Lucas 20

Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wizonle ɓúi ká a Yeesu wee kàrán ɓa nùpua le *Dónbeenì zĩ-beenì yi ká a bue le bín-tente, á ɓa *yankarowà ɲúnása, lè ho *làndá bìo zéenílowa, lè ɓa *zúifùwa nì-kĩ́a
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 ɓueé wee tùa wo yi: «Zéení bìo nɔn á ũ wee wéráa hã wárá mu? Lée wée nɔn mu ɓàn níi foǹ?»
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Ó o Yeesu bía nɔn ɓa yi: «Ĩnɛ́n mún ǹ tùa mia, mi bío na miì:
3 Jesus respondeu:
4 Lée wée hĩ́a nɔn le níi le o Zãn wé bátízé ɓa nùpua? Lé le Dónbeenì lée, tàá lé ɓa nùpua?»
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Á ɓa dĩ̀n wee bío mín yi: «Hen ká wa le lé le Dónbeenì, o ò bío le lée webio nɔn á wa yí tàráa o bìo.
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Ká wa mún le lé ɓa nùpua tonkaa wo, á ɓa zã̀amáa á à lèeka wɛn lè hã huaa á à ɓúe. Lé bìo á ɓa láa mu yi kɛ̃́nkɛ̃́n le o Zãn lé le *Dónbeenì ɲi-cúa fɛɛro.»
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Á ɓa wã́a bía le mí yí zũ yìa nɔn le níi mu o Zãn yi.
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Ó o Yeesu ɓɛ̀n bía nɔn ɓa yi: «Àwa, ĩnɛ́n mún máa zéení yìa nɔn le níi miì á ĩ wee wéráa bìo kà.»
8 E Jesus lhes disse:
9 Bṹn mɔ́n ó o Yeesu wà le wàhiire na kà nɔn ɓa zã̀amáa yi: «Nìi ɓúi hĩ́a léra mí èrézɛ̃́n vĩ̀nsĩ̀a ɓuahó á nɔn ɓa nùpua na làa wó wã̀anía tò bìo ɓa khíi na a yi wán, le ɓa wé và ho, ò o wà van le khúii na nàyi á wà vaá mía bĩ́n.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Pã̀ahṹ na ho èrézɛ̃́n wee be yi, ó o tonkaa mí ton-sá nì-kéní le o va ɓa nùpua mu cɔ̃́n le ɓa khé bìo bìo sã̀ mí yi à na. Á ɓa nùpua mu vaá han wo, á día ó o wà lè mí nín-kã́amáa.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Ó o mɔhṹ ɓànso bĩnía tonkaa mí ton-sá veere, á ɓa mún vaá là wón á han ɲɔn, ó o wà à ɓa yí nɔn dɛ̀ɛ wo yi.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Ó o pá bĩnía tonkaa ɓa nùwã tĩn níi, á wón ɓa mún vaá han ɓóoníkaa yi, á ɲɔn.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 «Ó o mɔhṹ ɓànso wã́a bía: ‹Éee ĩ wã́a à wé kaka coon? Àwa, ĩ ì tonka ĩ za na á ĩ wa làa sòobɛ́ɛ, ɲún-sĩ á wón ɓa à kɔ̃̀nbi.› Ò o bía nɔn mí za mu yi le o hĩ́ní lɛ́n, á wón hĩ́nɔn wà.
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Ɛ̀ɛ ká bìo ɓa nùpua mu yère dá a wán, á ɓa wee bío mín yi: ‹Yìa lua kà lé yìa á ho mɔhṹ bìo khíi sĩ̀ yi. Mi wa ɓúe o, á ho mɔhṹ bìo wã́a à sĩ̀ wɛn.›
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 À ɓa hĩ́nɔn wìira a á khɛ̀ra lée ɓó día.» Ó o Yeesu wã́a tùara ɓa yi: «Àwa! Lé mu yɛ́n á ho mɔhṹ ɓànso ò wé làa ba?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 O ò ɓuen ɓueé ɓúe ɓa nùpua mu, ká a cà nì-vio á à kúee mí mɔhṹ mu yi.» Bìo ɓa nùpua ɲá hã bíoní mu, á ɓa bía: «Póon! Bṹn máa wé.»
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Ká a Yeesu màhã́ fá mí yìo ɓa yi ò o bía: «Le Dónbeenì bíonì vũahṹ bíoní na kà kúará lé mu yɛ́n?
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Yìa lùwá le huee mu wán á ɓànso sãnía á à yáa.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Á ɓa *yankarowà ɲúnása lè ho *làndá bìo zéenílowa zũna le lé ɓarɛ́n á le wàhiire mu wà bò wán, á ɓa dɛ̀ɛnía wee cà a wìiró yahó, ká ɓa màhã́ zã́na ɓa nùpua.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Bṹn mɔ́n á ɓa wee hùen o Yeesu. Ɓa tonkaa ɓa nìnbáwa ɓúi na wee wé míten lòn nùpua na térénna. Ɓa le bán khũaa o ɲii yi à yí o bín-kohó ɓúi bè yi déráa wo yìa wi ho kɔ̃hṹ ɲúhṹ wán níi yi.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Á ɓa tùara a yi: «Nì-kàránlo, wa zũ le bìo fo wee bío làa bìo fo wee kàrán lè ɓa nùpua á térénna. Fo yí máa kà nùpue yìo. Bìo le Dónbeenì le ɓa nùpua wé ɓua lè míten lé bṹn ɓàn kàránló binbirì á fo wee na.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Àwa! Á ũ bío na wɛn: Wa làndá yi á ho lànpó ko ho wé cã na ho Oroomu kɔ̃hṹ bɛ́ɛ yi lée, tàá mu yí ko làa wéró?»
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Ó o Yeesu zũna ɓa hénní bìo, ó o bía nɔn ɓa yi:
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 «Mi zéení le wɛ́n-hɔ̃nló ɓúi làa mi. Ho yahó lè le yèni na wi le wɛ́n-hɔ̃nló mu wán á wée te?» Á ɓa bía: «Lé o bɛ́ɛ.» Oroomusa wɛ́n-hɔ̃nló yahó lè le mání|src="hk00166b.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Luki 20:24"
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Ó o Yeesu bía nɔn ɓa yi: «Àwa. Bìo sã̀ a bɛ́ɛ yi à mi na a yi, ká bìo ɓɛ̀n bìo sã̀ le Dónbeenì yi à mi na mu dén yi.»
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 O bíoní na ó o bía á ɓa yí mɔn bín-kohó ɓúi na ɓa dà a bè yi á à wìiráa wo ɓa nùpua yahó. Bìo ó o bía wó ɓa coon, á ɓa dĩ̀n tɛ́tɛ́tɛ́.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Ɓa *Sadusĩɛwa lé bìa le ɓa nì-hía máa vèe. Lé bán nùwã yɛn ɓúi ɓuara a Yeesu cɔ̃́n ɓueé tùara a yi:
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 «Nì-kàránlo, bìo ó o *Mɔyiize túara henía nɔn wɛn lé bìo kà: Hen ká a ɓúi yan mín hã́a á húrun ò o yí yú za làa wo, á ɓàn za ko ò o fé ɓàn hã́a ya, à te ɓa zàwa yi mín za mu yèni yi.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Ka lòn nùpua nùwã hèɲun ɓúi lá lée zàwa síi, ó o yahón so yan mín hã́a á húrun ò o yí yú za làa wo.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Ó o ɲun níi so fó a mahã́a mu yan,
30 o segundo
31 bṹn mɔ́n ó o tĩn níi so fó yan, á ɓa mí nùwã hèɲun yan wo bèenia á húrunka, ò o ɓúi yí yú za làa wo.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Mu ɓàn véeníi ó o hã́a mu mún húrun.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Àyà, nɔ̀nzoǹ na ɓa nì-hía á à vèe yi, ó o hã́a mu bìo ò sĩ̀ a yɛ́n yi? Bìo ɓa mí nùwã hèɲun màhã́ yan wo bèenia.»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Ó o Yeesu bía nɔn ɓa yi: «Ho dĩ́míɲá na lònbìo báawa lè ɓa hã́awa wee ya mín.
34 Jesus respondeu:
35 Ɛ̀ɛ ká ɓa báawa lè ɓa hã́awa na ko ɓa khíi vèe à yí le mukãnì ho dĩ́míɲá na bò o ɓuen yi bán máa ya mín.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Ɓa yí dà máa bĩní máa hí, lé bìo ɓa ɓonmín lè le Dónbeenì wáayi tonkarowà. Ɓa lé le Dónbeenì zàwa lé bìo ɓa vèera.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ho lahó na bía le vĩ̀ndɛ̀-za na ho dɔ̃hṹ wi yi bìo, ó o Mɔyiize zéenía mu wéréwéré le ɓa nì-hía khíi vèe, ò o von o Ɲúhṹso le *Abarahaamu ɓàn Dónbeenì là a *Izaaki ɓàn Dónbeenì là a *Zakoobu ɓàn Dónbeenì.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Le Dónbeenì lé bìa yìo wi lua ɓàn Dónbeenì, ká le yínɔń nì-hía ɓàn Dónbeenì. Lé bìo ɓa ɓúenɓúen yìo wi lua lerɛ́n bìo yi.»
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Á ho *làndá bìo zéenílowa nùwã yɛn ɓúi bía nɔn wo yi: «Nì-kàránlo, fo bía se.»
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Lé bìo ɓa yí wi à ɓa bĩní khà míten tùa wo yi làa bìo ɓúi.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 O Yeesu bĩnía tùara ɓa yi: «Ɓa da à wé kaka à bíoráa le o *Krista lé o *Daviide mɔ̀nmàníi?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Lé bìo ó o Daviide mí bɛɛre bía mu hã Leni vũahṹ yi:
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 fúaa ká ĩ ɓúrá ũ zúkúsa ũ tá,
43 até que eu ponha
44 Bìo ó o Daviide wee ve o Krista lè mí Ɲúhṹso, o ò wé o ɲúhṹso ká a mún pá à wé o mɔ̀nmàníi kaka?»
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Bìo ɓa zã̀amáa dĩ̀n wee ɲí a bíoní, ó o bía nɔn mí nì-kenínia yi:
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 «Mi pa miten ho *làndá bìo zéenílowa bìo yi. Ɓa wa hã báká-beera zĩ́ló à wé hɛ́ɛkaráa. Ɓa wa ɓa wé tɛ̀ɛní ɓa yi lè le kɔ̃̀nbii ɓa zã̀amáa fèmínló lara yi. Ho kàránló zĩní yahón lùa, lè ho dĩ́nló díiníi kɛɛnínía na seka ɓa wé hueeka kɛɛní yi.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Ɓa wee khà ɓa mahã́awa ɲuaa bìo, á mún wa ho fìoró na túee wéró à ɓa nùpua leéka le ɓa térénna. Lé bṹn ɓúenɓúen nɔn á ɓa lònbee khíi wíoka à déráa wán.»
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.