Atos 5

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bare ace áine gajaol Ananias, aarol o gajaol Safira, nannomen ettamol
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 aban n’gujamor bugo n’aarol, min abaŋ fugab fice faa síralam sasu, min áŋarul fúutten ákail asen uᵽotoraaw.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Ñer Ᵽier naagol : « Ananias, wa uĉile Seytane nammeŋen éĉigiri maarat iki ubij usen Biinum Banabe, min ubaŋ fugab fice faa wo nunnomen me galah gagu ?
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 No guomen me n’guñeni, gulelen ᵽiaŋ gúiya ? Mbi no nunnomen go me uban, bañut ní waf úiya ? Bu ñer nújue ubaj m’biinumi gaᵽinor ti gaugu ? Aw let ni bugan bare nubije, bare ni Aláemit faŋaol. »
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 No Ananias aun me gurim gaugu, nalo to ban naĉet. Ban gáholi gámah n’gunogen bugan bugagu gaun yo me.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Ñer úᵽur waw n’guilo n’gúggubol, guban n’gutebol iki gufoh.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Ᵽio maa, aarol nanogen ni yaŋ yay m’baffasut wabaj me.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Ᵽier naagol : « Ulobom ᵽaa, galah gagu mim muman junnomen go ? » Naagol : « Ey, mamu gunnomeni. »
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Ñer Ᵽier naagol : « Buru bu jújue jugum firim bi elih Biinum Aláemit ? Uutten, bugan bugagu gafogulo me áini ubugu n’gánonum gagu ; aw may ban gújaenumi. »
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 To baenah, nalo to n’guot Ᵽier ban naĉet. No úᵽur waw gunonulo me, n’gutogol mamu ; n’gutebol gújaenum iki gufoh galam áinol.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Ñer gáholi gámah n’gunogen fuyoŋ fafu faa gáinen me ni Yésu, bi ni bugagu ᵽe gaun me elob yauyu.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Ugitenum ni waf waunderuti sammeŋe nihi sikani n’etut bugan bugagu ni guñen gal uᵽotoraaw. Bugo ᵽe gáinen me ni Yésu n’guke gurobo bugo ᵽooil ni baŋ babu bo guvoge me baŋ Salomoŋ dó ni gávi-Aláemit gagu.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Ban bajut ace ni bugagu akañene ajow atogil dó ; bare til ésuh yay n’gunamo esalil faŋ.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Gútiman gagu gaa wáineaw ni waareaw gáinen me n’Ataw Yésu mo gufaŋe me n’gummeŋe.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Nihi gútebul gásomut me bi n’ulago waw, guban n’gubaŋil n’ura ni upeh, tima mbi Ᵽier áni n’égat, éuruŋaol néju egor ace ni bugo gásomut me.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Fítiman faa bugan gáᵽullo ni súsuh sasu salof me Yérusalem ni fíteil mbaa to, nihi fítebul úsota ni bugan bugo siseytane nihi suyogen ; ban bugo ᵽe n’guyab gahoy.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Ñer afan uteŋenaaw ni Esáduke yay ᵽe gaamen to me ni o n’gúsilaet faŋ gubbañen n’uᵽotoraaw,
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 ban n’guilo gujow iki gujogulil gúrur ni fipeh.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Bare ni fuh, amalaka ala Ataw nápegul unegen fipeh fafu ; nakanil n’gúᵽurul, aban naagil :
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 « Jujow bi ni gávi-Aláemit gagu, ban n’jigiten ésuh yay gurim gagu ᵽe gaa buroŋ. »
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 No guun me firim faufu, uᵽotoraaw n’gunogen ni gávi-Aláemit gagu ni bujom mej n’gúni n’gavare.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Bare no ekosombil yay guĉih bo me, gutogutil dó. N’gúbbañul guĉigul n’guoh gaboñil me :
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 « Jiĉige n’jutoh fipeh fafu min fukuli joon, ban upoyaaw bugo baamer to gubaŋil me gayoŋ unegen waw, bare no jípegul wo me, jutogut ró an. »
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 No afan upoya gávi-Aláemit gagu ni ufan uteŋenaaw guun me dáuru, n’gujahali mala uᵽotoraaw ubugi, ban nihi gurorenoro bu elob yauye ejae éuñen.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Ni baj ace ákail aagil : « Juutten ᵽaa ! Bugan bugagu bugo júrur me ni fipeh, ubugi n’gavare ésuh yay ni gávi-Aláemit gagu. »
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Ñer afan upoya gávi-Aláemit gagu ni ekosombilol n’gujow iki gujogulil m’baŋarut sembe, mata gúholiholi jambi ésuh yay gutegil sival.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 No guŋallil me guĉigul, n’gubaŋil bújoŋor fujoj fafu fámah fafu bi etaliŋil. Ñer afan uteŋenaaw nailo arorenil naagil : Fujoj fafu fámah fafu fal ufan Esúif yay|src="lb00284b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Mukanay 5.27"
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 « Leti jífirenenul fereŋ gavare ni gajow gal an ahumu ? Ban buru ubuge, bugo bavareerul bivisor maa Yérusalem ᵽooyo, mbiban jimaŋe ekan gáĉelum áine ahumu n’gúni ni wóli. »
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Bare Ᵽier ni uᵽotoraaw bugagu n’guogil : « Wóli juote ékanum Aláemit faŋ bugan bugagu.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Aláemit aamme ala sipayolal gufan o ailene Yésu ni gaĉet me, Yésu ahu o buru jumuh me n’ebbaŋol n’ekurua.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 Aláemit natebenol abaŋ ni gañenol gárib áni Anafan ámah ni Aᵽagena, mamu bugal Israel n’gúju gúbahen bakaneril min guyab gaboket gal utilil.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Wóli jimate dáuru ᵽe, wóli ni ᵽoᵽ Biinum Banabe bo Aláemit asen me bugan bugagu gákanumol me. »
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 No guun me firim faufu, guiñil n’gufaŋ n’gutiñe, ban n’guᵽinor jamugil.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Bare ni baj Aᵽárisie ace gajaol Gamaliel, áᵽajula gúboñ Aláemit ámah o ésuh yay ᵽe gúkanume, ailo n’etut fujoj fafu min aah gúᵽuren ᵽan uᵽotoraaw tíyaŋ.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Mbiban naah gaam dó me : « Buru bugan bugal Israel, mbi jíkanum faŋ wo jiᵽinor me ekan wáineaw ubugi.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Juosen búoh ᵽiout no Teudas áᵽullo, aah me o an ámah, ban maageima bugan sikeme sibbagir (400) gubbañe búsolol ; bare hum namugimuh, ban ulagorol ᵽe guvisovisor ; wáfowaf uŋañout.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 Ᵽúrto aĉila, Yuda ala Gálile náᵽurul may, gannay gagu gaa gaᵽin gagu, ban bugan gammeŋe gutee búsolol : o may namugimuh, ban ulagorol may guvisovisor ᵽe.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 Yo eĉil me jama, ínje ilobul yo, jambi uinumul uteb mbaa bugan bugaubugi, ban jihalenil ; mata íni me gaᵽinoril ni bakaneril saa bugan gúfuh som, ᵽan sinemo.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Bare íni me maagen bakaneril n’Aláemit bujoumulo, mati júju bo enemen. Jíkanum jambi jíᵽimbor n’Aláemit ! »
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 min ñer gúvogul uᵽotoraaw, mbiban n’guboñ gutegil gusoh gal ubaŋ, n’gubbañ gúfirenil elob ni gajow gaa Yésu, guban n’guhalenil.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Ñer uᵽotoraaw n’gúᵽurul dó ni fujoj fafu n’ésumay ró mala min Aláemit ajoh me búoh wáriari min gúlam mala gajow Yésu.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Ban funah-ó-funah guhalut gavare ni egiten ni gávi-Aláemit gagu ni ᵽoᵽ ni saŋ sasu Firim fafu Fásum me faa búoh Yésu aamme Kirista ahu.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.