Romanos 4

Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Á bìo wa wã́a à bío wàn ɓùaa *Abarahaamu dã́ní yi lé mu yɛ́n? Lé mu yɛ́n ó o yú?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Ká a Abarahaamu lá térénna le Dónbeenì yahó bìo ó o wó bìo yi, se o dà à yòoní míten, ká a màhã́ yí dà máa yòoní míten le Dónbeenì yahó.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Mu bon, bìo kà lé bìo túara le Dónbeenì bíonì vũahṹ yi: «O Abarahaamu dó mí sĩi le Dónbeenì yi, lé bṹn nɔn le càtío wo là a nùpue na térénna le yahó.»
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 O ton-sá wón sàáníi ko làa wo, ká le yínɔń dɛ̀ɛ na ɓa wé hã làa wo.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ɛ̀ɛ ká a ɓúi yí máa wé dɛ̀ɛ, à ɓànso màhã́ dó mí sĩi le Dónbeenì na wee wé ò o bè-kora wéro à térén le yahó, wón le Dónbeenì wee càtí le o térénna mí yahó o sĩidéró le yi bìo yi.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Lé bṹn te bìo ó o nùpue na le Dónbeenì wee càtí le o térénna le yahó ká mu bè-wénia níi ló ó o *Daviide wee bío ɲún-sĩni bìo kà síi:
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 «Bìa le Dónbeenì sɛ́ra wékheró día, á ɓó bè-kora ɲúhṹ,
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 O nùpue na bè-kora ó o Ɲúhṹso yí ɲà a ɲúhṹ yi,
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Dén ɲún-sĩni so bìo ciran bìa kúiora mí dòn lée, tàá bìa yí kúiora á mu mún ciran? Mu bon, wa wee bío bìo kà: «O Abarahaamu sĩidéró le Dónbeenì yi lé bṹn wó a là a nùpue na térénna le yahó.»
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Ká lé o *kúiiró mɔ́ndɛ́n á le wóráa wo là a nùpue na térénna lée, tàá le wó mu vó ó o kúioráa? Ɓùeé, le Dónbeenì wó a Abarahaamu là a nùpue na térénna vó ó o kúioráa.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Sã́ni ò o Abarahaamu kúii, à bṹn le Dónbeenì wó a là a nùpue na térénna le yahó o sĩidéró le yi bìo yi. Ká ho kúiiró hón lée fĩ̀iminì na bò a wán, à zéení le le Dónbeenì wó a là a nùpue na térénna mí yahó o sĩidéró le yi bìo yi. Lé bṹn bìo yi ó o Abarahaamu mu wóráa bìa ɓúenɓúen na dó mí sĩa le Dónbeenì yi à ɓa yí kúiora ɓàn maá.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Ɛ̀ɛ ká a mún lé bìa kúiora ɓàn maá, bán na yí kã́ɲaa ho kúioró mí dòn yi, à ɓa bò bìo á wàn maá Abarahaamu wó yi, wón na dó mí sĩi le Dónbeenì yi sã́ni ò o kúii.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Le Dónbeenì dó mí ɲii nɔn o *Abarahaamu là a mɔ̀nmànía yi, le mí ì na ho dĩ́míɲá ɓa yi á ho ò wé ɓa kĩ́a. Ká mu màhã́ yínɔń bìo ó o Abarahaamu wee wé bìo ho làndá le o wé bìo yi. Le wó mu lé bìo ó o térénna le yahó o sĩidéró le yi bìo yi.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Ká hã kĩ́a bìo lá sã̀ a *Mɔyiize làndá bèrowà yi mí dòn, se le sĩidéró le Dónbeenì yi ɲúhṹ mía, á bìo le Dónbeenì dó mí ɲii le mí ì na mí nìpomu yi mún lá à khí.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Lé bìo á bìo ɓa nùpua yí máa wé bìo ho làndá le ɓa wé sese, lé bṹn wee cĩ̀í le Dónbeenì sĩi. Ká làndá lá mía, se làndá yáaró ɓɛ̀n mún mía.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Lé bṹn bìo yi á hã kĩ́a bìo sã̀náa bìa dó mí sĩa le Dónbeenì yi, bèra a na à hã wé bìo na hɔ̃n làa ba, à bìo le Dónbeenì dó mí ɲii le mí ì na à bìo sĩ̀ bìa lé o Abarahaamu mɔ̀nmànía ɓúenɓúen yi. Mu yínɔń bìa mí dòn na wee wé bìo ho làndá le ɓa wé, ká mu mún lé bìa ɓúenɓúen na dó mí sĩa le Dónbeenì yi.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Làa bìo mu túararáa le Dónbeenì bíonì vũahṹ yi: «Ĩ wó fo lè hã kãna cɛ̀rɛ̀ɛ nìpomu ɓàn maá.» Le Dónbeenì na ó o dó mí sĩi yi yahó, ó o lé wa maá. Dén Dónbeenì so lé dìo wee dé le mukãnì ɓa nì-hía yi, le wee wé à bìo lá mía à kɛń.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 O Abarahaamu dó mí sĩi lòonía mu bìo na lòoníló do, á dó mí sĩi le Dónbeenì yi, lé bṹn te bìo ó o wóráa hã sìíwà na boo ɓàn maá, làa bìo le Dónbeenì bíaráa mu kà síi: «Ũ mɔ̀nmànía ɲii máa zũń.»
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 O lúlúio á à yí ho khĩmàni mu pã̀ahṹ, á ká mu húmú, á mún zũ mín hã́a Sara máa teró bìo, ɛ̀ɛ ká a sĩidéró le Dónbeenì yi màhã́ pá fárá dĩ̀n.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Bìo le Dónbeenì dó mí ɲii le mí ì wé ó o yí titikaa bìo yi hàrí cĩ́inú. Ká a sĩidéró le Dónbeenì yi bìo yi ó o wíokaa yú ho pànká, á dóráa ho cùkú le yi.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 O Abarahaamu láa mu yi binbirì le bìo le Dónbeenì dó mí ɲii le mí ì wé á wéró pànká mún wi le cɔ̃́n.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Lé bṹn nɔn á mu túara a Abarahaamu dã́ní yi le «le Dónbeenì càtío wo là a nùpue na térénna.»
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Ɛ̀ɛ ká le bíonì mu «le Dónbeenì wó a là a nùpue na térénna» á yí túara orɛ́n mí dòn bìo yi.
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 Le mún túara warɛ́n bìo yi, warɛ́n na le Dónbeenì càtío lè ɓa nì-térénnia, warɛ́n na dó wa sĩa le yi, lerɛ́n na vèenía wa Ɲúhṹso Yeesu ɓa nì-hía tĩ́ahṹ.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Le Dónbeenì día á ɓa ɓó a wa bè-kora bìo yi, á wó ó o vèera, bèra a na à wa wé ɓa nùpua na térénna le yahó.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.