João 4

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Eᵽárisie yay guune búoh Yésu nabajebaj ulagora iki faŋ Saaŋ Batis, ban nábatiseeilbatise.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 (Ban ni maagen mamu, let Yésu faŋaol náh’ábatise, bare til ulagorol.)
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 No Yésu aun me dáuru, náᵽur mof mamu maa Yúde ajow mbaa Gálile.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Ban balama aĉih bo Gálile, naate amundum asat mof mamu mo guvoge me Samari.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Najow ak’aĉih ñer n’ésuh yay yo guvoge me Siĉar, dó Samari, lof galah gagu go Sakob asen me áᵽurol Susef.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Eháᵽa yay yaa Sakob dó yom. Yésu nemme bújaor babu bukanolkan nayoh, nak’anamo galam éhaᵽa yay. Maageima ñer tufunah.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Aare ahu naagol : « Bu aw aamme Asúif újue urorenom marem, ínje an ala Samari ? » (Nalob mee mata Esúif yay gubajut garobo gánogan ni bugaa Samari.)
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Yésu naagol : « Uffasen me gáji Aláemit, ni ᵽoᵽ an ahu aagei me újiol mal arem, aw ᵽan úcinenol bi marem, ban ᵽan aseneni mal maa buroŋ. »
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Naagol : « Alínom, uogenut wáfowaf waa gáij, ban éhaᵽa yay ésikisiki. Ñer bay ᵽan úŋarul mal maumu maa buroŋ ?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Nufafaŋ ᵽiaŋ ᵽayóli afan Sakob, asenóli me éhaᵽa yauye, ban aĉila faŋaol, guñolol ni sukoreol gurem dó ? »
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Yésu naagol : « Anóan areme mal maumu, marem ᵽan mubbañ mujogol ;
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 bare an ajae me erem mal mamu mo ínje ijae me esenol, mati marem múmus mubbañ mujogol : mal mamu mo nijaol me esen ᵽan múbaho n’aĉila ébula mal dó buroŋ bábaerit bujae éᵽurul. »
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Ñer aare ahu naagol : « Alínom, usenom mal maumu, tima marem jambi mubbañ mujogom, mamu mat’ibbañ íkail tale gáij. »
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Naagol : « Ujow, úk’úvogul áini, uban núbbañul bi tale. »
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Aare ahu naagol : « Ibajut ánaine. » Ñer Yésu naagol : « Nulobe jon min uoh me ubajut ánaine :
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 wáine gono futoh nubajene, ban áine ahu o jurobo me maer alet áini. Maagen nulobe. »
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Ñer aare ahu naagol : « Alínom, nijuge búoh aw aboñer nom.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Sipayóli gufan ni firijaŋ faufe gumigelete Aláemit ; bare buru Esúif yay juoge tiñ talu to Aláemit aat me amigeleti, utu Yérusalem. »
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Yésu naagol : « Uínen firimom : tinah talu utu n’éjoul, no mati níme ter ni firijaŋ faufe, ter Yérusalem jijae emigelet Ᵽaaya Aláemit.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Buru bugaa Samari jimigeletemigelet Aláemit m’baffasutol ; bare wóli Esúif yay jimigeleteolmigelet ban jiffasol, mata aᵽagena ahu ni Esúif yay náᵽullo.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Bare tinah talu utu n’éjoul, ban to tuomme ute to nuomal maa ni to, no umigeletaaw bugaa maagen gujae me emigelet Ᵽaaya ni garamben dó gaa Biinumol ni ᵽoᵽ ni maagen : umigeleta ti bugaubugi Ᵽaaya aliᵽe mee.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Aláemit Biinum nam, ban gamigeleteol me guote gumigeletol ni garamben dó gaa Biinumol ni ᵽoᵽ ni maagen. »
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Aare ahu naagol : « Niffase búoh An ahu o Aláemit aĉob me, o guvoge me Kirista, ᵽan ájoul. No najae me éjoul, ᵽan áᵽajuloli dáuru ᵽe. »
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Yésu naagol : « Injé iomme aĉila, ínje alobe maa n’aw. »
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 No ñer ulagora Yésu n’guĉigul, ban n’gujahali min aamme n’galolobor n’anaare. Bare ánoan ni bugo akañenut arorenol wa naŋese n’aare ahu, ter wa uĉile náni n’elob ni o.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Aare ahu ñer nahato jifinol min ajow bi n’ésuh yay ak’aah bugala yo :
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 « Jújoul ᵽaa jujugom áine ahume alobom maa wo nikan me ᵽe ! Let ᵽiaŋ aĉila aamme Kirista ahu ? »
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Ñer n’gúᵽurul n’ésuh yay gújoul bi etoh Yésu to naamme.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Ni tinah tautu, ulagora Yésu n’gulaol guogol : « Afanóli, utiñ. »
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Bare o naagil : « Nibaje bi fitiñ mitiñ mo buru jiffasut. »
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Ñer ulagorol nihi guogoro : « Babaj ᵽiaŋ ace aŋallol waf waa fitiñ ? »
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Naagil : « Mitiñ mamu múmbam mo muomme ekan wo aboñulom me amaŋ me, ni efaben mamu burokol bo nahat me ni gañen gúmbam.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Leti nihi juoh : “Tale gueñ gubbagir min eᵽit eĉigul” ? Bare ínje niegul : Juluj joon ulah waw ; emano yay eale, enah eᵽit bare !
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 An ahu aamme n’eᵽit galagol nafaene ayab bacamol, ban ᵽoᵽ umu n’eomen bahager bi ni buroŋ bábaerit, mamu aaña ahu ni aᵽila ahu ᵽan gúsumaet ni manur.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Firim faufe faa maagen fom : Ahu ᵽan aañ, ahuo naᵽit.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Niboñulboñ eᵽit ni galah dó jurokut ; guce gurok ró, mbiban buru n’jitiñ ejenil. »
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Bugaa Samari gammeŋe gaĉin dó me n’ésuh yauyu n’gúinen ni Yésu mala firim fo aare ahu alobe aah : « Nalobom wo nikan me ᵽe. »
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Yo eĉil me no bugaa Samari gujoulo me bi to ni Yésu, n’gulaol anamo to ni bugo ; min ñer akan to gunah gúuba.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Gáinen me n’gufaŋ ñer n’gummeŋe mala wo aĉila faŋaol Yésu alobe me,
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 ban nihi guoh aare ahu : « Maer ñer let bagitener babu bíya bare biĉileóli n’jíinen, bare mala min wóli faŋaóli juuttenol me. Jiffase búoh maagen mamu aĉila aamme aᵽagena ahu ala mof. »
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 No gunah gagu gaamme gúuba gúgat me, Yésu náᵽur to ajow mbaa mof mamu maa Gálile.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 O faŋaol nagitengiten gaa búoh aboñer ndi gúkanumol ni mof mamu dó nabugi me.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 No naĉih me Gálile, bugala ró n’gualenol wári mata bugo may ni gaggan gagu gaa Paak bo Yérusalem gukaene, ban gujujuh wo nakan bo me ᵽe.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Ñer Yésu nabbañ bi n’ésuh yay yo guvoge me Kana dó ni mof mamu maa Gálile, bo námus me ábahen mal bíñu. Ni baj bo an ámah aroke bi n’ávi ahu áᵽullo n’ésuh yay yaa Kaᵽerinaum o áᵽurol ásote.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 No naun me búoh Yésu náᵽullo Yúde bi Gálile, najow ak’atogol nalaol aboket ajow ak’asen gahoy áᵽurol ásomut me butum eĉet.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Yésu naagol : « Buru til, jujugut me waf wajureruti, mati júmus jíinen ? »
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Aíne ahu naagol : « Afanom, újoul balama añolom aĉet. »
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Ñer Yésu naagol : « Ujow, añoli ᵽan aroŋ. » Aíne ahu náinen firim Yésu min ñer akay.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 O n’ebbañ yay, naemor ni urokaol n’guogol añolol nahoe.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Narorenil tinah tay añolol áhoyum mee ; n’guogol : « Figen, tinah bajuer étigo, no bújusa babu búᵽure ni o. »
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Ñer áine ahu nátallo búoh tinah tautu faŋ Yésu aagol me áᵽurol narondoŋ. Ban náinen ni o, aĉila ni bugaa yaŋol ᵽooil.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Waf wauwu wo uomme ñer bigitenum Yésu búutten bo nakan me búsol ebbañulol Yúde bi Gálile.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.