Lucas 8

I Falami Kasafnè (New Testament) (BPR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kafnge ayé, mdà Dyisas magu salu di dad sahal syudad na lê man i dad malnak banwe du tulenan i Fye Tulen gablà di Kagot i Dwata. Na magin di kenen i sfalò lwe to galan tdò.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Na lê nun magin di dale dad libun ta mgulê di kfusuk i busaw dale na i dad sahal tduk. Yé dagit i satu libun ayé Méri Magdalin, i gufalwà Dyisas fitu busaw.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Na yé lê dagit i satu Dyoana, i yaan i mdatah snalig di gumnè Harì Hérod dnagit Kusa. Na yé dagit i satu Susana, na nun fa dee dademe. I kdee dad libun ayé, tnabengla ale Dyisas fagu di dad knunla.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Na nun dee dad to stifun di saféd Dyisas mdà di dad sahal lunsud, na nun tulenan dale satu fléd, manan,
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Nun to salu di dnarun du smabul bnê. Kanton sabul, nun dademe dad bnê gtadè di bà dalan, na glékla, na fti tnukè dad anuk mayeng.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Na nun dademe dad bnê gtadè di tanà gunun dee batu, na kanto tmabò i dad bnê ani, mlal mlanas i tabòan du kafag i tanà.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Na nun dademe dad bnê gtadè di lam bnas nun sual. Salngan tmabò i dad bnê na i bnas ani, bay mlimas di bnas i dad tabò i bnê ani.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Bay nun dademe dad bnê gtadè di gufye i tanà. Too tmabò i dad bnê ani, na too fye ulêan, kel di mlatuh.” Na kafnge Dyisas man ayé, falbongan i talùan, manan, “Ku simto i nun klinge, fye ku flinge kenen.”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Na smalek i dad to galan tdò ku dét gumtatek i fléd ayé gine.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Na talù Dyisas, manan, “Faglabatgu di gamu i dad gbuni gablà di Kagot i Dwata. Bay di dademe dad to, fagugu di fléd i dad tdògu du fye balù ku meye ale, là mite ale, na balù ku lminge ale, là galmabat ale.
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 “Ani gumtatek i fléd. I bnê, dunan i Tnalù Dwata.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 I tanà di bà dalan gugsabul i dademe dad bnê, dunan i dademe dad to ta lminge i Tnalù Dwata, bay di là mlo salu Satanas déé na nwèan di nawala du fye landè kibòla ftoo tà ale galwà.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Na i tanà gugsabul i dademe dad bnê gunun dee batu dunan i dademe dad to too lehew dmawat i Tnalù Dwata di kaklingela, bay landè too dalilla. Là mlo ale ftoo du ku ta nkel ale i tilew, knagolla i kaftoola.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Na i tanà gugsabul i dademe dad bnê gbol di dad bnas nun sual, dunan i dademe dad to ta lminge i Tnalù Dwata, bay mlimas i Tnalù Dwata di nawala du mdà di klidù nawala, na i kiballa i knun, na i dademe knayè i ktola. Na mdà ayé, landè ktagah i bengela.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Bay i fye tanà gugsabul i dademe dad bnê, dunan i dad to too gsalig na tluh i nawala, du di kaklingela i Tnalù Dwata, fkahla di nawala, na gamtayud ale du fye nun ulê i nimòla.”
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Na lê talù Dyisas, manan, “Landè teenam to ku ntaman i salòan na fnge snukuban been. Na là bunin dun di dungan i katri. Bay yé nimòan, kahan di gumefen du fye magtuyal i kdee dad to fusuk déé.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Na salngad ayé, i kdee dad gbuni di mdu ani, teen kadang di satu du na gadè i kdee là fa gadè di mdu ani, du mti magtuyal i kalbong kdee kadang di satu du.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Yé duenam man, tooyu fkah di nawayu i lingeyu, du ku simto to fkahan di nawan i ta gadèan, lê tananù Dwata i blén di kenen. Bay ku simto là fkahan di nawan i ta gadèan, lê nawì Dwata balù i tukay man nawan ta glabatan.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Lam Dyisas tamdò, ta kel yêan na dad flanekan du mayè ale samsite kenen, bay là gafdadong ale du too dee dad to.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Na nun tmulen di ku Dyisas, manan, “Ta déé yêam na dad flanekam di lwà du kayèla ge sansite.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Na man Dyisas, “I dad to lminge i Tnalù Dwata na fkahla di nawala, yé mgimò yêgu na dad flanekgu.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Di satu du, man Dyisas di dad to galan tdò, “Mdà ato mifal i lanaw.” Na yé duenam man, mdà ale smakay aweng.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Na lamla maweng, ta kudang Dyisas. Na ta nkel ale kamgis nus di talà. Ta maglam éél i awengla, na ta fan ale galnab.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Na i dad to gal tdò Dyisas, nukatla kenen, na manla, “E Amu, Amu, ta fan ato mlimas.” Ta mték Dyisas, na nngakan i nus na i dad malbang lwek. Na tadè fanak i nus na ta mtanak i lanaw.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Na manan di dad to galan tdò, “Kan ku là smalig gamu?” Too ale likò na tikeng, na sasalek ale, manla, “Simto i to ani? Balù i nus na i malbang lwek, nngakan, na mimen ale.”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Na fles ale maweng kel di banwe i dad to Gérasin stimbang di Galili.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Na kanto ale dmuung déé, ta tufa Dyisas na gsitongan i satu lagi mdà di lunsud nun dad busawan. Ta bong mlo, là kalmawehan na landè gumnè gufanakan, bay yé galan gufanak di dad ilib gulambang i dad to.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Na kanton teen Dyisas, mkit kenen na lamfan di blì Dyisas, na falbongan i talùan, manan, “Dyisas, Ngà i Too Mdatah Dwata, dét i kibòam do? Fnigu di ge, nangam agu falnayam.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Yé duenan man ayé du ta dek Dyisas i busaw lamwà di lagi ayé. Ta dee dulêan fusuk di kenen, na balù ku bnakusla i sigalan na i blìan sangkalì, na balù bnantayla kenen fa, gaganan famtoh dun, na gal nebe i busaw kenen salu di dad banwe landè to mnè ditù.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Na smalek Dyisas, manan, “Dét i dagitam?” Na tmimel kenen, manan, “Salagsà,” du ta too ti dee busaw fusuk di kenen.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Na too fakdo i dad busaw du fye là batan ale di sol landè gusenan, dunan i gufalmayam Dwata dale.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Na mdadong di dale, nun dee dad sdè mateb di bulul. Na fakdo i dad busaw du fye faloh Dyisas ale fusuk di dad sdè ayé na falohan ale.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Yé duenam man, lamwà i dad busaw di lagi ayé, na fles ale fusuk di dad sdè na mti milah i dad sdè, flasok di bilil, na tatek ale di lanaw, na sdulê ale mlimas.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Na kanto teen i dad to mifat dad sdè i mkel ayé, milah ale salu di lunsud na di dad bulul du tulenla.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Na i dad to gutmulenla ayé, gasil ale gatù du neyela i mkel ayé. Na kanto ale kel di ku Dyisas, teenla i lagi gulamwà i dad busaw, na tadè kenen sudeng di saféd blì Dyisas, na ta kalmaweh, na ta fye fandaman. Na too ale likò.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Na i dad to ta mite i mgimò Dyisas, tulenla gablà di kafalwà Dyisas i dad busaw di lagi ayé.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Na i kdee dad to di banwe i dad Gérasin, fakdo ale ku Dyisas du fye tnagakan i banwela du too sasè klikòla. Na mdà ayé, ta mdà Dyisas smakay di aweng.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Bay i lagi gulamwà i dad busaw fakdo di ku Dyisas du kayèan magin, bay là fagin Dyisas dun. Bay manan di kenen,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Mulê ge na tulenam i kdee dad nimò Dwata di ge.” Na yé duenam man, ta mdà i lagi ayé, na tulenan di kdee dad to di lunsud i dad nimò Dyisas di kenen.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Na lê samfulê ale Dyisas mifal di lanaw ayé, na kanto ale kel di faltùan, nun dee dad to dmawat kenen, du yé sanfatanla.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Na nun satu ulu di gumnè gal gustifun i dad Dyu, yé dagitan Dyairus. Fdadong kenen di ku Dyisas, na lamfan di saféd blìan, na too fakdo du fye magin Dyisas salu di gumnèan.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Yé duenan fakdo di ku Dyisas du i sen ngàan libun, ta sfalò lwe falin, ta fan mati.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Na nun satu libun magin ta sfalò lwe fali klon sigi maloh i litèan, na ta ftin i filakan di dad mulung, bay landè gamfgulê kenen.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Na fdadong kenen di kagol Dyisas, na nagotan i kilil i saulan, na tadè tlag kaloh i litèan.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Na smalek Dyisas, manan, “Simto magot do?” Bay man i kdee dad to, “Là nagotmi ge.” Na talù Piter di ku Dyisas, manan, “Amu, bong dee dad to gihok di ge du mdà di kasgatla.”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Bay man Dyisas, “Nun magot do. Lyalogu na nun kgagan i ta lamwà di do gine.”
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Na i libun ayé, kanton teen na landè kibòan muni dun, ta kankal kenen di klikòan, na lamfan kenen di saféd i blì Dyisas. Di bleng i kdee dad to ayé, tulenan ku dét duenan magot ku Dyisas na gablà di ta kgulêan.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Na man Dyisas di kenen, “Ta mgulê ge du mdà di nun kaftoom di do. Mulê ge, na i ktanak nawa mnè di ge.”
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Na di lam Dyisas talù fa, nun satu to kel déé fdu di gumnè Dyairus, dunan i ulu di gumnè gal gustifun i dad Dyu, na manan di ku Dyairus, “E Sér, ta là gumaham i ngàam du ta ftoh. Ta nangam snamuk nan i To Tamdò.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Bay kanto linge Dyisas i manan ayé, manan di ku Dyairus, “Nang ge likò. Bay lo ge ftoo na mgulê i ngàam ayé.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Na kanto ale kel di gumnè Dyairus, landè dademe fagin Dyisas fusuk, senan lo Piter na Dyan na Dyém na i dad tua i ngà ayé.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Na i kdee dad to déé, too ale mngel du mlidù i nawala gablà di ngà ayé. Bay man Dyisas, “Nang gamu mngel du i ngà, là matin bay lo kudang.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Na ta balingla kenen nadoy du gadèla na ta mati i ngà.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Bay nagot Dyisas i sigalan, na manan dun, “E ngà, mték ge.”
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Ta samfulê di kenen i nawan, na gasil kenen tadag, na dek Dyisas i dad tuan mlé knaan di ngà ayé.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Na too tikeng i dad tuan, bay fnang Dyisas ale tmulen gablà di mgimò di ngàla.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.