Lucas 20
Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs NVI
1 Wizonle ɓúi ká a Yeesu wee kàrán ɓa nùpua le *Dónbeenì zĩ-beenì yi ká a bue le bín-tente, á ɓa *yankarowà ɲúnása, lè ho *làndá bìo zéenílowa, lè ɓa *zúifùwa nì-kĩ́a
1 Certo dia, quando Jesus estava ensinando o povo no templo e pregando as boas novas, chegaram-se a ele os chefes dos sacerdotes, juntamente com os mestres da lei e os líderes religiosos,
2 ɓueé wee tùa wo yi: «Zéení bìo nɔn á ũ wee wéráa hã wárá mu? Lée wée nɔn mu ɓàn níi foǹ?»
2 e lhe perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu esta autoridade? "
3 Ó o Yeesu bía nɔn ɓa yi: «Ĩnɛ́n mún ǹ tùa mia, mi bío na miì:
3 Ele respondeu: "Eu também lhes farei uma pergunta: Digam-me:
4 Lée wée hĩ́a nɔn le níi le o Zãn wé bátízé ɓa nùpua? Lé le Dónbeenì lée, tàá lé ɓa nùpua?»
4 O batismo de João era do céu, ou dos homens? "
5 Á ɓa dĩ̀n wee bío mín yi: «Hen ká wa le lé le Dónbeenì, o ò bío le lée webio nɔn á wa yí tàráa o bìo.
5 Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’
6 Ká wa mún le lé ɓa nùpua tonkaa wo, á ɓa zã̀amáa á à lèeka wɛn lè hã huaa á à ɓúe. Lé bìo á ɓa láa mu yi kɛ̃́nkɛ̃́n le o Zãn lé le *Dónbeenì ɲi-cúa fɛɛro.»
6 Mas se dissermos: ‘dos homens’, todo o povo nos apedrejará, porque convencidos estão de que João era um profeta".
7 Á ɓa wã́a bía le mí yí zũ yìa nɔn le níi mu o Zãn yi.
7 Assim, responderam: "Não sabemos de onde era".
8 Ó o Yeesu ɓɛ̀n bía nɔn ɓa yi: «Àwa, ĩnɛ́n mún máa zéení yìa nɔn le níi miì á ĩ wee wéráa bìo kà.»
8 Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".
9 Bṹn mɔ́n ó o Yeesu wà le wàhiire na kà nɔn ɓa zã̀amáa yi: «Nìi ɓúi hĩ́a léra mí èrézɛ̃́n vĩ̀nsĩ̀a ɓuahó á nɔn ɓa nùpua na làa wó wã̀anía tò bìo ɓa khíi na a yi wán, le ɓa wé và ho, ò o wà van le khúii na nàyi á wà vaá mía bĩ́n.
9 Então Jesus passou a contar ao povo esta parábola: "Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores e ausentou-se por longo tempo.
10 Pã̀ahṹ na ho èrézɛ̃́n wee be yi, ó o tonkaa mí ton-sá nì-kéní le o va ɓa nùpua mu cɔ̃́n le ɓa khé bìo bìo sã̀ mí yi à na. Á ɓa nùpua mu vaá han wo, á día ó o wà lè mí nín-kã́amáa.
10 Na época da colheita, ele enviou um servo aos lavradores, para que lhe entregassem parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
11 Ó o mɔhṹ ɓànso bĩnía tonkaa mí ton-sá veere, á ɓa mún vaá là wón á han ɲɔn, ó o wà à ɓa yí nɔn dɛ̀ɛ wo yi.
11 Ele mandou outro servo, mas a esse também espancaram e o trataram de maneira humilhante, mandando-o embora de mãos vazias.
12 Ó o pá bĩnía tonkaa ɓa nùwã tĩn níi, á wón ɓa mún vaá han ɓóoníkaa yi, á ɲɔn.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram da vinha.
13 «Ó o mɔhṹ ɓànso wã́a bía: ‹Éee ĩ wã́a à wé kaka coon? Àwa, ĩ ì tonka ĩ za na á ĩ wa làa sòobɛ́ɛ, ɲún-sĩ á wón ɓa à kɔ̃̀nbi.› Ò o bía nɔn mí za mu yi le o hĩ́ní lɛ́n, á wón hĩ́nɔn wà.
13 "Então o proprietário da vinha disse: ‘Que farei? Mandarei meu filho amado; quem sabe o respeitarão’.
14 Ɛ̀ɛ ká bìo ɓa nùpua mu yère dá a wán, á ɓa wee bío mín yi: ‹Yìa lua kà lé yìa á ho mɔhṹ bìo khíi sĩ̀ yi. Mi wa ɓúe o, á ho mɔhṹ bìo wã́a à sĩ̀ wɛn.›
14 "Mas quando os lavradores o viram, combinaram entre si dizendo: ‘Este é o herdeiro. Vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
15 À ɓa hĩ́nɔn wìira a á khɛ̀ra lée ɓó día.» Ó o Yeesu wã́a tùara ɓa yi: «Àwa! Lé mu yɛ́n á ho mɔhṹ ɓànso ò wé làa ba?
15 Assim, lançaram-no fora da vinha e o mataram. "O que lhes fará então o dono da vinha?
16 O ò ɓuen ɓueé ɓúe ɓa nùpua mu, ká a cà nì-vio á à kúee mí mɔhṹ mu yi.» Bìo ɓa nùpua ɲá hã bíoní mu, á ɓa bía: «Póon! Bṹn máa wé.»
16 Virá, matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros". Quando o povo ouviu isso, disse: "Que isso nunca aconteça! "
17 Ká a Yeesu màhã́ fá mí yìo ɓa yi ò o bía: «Le Dónbeenì bíonì vũahṹ bíoní na kà kúará lé mu yɛ́n?
17 Jesus olhou fixamente para eles e perguntou: "Então, qual é o significado do que está escrito? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular’.
18 Yìa lùwá le huee mu wán á ɓànso sãnía á à yáa.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".
19 Á ɓa *yankarowà ɲúnása lè ho *làndá bìo zéenílowa zũna le lé ɓarɛ́n á le wàhiire mu wà bò wán, á ɓa dɛ̀ɛnía wee cà a wìiró yahó, ká ɓa màhã́ zã́na ɓa nùpua.
19 Os mestres da lei e os chefes dos sacerdotes procuravam uma forma de prendê-lo imediatamente, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado essa parábola. Todavia tinham medo do povo.
20 Bṹn mɔ́n á ɓa wee hùen o Yeesu. Ɓa tonkaa ɓa nìnbáwa ɓúi na wee wé míten lòn nùpua na térénna. Ɓa le bán khũaa o ɲii yi à yí o bín-kohó ɓúi bè yi déráa wo yìa wi ho kɔ̃hṹ ɲúhṹ wán níi yi.
20 Pondo-se a vigiá-lo, eles mandaram espiões, que se fingiam justos, para apanhar Jesus em alguma coisa que ele dissesse, de forma que o pudessem entregar ao poder e à autoridade do governador.
21 Á ɓa tùara a yi: «Nì-kàránlo, wa zũ le bìo fo wee bío làa bìo fo wee kàrán lè ɓa nùpua á térénna. Fo yí máa kà nùpue yìo. Bìo le Dónbeenì le ɓa nùpua wé ɓua lè míten lé bṹn ɓàn kàránló binbirì á fo wee na.
21 Assim, os espiões lhe perguntaram: "Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é correto, e que não mostras parcialidade, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade.
22 Àwa! Á ũ bío na wɛn: Wa làndá yi á ho lànpó ko ho wé cã na ho Oroomu kɔ̃hṹ bɛ́ɛ yi lée, tàá mu yí ko làa wéró?»
22 É certo pagar imposto a César ou não? "
23 Ó o Yeesu zũna ɓa hénní bìo, ó o bía nɔn ɓa yi:
23 Ele percebeu a astúcia deles e lhes disse:
24 «Mi zéení le wɛ́n-hɔ̃nló ɓúi làa mi. Ho yahó lè le yèni na wi le wɛ́n-hɔ̃nló mu wán á wée te?» Á ɓa bía: «Lé o bɛ́ɛ.» Oroomusa wɛ́n-hɔ̃nló yahó lè le mání|src="hk00166b.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Luki 20:24"
24 "Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que há nele? "
25 Ó o Yeesu bía nɔn ɓa yi: «Àwa. Bìo sã̀ a bɛ́ɛ yi à mi na a yi, ká bìo ɓɛ̀n bìo sã̀ le Dónbeenì yi à mi na mu dén yi.»
25 "De César", responderam eles. Ele lhes disse: "Portanto, dêem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus".
26 O bíoní na ó o bía á ɓa yí mɔn bín-kohó ɓúi na ɓa dà a bè yi á à wìiráa wo ɓa nùpua yahó. Bìo ó o bía wó ɓa coon, á ɓa dĩ̀n tɛ́tɛ́tɛ́.
26 E não conseguiram apanhá-lo em nenhuma palavra diante do povo. E, admirados com a sua resposta, ficaram em silêncio.
27 Ɓa *Sadusĩɛwa lé bìa le ɓa nì-hía máa vèe. Lé bán nùwã yɛn ɓúi ɓuara a Yeesu cɔ̃́n ɓueé tùara a yi:
27 Alguns dos saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se de Jesus com a seguinte questão:
28 «Nì-kàránlo, bìo ó o *Mɔyiize túara henía nɔn wɛn lé bìo kà: Hen ká a ɓúi yan mín hã́a á húrun ò o yí yú za làa wo, á ɓàn za ko ò o fé ɓàn hã́a ya, à te ɓa zàwa yi mín za mu yèni yi.
28 "Mestre", disseram eles, "Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
29 Ka lòn nùpua nùwã hèɲun ɓúi lá lée zàwa síi, ó o yahón so yan mín hã́a á húrun ò o yí yú za làa wo.
29 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
30 Ó o ɲun níi so fó a mahã́a mu yan,
30 O segundo
31 bṹn mɔ́n ó o tĩn níi so fó yan, á ɓa mí nùwã hèɲun yan wo bèenia á húrunka, ò o ɓúi yí yú za làa wo.
31 e o terceiro e depois também os outros casaram-se com ela; e morreram os sete sucessivamente, sem deixar filhos.
32 Mu ɓàn véeníi ó o hã́a mu mún húrun.
32 Finalmente morreu também a mulher.
33 Àyà, nɔ̀nzoǹ na ɓa nì-hía á à vèe yi, ó o hã́a mu bìo ò sĩ̀ a yɛ́n yi? Bìo ɓa mí nùwã hèɲun màhã́ yan wo bèenia.»
33 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
34 Ó o Yeesu bía nɔn ɓa yi: «Ho dĩ́míɲá na lònbìo báawa lè ɓa hã́awa wee ya mín.
34 Jesus respondeu: "Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento,
35 Ɛ̀ɛ ká ɓa báawa lè ɓa hã́awa na ko ɓa khíi vèe à yí le mukãnì ho dĩ́míɲá na bò o ɓuen yi bán máa ya mín.
35 mas os que forem considerados dignos de tomar parte na era que há de vir e na ressurreição dos mortos não se casarão nem serão dados em casamento,
36 Ɓa yí dà máa bĩní máa hí, lé bìo ɓa ɓonmín lè le Dónbeenì wáayi tonkarowà. Ɓa lé le Dónbeenì zàwa lé bìo ɓa vèera.
36 e não podem mais morrer, pois são como os anjos. São filhos de Deus, visto que são filhos da ressurreição.
37 Ho lahó na bía le vĩ̀ndɛ̀-za na ho dɔ̃hṹ wi yi bìo, ó o Mɔyiize zéenía mu wéréwéré le ɓa nì-hía khíi vèe, ò o von o Ɲúhṹso le *Abarahaamu ɓàn Dónbeenì là a *Izaaki ɓàn Dónbeenì là a *Zakoobu ɓàn Dónbeenì.
37 E que os mortos ressuscitam, já Moisés mostrou, no relato da sarça, quando ao Senhor ele chama ‘Deus de Abraão, Deus de Isaque e Deus de Jacó’.
38 Le Dónbeenì lé bìa yìo wi lua ɓàn Dónbeenì, ká le yínɔń nì-hía ɓàn Dónbeenì. Lé bìo ɓa ɓúenɓúen yìo wi lua lerɛ́n bìo yi.»
38 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem".
39 Á ho *làndá bìo zéenílowa nùwã yɛn ɓúi bía nɔn wo yi: «Nì-kàránlo, fo bía se.»
39 Alguns dos mestres da lei disseram: "Respondeste bem, Mestre! "
40 Lé bìo ɓa yí wi à ɓa bĩní khà míten tùa wo yi làa bìo ɓúi.
40 E ninguém mais ousava fazer-lhe perguntas.
41 O Yeesu bĩnía tùara ɓa yi: «Ɓa da à wé kaka à bíoráa le o *Krista lé o *Daviide mɔ̀nmàníi?
41 Então Jesus lhes perguntou: "Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Lé bìo ó o Daviide mí bɛɛre bía mu hã Leni vũahṹ yi:
42 "O próprio Davi afirma no Livro dos Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita
43 fúaa ká ĩ ɓúrá ũ zúkúsa ũ tá,
43 até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés" ’.
44 Bìo ó o Daviide wee ve o Krista lè mí Ɲúhṹso, o ò wé o ɲúhṹso ká a mún pá à wé o mɔ̀nmàníi kaka?»
44 Portanto Davi o chama ‘Senhor’. Então, como é que ele pode ser seu filho? "
45 Bìo ɓa zã̀amáa dĩ̀n wee ɲí a bíoní, ó o bía nɔn mí nì-kenínia yi:
45 Estando todo o povo a ouvi-lo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 «Mi pa miten ho *làndá bìo zéenílowa bìo yi. Ɓa wa hã báká-beera zĩ́ló à wé hɛ́ɛkaráa. Ɓa wa ɓa wé tɛ̀ɛní ɓa yi lè le kɔ̃̀nbii ɓa zã̀amáa fèmínló lara yi. Ho kàránló zĩní yahón lùa, lè ho dĩ́nló díiníi kɛɛnínía na seka ɓa wé hueeka kɛɛní yi.
46 "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, e gostam muito de receber saudações nas praças e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
47 Ɓa wee khà ɓa mahã́awa ɲuaa bìo, á mún wa ho fìoró na túee wéró à ɓa nùpua leéka le ɓa térénna. Lé bṹn ɓúenɓúen nɔn á ɓa lònbee khíi wíoka à déráa wán.»
47 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses homens serão punidos com maior rigor! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.