Atos 5
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs VC
1 Bare ace áine gajaol Ananias, aarol o gajaol Safira, nannomen ettamol
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 aban n’gujamor bugo n’aarol, min abaŋ fugab fice faa síralam sasu, min áŋarul fúutten ákail asen uᵽotoraaw.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Ñer Ᵽier naagol : « Ananias, wa uĉile Seytane nammeŋen éĉigiri maarat iki ubij usen Biinum Banabe, min ubaŋ fugab fice faa wo nunnomen me galah gagu ?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 No guomen me n’guñeni, gulelen ᵽiaŋ gúiya ? Mbi no nunnomen go me uban, bañut ní waf úiya ? Bu ñer nújue ubaj m’biinumi gaᵽinor ti gaugu ? Aw let ni bugan bare nubije, bare ni Aláemit faŋaol. »
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 No Ananias aun me gurim gaugu, nalo to ban naĉet. Ban gáholi gámah n’gunogen bugan bugagu gaun yo me.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Ñer úᵽur waw n’guilo n’gúggubol, guban n’gutebol iki gufoh.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Ᵽio maa, aarol nanogen ni yaŋ yay m’baffasut wabaj me.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Ᵽier naagol : « Ulobom ᵽaa, galah gagu mim muman junnomen go ? » Naagol : « Ey, mamu gunnomeni. »
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Ñer Ᵽier naagol : « Buru bu jújue jugum firim bi elih Biinum Aláemit ? Uutten, bugan bugagu gafogulo me áini ubugu n’gánonum gagu ; aw may ban gújaenumi. »
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 To baenah, nalo to n’guot Ᵽier ban naĉet. No úᵽur waw gunonulo me, n’gutogol mamu ; n’gutebol gújaenum iki gufoh galam áinol.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Ñer gáholi gámah n’gunogen fuyoŋ fafu faa gáinen me ni Yésu, bi ni bugagu ᵽe gaun me elob yauyu.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Ugitenum ni waf waunderuti sammeŋe nihi sikani n’etut bugan bugagu ni guñen gal uᵽotoraaw. Bugo ᵽe gáinen me ni Yésu n’guke gurobo bugo ᵽooil ni baŋ babu bo guvoge me baŋ Salomoŋ dó ni gávi-Aláemit gagu.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Ban bajut ace ni bugagu akañene ajow atogil dó ; bare til ésuh yay n’gunamo esalil faŋ.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Gútiman gagu gaa wáineaw ni waareaw gáinen me n’Ataw Yésu mo gufaŋe me n’gummeŋe.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Nihi gútebul gásomut me bi n’ulago waw, guban n’gubaŋil n’ura ni upeh, tima mbi Ᵽier áni n’égat, éuruŋaol néju egor ace ni bugo gásomut me.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Fítiman faa bugan gáᵽullo ni súsuh sasu salof me Yérusalem ni fíteil mbaa to, nihi fítebul úsota ni bugan bugo siseytane nihi suyogen ; ban bugo ᵽe n’guyab gahoy.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Ñer afan uteŋenaaw ni Esáduke yay ᵽe gaamen to me ni o n’gúsilaet faŋ gubbañen n’uᵽotoraaw,
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 ban n’guilo gujow iki gujogulil gúrur ni fipeh.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Bare ni fuh, amalaka ala Ataw nápegul unegen fipeh fafu ; nakanil n’gúᵽurul, aban naagil :
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 « Jujow bi ni gávi-Aláemit gagu, ban n’jigiten ésuh yay gurim gagu ᵽe gaa buroŋ. »
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 No guun me firim faufu, uᵽotoraaw n’gunogen ni gávi-Aláemit gagu ni bujom mej n’gúni n’gavare.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Bare no ekosombil yay guĉih bo me, gutogutil dó. N’gúbbañul guĉigul n’guoh gaboñil me :
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 « Jiĉige n’jutoh fipeh fafu min fukuli joon, ban upoyaaw bugo baamer to gubaŋil me gayoŋ unegen waw, bare no jípegul wo me, jutogut ró an. »
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 No afan upoya gávi-Aláemit gagu ni ufan uteŋenaaw guun me dáuru, n’gujahali mala uᵽotoraaw ubugi, ban nihi gurorenoro bu elob yauye ejae éuñen.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Ni baj ace ákail aagil : « Juutten ᵽaa ! Bugan bugagu bugo júrur me ni fipeh, ubugi n’gavare ésuh yay ni gávi-Aláemit gagu. »
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Ñer afan upoya gávi-Aláemit gagu ni ekosombilol n’gujow iki gujogulil m’baŋarut sembe, mata gúholiholi jambi ésuh yay gutegil sival.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 No guŋallil me guĉigul, n’gubaŋil bújoŋor fujoj fafu fámah fafu bi etaliŋil. Ñer afan uteŋenaaw nailo arorenil naagil : Fujoj fafu fámah fafu fal ufan Esúif yay|src="lb00284b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Mukanay 5.27"
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 « Leti jífirenenul fereŋ gavare ni gajow gal an ahumu ? Ban buru ubuge, bugo bavareerul bivisor maa Yérusalem ᵽooyo, mbiban jimaŋe ekan gáĉelum áine ahumu n’gúni ni wóli. »
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Bare Ᵽier ni uᵽotoraaw bugagu n’guogil : « Wóli juote ékanum Aláemit faŋ bugan bugagu.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Aláemit aamme ala sipayolal gufan o ailene Yésu ni gaĉet me, Yésu ahu o buru jumuh me n’ebbaŋol n’ekurua.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Aláemit natebenol abaŋ ni gañenol gárib áni Anafan ámah ni Aᵽagena, mamu bugal Israel n’gúju gúbahen bakaneril min guyab gaboket gal utilil.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Wóli jimate dáuru ᵽe, wóli ni ᵽoᵽ Biinum Banabe bo Aláemit asen me bugan bugagu gákanumol me. »
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 No guun me firim faufu, guiñil n’gufaŋ n’gutiñe, ban n’guᵽinor jamugil.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Bare ni baj Aᵽárisie ace gajaol Gamaliel, áᵽajula gúboñ Aláemit ámah o ésuh yay ᵽe gúkanume, ailo n’etut fujoj fafu min aah gúᵽuren ᵽan uᵽotoraaw tíyaŋ.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Mbiban naah gaam dó me : « Buru bugan bugal Israel, mbi jíkanum faŋ wo jiᵽinor me ekan wáineaw ubugi.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Juosen búoh ᵽiout no Teudas áᵽullo, aah me o an ámah, ban maageima bugan sikeme sibbagir (400) gubbañe búsolol ; bare hum namugimuh, ban ulagorol ᵽe guvisovisor ; wáfowaf uŋañout.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Ᵽúrto aĉila, Yuda ala Gálile náᵽurul may, gannay gagu gaa gaᵽin gagu, ban bugan gammeŋe gutee búsolol : o may namugimuh, ban ulagorol may guvisovisor ᵽe.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Yo eĉil me jama, ínje ilobul yo, jambi uinumul uteb mbaa bugan bugaubugi, ban jihalenil ; mata íni me gaᵽinoril ni bakaneril saa bugan gúfuh som, ᵽan sinemo.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Bare íni me maagen bakaneril n’Aláemit bujoumulo, mati júju bo enemen. Jíkanum jambi jíᵽimbor n’Aláemit ! »
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 min ñer gúvogul uᵽotoraaw, mbiban n’guboñ gutegil gusoh gal ubaŋ, n’gubbañ gúfirenil elob ni gajow gaa Yésu, guban n’guhalenil.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Ñer uᵽotoraaw n’gúᵽurul dó ni fujoj fafu n’ésumay ró mala min Aláemit ajoh me búoh wáriari min gúlam mala gajow Yésu.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Ban funah-ó-funah guhalut gavare ni egiten ni gávi-Aláemit gagu ni ᵽoᵽ ni saŋ sasu Firim fafu Fásum me faa búoh Yésu aamme Kirista ahu.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.