Atos 5
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARC
1 Bare ace áine gajaol Ananias, aarol o gajaol Safira, nannomen ettamol
1 Mas um certo varão chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade
2 aban n’gujamor bugo n’aarol, min abaŋ fugab fice faa síralam sasu, min áŋarul fúutten ákail asen uᵽotoraaw.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Ñer Ᵽier naagol : « Ananias, wa uĉile Seytane nammeŋen éĉigiri maarat iki ubij usen Biinum Banabe, min ubaŋ fugab fice faa wo nunnomen me galah gagu ?
3 Disse, então, Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço da herdade?
4 No guomen me n’guñeni, gulelen ᵽiaŋ gúiya ? Mbi no nunnomen go me uban, bañut ní waf úiya ? Bu ñer nújue ubaj m’biinumi gaᵽinor ti gaugu ? Aw let ni bugan bare nubije, bare ni Aláemit faŋaol. »
4 Guardando-a, não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 No Ananias aun me gurim gaugu, nalo to ban naĉet. Ban gáholi gámah n’gunogen bugan bugagu gaun yo me.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Ñer úᵽur waw n’guilo n’gúggubol, guban n’gutebol iki gufoh.
6 E, levantando-se os jovens, cobriram o morto e, transportando- o para fora, o sepultaram.
7 Ᵽio maa, aarol nanogen ni yaŋ yay m’baffasut wabaj me.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Ᵽier naagol : « Ulobom ᵽaa, galah gagu mim muman junnomen go ? » Naagol : « Ey, mamu gunnomeni. »
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Ñer Ᵽier naagol : « Buru bu jújue jugum firim bi elih Biinum Aláemit ? Uutten, bugan bugagu gafogulo me áini ubugu n’gánonum gagu ; aw may ban gújaenumi. »
9 Então, Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 To baenah, nalo to n’guot Ᵽier ban naĉet. No úᵽur waw gunonulo me, n’gutogol mamu ; n’gutebol gújaenum iki gufoh galam áinol.
10 E logo caiu aos seus pés e expirou. E, entrando os jovens, acharam-na morta e a sepultaram junto de seu marido.
11 Ñer gáholi gámah n’gunogen fuyoŋ fafu faa gáinen me ni Yésu, bi ni bugagu ᵽe gaun me elob yauyu.
11 E houve um grande temor em toda a igreja e em todos os que ouviram estas coisas.
12 Ugitenum ni waf waunderuti sammeŋe nihi sikani n’etut bugan bugagu ni guñen gal uᵽotoraaw. Bugo ᵽe gáinen me ni Yésu n’guke gurobo bugo ᵽooil ni baŋ babu bo guvoge me baŋ Salomoŋ dó ni gávi-Aláemit gagu.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 Ban bajut ace ni bugagu akañene ajow atogil dó ; bare til ésuh yay n’gunamo esalil faŋ.
13 Quanto aos outros, ninguém ousava ajuntar-se com eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 Gútiman gagu gaa wáineaw ni waareaw gáinen me n’Ataw Yésu mo gufaŋe me n’gummeŋe.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais,
15 Nihi gútebul gásomut me bi n’ulago waw, guban n’gubaŋil n’ura ni upeh, tima mbi Ᵽier áni n’égat, éuruŋaol néju egor ace ni bugo gásomut me.
15 de sorte que transportavam os enfermos para as ruas e os punham em leitos e em camilhas, para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Fítiman faa bugan gáᵽullo ni súsuh sasu salof me Yérusalem ni fíteil mbaa to, nihi fítebul úsota ni bugan bugo siseytane nihi suyogen ; ban bugo ᵽe n’guyab gahoy.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais todos eram curados.
17 Ñer afan uteŋenaaw ni Esáduke yay ᵽe gaamen to me ni o n’gúsilaet faŋ gubbañen n’uᵽotoraaw,
17 E, levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 ban n’guilo gujow iki gujogulil gúrur ni fipeh.
18 e lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Bare ni fuh, amalaka ala Ataw nápegul unegen fipeh fafu ; nakanil n’gúᵽurul, aban naagil :
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 « Jujow bi ni gávi-Aláemit gagu, ban n’jigiten ésuh yay gurim gagu ᵽe gaa buroŋ. »
20 Ide, apresentai-vos no templo e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 No guun me firim faufu, uᵽotoraaw n’gunogen ni gávi-Aláemit gagu ni bujom mej n’gúni n’gavare.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho e a todos os anciãos dos filhos de Israel e enviaram
22 Bare no ekosombil yay guĉih bo me, gutogutil dó. N’gúbbañul guĉigul n’guoh gaboñil me :
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 « Jiĉige n’jutoh fipeh fafu min fukuli joon, ban upoyaaw bugo baamer to gubaŋil me gayoŋ unegen waw, bare no jípegul wo me, jutogut ró an. »
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 No afan upoya gávi-Aláemit gagu ni ufan uteŋenaaw guun me dáuru, n’gujahali mala uᵽotoraaw ubugi, ban nihi gurorenoro bu elob yauye ejae éuñen.
24 Então, o capitão do templo e os principais dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Ni baj ace ákail aagil : « Juutten ᵽaa ! Bugan bugagu bugo júrur me ni fipeh, ubugi n’gavare ésuh yay ni gávi-Aláemit gagu. »
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Ñer afan upoya gávi-Aláemit gagu ni ekosombilol n’gujow iki gujogulil m’baŋarut sembe, mata gúholiholi jambi ésuh yay gutegil sival.
26 Então, foi o capitão com os servidores e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 No guŋallil me guĉigul, n’gubaŋil bújoŋor fujoj fafu fámah fafu bi etaliŋil. Ñer afan uteŋenaaw nailo arorenil naagil : Fujoj fafu fámah fafu fal ufan Esúif yay|src="lb00284b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Mukanay 5.27"
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 « Leti jífirenenul fereŋ gavare ni gajow gal an ahumu ? Ban buru ubuge, bugo bavareerul bivisor maa Yérusalem ᵽooyo, mbiban jimaŋe ekan gáĉelum áine ahumu n’gúni ni wóli. »
28 Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Bare Ᵽier ni uᵽotoraaw bugagu n’guogil : « Wóli juote ékanum Aláemit faŋ bugan bugagu.
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Aláemit aamme ala sipayolal gufan o ailene Yésu ni gaĉet me, Yésu ahu o buru jumuh me n’ebbaŋol n’ekurua.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo- o no madeiro.
31 Aláemit natebenol abaŋ ni gañenol gárib áni Anafan ámah ni Aᵽagena, mamu bugal Israel n’gúju gúbahen bakaneril min guyab gaboket gal utilil.
31 Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão dos pecados.
32 Wóli jimate dáuru ᵽe, wóli ni ᵽoᵽ Biinum Banabe bo Aláemit asen me bugan bugagu gákanumol me. »
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 No guun me firim faufu, guiñil n’gufaŋ n’gutiñe, ban n’guᵽinor jamugil.
33 Porém, ouvindo eles isto, se enfureceram e deliberaram matá-los.
34 Bare ni baj Aᵽárisie ace gajaol Gamaliel, áᵽajula gúboñ Aláemit ámah o ésuh yay ᵽe gúkanume, ailo n’etut fujoj fafu min aah gúᵽuren ᵽan uᵽotoraaw tíyaŋ.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que, por um pouco, levassem para fora os apóstolos;
35 Mbiban naah gaam dó me : « Buru bugan bugal Israel, mbi jíkanum faŋ wo jiᵽinor me ekan wáineaw ubugi.
35 e disse-lhes: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens.
36 Juosen búoh ᵽiout no Teudas áᵽullo, aah me o an ámah, ban maageima bugan sikeme sibbagir (400) gubbañe búsolol ; bare hum namugimuh, ban ulagorol ᵽe guvisovisor ; wáfowaf uŋañout.
36 Porque, antes destes dias, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Ᵽúrto aĉila, Yuda ala Gálile náᵽurul may, gannay gagu gaa gaᵽin gagu, ban bugan gammeŋe gutee búsolol : o may namugimuh, ban ulagorol may guvisovisor ᵽe.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 Yo eĉil me jama, ínje ilobul yo, jambi uinumul uteb mbaa bugan bugaubugi, ban jihalenil ; mata íni me gaᵽinoril ni bakaneril saa bugan gúfuh som, ᵽan sinemo.
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 Bare íni me maagen bakaneril n’Aláemit bujoumulo, mati júju bo enemen. Jíkanum jambi jíᵽimbor n’Aláemit ! »
39 mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la, para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 min ñer gúvogul uᵽotoraaw, mbiban n’guboñ gutegil gusoh gal ubaŋ, n’gubbañ gúfirenil elob ni gajow gaa Yésu, guban n’guhalenil.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos e tendo- os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus e os deixaram ir.
41 Ñer uᵽotoraaw n’gúᵽurul dó ni fujoj fafu n’ésumay ró mala min Aláemit ajoh me búoh wáriari min gúlam mala gajow Yésu.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 Ban funah-ó-funah guhalut gavare ni egiten ni gávi-Aláemit gagu ni ᵽoᵽ ni saŋ sasu Firim fafu Fásum me faa búoh Yésu aamme Kirista ahu.
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar e de anunciar a Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.