Romanos 4
Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs ARA
1 Á bìo wa wã́a à bío wàn ɓùaa *Abarahaamu dã́ní yi lé mu yɛ́n? Lé mu yɛ́n ó o yú?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ká a Abarahaamu lá térénna le Dónbeenì yahó bìo ó o wó bìo yi, se o dà à yòoní míten, ká a màhã́ yí dà máa yòoní míten le Dónbeenì yahó.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Mu bon, bìo kà lé bìo túara le Dónbeenì bíonì vũahṹ yi: «O Abarahaamu dó mí sĩi le Dónbeenì yi, lé bṹn nɔn le càtío wo là a nùpue na térénna le yahó.»
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 O ton-sá wón sàáníi ko làa wo, ká le yínɔń dɛ̀ɛ na ɓa wé hã làa wo.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Ɛ̀ɛ ká a ɓúi yí máa wé dɛ̀ɛ, à ɓànso màhã́ dó mí sĩi le Dónbeenì na wee wé ò o bè-kora wéro à térén le yahó, wón le Dónbeenì wee càtí le o térénna mí yahó o sĩidéró le yi bìo yi.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Lé bṹn te bìo ó o nùpue na le Dónbeenì wee càtí le o térénna le yahó ká mu bè-wénia níi ló ó o *Daviide wee bío ɲún-sĩni bìo kà síi:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 «Bìa le Dónbeenì sɛ́ra wékheró día, á ɓó bè-kora ɲúhṹ,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 O nùpue na bè-kora ó o Ɲúhṹso yí ɲà a ɲúhṹ yi,
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Dén ɲún-sĩni so bìo ciran bìa kúiora mí dòn lée, tàá bìa yí kúiora á mu mún ciran? Mu bon, wa wee bío bìo kà: «O Abarahaamu sĩidéró le Dónbeenì yi lé bṹn wó a là a nùpue na térénna le yahó.»
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Ká lé o *kúiiró mɔ́ndɛ́n á le wóráa wo là a nùpue na térénna lée, tàá le wó mu vó ó o kúioráa? Ɓùeé, le Dónbeenì wó a Abarahaamu là a nùpue na térénna vó ó o kúioráa.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Sã́ni ò o Abarahaamu kúii, à bṹn le Dónbeenì wó a là a nùpue na térénna le yahó o sĩidéró le yi bìo yi. Ká ho kúiiró hón lée fĩ̀iminì na bò a wán, à zéení le le Dónbeenì wó a là a nùpue na térénna mí yahó o sĩidéró le yi bìo yi. Lé bṹn bìo yi ó o Abarahaamu mu wóráa bìa ɓúenɓúen na dó mí sĩa le Dónbeenì yi à ɓa yí kúiora ɓàn maá.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Ɛ̀ɛ ká a mún lé bìa kúiora ɓàn maá, bán na yí kã́ɲaa ho kúioró mí dòn yi, à ɓa bò bìo á wàn maá Abarahaamu wó yi, wón na dó mí sĩi le Dónbeenì yi sã́ni ò o kúii.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Le Dónbeenì dó mí ɲii nɔn o *Abarahaamu là a mɔ̀nmànía yi, le mí ì na ho dĩ́míɲá ɓa yi á ho ò wé ɓa kĩ́a. Ká mu màhã́ yínɔń bìo ó o Abarahaamu wee wé bìo ho làndá le o wé bìo yi. Le wó mu lé bìo ó o térénna le yahó o sĩidéró le yi bìo yi.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Ká hã kĩ́a bìo lá sã̀ a *Mɔyiize làndá bèrowà yi mí dòn, se le sĩidéró le Dónbeenì yi ɲúhṹ mía, á bìo le Dónbeenì dó mí ɲii le mí ì na mí nìpomu yi mún lá à khí.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Lé bìo á bìo ɓa nùpua yí máa wé bìo ho làndá le ɓa wé sese, lé bṹn wee cĩ̀í le Dónbeenì sĩi. Ká làndá lá mía, se làndá yáaró ɓɛ̀n mún mía.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Lé bṹn bìo yi á hã kĩ́a bìo sã̀náa bìa dó mí sĩa le Dónbeenì yi, bèra a na à hã wé bìo na hɔ̃n làa ba, à bìo le Dónbeenì dó mí ɲii le mí ì na à bìo sĩ̀ bìa lé o Abarahaamu mɔ̀nmànía ɓúenɓúen yi. Mu yínɔń bìa mí dòn na wee wé bìo ho làndá le ɓa wé, ká mu mún lé bìa ɓúenɓúen na dó mí sĩa le Dónbeenì yi.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Làa bìo mu túararáa le Dónbeenì bíonì vũahṹ yi: «Ĩ wó fo lè hã kãna cɛ̀rɛ̀ɛ nìpomu ɓàn maá.» Le Dónbeenì na ó o dó mí sĩi yi yahó, ó o lé wa maá. Dén Dónbeenì so lé dìo wee dé le mukãnì ɓa nì-hía yi, le wee wé à bìo lá mía à kɛń.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 O Abarahaamu dó mí sĩi lòonía mu bìo na lòoníló do, á dó mí sĩi le Dónbeenì yi, lé bṹn te bìo ó o wóráa hã sìíwà na boo ɓàn maá, làa bìo le Dónbeenì bíaráa mu kà síi: «Ũ mɔ̀nmànía ɲii máa zũń.»
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 O lúlúio á à yí ho khĩmàni mu pã̀ahṹ, á ká mu húmú, á mún zũ mín hã́a Sara máa teró bìo, ɛ̀ɛ ká a sĩidéró le Dónbeenì yi màhã́ pá fárá dĩ̀n.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Bìo le Dónbeenì dó mí ɲii le mí ì wé ó o yí titikaa bìo yi hàrí cĩ́inú. Ká a sĩidéró le Dónbeenì yi bìo yi ó o wíokaa yú ho pànká, á dóráa ho cùkú le yi.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 O Abarahaamu láa mu yi binbirì le bìo le Dónbeenì dó mí ɲii le mí ì wé á wéró pànká mún wi le cɔ̃́n.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Lé bṹn nɔn á mu túara a Abarahaamu dã́ní yi le «le Dónbeenì càtío wo là a nùpue na térénna.»
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Ɛ̀ɛ ká le bíonì mu «le Dónbeenì wó a là a nùpue na térénna» á yí túara orɛ́n mí dòn bìo yi.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Le mún túara warɛ́n bìo yi, warɛ́n na le Dónbeenì càtío lè ɓa nì-térénnia, warɛ́n na dó wa sĩa le yi, lerɛ́n na vèenía wa Ɲúhṹso Yeesu ɓa nì-hía tĩ́ahṹ.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Le Dónbeenì día á ɓa ɓó a wa bè-kora bìo yi, á wó ó o vèera, bèra a na à wa wé ɓa nùpua na térénna le yahó.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.