João 20
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVT
1 Tihalen fíiyay faufu m’bujom mej, tinah m’basarerut, Mari ala Magudala najow bi ni fuyah fafu. No naĉih to me, najuh búoh fuval fafu fatojen me gánonum fuyah fafu fúᵽunniᵽuren.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Natey ñer ak’atoh Simoŋ Ᵽier ni ahu alagora, o Yésu amaŋ me nár, naagil : « Gúᵽurene efuluŋ Ataw ni fuyagol, ban jiffasut bay guŋar yo gubaŋ. »
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 Ñer Simoŋ Ᵽier ni ahu alagora n’guilo gutey mbaa fuyah fafu
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 bugo éubail. Nemme ahu alagora natetey faŋ mujas Ᵽier, namundol aĉih to ni fuyah fafu.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Naŋalo ban najuh útar waw ubaŋi ró n’ettam, bare anogenut. An o n’eŋalo ñáraru fuyah fafu búsol eilo yay yaa Yésu ni gaĉet me|src="lb00329b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Saaŋ 20.5"
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 No Simoŋ Ᵽier aĉilo me, nanogen dó ni fuyah fafu. Najuh ró útar waw
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 ni ᵽoᵽ fímiᵽ fafu ; fo filelen tiñ tanur ni wo, bare fubboñibboñ fubaŋi jala fo.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Ñer ahu alagora, aamen me átiar eĉih ni fuyah fafu, nanogen ᵽoᵽ, najuh ban náinen.
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 (Maagen ulagoraaw bi funah faufu bugo m’bajogerut min Bahiĉer babu buoh mee Yésu naareno ailo ni gaĉet me.)
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Ᵽúrto, ulagoraaw gaamme gúuba n’gubbañ bi súndoil.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Mari, o, nailo to tíyaŋ malofe fuyah fafu náni n’ukoŋ. Min akoŋe me, náñuᵽ min aŋalo ró ni fuyah fafu.
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 Najuh emalaka gúuba gusimo wañ útuay gurobo tiñ talu to gufilenen me efuluŋ Yésu, ahu bo fuhow fafu fuomen me, apalol bo guot gagu guomen me.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Emalakaay n’guogol : « Aare ahu, wa nukoŋe ? » Naagil : « Gúᵽurene efuluŋ Ataom ni fuyagol, ban iffasut bay guŋar yo gubaŋ. »
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 No nalob me dáuru aban, nake ejegor najuh Yésu ailo to, bare átallout búoh aĉila om.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Yésu naagol : « Aare ahu, wa nukoŋe ? Ay nuŋese ? » Mari naᵽinorene búoh apoya gafat gagu om, yo eĉil me naagol : « Iní aw uŋarol, ulobom tay nubaŋol min ijow ik’ibbañulol. »
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Ñer Yésu naagol : « Mari ! » Najegorol ban naagol : « Rabbuni ! » (Yoemme "Aligenaom" ni gúhiboriay.)
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Yésu naagol : « Jamb’ujogom uhat tale, mata ijaerut ᵽan bi ni Ᵽayom. Bare ujow uk’uoh gutiom ínje umu n’ejow bi ni Ᵽayom aamme ᵽoᵽ Ᵽayul, bi ni Aláemit úmbam aamme ᵽoᵽ Aláemilul. »
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Ñer Mari ala Magudala najow atoh bo ulagoraaw min aagil : « Nijuge Ataw ! » Ban nagitenil wo nalobol me.
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 Tiname yay yaa funah faufu fanur fafu faamme tihalen fíiyay, ulagoraaw n’guomunor dó ni yaŋ yay, n’gupeh n’guffaŋ unegen waw mata ufan Esúif yay gúholle. To baenah, Yésu nájoul ak’ailo n’etulil min aagil : « Gásumay gúni ni buru ! »
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 O n’elob yay, nagitenil guñenol ni gacaĉol. Ulagoraaw n’gummeŋ ésumay min gujuh me Ataw.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Yésu nabbañ aagil : « Gásumay gúni ni buru ! Ti Ᵽaaya aboñulom me, ínje ᵽoᵽ ban iboñul. »
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 Ᵽúrto gurim gaugu, náfulenil ban naagil : « Jiyab Biinum Banabe !
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 Bugo jijae me eboket utilil, ᵽan guyab gaboket n’Aláemit ; bugo juñumut me esen gaboket, mati may gubaj go ni o. »
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Ban Toma, o guvoge me may "Máuba", aamme ace n’ulagoraaw gaamme guñen ni gúuba, alelen to ni bugo no Yésu aĉilo me.
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 Bugagu gulagora n’guke guogol : « Wóli jujuge Ataw. » Bare Toma naagil : « Ijugut me ni guñenol bayaer babu baa suĉuᵽ sasu, igorut me ni fisigom to siya me ban ibaŋut me gañenom n’gacaĉol, mat’ímus íinen. »
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 Ᵽúrto gunah futoh ni gúfaji, ulagora Yésu n’gubbañ guomenor dó ni yaŋ yay, ban Toma umuen to ni bugo. Unegen waw upegipeh n’uffaŋi, bare Yésu nabbañ ájoul ak’ailo n’etulil naagil : « Gásumay gúni ni buru ! »
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Aban nábaho mbaa Toma naagol : « Uluj guñenom, ugor taute fisigi ; ubaŋ gañeni n’gacaĉom. Uhat égabbor min úinen ! »
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Toma naagol : « Ataom, Aláemilom ! »
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Yésu naagol : « Min ujugom me, yo eteh me núinen ? Gásumay gúni ni gáinen me m’bajugutom. »
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 Yésu nakakan ᵽoᵽ waf wammeŋe wajureruti bújoŋor ulagorol wagitenuti dáure ni élebur ye ;
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 bare wauwe waam dó me, nihiĉwohiĉ min mbi jíinen búoh Yésu aamme Kirista ahu, Añol Aláemit. Ban jíinen me ni o, ᵽan jibaj buroŋ babu ni gajaol.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.