Mateus 27

Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Le yìnbíi bùirìi á le *Dónbeenì yankarowà ɲúnása, lè ɓa *zúifùwa nì-kĩ́a ɓúenɓúen páanía wó le ɲii le mí ì na a Yeesu ɓa à ɓúe.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Á ɓa nɔn le ɲii le ɓa ca a, à ɓua varáa o *Pilaate cɔ̃́n, yìa ho *Oroomu bɛ́ɛ bàrá ho Zudee kɔ̃hṹ ɲúhṹ wán.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Bìo ó o Zudaa, yìa dó a nɔn á mɔn ò o Yeesu ɓa síinía ɲúhṹ le mí ì ɓúe, ó o zũna le mí wó khon, ó o yilera yáara, ó o ɓuan le wɛ́n-hãani ɓóní làa pírú á bĩnía ɓueé nɔn le Dónbeenì yankarowà ɲúnása lè ɓa nì-kĩ́a yi,
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 ò o bía: «Ĩ ɓɛ̀ntĩ́n wó khon lé bìo á ĩ nɔn yìa yí yáara dɛ̀ɛ le ɓa ɓúe.» Ká bán màhã́ bía nɔn wo yi: «Á bṹn ciran warɛ́n le? Ũnɛ́n lé yìa làa bũ.»
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Ó o Zudaa mìina le wárí kúaará le *Dónbeenì zĩ-beenì yi, ò o ló lée wà, á vaá lù ho hũló zon.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Á le Dónbeenì yankarowà ɲúnása khuiira le wárí, à ɓa bía: «Wa làndá yi, á dén wárí so síi yí ko le kúee le Dónbeenì zĩ-beenì wárí wán, lé bìo á le lé le cãni wárí.»
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Á ɓa wã̀anía tò, à ɓa yà ho mɔhṹ ɓúi na ɓa wee ve làa «Có-mí Mɔhṹ» làa de, á wó lè ɓa nì-hãní nùuníi.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Lé bṹn te bìo ɓa wee veráa ho mɔhṹ mu làa cãni mɔhṹ hàrí lòn zuia.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Á le *Dónbeenì ɲi-cúa fɛɛro Zeremii bìo na ó o bía á ɲii súráa: «Ɓa khuiira le wɛ́n-hãani ɓóní làa pírú, dén na lé le wárí na ó o *Isirayɛɛle nìpomu héhaa là a yàamu
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 á yà là a có-mí mɔhṹ làa bìo ó o ɲúhṹso bíaráa mu nɔn miì.»
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Bìo ɓa ɓuan o Yeesu vannáa o *Pilaate cɔ̃́n, á wón tùara a yi: «Lé ũnɛ́n lé ɓa *zúifùwa bɛ́ɛ le?» Ó o Yeesu bía nɔn wo yi: «Fo bía mu.»
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Bṹn mɔ́n, á bìo ɓa yankarowà ɲúnása lè ɓa nì-kĩ́a wee kooní a yi, ó o yí bía dɛ̀ɛ.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Ó o Pilaate wã́a bía nɔn wo yi: «Bìo ɓa wee bío ũ ɲii ɓúenɓúen á fo yí máa ɲí le?»
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Ó o Yeesu yí bía dɛ̀ɛ mu ɓúi dã́ní yi. Á mu wó a Pilaate coon dàkhĩína.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Ho *Paaki sã́nú lée Paaki sã́nú díró yi, à yìa ho *Oroomu bɛ́ɛ bàrá ho Zudee kɔ̃hṹ ɲúhṹ wán à lén o kàsó nìi ɓúi día, yìa ɓa zã̀amáa le o día.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Mu ù wé à kàsó nìi ɓúi wi bĩ́n á yèni ló. Ɓa wee ve o làa [Yeesu] Barabaasi.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Ó o Pilaate wã́a tùara ɓa zã̀amáa na kúaa mín wán yi: «Lé o yɛ́n á mi wi à ĩ lén día? Lé o [Yeesu] Barabaasi lée tàá lé o Yeesu na ɓa le *Krista?»
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 O Pilaate zũ kɛ̃́nkɛ̃́n le ɓa dó a Yeesu nɔn mí yi lé bìo le yandee wi ɓa yi o bìo yi.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Pã̀ahṹ na ó o Pilaate wi le cítíi fĩ̀iníi lahó yi, á ɓàn hã́a le ɓa ɓuee bío bìo kà na a yi: «Yí dé ũ ɲii o nìi mu bìo ɓúi yi. Lé o yí wó yí khon. Ho tĩ́nàahṹ, á ĩ ɓɛ̀ntĩ́n lò bon hã kònkórá yi o bìo yi.»
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Á le *Dónbeenì yankarowà ɲúnása lè ɓa *zúifùwa nì-kĩ́a á bía ɓó ɓa zã̀amáa ɲúhṹ, le ɓa fìo o Barabaasi lén díaró ká ɓa ɓúe o Yeesu.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Ó o Pilaate lá le bíonì ò o tùara ɓa yi: «Ɓa nùwã ɲun na kà tĩ́ahṹ, á lé o yɛ́n á mi le ĩ día?» Á ɓa bía nɔn wo yi: «Día a Barabaasi.»
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Ó o Pilaate tùara ɓa yi: «Ká a Yeesu na ɓa le Krista á mi le ĩ wé kakaráa?» Á ɓa ɓúenɓúen bía: «Ɓúɛɛ wo ho *kùrùwá wán ò o hí.»
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Á wón tùara ɓa yi: «Lée webio ó o wó khon yi?» Á ɓa wíokaa wee bío pɔ̃́npɔ̃́n: «Ɓúɛɛ wo ho kùrùwá wán ò o hí.»
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Bìo ó o Pilaate mɔn ò o yí dà bìo ɓúi máa wé, à ɓa nùpua hoorà wíokaa wee dé wán, ó o lá mu ɲumu ò o sɛɛra mí níní ɓa zã̀amáa yahó ò o bía: «Ĩ níi ló a nìi na kà ɓúeró bìo yi.»
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Á ɓa zã̀amáa ɓúenɓúen bía: «Le o húmú bìo sánsá warɛ́n lè wa zàwa.»
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ó o Pilaate wã́a léra a Barabaasi día, ò o le ɓa ha a Yeesu lè hã làbàaní. Ò o nɔn wo le ɓa ɓúɛɛ ho kùrùwá wán.
26 — ausente —
27 O Pilaate dásíwá ɓuan o Yeesu zonnáa le zĩ-beenì lún yi, à ɓa von mí ninzàwa na ká ɓúenɓúen á ɓa ɓueé kĩ́nía wo yi.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 — ausente —
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 — ausente —
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Ɓa wee pũ̀iní mí ɲinsãní kúee o wán, á wee fé le kã́anì vĩ́n là a ɲúhṹ.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Bìo ɓa zùańkaa wo yi vó, á ɓa tɛra ho kánɓun muhṹ, à ɓa bĩnía zĩ́inía wo là a kùrú sĩ̀a, á ɓuan wo wà vaá ɓúɛɛ ho kùrùwá wán.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Bìo ɓa zoó wee lé ho lóhó yi, á ɓa fò mín làa nìi ɓúi na ɓa le Simɔn. O wee lé ho Sirɛɛna lóhó yi. Á ɓa dásíwá kĩ̀kã́a wo yi le o fé o Yeesu kùrùwá pĩ̀.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Bìo ɓa vaá dɔ̃n ho lahó na ɓa wee ve làa Kolokota, bṹn kúará le «ɲún-ɓòkuee lahó,»
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 á ɓa nɔn ho *dìvɛ̃́n na ɓa lùnkaa lè mu bìo ɓúi na hɛɛ o Yeesu yi le o ɲu. Ká a díndío mu, ó o pã́ le mí máa ɲu mu.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Bìo ɓa ɓúaa wo ho kùrùwá wán vó, á ɓa wó le ɲún-sĩni bìo á sankaaráa o sĩ̀-zĩ́nia,
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 à ɓa kará bĩ́n pan wo yi.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Ɓa túara bìo nɔn ɓa síiníanáa o ɲúhṹ ho pɛnpɛrɛn wán á yòó ɓúaa o ɲúhṹ yi: Yìa kà lé o Yeesu, ɓa zúifùwa bɛ́ɛ.
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Nì-wànna nùwã ɲun ɓa mún ɓúaa hã kùrùwáwá wán là a Yeesu. O nì-kéní wi là a nín-tĩánì, ó o nì-kéní wi là a nín-káahó.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ɓa nùpua na wee khĩí làa bĩ́n wee kìɓón mí ɲúná ká ɓa à là a,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 ká ɓa a bío na a yi: «Ũnɛ́n na lá wi à ũ fío le *Dónbeenì zĩ-beenì à bĩní so le ɓàn dà-veere hã wizooní bìo tĩn yi, wã́a fení ũten. Ká fo lé le Dónbeenì Za, à ũ lé ho *kùrùwá wán lii.»Ɓa nùpua wee yáa mí ɲiní yi na a Yeesu yi|src="DN00493b.tif" size="col" copy="Darwin Dunham" ref="Matiye 27:40"
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Hàrí le Dónbeenì yankarowà, lè ho làndá bìo zéenílowa, lè ɓa nì-kĩ́a wee yáa mí ɲiní yi na a yi ká ɓa a bío:
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 «O fenía ɓa ɓúi, ò orɛ́n màhã́ yí dà máa fení míten. O yí le mí lé o Isirayɛɛle nìpomu bɛ́ɛ le? Ó o wã́a lé ho kùrùwá wán lii, á wa à dé wa sĩa wo yi.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 O dó mí sĩi le Dónbeenì yi, á bía le mí lé le Dónbeenì Za. Àwa, ká le Dónbeenì mu wa a, à le wã́a fení a.»
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Ɓa nì-wànna na ɓa ɓúaa hã kùrùwáwá wán o nìsã́a mún wee là a làa bṹn síi.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Le wii yòo fáráló pã̀ahṹ, á ho kɔ̃hṹ ɓúenɓúen dĩ̀ndĩ̀n wó le tíbírí, á míana fúuu fúaa le wi-háarè.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Le wi-háarè mu pã̀ahṹ, ó o Yeesu bía bìo kà pɔ̃́npɔ̃́n: «Elii, Elii, lama sabatanii?» (Bṹn kúará le «wàn Dónbeenì, wàn Dónbeenì, fo pã́ mi día le we?»)
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Á bìa wi bĩ́n nùwã yɛn ɓúi ɲá mu, á ɓa bía: O wee ve o *Elii.
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Á ɓa nì-kéní lùwa vaá lá le dɛ̀ɛ ɓúi na wee kũ̀iní mu ɲumu ɓua, á ɓueé zìíra mu bè-ɲia yi, á can le ɓùaahiire yi yòó dá a Yeesu yi le o ɲu.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Ɓa ɓúi bán ɓɛ̀n wee bío: «Mi día le wa loń le o Elii ɓueé fení a le?»
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Ó o Yeesu wíokaa wãamaa pɔ̃́npɔ̃́n, ò o húrun.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Hón pã̀ahṹ so yi, á ho pɔ̃nsò-beenì na zoó céra le Dónbeenì zĩ-beenì yi á yòó lɛ̀ɛra mí tĩ́ahṹ lií ló. Á ho tá dèkío, á hã ɓúaarà bɛnkaa.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Hã búráa ɲiní hɛ́nkaa, á le Dónbeenì nùpua cɛ̀rɛ̀ɛ ɓúi na lá húrun á vèera.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Ɓa ló hã búráa yi, ó o Yeesu vèeró mɔ́n, á ɓa lií zon le Dónbeenì lóhó Zeruzalɛɛmu yi. Á ɓa nùpua cɛ̀rɛ̀ɛ mɔn ɓa.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Á ho Oroomu dásíwá ɲúhṹso lè ɓa dásíwá na lá pan o Yeesu yi á mɔn ho tá dèkéró làa bìo wó, á ɓa zã́na dàkhĩína, á ɓa wee bío: «O ɓɛ̀ntĩ́n lá lé le le Dónbeenì Za binbirì.»
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Hã́awa cɛ̀rɛ̀ɛ mún kɛra bĩ́n, á khɛ̀ra dĩ̀n wee loń. Ɓa lé bìa bò a Yeesu yi hàrí ho Kalilee yi, á wee sá na a yi.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Ɓa hã́awa mu tĩ́ahṹ ó o Makadala Mari, là a Zaaki là a Zozɛɛfu ɓàn nu Mari, là a Zebedee nùwã ɓàn nu á wi yi.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Bìo ho zĩihṹ dɔ̃n, á ho Arimatee lóhó nìi ɓúi na lé o nàfòró ɓànso á wà ɓuara. O yèni ɓa le Zozɛɛfu. O mún lá lé o Yeesu nì-kenínia nì-kéní ɓúi.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Wón lé yìa wà vaá fìora a Yeesu nì-hínmu o *Pilaate cɔ̃́n. Ó o Pilaate le ɓa día le o lá.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Ó o Zozɛɛfu lá hã, á bá lè ho pɔ̃nsò-fĩnle,
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 á dó mí kùrú búure yi na ó o có ho ɓúaahó yi. Ò o bĩ̀inía le hue-beenì á pon le ɲii, ò o wà.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Mu wee wé ò o Makadala Mari lè mí yèn-ɓua Mari na so á kará sánsáa le búure.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Mu tá na lée tɔ̃n, ho *Sabaa zoǹ, á ɓa yankarowà ɲúnása, lè ɓa *Farizĩɛwa páanía van o Pilaate cɔ̃́n,
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 á vaá bía nɔn wo yi: «Cùkúso Pilaate, o sabín-fũ̀aalo mu bíonì ɓúi á wa hácírí ɓuara wán. Bìo ó o yìo lá wi lua, ó o bía le mí húmú wizooní tĩn zoǹ ká mí ì vèe.
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Cén na le ɲii le ɓa pa le búure yi fúaa mu wizooní tĩn níi, bèra a na ò o nì-kenínia yí ɓuee lén o sãnía ká ɓa bío na ɓa zã̀amáa yi le o vèera. Á dén sabéré so á à poń dìo ho yahó.»
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Ó o Pilaate bía nɔn ɓa yi: «Ɓa dásíwá na a pa le búure yi wi hen, nín-bìa. Mi fé ɓa à mi lɛ́n vaa pa le yi làa bìo mi dà à wé làa bũ.»
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Á ɓa wã́a wà vaá léra le búure mu paró bìo yìo. Le hue-beenì na pon le búure ɲii á ɓa wíokaa pon kũinkũin, á bàrá ɓa dásíwá le ɓa pa le yi.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.