Marcos 4

I Falami Kasafnè (New Testament) (BPR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Na lê tamdò Dyisas di kilil i bong lanaw, na too dee dad to stifun déé. Taman, myak kenen di aweng du déé gusudengan na lamtew i aweng ayé. Na déé dad to di kilil i lanaw.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Na dee dad tdò Dyisas di dale fagu di dad fléd. Ani manan,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Too gamu flinge. Nun to salu di dnarun du smabul bnê.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Kanton sabul, nun dademe dad bnê gtadè di bà dalan, na fti tnukè dad anuk mayeng.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Nun dademe dad bnê gtadè di gudee batu, na landè alì tanàan. Too mlal msut di tah i dad tabòla, du mngifi i tanàan.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Bay kanto msut i du, ta mlanas na mati du là too ale dmalil.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Lê nun dademe dad bnê gtadè di lam dad bnas nun sual. Na kanto tahà i bnas, ta mlimas dad tabò i dad bnê. Taman là menge ale.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Bay nun dademe dad bnê gtadè di gufye i tanà. Too tmabò i dad bnê ani, na mlal tahà, na too menge. Yé ulê i dademe dad bnê ani tlu falò, na dademe nam falò, na dademe mlatuh.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Na kafnge Dyisas tmulen i fléd ayé, manan, “Ku simto i nun klinge, fye ku too flinge.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Kanto là dee dad to, ta fdadong i sfalò lwe to galan tdò na lê man dademe dad to, na snalekla Dyisas gablà di dad fléd.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Na man Dyisas di dale, “Faglabatgu di gamu i dad gbuni gablà di Kagot i Dwata. Bay di dademe dad to, fagugu di fléd i dad tdògu,
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 du fye balù ku meye ale, knèan là mite ale, na balù ku lminge ale, knèan là galmabat ale, tà ale msal na fnasinsya Dwata i dad salàla.”
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Na smalek Dyisas, manan, “Là gadèyu gumtatek i fléd ayé? Ku là glabatyu dun, dét kibòyu galmabat i dademe dad fléd?”
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Na nubadan di dale i fléd ayé gine, manan, “I bnê sabul i to ayé dunan Tnalù i Dwata.
14 O semeador semeia a palavra.
15 I tanà di bà dalan gugsabul i dademe dad bnê, dunan i dad to lminge i Tnalù i Dwata, bay di là mlo salu Satanas déé na nwèan i Tnalù ta gsabul di nawala.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Na i tanà gugsabul i dademe dad bnê gunun dee batu, dunan i dademe dad to too mlal dmawat i Tnalù Dwata di kaklingela dun, na too ale lehew di katbùan.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Bay là ale too dmalil, taman, là too ale mlo ftoo du ku ta nkel ale i klimah ku demen kaflayam du mdà di kdawatla i Tnalù i Dwata, knagolla i kaftoola.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Na i tanà gugsabul i dademe dad bnê gtadè lam bnas nun sual, dunan i dademe dad to lminge i Tnalù i Dwata.
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 Bay mlimas i Tnalù Dwata di nawala du mdà di klidù nawala, na i kiballa knun, na dademe knayè i ktola. Taman, là menge i Tnalù Dwata di dale.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Bay i fye tanà gugsabul i dademe dad bnê, dunan dad to dmawat i Tnalù Dwata di kaklingela dun, na too fye kbengen. Nun dademe, tlu falò i ulêla, na nun dademe nam falò, na dademe mlatuh i ulêla.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Na fadlug Dyisas talù, manan, “Ku nun to fusuk mebe salò, là snukuban dun been, na là kahan dun di dungan i katri. Bay yé nimòan, kahan di gumefen.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Na salngad ayé, i kdee dad gbuni di mdu ani, teen kadang di satu du na gadè i kdee là fa gadè di mdu ani.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Ku simto i nun klinge, fye ku too flinge.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Na fadlug Dyisas talù, manan, “Tooyu fkah di nawayu i lingeyu, du nè kalbong kaglabat dnawatyu, yé sa kalbong kaglabat blé Dwata di gamu, na lêan tananù.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Ku simto fkah di nawan i ta gadèan, lê tananù Dwata i blén di kenen. Bay ku simto là fkah dun di nawan i ta gadèan, lê nawì Dwata balù i tukay ta glabatan.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Na lê talù Dyisas fagu di fléd, manan, “Yé guflingen-gu i kbel i Kagot Dwata di ktabò i bnê sabul i satu to di tanàan.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Laman kudang di kifuh na laman bliwal di mdu, ta tmabò i bnê ayé na lamnok, bay là gadè i to ayé i kibòan lamnok.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Yé gumdàan lamnok du mdà di knèan di tanà. Yé muna msut i muhad foonan, na tmadol i fusùan, kafnge ayé, i bengen.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Ku ta tagah i bengen, yé klo kamtu dun du ta kel i bulenan gafat.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Lê talù Dyisas, manan, “Dét guflingenta i Kagot Dwata? Ku demen, dét fye fléd fbateng dun?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 I kagotan gambet i bnê too tukay dnagit mustasa fele i satu to di tanàan.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Tmabò i bnê ani, na mbaling bong kayu. Too ti malbang i dad fangan, na déé gufgalung i dad anuk mayeng, na gusmalalla.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Na fagu di dee dad fléd gambet ayé tdò Dyisas i Tnalù Dwata. Ku dét i gaganla ganbet, yé tdòan di dale.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Landè tdòan di gudee dad to ku là fagun di fléd. Bay ku ta lo yé dademen i dad to galan tdò, ta nubadan di dale gumtatek i dad fléd.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Kanto sdaf i du, talù Dyisas di dad to galan tdò, manan, “Mdà ato mifal i lanaw.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Na yé duenam man, tnagakla i dad to déé, na smakay ale di aweng tagnè gusudeng Dyisas, na faginla kenen. Na lê nun dademe dad to maweng magin dale.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Di lamla maweng, ta nkel ale i kamgis nus di talà lanaw. Kanto mbugal i malbang lwek gtadè di awengla, ta fan fnò éél.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Bay déé Dyisas di ulin i aweng. Kudang kenen na kmama. Ta nukatla na manla, “E Sér, ta fan ato galnab. Mayè ge kè ku mlimas ato?”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Na yé duenam man, ta mték Dyisas, na nngakan i nus na lê i dad lwek, manan, “Ta batongyu nan.” Na tadè fanak i nus na mtanak i lanaw.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Na manan di dad to galan tdò, “Kan dé ku likò gamu? Là smalig gamu kè?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Too ale tngah, na sasalek ale, manla, “Simto i to ani? Balù i nus na lê i malbang lwek mimen di kenen.”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.