Jonas 4
I tnalù dwata (BPS) vs VC
1 Na di katlas Dwata i Amu i fandaman là gaflehew ku Dyona, bay baling gumdaan too flabè.
1 Jonas ficou profundamente indignado com isso e, muito irritado,
2 Taman, dmasal kenen, manan, “E Dwata i Amu, mangu di làgu fa mdà di banwegu, ani i klikògu di ge ku matlas i fandamam. Én duen agu mayè mila ditù di Sfén, du gadègu too ge fye, na là mgili i kakdom, na nun ktahà i nawam, na too mula katlasam i fandamam di kafalmom i dad to.
2 dirigiu ao Senhor esta prece: Ah, Senhor, era bem isto que eu dizia quando estava ainda na minha terra! É por isso que eu tentei esquivar-me, fugindo para Társis, porque sabia que sois um Deus clemente e misericordioso, de coração grande, de muita benignidade e compaixão pelos nossos males.
3 Taman Dwata i Amu, nweam i nawagu, du fye fa baling ku mati agu.”
3 Agora, Senhor, toma a minha alma, porque me é melhor a morte que a vida.
4 Kabay tmimel Dwata i Amu, manan, “Fandamam, landè duenam flabè.”
4 O Senhor respondeu-lhe: {Julgas que} tens razão para te afligires assim?
5 Taman mdà Dyona lamwà di syudad gsen di gusut i duh, na sudeng kenen. Na ditù nimoan i tukay gufsilungan na sudeng di gugalungan du fatanan ku tan i mkel di Ninibi.
5 Então saiu Jonas da cidade e fixou-se a oriente da mesma cidade. Fez uma cabana para si e lá permaneceu, à sombra, esperando para ver o que aconteceria à cidade.
6 Na nun ftabò Dwata i Amu walad nun doon, na falnokan di tah Dyona fye nun gamsalung kenen, du fye gamlé kenen kafye nawan. Na walad ani too gaflehew ku Dyona.
6 O Senhor Deus fez crescer um pé de mamona, que se levantou acima de Jonas, para fazer sombra à sua cabeça e curá-lo de seu mau humor. Jonas alegrou-se grandemente com aquela mamoneira.
7 Kabay di ksut i duh, dek Dwata i Amu satu safat du kmaan foon i walad, taman mlanas i doonan, na mati.
7 Mas, no dia seguinte, ao romper da manhã, mandou Deus um verme que roeu a raiz da mamona, e esta secou.
8 Na di kneng i duh, fbal Dwata i Amu i nus mdà di gusut i duh, na too bong kinitan, taman fan mtafì Dyona mdà di kinit i duh too mneng di tah ulun. Taman kayean ku mati, na manan, “Fye fa baling ku mati agu.”
8 Quando o sol se levantou, Deus fez soprar um vento ardente do oriente, e o sol dardejou seus raios sobre a cabeça de Jonas, de forma que o profeta, desfalecido, desejou a morte, dizendo: Prefiro a morte à vida.
9 Kabay man Dwata i Amu di kenen, manan, “Fandamam, landè duenam flabè gablà di walad gamsalung ge.”
9 O Senhor disse a Jonas: {Julgas que} fazes bem em te irritares por causa de uma planta? Jonas respondeu: Sim, tenho razão de me irar até a morte.
10 Na man Dwata i Amu, manan, “Walad ani ftabògu na falnokgu di alò sbutang, na di tmadol butang mati. Landè sa flayamam ftabò na falnok dun, bay knean bong i kakdom dun.
10 Tiveste compaixão de um arbusto, replicou-lhe o Senhor, pelo qual nada fizeste, que não fizeste crescer, que nasceu numa noite e numa noite morreu.
11 Kabay mdatah fa di walad i kakdogu i dad to di banwe Ninibi, du nun mlukas mlatu lwe falò libu dad ngà i là mimò sasè, na nun fa dad lmanaf. Taman làgu falmo dun.”
11 E então, não hei de ter compaixão da grande cidade de Nínive, onde há mais de cento e vinte mil seres humanos, que não sabem discernir entre a sua mão direita e a sua mão esquerda, e uma inumerável multidão de animais?...
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.