Gênesis 44
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NTLH
1 Ᵽio maa, Susef naah afan urokaol : « Mb’ummeŋenom uet ubugu mitiñay, ánoan min áju me ateb. Nubbañenil ᵽoᵽ síralamil ánoan ni baelol.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Nuŋar may éremumaom yaaᵽi me ni síralam úrur ni baet apuma ahu. » Nakan ti Susef alobol me.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Tihalen fo, no tinah titebulo me, n’guhalil n’guŋar musumil min gukay.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 — ausente —
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 — ausente —
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 — ausente —
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 N’guogol : « Aíne ahu, bu nújue ulobóli elob ti yauyu ? Mati jikañen jikan waf ti wauwu !
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Let wóli jibbañenulo mee síralam sasu so jutoh me n’uelóli, ñer bu jújue jíkail júkuet síralam ter éurus ni yaŋ afani ?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Utoh me éremuma yay ni wañ ace ni wóli, an ahumu mbi gumugol, ban wóli ᵽan jíni umigeli. »
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Naagil : « Yoo, ukanal mo. Ñer ni baet an dó nujaale yo me ejuh, o mb’áni me amigelom ; bugagu nihalenil. »
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Ñer ánoan ni bugo naalenul baelol ni majase ápegul.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Mbiban, afan urokaaw náni n’élingen uet waw ᵽe, újogum ni bal afamma ák’ábanum ni bal apuma aamme Baisomen, dó natoh me éremuma yay.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Ñer ni mujogil iki guĉaĉ wañil, mbi guban n’gújuᵽ uelil ni musumil min gubbañ gunogen dó n’ésuh yay.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 No Yuda bugo ni gutiol guĉih me ni yaŋ Susef, o baroŋer dó. N’gúñuᵽ bi n’ettam bújoŋorol.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Susef naagil : « Bakaner bu jikan mee ? Jiffasut búoh ínje an o biinumol bújaloe ? »
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Yuda naagol : « Afan ésuh yay, bu jújue jigiten iki jibaj bakoŋ ? Aláemit áᵽunnoli asen ésuh. Maer ᵽan jíni umigeli, manur n’atióli o éremuma yay eemen me ni baelol. »
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Naagil : « Hani ! Mat’ikan mo hóji mee ! Ala baet babu dó éremuma yay etogi me, o bare ajae éni amigelom. Buru jike búot bi yaŋ ᵽayul ni gásumay ! »
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Ñer Yuda nátosul alof Susef naagol : « Afan ésuh yay, maagen numamaŋ ere n’ávi ahu. Yo eĉil me nilai jambi fiiñi fitiñom. Uboket újiom min ilobi firim fe.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Funah fítinar nurorenóli ter ᵽayóli naroŋe ni buroŋ, ter jibaje atiay ace.
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 N’juogi ᵽayóli umu bo náfanume ni atióli apuma o nabaj me ni fúfanumol, ban namaŋol mámah, mata o bare naŋañene ni aarol o nafaŋ me namaŋe ; ahuol nalelet.
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 Aw uogóli me mbi jiŋaliol min mb’ujugol táh.
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Ñer wóli n’juogi añil ahumu ájuut áhatulo ᵽayol ; let mo, ᵽayol ᵽan aĉet.
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Bare nuogóli íni me jijoulat ni o ró, mat’uyabóli.
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 Yo eĉil me, no jibbañ me bi ni ᵽayóli aamme amigeli, n’jigitenol gurim gagu gúiya.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 No mitiñóli mubao me, ᵽayóli naagóli jibbañ iki júnomul mitiñay.
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 N’jíbahulol búoh jújuut jujow apuma m’balet ; ájoul me, ᵽan jijaor, mb’ajoulat n’jurobo, mata jiffase búoh aamme ni fuhow ésuh yay mat’ayabóli.
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 Ᵽayóli naagóli : “Jiffase búoh aarom Raĉel uñil gúuba bare nasenom.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Ban ahu nallilim, niᵽinore búoh énuhureŋ baha ejogol. To niemme, bi jama ibbañut iyaol jíĉil.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 N’jimaŋ jiŋarom ahume, ban ínje nífanume. Iní mataño mubajol m’bulago, ᵽan iĉet n’gaᵽinor mala bakanerul.” »
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 Yuda nabbañ aagol : « Nujuge búoh maer mat’íju iot bi ni ᵽayom añil ahu m’balet. Ᵽayóli biinumol n’añil ahumu nabaŋ bo,
30 — ausente —
31 ban ajugutol me ábbañul, ᵽan aĉet. Ᵽan jumugol ni gaᵽinor mata jiŋallatol.
31 — ausente —
32 Ban ínje eege ᵽayóli ahalol n’guñenom. Neegolseh ᵽan ibbañulol ik’isenol ; let mo, gatil ge ᵽan gunamo n’ínje iki buroŋom bubao.
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 Ñer nilai gaboket, uhalom tale min ikan amigeli butum añil ahume, min aĉila aot manur ni gutiol.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 Bu ᵽan íju ibbañ bi ni ᵽayom añil ahume m’balet ? Mat’íju inamo me min iluj ᵽayom ni buyoh baubu bo nikanol mee. »
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.