Atos 4
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA
1 Ᵽier ni Saaŋ baroŋer n’elob n’ésuh yay, ni baj uteŋena, afan upoya gávi-Aláemit ni Esáduke guĉigul.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Súmutil hani jatiito min uᵽotoraaw gaamme gúuba guvaree mee ésuh yay, ban ni gulobil mala eilo yay yaa Yésu, yaamme búoh gaĉet me gújue guilo.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Ñer n’gujoh Ᵽier ni Saaŋ gúrur ni fipeh efuga yauyu.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Bare ni bugan bugagu gaun me firim uᵽotoraaw, gammeŋe n’gúinen, ban fuyoŋ fafu faa gáinen me ni fújalo futajen iki fiᵽilo maageima bugan súuli futoh (5 000).
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Tihalen fo, gaamme ni fuhow ésuh yay, ufan waw bugala ró, ni úᵽajula gúboñ Aláemit gagu n’guomunor Yérusalem,
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 manur ni afan uteŋenaaw Hanas, Kayafa, Saaŋ, Alsandul ni bugagu ᵽe bugaa fiil fafu fal ateŋena ahu ámah ahu.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 N’gúŋarul Ᵽier ni Saaŋ iki guilen n’etulil bi etaliŋil n’guogil : « Ni sembe say ter gajow gay jikane dáuru ? »
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Ñer Ᵽier, Biinum Banabe bammeŋenerol, naagil : « Yoo, ufan bugal ésuh ye, buru jaamme ni fuhow yo :
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 Nemme jama gurorenóli mala maaro makani ni an abofoe, mala bu náhoyum me nogor,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 mbi jiffas dáure, buru ᵽe, ni ᵽoᵽ bugan bugagu ᵽe bugal Israel : ni gajow gaa Yésu Kirista ala Nasaret, o jibbaŋ me n’ekurua ban Aláemit nailenol ni gaĉet me, ni gajow gola áine ahume ailo maa bújoŋorul ajañ ti najañ maa.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Yésu aĉila faŋaol o aamme
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Gaᵽah gagu gulet n’ace ábuli ni o ; maagen mamu, bajut babe ni mof gajow gace gaseni, go mbi újual me uyabal gaᵽah ni go. »
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 No gujuh me gakañen gagu gaa Ᵽier ni Saaŋ, n’gujahali mata gútalloe búoh dáuru bugan gajangaut. Guffasilfas n’ejaoril ni Yésu.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Bare no gujuh me áine ahu ahoy me ailo alofil, gubbañut gubaj elob ece gutajen to.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 N’guogil gúᵽur dó ni baŋ babu dó guomunor me, mbiban n’gúbahulor bugo bareil n’guoh : « Wa ᵽan ukanal wáineaw ubugi ?
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 Ŋannoŋanno ni bugaa Yérusalem ᵽe búoh babaj wajureruti wo bugan bugaubugi gukane, ban újuutal uceŋal yo.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Bare, jambi elob yauyu efaŋ neunoe n’ésuh yay, úfirenail ni éhuben dó jambi gubbañ maer gulob ni ánoan ni gajow gaugu. »
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Ñer n’guvogulil, guban n’gúfirenil fereŋ ebbañ gulob ni ᵽoᵽ evare ni gajow gaa Yésu.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Bare Ᵽier ni Saaŋ n’guogil : « Jáhore ᵽiaŋ bújoŋor Aláemit jikan wo buru julob me, min jihabo wo aĉila amaŋ me ?
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Buru ñer juñum ejuh ; wóli jújuut mati julob wo jujuh me ni wo juun me. »
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 N’gubbañ gúhubenil guban n’guhalenil, m’babajut waf wo mbi gutegil me mala wo, mata gúholiholi ésuh yay ; maagen mamu, bugan bugagu ᵽe gunamonamo esal Aláemit mala wabaj me.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Ban áine ahumu ayab mee gahoy gaugu gajureruti mee nafaŋe símit úvi gúuba.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 No guhalenil me guban, Ᵽier ni Saaŋ n’gujow iki gutoh fuomunor fafu faa gupalil min gugitenil wo ufan uteŋenaaw ni ufan ésuh yay gulobil me.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 No guun me bagiteneril, n’guilo manur n’gulaw Aláemit guoh : « Afanóli, aw átul me émit, ettam, fal ni waf waw ᵽe waam dó me,
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 ni garamben gaa Biinum Banabe nukane amigeli David aamme ᵽayóli afan nalob aah :
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Uvíaw bugaa mof guiye gailo gaa fitih,
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Maagen, Herod ni Pons Ᵽilat gugugum firim dó n’ésuh yauyu manur ni bugagu galet me Esúif ni ᵽoᵽ bugan bugagu bugal Israel, bi etigen amigeli anab me aamme Yésu, o nuĉob me.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Dó ᵽe gukan mee min mbi waf waw ᵽe wo nuᵽi me nuᵽinor ekan ᵽio bo ni bájaloi ukano.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Ñer maer, Aláemit, uluj báhubeneril, ban nusen wóli umigeli gakañen gámah min júju jigiten firimi.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Uremben to gañeni min gásomut me guhoy, usenóli may ugitenum ni waf wajureruti, dó ᵽe ni gajow gal amigeli anab me, Yésu. »
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 No gulaw me guban, tiñ talu to guomunor me ni tugoror, Biinum Banabe m’bimmeŋenil bugo ᵽe, ban n’gunamo egiten firim Aláemit ni gakañen dó.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Fuomunor fafu faa gáinen me ni fujogor ti nihi ní me an anur, éĉigir yanur, biinum banur. Bajut ró ace aah : « Dáure wafom waa fuhoom », bare til gugugum waf waw ᵽe.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Ni sembe sámah ró, uᵽotoraaw nihi gugiten eilo yay yal Ataw Yésu, ban Aláemit nammeŋenil gásonien bugo ᵽooil.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Bajut an ni bugo alege, mata gabaj me ulah ter saŋ nihi gunnomen so, mbiban n’gúŋarul wo gubaj me ni funnomen faufu
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 íkiil gusen uᵽotoraaw, mbiban ni gabori ánoan min usohola me.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Ti ace áine áᵽullo Ĉipur gajaol Susef, nihi uᵽotoraaw guvogol may Barunabas (dóemme "o nah’akan me bugan n’guaken"), an ala fiil|guil gagu gal Israel fafu faa Lévi,
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 nannomen galagol aban náŋarul síralam sasu ak’asen uᵽotoraaw.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.