Atos 4
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARIB
1 Ᵽier ni Saaŋ baroŋer n’elob n’ésuh yay, ni baj uteŋena, afan upoya gávi-Aláemit ni Esáduke guĉigul.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Súmutil hani jatiito min uᵽotoraaw gaamme gúuba guvaree mee ésuh yay, ban ni gulobil mala eilo yay yaa Yésu, yaamme búoh gaĉet me gújue guilo.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Ñer n’gujoh Ᵽier ni Saaŋ gúrur ni fipeh efuga yauyu.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Bare ni bugan bugagu gaun me firim uᵽotoraaw, gammeŋe n’gúinen, ban fuyoŋ fafu faa gáinen me ni fújalo futajen iki fiᵽilo maageima bugan súuli futoh (5 000).
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Tihalen fo, gaamme ni fuhow ésuh yay, ufan waw bugala ró, ni úᵽajula gúboñ Aláemit gagu n’guomunor Yérusalem,
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 manur ni afan uteŋenaaw Hanas, Kayafa, Saaŋ, Alsandul ni bugagu ᵽe bugaa fiil fafu fal ateŋena ahu ámah ahu.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 N’gúŋarul Ᵽier ni Saaŋ iki guilen n’etulil bi etaliŋil n’guogil : « Ni sembe say ter gajow gay jikane dáuru ? »
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Ñer Ᵽier, Biinum Banabe bammeŋenerol, naagil : « Yoo, ufan bugal ésuh ye, buru jaamme ni fuhow yo :
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 Nemme jama gurorenóli mala maaro makani ni an abofoe, mala bu náhoyum me nogor,
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 mbi jiffas dáure, buru ᵽe, ni ᵽoᵽ bugan bugagu ᵽe bugal Israel : ni gajow gaa Yésu Kirista ala Nasaret, o jibbaŋ me n’ekurua ban Aláemit nailenol ni gaĉet me, ni gajow gola áine ahume ailo maa bújoŋorul ajañ ti najañ maa.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Yésu aĉila faŋaol o aamme
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Gaᵽah gagu gulet n’ace ábuli ni o ; maagen mamu, bajut babe ni mof gajow gace gaseni, go mbi újual me uyabal gaᵽah ni go. »
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 No gujuh me gakañen gagu gaa Ᵽier ni Saaŋ, n’gujahali mata gútalloe búoh dáuru bugan gajangaut. Guffasilfas n’ejaoril ni Yésu.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Bare no gujuh me áine ahu ahoy me ailo alofil, gubbañut gubaj elob ece gutajen to.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 N’guogil gúᵽur dó ni baŋ babu dó guomunor me, mbiban n’gúbahulor bugo bareil n’guoh : « Wa ᵽan ukanal wáineaw ubugi ?
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 Ŋannoŋanno ni bugaa Yérusalem ᵽe búoh babaj wajureruti wo bugan bugaubugi gukane, ban újuutal uceŋal yo.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Bare, jambi elob yauyu efaŋ neunoe n’ésuh yay, úfirenail ni éhuben dó jambi gubbañ maer gulob ni ánoan ni gajow gaugu. »
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Ñer n’guvogulil, guban n’gúfirenil fereŋ ebbañ gulob ni ᵽoᵽ evare ni gajow gaa Yésu.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Bare Ᵽier ni Saaŋ n’guogil : « Jáhore ᵽiaŋ bújoŋor Aláemit jikan wo buru julob me, min jihabo wo aĉila amaŋ me ?
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Buru ñer juñum ejuh ; wóli jújuut mati julob wo jujuh me ni wo juun me. »
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 N’gubbañ gúhubenil guban n’guhalenil, m’babajut waf wo mbi gutegil me mala wo, mata gúholiholi ésuh yay ; maagen mamu, bugan bugagu ᵽe gunamonamo esal Aláemit mala wabaj me.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Ban áine ahumu ayab mee gahoy gaugu gajureruti mee nafaŋe símit úvi gúuba.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 No guhalenil me guban, Ᵽier ni Saaŋ n’gujow iki gutoh fuomunor fafu faa gupalil min gugitenil wo ufan uteŋenaaw ni ufan ésuh yay gulobil me.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 No guun me bagiteneril, n’guilo manur n’gulaw Aláemit guoh : « Afanóli, aw átul me émit, ettam, fal ni waf waw ᵽe waam dó me,
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 ni garamben gaa Biinum Banabe nukane amigeli David aamme ᵽayóli afan nalob aah :
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Uvíaw bugaa mof guiye gailo gaa fitih,
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Maagen, Herod ni Pons Ᵽilat gugugum firim dó n’ésuh yauyu manur ni bugagu galet me Esúif ni ᵽoᵽ bugan bugagu bugal Israel, bi etigen amigeli anab me aamme Yésu, o nuĉob me.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Dó ᵽe gukan mee min mbi waf waw ᵽe wo nuᵽi me nuᵽinor ekan ᵽio bo ni bájaloi ukano.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Ñer maer, Aláemit, uluj báhubeneril, ban nusen wóli umigeli gakañen gámah min júju jigiten firimi.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Uremben to gañeni min gásomut me guhoy, usenóli may ugitenum ni waf wajureruti, dó ᵽe ni gajow gal amigeli anab me, Yésu. »
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 No gulaw me guban, tiñ talu to guomunor me ni tugoror, Biinum Banabe m’bimmeŋenil bugo ᵽe, ban n’gunamo egiten firim Aláemit ni gakañen dó.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Fuomunor fafu faa gáinen me ni fujogor ti nihi ní me an anur, éĉigir yanur, biinum banur. Bajut ró ace aah : « Dáure wafom waa fuhoom », bare til gugugum waf waw ᵽe.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Ni sembe sámah ró, uᵽotoraaw nihi gugiten eilo yay yal Ataw Yésu, ban Aláemit nammeŋenil gásonien bugo ᵽooil.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Bajut an ni bugo alege, mata gabaj me ulah ter saŋ nihi gunnomen so, mbiban n’gúŋarul wo gubaj me ni funnomen faufu
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 íkiil gusen uᵽotoraaw, mbiban ni gabori ánoan min usohola me.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Ti ace áine áᵽullo Ĉipur gajaol Susef, nihi uᵽotoraaw guvogol may Barunabas (dóemme "o nah’akan me bugan n’guaken"), an ala fiil|guil gagu gal Israel fafu faa Lévi,
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 nannomen galagol aban náŋarul síralam sasu ak’asen uᵽotoraaw.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.