Mateus 13
I Falami Kasafnè (New Testament) (BPR) vs VC
1 Na di du atù, ta lamwà Dyisas di gumnè, na sudeng kenen di kilil i bong lanaw.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Too dee dad to stifun di safédan, taman myak kenen di satu aweng du déé gusudengan, na tadag dad to di kilil i lanaw.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Na too dee tulenan di dale fagu di dad fléd. Ani manan, “Nun to salu di dnarun du smabul bnê.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Kanton sabul, nun dademe dad bnê gtadè di bà dalan, na fti tnukè dad anuk mayeng.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Na nun dademe bnê gtadè di gudee batu na landè alì tanàan. Too mlal msut di tah i tabòla du mngifi i tanàan.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Bay kanto msut i du, ta mlanas du là toon dmalil.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Na nun dademe dad bnê gtadè di lam bnas nun sual. Na kanto tahà i bnas, ta mlimas dad tabò i dad bnê.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Bay nun dademe dad bnê gtadè di gufye i tanà. Too tmabò i dad bnê ani, na yé ulêan mlatuh i dademe, na nam falò i dademe, na tlu falò i dademe.”
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Na kafngen tmulen i fléd, manan, “Ku simto i nun klinge, fye ku too flinge.”
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Na fdadong i dad to galan tdò di kenen, na smalek ale, manla, “Dét i duenam tamdò di dad to fagu di dad fléd?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Na tmimel Dyisas, manan, “Faglabatgu di gamu i dad gbuni gablà di Kagot Dwata, bay là faglabatgu dun di dademe.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Ku simto fkah di nawan i ta gadèan, lê tananù Dwata i blén di kenen, du fye too ti bong. Bay ku simto là fkah dun di nawan i ta gadèan, lê nawì Dwata balù i tukay ta glabatan.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Na ani i duen-gu tamdò dale fagu di fléd “Du fye balù meye ale, knèan là mite ale, na balù ku flinge ale, là lminge ale na là galmabat ale.”
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Na fagu déé, gdohò i man Dwata fagu di ku Isaya,
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Du i dad to ani, ta too magéng ulula, na ta balingla nsang dad klingela, na ta fafidangla dad matala fye là mite ale. Ku ise ani moon nimòla, fakay ale mite, na lminge, na galmabat, na fagu déé, fakay ku msal ale du fye fan-gulêgu ale.’
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 Bay gamu dad to galgu tdò, too nun kafye gdawatyu du gal mite dad matayu na gal lminge dad klingeyu.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Du too glut i man-gu di gamu ani, nun dee dad tugad i Dwata di munan na dademe dad to i Dwata, toola kayè teen i ta teenyu gamu, bay landè kibòla mite dun, na toola kayè linge i ta lingeyu gamu, bay landè kibòla lminge dun.
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Yé duenam man, tooyu falninge na fan-glabat i gumtatek i fléd gablà di to smabul bnê.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 I tanà di bà dalan gugsabul i dademe dad bnê, dunan i dad to lminge i tdò gablà di Kagot i Dwata, bay là glabatla dun. Salu Satanas di dale na nwèan i ta gsabul di nawala.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 I tanà gugsabul i dademe dad bnê di gudee batu, dunan i dad to too gasil dmawat i Tnalù Dwata di kaklingela dun na too ale lehew di katbùan.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Bay landè too dalilla, taman là too ale mlo ftoo du ku ta nkel ale i klimah ku demen kaflayam du mdà di kdawatla i Tnalù Dwata, knagolla i kaftoola.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Na i tanà gugsabul i dademe dad bnê gtadè lam bnas nun sual, dunan i dad to lminge i Tnalù Dwata, bay mlimas i Tnalù i Dwata di nawala du mdà di klidù nawala, na i kiballa i knun. Na mdà déé, là menge i Tnalù Dwata di dale.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Bay i fye tanà gugsabul i dademe dad bnê, dunan i dad to galmabat i Tnalù Dwata di kaklingela dun. Too fye ulêla, slaan mlatuh, slaan nam falò, na slaan tlu falò.”
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Na lê nun tulen Dyisas satu fléd, manan, “Yé guflingen-gu i Kagot Dwata di satu to mlah too fye bnê di tanàan.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Bay di lamla kudang di satu kifuh, nun satu to muteh dun nawa salu déé di tanà ayé, na snabulan benge bnas too sasè, na kafnge ayé klon mdà.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Kanto tmabò dad bnê na ta fan mbugal i fusùan, yé klom dmilè bnas.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Na ta fdadong i dad snaligan di kenen, na smalek ale, manla, ‘Sér, fye bnê i ta flaham di tanàam. Bay nè gumdà i dad bnas ani?’
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Na tmimel kenen, manan, ‘Nun to muteh do nawa, kenen i smabul bnas ani.’ Na lê smalek i dad snaligan, manla, ‘Mayè ge kè ku ndotmi i dad bnas ani?’
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 Bay tmimel kenen, manan, ‘Nang, du ku ndotyu dad bnas ani, keng gagin i dademe dad flahgu.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Falohyu ale salnok kel di bang kamtu. Na di bang ayé, fakaygu flau di dad to kamtu fye funala santifun i dad bnas na bnakasla klola smakuf dun, bay i ulê i dad flahgu, nebela di lam i folgu.’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Lê nun tulenan dale satu fléd, manan, “I Kagot Dwata salngad di too tukay lam mustasa fele satu to di tanàan.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Balù ku too tukay i bnê ani di kdee dad bnê, bay kanto tmabò, ta mbaling too bong fa di kdee dad fele na déé gumdaf na gusmalal i dad anuk mayeng di dad fangan.”
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Lê nun tulenan dale satu fléd, manan, “I Kagot Dwata salngad bulung falnok fan nwè i libun du bolan di sgantang arina di kimòan fan du fye too lamnok.”
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 I kdee tdò Dyisas di dale slame fagun di fléd, na landè tdòan di dale ku là fagun di fléd.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Na fagu déé, gdohò i man satu tugad i Dwata di munan,
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Na kafnge ayé, ta tnagakan i gudee dad to, na fusuk kenen di lam i gumnè. Na fdadong i dad to galan tdò, manla, “Tulenam gami ku dét i gumtatek i fléd gablà di dad bnas di tanà i to mlah bnê.”
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Na tmimel Dyisas, manan, “Yé mlah i fye bnê dunan i dnagit Ngà To.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Na yé tanà gumlahan i bnê dunan i klamang banwe, na yé gumtatek i dad fye bnê dunan i dad to magin di Kagot Dwata. Na yé gumtatek i dad bnas dunan i dad to nfun Satanas.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Na i to muteh do nawa, dunan Satanas, i smabul dad benge bnas too sasè. Na yé gumtatek i kaktu dunan gusen i banwe, na yé kamtu dunan dad kasaligan i Dwata.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 I dad bnas santifunla na snakufla di lifoh, salngad ayé i mkel di gusen i banwe.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Ani nimò i dnagit Ngà To. Dekan i dad kasaliganan du fye nwèla i kdee gamgebe i dad to di kagsalà na i kdee dad to mimò sasè.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Batla ale di lifoh too minit, na déé gumngella na gukminggat i kifanla.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Na kafnge ayé, i dad to tluh di kite Dwata, too ale mneng di Kagot i Màla Dwata gambet neng i du. Ku simto nun klinge, fye ku too flinge.
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 “I Kagot Dwata salngad di satu too mabtas knun lbang di tanà. Kanto nun to gamgakol dun, lêan lnimun na too bong klehewan fabli i kdee knunan du fye gbayadan i tanà ayé na fagu déé gwèan i too mabtas knun.
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 “I Kagot Dwata salngad di satu to gal mayad dad slah too mabtas.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Kanto nun teenan satu slah too ti mabtas, ta fablin i kdee dad knunan du fye gbayadan i too ti mabtas slah ayé.
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 “I Kagot Dwata salngad di fukat ftatekla di bong lanaw na baling gamwè dad sahal nalaf.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Na kanto fnò i fukatla, ta dyolla salu di kilil lanaw. Na kafnge ayé, ta sudeng ale du sansahalla dad nalaf. I dad fye nalaf, kahla di lam alatla, bay dad sasè nalaf, batla.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Na yé i kagkah di gusen i banwe. Salu dini dad kasaligan dek Dwata, na sansahalla i dad to sasè na i dad to fye.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 Na i dad sasè to, batla ale di lifoh too minit, na déé gumngella na gukminggat i kifanla.”
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Na smalek Dyisas, manan, “Ta glabatyu kè i kdee ani gine?” Na tmimel ale, manla, “Hee.”
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Yé duenam man, ta manan dale, “Ku nun satu to tagnè tamdò dad uldin Dwata fagu di ku Mosis, bay ku ta magin di Kagot i Dwata, salngad kenen di satu to nun dee knunan di lam i gumnèan. Nun falami fakayan gnamit, na lê nun labi.”
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Na kanto fnge Dyisas tmulen i dad fléd, ta tnagakan i banwe ayé.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 Na samfulê kenen di banwe gulamnokan. Tamdò kenen di gumnè galla gustifun, na too tikeng i dad to lminge dun. Sasalek ale, manla, “Nè gugamwèan i gnadèan ani? Na nè gumdà i kfulungan mimò dad tnikeng?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Dunan ani kè i ngà fanday atù? Ise Méri kè i yêan, na Dyém, na Dyosip, na Simon, na Dyudas i dad flanekan?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Sana kdini kdee dad flanekan libun. Nè gumwèan i kfulungan ani?”
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Na i dad to di banwe ayé, knangla kenen. Bay man Dyisas di dale, “Lo yé gulà mgafè i satu tugad i Dwata di kenen banwe di bleng i dademen.”
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Na là dee dad tnikeng nimòan di banwe ayé du là too ale ftoo di kenen.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.