João 4
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NAA
1 Eᵽárisie yay guune búoh Yésu nabajebaj ulagora iki faŋ Saaŋ Batis, ban nábatiseeilbatise.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Ban ni maagen mamu, let Yésu faŋaol náh’ábatise, bare til ulagorol.)
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 No Yésu aun me dáuru, náᵽur mof mamu maa Yúde ajow mbaa Gálile.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ban balama aĉih bo Gálile, naate amundum asat mof mamu mo guvoge me Samari.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Najow ak’aĉih ñer n’ésuh yay yo guvoge me Siĉar, dó Samari, lof galah gagu go Sakob asen me áᵽurol Susef.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Eháᵽa yay yaa Sakob dó yom. Yésu nemme bújaor babu bukanolkan nayoh, nak’anamo galam éhaᵽa yay. Maageima ñer tufunah.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Aare ahu naagol : « Bu aw aamme Asúif újue urorenom marem, ínje an ala Samari ? » (Nalob mee mata Esúif yay gubajut garobo gánogan ni bugaa Samari.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Yésu naagol : « Uffasen me gáji Aláemit, ni ᵽoᵽ an ahu aagei me újiol mal arem, aw ᵽan úcinenol bi marem, ban ᵽan aseneni mal maa buroŋ. »
10 Jesus respondeu:
11 Naagol : « Alínom, uogenut wáfowaf waa gáij, ban éhaᵽa yay ésikisiki. Ñer bay ᵽan úŋarul mal maumu maa buroŋ ?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Nufafaŋ ᵽiaŋ ᵽayóli afan Sakob, asenóli me éhaᵽa yauye, ban aĉila faŋaol, guñolol ni sukoreol gurem dó ? »
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Yésu naagol : « Anóan areme mal maumu, marem ᵽan mubbañ mujogol ;
13 Jesus respondeu:
14 bare an ajae me erem mal mamu mo ínje ijae me esenol, mati marem múmus mubbañ mujogol : mal mamu mo nijaol me esen ᵽan múbaho n’aĉila ébula mal dó buroŋ bábaerit bujae éᵽurul. »
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ñer aare ahu naagol : « Alínom, usenom mal maumu, tima marem jambi mubbañ mujogom, mamu mat’ibbañ íkail tale gáij. »
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Naagol : « Ujow, úk’úvogul áini, uban núbbañul bi tale. »
16 Jesus disse:
17 Aare ahu naagol : « Ibajut ánaine. » Ñer Yésu naagol : « Nulobe jon min uoh me ubajut ánaine :
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 wáine gono futoh nubajene, ban áine ahu o jurobo me maer alet áini. Maagen nulobe. »
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Ñer aare ahu naagol : « Alínom, nijuge búoh aw aboñer nom.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Sipayóli gufan ni firijaŋ faufe gumigelete Aláemit ; bare buru Esúif yay juoge tiñ talu to Aláemit aat me amigeleti, utu Yérusalem. »
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yésu naagol : « Uínen firimom : tinah talu utu n’éjoul, no mati níme ter ni firijaŋ faufe, ter Yérusalem jijae emigelet Ᵽaaya Aláemit.
21 Jesus respondeu:
22 Buru bugaa Samari jimigeletemigelet Aláemit m’baffasutol ; bare wóli Esúif yay jimigeleteolmigelet ban jiffasol, mata aᵽagena ahu ni Esúif yay náᵽullo.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Bare tinah talu utu n’éjoul, ban to tuomme ute to nuomal maa ni to, no umigeletaaw bugaa maagen gujae me emigelet Ᵽaaya ni garamben dó gaa Biinumol ni ᵽoᵽ ni maagen : umigeleta ti bugaubugi Ᵽaaya aliᵽe mee.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Aláemit Biinum nam, ban gamigeleteol me guote gumigeletol ni garamben dó gaa Biinumol ni ᵽoᵽ ni maagen. »
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Aare ahu naagol : « Niffase búoh An ahu o Aláemit aĉob me, o guvoge me Kirista, ᵽan ájoul. No najae me éjoul, ᵽan áᵽajuloli dáuru ᵽe. »
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yésu naagol : « Injé iomme aĉila, ínje alobe maa n’aw. »
26 Então Jesus disse:
27 No ñer ulagora Yésu n’guĉigul, ban n’gujahali min aamme n’galolobor n’anaare. Bare ánoan ni bugo akañenut arorenol wa naŋese n’aare ahu, ter wa uĉile náni n’elob ni o.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Aare ahu ñer nahato jifinol min ajow bi n’ésuh yay ak’aah bugala yo :
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 « Jújoul ᵽaa jujugom áine ahume alobom maa wo nikan me ᵽe ! Let ᵽiaŋ aĉila aamme Kirista ahu ? »
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Ñer n’gúᵽurul n’ésuh yay gújoul bi etoh Yésu to naamme.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Ni tinah tautu, ulagora Yésu n’gulaol guogol : « Afanóli, utiñ. »
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Bare o naagil : « Nibaje bi fitiñ mitiñ mo buru jiffasut. »
32 Mas ele lhes disse:
33 Ñer ulagorol nihi guogoro : « Babaj ᵽiaŋ ace aŋallol waf waa fitiñ ? »
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Naagil : « Mitiñ mamu múmbam mo muomme ekan wo aboñulom me amaŋ me, ni efaben mamu burokol bo nahat me ni gañen gúmbam.
34 Jesus lhes declarou:
35 Leti nihi juoh : “Tale gueñ gubbagir min eᵽit eĉigul” ? Bare ínje niegul : Juluj joon ulah waw ; emano yay eale, enah eᵽit bare !
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 An ahu aamme n’eᵽit galagol nafaene ayab bacamol, ban ᵽoᵽ umu n’eomen bahager bi ni buroŋ bábaerit, mamu aaña ahu ni aᵽila ahu ᵽan gúsumaet ni manur.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Firim faufe faa maagen fom : Ahu ᵽan aañ, ahuo naᵽit.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Niboñulboñ eᵽit ni galah dó jurokut ; guce gurok ró, mbiban buru n’jitiñ ejenil. »
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Bugaa Samari gammeŋe gaĉin dó me n’ésuh yauyu n’gúinen ni Yésu mala firim fo aare ahu alobe aah : « Nalobom wo nikan me ᵽe. »
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Yo eĉil me no bugaa Samari gujoulo me bi to ni Yésu, n’gulaol anamo to ni bugo ; min ñer akan to gunah gúuba.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Gáinen me n’gufaŋ ñer n’gummeŋe mala wo aĉila faŋaol Yésu alobe me,
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 ban nihi guoh aare ahu : « Maer ñer let bagitener babu bíya bare biĉileóli n’jíinen, bare mala min wóli faŋaóli juuttenol me. Jiffase búoh maagen mamu aĉila aamme aᵽagena ahu ala mof. »
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 No gunah gagu gaamme gúuba gúgat me, Yésu náᵽur to ajow mbaa mof mamu maa Gálile.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 O faŋaol nagitengiten gaa búoh aboñer ndi gúkanumol ni mof mamu dó nabugi me.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 No naĉih me Gálile, bugala ró n’gualenol wári mata bugo may ni gaggan gagu gaa Paak bo Yérusalem gukaene, ban gujujuh wo nakan bo me ᵽe.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ñer Yésu nabbañ bi n’ésuh yay yo guvoge me Kana dó ni mof mamu maa Gálile, bo námus me ábahen mal bíñu. Ni baj bo an ámah aroke bi n’ávi ahu áᵽullo n’ésuh yay yaa Kaᵽerinaum o áᵽurol ásote.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 No naun me búoh Yésu náᵽullo Yúde bi Gálile, najow ak’atogol nalaol aboket ajow ak’asen gahoy áᵽurol ásomut me butum eĉet.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Yésu naagol : « Buru til, jujugut me waf wajureruti, mati júmus jíinen ? »
48 Então Jesus lhe disse:
49 Aíne ahu naagol : « Afanom, újoul balama añolom aĉet. »
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Ñer Yésu naagol : « Ujow, añoli ᵽan aroŋ. » Aíne ahu náinen firim Yésu min ñer akay.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 O n’ebbañ yay, naemor ni urokaol n’guogol añolol nahoe.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Narorenil tinah tay añolol áhoyum mee ; n’guogol : « Figen, tinah bajuer étigo, no bújusa babu búᵽure ni o. »
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Ñer áine ahu nátallo búoh tinah tautu faŋ Yésu aagol me áᵽurol narondoŋ. Ban náinen ni o, aĉila ni bugaa yaŋol ᵽooil.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Waf wauwu wo uomme ñer bigitenum Yésu búutten bo nakan me búsol ebbañulol Yúde bi Gálile.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.