n’guot Ataw min áni n’euttenol.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Maruta o náni babu n’elilior molil. Mufaŋ nájoul bi to ni Yésu naagol : « Ataw, kanuti wáfowaf min atiom ahalom mee nih’ililior ma ínje nevonom ? Uogol aiyul arambenom ! »
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Ataw navogol : « Maruta, Maruta, nulimbe faŋ ni biinumi, ban aw umu ájasasore mee mala waf wammeŋe.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Bare waf wanur pat uᵽiloe. Mari naĉoĉob wafaŋ me jáari, wo an añumut me eram ni o. »
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.