Romanos 4

Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Á bìo wa wã́a à bío wàn ɓùaa *Abarahaamu dã́ní yi lé mu yɛ́n? Lé mu yɛ́n ó o yú?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Ká a Abarahaamu lá térénna le Dónbeenì yahó bìo ó o wó bìo yi, se o dà à yòoní míten, ká a màhã́ yí dà máa yòoní míten le Dónbeenì yahó.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Mu bon, bìo kà lé bìo túara le Dónbeenì bíonì vũahṹ yi: «O Abarahaamu dó mí sĩi le Dónbeenì yi, lé bṹn nɔn le càtío wo là a nùpue na térénna le yahó.»
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 O ton-sá wón sàáníi ko làa wo, ká le yínɔń dɛ̀ɛ na ɓa wé hã làa wo.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ɛ̀ɛ ká a ɓúi yí máa wé dɛ̀ɛ, à ɓànso màhã́ dó mí sĩi le Dónbeenì na wee wé ò o bè-kora wéro à térén le yahó, wón le Dónbeenì wee càtí le o térénna mí yahó o sĩidéró le yi bìo yi.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Lé bṹn te bìo ó o nùpue na le Dónbeenì wee càtí le o térénna le yahó ká mu bè-wénia níi ló ó o *Daviide wee bío ɲún-sĩni bìo kà síi:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 «Bìa le Dónbeenì sɛ́ra wékheró día, á ɓó bè-kora ɲúhṹ,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 O nùpue na bè-kora ó o Ɲúhṹso yí ɲà a ɲúhṹ yi,
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Dén ɲún-sĩni so bìo ciran bìa kúiora mí dòn lée, tàá bìa yí kúiora á mu mún ciran? Mu bon, wa wee bío bìo kà: «O Abarahaamu sĩidéró le Dónbeenì yi lé bṹn wó a là a nùpue na térénna le yahó.»
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Ká lé o *kúiiró mɔ́ndɛ́n á le wóráa wo là a nùpue na térénna lée, tàá le wó mu vó ó o kúioráa? Ɓùeé, le Dónbeenì wó a Abarahaamu là a nùpue na térénna vó ó o kúioráa.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Sã́ni ò o Abarahaamu kúii, à bṹn le Dónbeenì wó a là a nùpue na térénna le yahó o sĩidéró le yi bìo yi. Ká ho kúiiró hón lée fĩ̀iminì na bò a wán, à zéení le le Dónbeenì wó a là a nùpue na térénna mí yahó o sĩidéró le yi bìo yi. Lé bṹn bìo yi ó o Abarahaamu mu wóráa bìa ɓúenɓúen na dó mí sĩa le Dónbeenì yi à ɓa yí kúiora ɓàn maá.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ɛ̀ɛ ká a mún lé bìa kúiora ɓàn maá, bán na yí kã́ɲaa ho kúioró mí dòn yi, à ɓa bò bìo á wàn maá Abarahaamu wó yi, wón na dó mí sĩi le Dónbeenì yi sã́ni ò o kúii.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Le Dónbeenì dó mí ɲii nɔn o *Abarahaamu là a mɔ̀nmànía yi, le mí ì na ho dĩ́míɲá ɓa yi á ho ò wé ɓa kĩ́a. Ká mu màhã́ yínɔń bìo ó o Abarahaamu wee wé bìo ho làndá le o wé bìo yi. Le wó mu lé bìo ó o térénna le yahó o sĩidéró le yi bìo yi.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Ká hã kĩ́a bìo lá sã̀ a *Mɔyiize làndá bèrowà yi mí dòn, se le sĩidéró le Dónbeenì yi ɲúhṹ mía, á bìo le Dónbeenì dó mí ɲii le mí ì na mí nìpomu yi mún lá à khí.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Lé bìo á bìo ɓa nùpua yí máa wé bìo ho làndá le ɓa wé sese, lé bṹn wee cĩ̀í le Dónbeenì sĩi. Ká làndá lá mía, se làndá yáaró ɓɛ̀n mún mía.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Lé bṹn bìo yi á hã kĩ́a bìo sã̀náa bìa dó mí sĩa le Dónbeenì yi, bèra a na à hã wé bìo na hɔ̃n làa ba, à bìo le Dónbeenì dó mí ɲii le mí ì na à bìo sĩ̀ bìa lé o Abarahaamu mɔ̀nmànía ɓúenɓúen yi. Mu yínɔń bìa mí dòn na wee wé bìo ho làndá le ɓa wé, ká mu mún lé bìa ɓúenɓúen na dó mí sĩa le Dónbeenì yi.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Làa bìo mu túararáa le Dónbeenì bíonì vũahṹ yi: «Ĩ wó fo lè hã kãna cɛ̀rɛ̀ɛ nìpomu ɓàn maá.» Le Dónbeenì na ó o dó mí sĩi yi yahó, ó o lé wa maá. Dén Dónbeenì so lé dìo wee dé le mukãnì ɓa nì-hía yi, le wee wé à bìo lá mía à kɛń.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 O Abarahaamu dó mí sĩi lòonía mu bìo na lòoníló do, á dó mí sĩi le Dónbeenì yi, lé bṹn te bìo ó o wóráa hã sìíwà na boo ɓàn maá, làa bìo le Dónbeenì bíaráa mu kà síi: «Ũ mɔ̀nmànía ɲii máa zũń.»
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 O lúlúio á à yí ho khĩmàni mu pã̀ahṹ, á ká mu húmú, á mún zũ mín hã́a Sara máa teró bìo, ɛ̀ɛ ká a sĩidéró le Dónbeenì yi màhã́ pá fárá dĩ̀n.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Bìo le Dónbeenì dó mí ɲii le mí ì wé ó o yí titikaa bìo yi hàrí cĩ́inú. Ká a sĩidéró le Dónbeenì yi bìo yi ó o wíokaa yú ho pànká, á dóráa ho cùkú le yi.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 O Abarahaamu láa mu yi binbirì le bìo le Dónbeenì dó mí ɲii le mí ì wé á wéró pànká mún wi le cɔ̃́n.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Lé bṹn nɔn á mu túara a Abarahaamu dã́ní yi le «le Dónbeenì càtío wo là a nùpue na térénna.»
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ɛ̀ɛ ká le bíonì mu «le Dónbeenì wó a là a nùpue na térénna» á yí túara orɛ́n mí dòn bìo yi.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Le mún túara warɛ́n bìo yi, warɛ́n na le Dónbeenì càtío lè ɓa nì-térénnia, warɛ́n na dó wa sĩa le yi, lerɛ́n na vèenía wa Ɲúhṹso Yeesu ɓa nì-hía tĩ́ahṹ.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Le Dónbeenì día á ɓa ɓó a wa bè-kora bìo yi, á wó ó o vèera, bèra a na à wa wé ɓa nùpua na térénna le yahó.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.