João 20

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tihalen fíiyay faufu m’bujom mej, tinah m’basarerut, Mari ala Magudala najow bi ni fuyah fafu. No naĉih to me, najuh búoh fuval fafu fatojen me gánonum fuyah fafu fúᵽunniᵽuren.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Natey ñer ak’atoh Simoŋ Ᵽier ni ahu alagora, o Yésu amaŋ me nár, naagil : « Gúᵽurene efuluŋ Ataw ni fuyagol, ban jiffasut bay guŋar yo gubaŋ. »
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Ñer Simoŋ Ᵽier ni ahu alagora n’guilo gutey mbaa fuyah fafu
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 bugo éubail. Nemme ahu alagora natetey faŋ mujas Ᵽier, namundol aĉih to ni fuyah fafu.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Naŋalo ban najuh útar waw ubaŋi ró n’ettam, bare anogenut. An o n’eŋalo ñáraru fuyah fafu búsol eilo yay yaa Yésu ni gaĉet me|src="lb00329b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Saaŋ 20.5"
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 No Simoŋ Ᵽier aĉilo me, nanogen dó ni fuyah fafu. Najuh ró útar waw
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 ni ᵽoᵽ fímiᵽ fafu ; fo filelen tiñ tanur ni wo, bare fubboñibboñ fubaŋi jala fo.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Ñer ahu alagora, aamen me átiar eĉih ni fuyah fafu, nanogen ᵽoᵽ, najuh ban náinen.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 (Maagen ulagoraaw bi funah faufu bugo m’bajogerut min Bahiĉer babu buoh mee Yésu naareno ailo ni gaĉet me.)
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Ᵽúrto, ulagoraaw gaamme gúuba n’gubbañ bi súndoil.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Mari, o, nailo to tíyaŋ malofe fuyah fafu náni n’ukoŋ. Min akoŋe me, náñuᵽ min aŋalo ró ni fuyah fafu.
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 Najuh emalaka gúuba gusimo wañ útuay gurobo tiñ talu to gufilenen me efuluŋ Yésu, ahu bo fuhow fafu fuomen me, apalol bo guot gagu guomen me.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Emalakaay n’guogol : « Aare ahu, wa nukoŋe ? » Naagil : « Gúᵽurene efuluŋ Ataom ni fuyagol, ban iffasut bay guŋar yo gubaŋ. »
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 No nalob me dáuru aban, nake ejegor najuh Yésu ailo to, bare átallout búoh aĉila om.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Yésu naagol : « Aare ahu, wa nukoŋe ? Ay nuŋese ? » Mari naᵽinorene búoh apoya gafat gagu om, yo eĉil me naagol : « Iní aw uŋarol, ulobom tay nubaŋol min ijow ik’ibbañulol. »
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Ñer Yésu naagol : « Mari ! » Najegorol ban naagol : « Rabbuni ! » (Yoemme "Aligenaom" ni gúhiboriay.)
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Yésu naagol : « Jamb’ujogom uhat tale, mata ijaerut ᵽan bi ni Ᵽayom. Bare ujow uk’uoh gutiom ínje umu n’ejow bi ni Ᵽayom aamme ᵽoᵽ Ᵽayul, bi ni Aláemit úmbam aamme ᵽoᵽ Aláemilul. »
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Ñer Mari ala Magudala najow atoh bo ulagoraaw min aagil : « Nijuge Ataw ! » Ban nagitenil wo nalobol me.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Tiname yay yaa funah faufu fanur fafu faamme tihalen fíiyay, ulagoraaw n’guomunor dó ni yaŋ yay, n’gupeh n’guffaŋ unegen waw mata ufan Esúif yay gúholle. To baenah, Yésu nájoul ak’ailo n’etulil min aagil : « Gásumay gúni ni buru ! »
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 O n’elob yay, nagitenil guñenol ni gacaĉol. Ulagoraaw n’gummeŋ ésumay min gujuh me Ataw.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Yésu nabbañ aagil : « Gásumay gúni ni buru ! Ti Ᵽaaya aboñulom me, ínje ᵽoᵽ ban iboñul. »
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Ᵽúrto gurim gaugu, náfulenil ban naagil : « Jiyab Biinum Banabe !
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Bugo jijae me eboket utilil, ᵽan guyab gaboket n’Aláemit ; bugo juñumut me esen gaboket, mati may gubaj go ni o. »
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Ban Toma, o guvoge me may "Máuba", aamme ace n’ulagoraaw gaamme guñen ni gúuba, alelen to ni bugo no Yésu aĉilo me.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Bugagu gulagora n’guke guogol : « Wóli jujuge Ataw. » Bare Toma naagil : « Ijugut me ni guñenol bayaer babu baa suĉuᵽ sasu, igorut me ni fisigom to siya me ban ibaŋut me gañenom n’gacaĉol, mat’ímus íinen. »
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Ᵽúrto gunah futoh ni gúfaji, ulagora Yésu n’gubbañ guomenor dó ni yaŋ yay, ban Toma umuen to ni bugo. Unegen waw upegipeh n’uffaŋi, bare Yésu nabbañ ájoul ak’ailo n’etulil naagil : « Gásumay gúni ni buru ! »
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Aban nábaho mbaa Toma naagol : « Uluj guñenom, ugor taute fisigi ; ubaŋ gañeni n’gacaĉom. Uhat égabbor min úinen ! »
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Toma naagol : « Ataom, Aláemilom ! »
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Yésu naagol : « Min ujugom me, yo eteh me núinen ? Gásumay gúni ni gáinen me m’bajugutom. »
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Yésu nakakan ᵽoᵽ waf wammeŋe wajureruti bújoŋor ulagorol wagitenuti dáure ni élebur ye ;
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 bare wauwe waam dó me, nihiĉwohiĉ min mbi jíinen búoh Yésu aamme Kirista ahu, Añol Aláemit. Ban jíinen me ni o, ᵽan jibaj buroŋ babu ni gajaol.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.