Gênesis 50

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Susef no naffas me búoh ᵽayol naĉeĉet, naiyul álloŋol ni mufuol ró.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Navoh úsotenaaw bugola naagil gucokor efuluŋ ᵽayol bi gafoh gagu. N’gukan mo.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Ban ni bakaneril ᵽan gunamo gunah úvi gúuba ecokor efuluŋ yay. Bugal Esíp, bugo n’gúnigool molil gunah úvi gúfaji ni guñen.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 No gúnigo gagu gubao me, Susef naboñ bugaa ró gávi gagu naagil : « Juboket julobom ávi ahu firim faufe :
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 “Ᵽayom balama aĉet, nalobom ibbat mb’íjaenum efuluŋol ik’ifoh baubu Kanaan ni fuyah fafu fo naogoro bo me. Injé umu n’elai mb’uhalóli n’jujow iki jufogulol bo min jíbbañul.” »
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Aví ahu nábbañul gahoŋen gagu aagol : « Yoo, újaenum efuluŋ ᵽai uk’ufoh bo ti nubbatol yo me ! »
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Ñer Susef najow bi eke efoh ᵽayol. Najaor ni úvula ávi ahu, ufan gávi gagu ni ᵽoᵽ bugagu ufan gaam dó me Esíp.
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 Bugaa yaŋol ni gutiol ni bugaa fiilol ᵽe n’gútinenol, iki ŋaño ró Goĉen uñiaw bare ni sukore sasu.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Ni baj ᵽoᵽ utiga garembore siᵽiliŋ-bufal, bugagu sisaret, gútinenil. N’gukan fítiman fámah.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 No gusat me fal fafu fo guvoge me Suruden, n’gurobo n’eŋam yay yo guvoge me Atad, min guhulol bo ñuhul ñámah. Susef nakoŋ bo ᵽayol gunah futoh ni gúuba go gunamo bo me.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Bugaa Kanaan gaĉin bo me, no gujugil me, n’guoh : « Maagen, ñuhul ñe ñujoge Esíp nár. » Yo eĉil me n’gukan tiñ tautu gajow gagu gaa Abbel Misiraim (dóemme "ñuhul ñal Esíp").
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Mbi guban, guñol Sakob n’gukan ti ᵽail alobil me,
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 n’gújaenum efuluŋol bi Kanaan iki gunemen baubu Makupela galam Mámure, ni gaun gagu gaamme ni galah gagu go Aburaham anom me ni Eforon ala Hit bi ekan to fuyagol.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 No gufogulol me guban, Susef ni gutiol ni gátinenil me n’gúbbañul bugo ᵽe bi Esíp.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Ᵽúrto, guti Susef n’guogoro : « Susef ᵽiaŋ mat’ajogolal maer ti ulatorol, min abbañenolal maarat mamu ᵽe mo nukanaol me, nemme ᵽayolal naĉele. »
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Ñer n’guboñ guoh Susef : « Nuffase ᵽai bala aĉet, naagóli
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 mbi juogi mb’uboketóli wóli gutii maarat mamu ᵽe mo jikani me. Yoo, wóli bi eroreni mb’uboketóli ñer ni gatil gaugu. Wóli bugo aw uffas me búoh n’Aláemit anur jíinene ni ᵽai. » Susef no naun me gahoŋen gaugu, nanamo ukoŋ.
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 No gutiol faŋail gujoulo me iki gutogol, n’gulo to n’guolol n’guogol : « Wóli umigeli ! »
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Bare Susef naagil : « Jambi júholi ! Injé ilet Aláemit bi etegul !
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Jimaŋenmaŋ ekanom maarat, bare Aláemit nábahen mo akan maaro. Min aᵽagen bugan gammemmeŋ, ti jujuh yo me jama.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Jambi jitelenor ! Ᵽan ijegorul buru ni guñolul. » Min alobil me gurim gaugu gásum mee, uinumil n’ufilo.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Ñer Susef ni gabugor ᵽayol n’guĉin bo Esíp. Nanamo to ak’abaj símit ekeme ni guñen (110) min aĉet.
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 Ban namat gabugi guñol guñol áᵽurol Efuraim. Namate ᵽoᵽ gabugi gaa Makir, añol áᵽurol Manase, iki o Susef nah’aleb guñolol.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Funah fice, Susef naah buganol : « Ᵽan igub buulom. Bare ínje ilobul yo, Aláemit ᵽan ailo búsolul. Ᵽan áᵽurenul ni mof maume abbañen bi Kanaan, mof mamu mo nalob me mala mo sipayul gufan Aburaham, Isak ni Sakob ᵽio bo. »
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Nabbañ aagil : « Jibbat búoh, no Aláemit ajae me éᵽurenul babe, ᵽan jíjaenum efuluŋom iki jufoh bo. » Min gubbat fo.
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Susef naĉet o babajer símit ekeme ni guñen (110). Ñer n’gucokor efuluŋ yay n’gulogos yo míĉir, mamu mbi eᵽio jambi egal. Guban n’gukan yo ni bucaĉ bateᵽiteᵽ ni sival gufoh bo Esíp.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.