João 20
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC
1 Tihalen fíiyay faufu m’bujom mej, tinah m’basarerut, Mari ala Magudala najow bi ni fuyah fafu. No naĉih to me, najuh búoh fuval fafu fatojen me gánonum fuyah fafu fúᵽunniᵽuren.
1 No primeiro dia que se seguia ao sábado, Maria Madalena foi ao sepulcro, de manhã cedo, quando ainda estava escuro. Viu a pedra removida do sepulcro.
2 Natey ñer ak’atoh Simoŋ Ᵽier ni ahu alagora, o Yésu amaŋ me nár, naagil : « Gúᵽurene efuluŋ Ataw ni fuyagol, ban jiffasut bay guŋar yo gubaŋ. »
2 Correu e foi dizer a Simão Pedro e ao outro discípulo a quem Jesus amava: Tiraram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram!
3 Ñer Simoŋ Ᵽier ni ahu alagora n’guilo gutey mbaa fuyah fafu
3 Saiu então Pedro com aquele outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 bugo éubail. Nemme ahu alagora natetey faŋ mujas Ᵽier, namundol aĉih to ni fuyah fafu.
4 Corriam juntos, mas aquele outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Naŋalo ban najuh útar waw ubaŋi ró n’ettam, bare anogenut. An o n’eŋalo ñáraru fuyah fafu búsol eilo yay yaa Yésu ni gaĉet me|src="lb00329b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Saaŋ 20.5"
5 Inclinou-se e viu ali os panos no chão, mas não entrou.
6 No Simoŋ Ᵽier aĉilo me, nanogen dó ni fuyah fafu. Najuh ró útar waw
6 Chegou Simão Pedro que o seguia, entrou no sepulcro e viu os panos postos no chão.
7 ni ᵽoᵽ fímiᵽ fafu ; fo filelen tiñ tanur ni wo, bare fubboñibboñ fubaŋi jala fo.
7 Viu também o sudário que estivera sobre a cabeça de Jesus. Não estava, porém, com os panos, mas enrolado num lugar à parte.
8 Ñer ahu alagora, aamen me átiar eĉih ni fuyah fafu, nanogen ᵽoᵽ, najuh ban náinen.
8 Então entrou também o discípulo que havia chegado primeiro ao sepulcro. Viu e creu.
9 (Maagen ulagoraaw bi funah faufu bugo m’bajogerut min Bahiĉer babu buoh mee Yésu naareno ailo ni gaĉet me.)
9 Em verdade, ainda não haviam entendido a Escritura, segundo a qual Jesus devia ressuscitar dentre os mortos.
10 Ᵽúrto, ulagoraaw gaamme gúuba n’gubbañ bi súndoil.
10 Os discípulos, então, voltaram para as suas casas.
11 Mari, o, nailo to tíyaŋ malofe fuyah fafu náni n’ukoŋ. Min akoŋe me, náñuᵽ min aŋalo ró ni fuyah fafu.
11 Entretanto, Maria se conservava do lado de fora perto do sepulcro e chorava. Chorando, inclinou-se para olhar dentro do sepulcro.
12 Najuh emalaka gúuba gusimo wañ útuay gurobo tiñ talu to gufilenen me efuluŋ Yésu, ahu bo fuhow fafu fuomen me, apalol bo guot gagu guomen me.
12 Viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde estivera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Emalakaay n’guogol : « Aare ahu, wa nukoŋe ? » Naagil : « Gúᵽurene efuluŋ Ataom ni fuyagol, ban iffasut bay guŋar yo gubaŋ. »
13 Eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 No nalob me dáuru aban, nake ejegor najuh Yésu ailo to, bare átallout búoh aĉila om.
14 Ditas estas palavras, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não o reconheceu.
15 Yésu naagol : « Aare ahu, wa nukoŋe ? Ay nuŋese ? » Mari naᵽinorene búoh apoya gafat gagu om, yo eĉil me naagol : « Iní aw uŋarol, ulobom tay nubaŋol min ijow ik’ibbañulol. »
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem procuras? Supondo ela que fosse o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste e eu o irei buscar.
16 Ñer Yésu naagol : « Mari ! » Najegorol ban naagol : « Rabbuni ! » (Yoemme "Aligenaom" ni gúhiboriay.)
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Voltando-se ela, exclamou em hebraico: Rabôni! {que quer dizer Mestre}.
17 Yésu naagol : « Jamb’ujogom uhat tale, mata ijaerut ᵽan bi ni Ᵽayom. Bare ujow uk’uoh gutiom ínje umu n’ejow bi ni Ᵽayom aamme ᵽoᵽ Ᵽayul, bi ni Aláemit úmbam aamme ᵽoᵽ Aláemilul. »
17 Disse-lhe Jesus: Não me retenhas, porque ainda não subi a meu Pai, mas vai a meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Ñer Mari ala Magudala najow atoh bo ulagoraaw min aagil : « Nijuge Ataw ! » Ban nagitenil wo nalobol me.
18 Maria Madalena correu para anunciar aos discípulos que ela tinha visto o Senhor e contou o que ele lhe tinha falado.
19 Tiname yay yaa funah faufu fanur fafu faamme tihalen fíiyay, ulagoraaw n’guomunor dó ni yaŋ yay, n’gupeh n’guffaŋ unegen waw mata ufan Esúif yay gúholle. To baenah, Yésu nájoul ak’ailo n’etulil min aagil : « Gásumay gúni ni buru ! »
19 Na tarde do mesmo dia, que era o primeiro da semana, os discípulos tinham fechado as portas do lugar onde se achavam, por medo dos judeus. Jesus veio e pôs-se no meio deles. Disse-lhes ele: A paz esteja convosco!
20 O n’elob yay, nagitenil guñenol ni gacaĉol. Ulagoraaw n’gummeŋ ésumay min gujuh me Ataw.
20 Dito isso, mostrou-lhes as mãos e o lado. Os discípulos alegraram-se ao ver o Senhor.
21 Yésu nabbañ aagil : « Gásumay gúni ni buru ! Ti Ᵽaaya aboñulom me, ínje ᵽoᵽ ban iboñul. »
21 Disse-lhes outra vez: A paz esteja convosco! Como o Pai me enviou, assim também eu vos envio a vós.
22 Ᵽúrto gurim gaugu, náfulenil ban naagil : « Jiyab Biinum Banabe !
22 Depois dessas palavras, soprou sobre eles dizendo-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Bugo jijae me eboket utilil, ᵽan guyab gaboket n’Aláemit ; bugo juñumut me esen gaboket, mati may gubaj go ni o. »
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, ser-lhes-ão perdoados; àqueles a quem os retiverdes, ser-lhes-ão retidos.
24 Ban Toma, o guvoge me may "Máuba", aamme ace n’ulagoraaw gaamme guñen ni gúuba, alelen to ni bugo no Yésu aĉilo me.
24 Tomé, um dos Doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Bugagu gulagora n’guke guogol : « Wóli jujuge Ataw. » Bare Toma naagil : « Ijugut me ni guñenol bayaer babu baa suĉuᵽ sasu, igorut me ni fisigom to siya me ban ibaŋut me gañenom n’gacaĉol, mat’ímus íinen. »
25 Os outros discípulos disseram-lhe: Vimos o Senhor. Mas ele replicou-lhes: Se não vir nas suas mãos o sinal dos pregos, e não puser o meu dedo no lugar dos pregos, e não introduzir a minha mão no seu lado, não acreditarei!
26 Ᵽúrto gunah futoh ni gúfaji, ulagora Yésu n’gubbañ guomenor dó ni yaŋ yay, ban Toma umuen to ni bugo. Unegen waw upegipeh n’uffaŋi, bare Yésu nabbañ ájoul ak’ailo n’etulil naagil : « Gásumay gúni ni buru ! »
26 Oito dias depois, estavam os seus discípulos outra vez no mesmo lugar e Tomé com eles. Estando trancadas as portas, veio Jesus, pôs-se no meio deles e disse: A paz esteja convosco!
27 Aban nábaho mbaa Toma naagol : « Uluj guñenom, ugor taute fisigi ; ubaŋ gañeni n’gacaĉom. Uhat égabbor min úinen ! »
27 Depois disse a Tomé: Introduz aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos. Põe a tua mão no meu lado. Não sejas incrédulo, mas homem de fé.
28 Toma naagol : « Ataom, Aláemilom ! »
28 Respondeu-lhe Tomé: Meu Senhor e meu Deus!
29 Yésu naagol : « Min ujugom me, yo eteh me núinen ? Gásumay gúni ni gáinen me m’bajugutom. »
29 Disse-lhe Jesus: Creste, porque me viste. Felizes aqueles que crêem sem ter visto!
30 Yésu nakakan ᵽoᵽ waf wammeŋe wajureruti bújoŋor ulagorol wagitenuti dáure ni élebur ye ;
30 Fez Jesus, na presença dos seus discípulos, ainda muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 bare wauwe waam dó me, nihiĉwohiĉ min mbi jíinen búoh Yésu aamme Kirista ahu, Añol Aláemit. Ban jíinen me ni o, ᵽan jibaj buroŋ babu ni gajaol.
31 Mas estes foram escritos, para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais a vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.