Jonas 1
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NVT
1 Baje ace áine, gajaol Sonas, ᵽayol gajaol Amitay.
1 O S enhor deu esta mensagem a Jonas, filho de Amitai:
2 « Uilo ujow bi n’ésuh yay yámah yay yo guoge me Niniv, min uĉafil uogil búlaᵽut babu bo guomme ni bo, nipoñbopoñ. »
2 “Apronte-se e vá à grande cidade de Nínive. Anuncie meu julgamento contra ela, pois vi como seu povo é perverso”.
3 Ñer Sonas nailo ajow, bare bi etey mbal ésuh ece, gajow yo Tarisis, bi éhatulo n’Atúla. No naĉih me n’gásih gagu gaa Jafa, natoh to baraca baam n’ejow ni fal fámah mbaa Tarisis. Nacam ejaol min ájuᵽo mimanur ni bugan bugagu gajae me Tarisis, dó ᵽe bi etey Atúla.
3 Jonas se aprontou, mas foi na direção contrária, a fim de fugir do S enhor . Desceu ao porto de Jope, onde encontrou um navio que estava de partida para Társis. Comprou a passagem e embarcou para Társis, a fim de fugir do S enhor .
4 No gutey me guĉih babu, Atúla nayalil fúrus fáamah, fal fafu ni fiteh iki fumaŋ efum baraca babu.
4 O S enhor , porém, enviou sobre o mar um vento forte, e caiu uma tempestade tão violenta que o navio estava prestes a se despedaçar.
5 Ujaoraol n’gúholi, ánoan náᵽib nalaw nímoro álaemilol. N’guteb wañil ᵽe gubelen ni fal, mata mbi baraca babu bufaŋ m’bivilie. Sonas kan aĉila umu ró ni gatal bo, min ámoe ahay was.
5 Com muito medo, os marinheiros clamavam a seus deuses para que os socorressem e lançavam a carga ao mar para deixar o navio mais leve. Enquanto isso, Jonas dormia profundamente no porão.
6 Ñer afan baraca babu najow atogol to naagol : « Buenne ? Aw gámori ? Uilo ulaw álaemili ! Ter ᵽan arumolal enil jamb’uĉelal. »
6 Então o capitão desceu para falar com ele. “Como pode dormir numa situação dessas?”, disse. “Levante-se e ore a seu deus! Quem sabe ele prestará atenção em nós e poupará nossa vida!”
7 Bugaa baraca babu n’gúᵽur jolil n’guoh : « Uñagoral usos min ujugal ay ni wolal aŋallo me biᵽila baube. » No guñagor wo me, ni lo ni Sonas.
7 Então a tripulação tirou sortes para ver qual deles havia ofendido os deuses e causado a terrível tempestade. Quando tiraram as sortes, elas indicaram que Jonas era o culpado.
8 Ñer n’gubbañ iki guogol : « Biᵽila baube, aw ukanóli bo. Ugitenóli wa nuom dáre nekan. Bay núᵽullo ? Aw an bu ? »
8 “Por que essa terrível tempestade veio sobre nós?”, perguntaram. “Quem é você? Qual é sua profissão? De onde vem? Qual é sua nacionalidade?”
9 Nábahulil : « Injé an ala Híbori, ban ni Atúla níinene aamme fatiya, Aláemit átut me fal ni ettam. »
9 Jonas respondeu: “Sou hebreu e adoro o S enhor , o Deus dos céus, que fez o mar e a terra”.
10 Naban nagitenil waĉil me naam n’etey ráli Aláemit, n’gúholi nár. N’guogol : « Nujuge bakaneri ! »
10 Os marinheiros ficaram apavorados quando ouviram isso, pois Jonas já havia lhes contado que estava fugindo do S enhor . “Por que fez uma coisa dessas?”, disseram.
11 N’gutajen guogol : « Ñer bu jijae ekani tima fal fafu ni fulluhor ? » Mata gulongos gagu ugu n’efaŋ n’gutege.
11 E, visto que a tempestade piorava cada vez mais, perguntaram-lhe: “O que devemos fazer com você para que a tempestade se acalme?”.
12 Naagil : « Jujogom jibelen dó, mo fal fafu ᵽan fibeben. Maagen niffase búoh ínje iĉile min fúrus faufe fubaj. »
12 Jonas respondeu: “Joguem-me ao mar, e ele voltará a ficar calmo. Eu sei que esta terrível tempestade é culpa minha”.
13 N’gumundum ᵽan gulih even bi n’galam, bare gújuut mata fal fafu fufafaŋ ni fitege.
13 Em vez disso, os marinheiros remaram com ainda mais força para levar a embarcação à terra, mas não conseguiram, pois o mar tempestuoso havia se tornado muito violento.
14 Ñer n’gulaw Atúla n’guogol : « Jamb’umugóli mata ahume ! Jamb’ujogóli may bugan gamuge an añumenut eĉet ! Ban aw Atúla, nukakan wo numaŋ me. »
14 Então clamaram ao S enhor e disseram: “Ó S enhor , não nos deixes morrer por causa deste homem, e não nos responsabilizes pela morte dele! Ó S enhor , tu sabes os motivos por que enviaste esta tempestade sobre ele!”.
15 No guban me, n’gujoh Sonas gural dó. Ñer fal fafu ni fúbbañul fíjebi.
15 Depois, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram ao mar e, no mesmo instante, a furiosa tempestade se aquietou.
16 Ni ᵽúrto, n’gúkanum Atúla nár iki gukanol bísimen min gubbat gáinenil ni o.
16 Espantados com o grande poder do S enhor , os marinheiros lhe ofereceram um sacrifício e firmaram o compromisso de servi-lo.
17 — ausente —
17 O S enhor fez que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas ficou dentro do peixe por três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.