Lucas 20
Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs ARIB
1 Wizonle ɓúi ká a Yeesu wee kàrán ɓa nùpua le *Dónbeenì zĩ-beenì yi ká a bue le bín-tente, á ɓa *yankarowà ɲúnása, lè ho *làndá bìo zéenílowa, lè ɓa *zúifùwa nì-kĩ́a
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 ɓueé wee tùa wo yi: «Zéení bìo nɔn á ũ wee wéráa hã wárá mu? Lée wée nɔn mu ɓàn níi foǹ?»
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Ó o Yeesu bía nɔn ɓa yi: «Ĩnɛ́n mún ǹ tùa mia, mi bío na miì:
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 Lée wée hĩ́a nɔn le níi le o Zãn wé bátízé ɓa nùpua? Lé le Dónbeenì lée, tàá lé ɓa nùpua?»
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Á ɓa dĩ̀n wee bío mín yi: «Hen ká wa le lé le Dónbeenì, o ò bío le lée webio nɔn á wa yí tàráa o bìo.
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Ká wa mún le lé ɓa nùpua tonkaa wo, á ɓa zã̀amáa á à lèeka wɛn lè hã huaa á à ɓúe. Lé bìo á ɓa láa mu yi kɛ̃́nkɛ̃́n le o Zãn lé le *Dónbeenì ɲi-cúa fɛɛro.»
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Á ɓa wã́a bía le mí yí zũ yìa nɔn le níi mu o Zãn yi.
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Ó o Yeesu ɓɛ̀n bía nɔn ɓa yi: «Àwa, ĩnɛ́n mún máa zéení yìa nɔn le níi miì á ĩ wee wéráa bìo kà.»
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Bṹn mɔ́n ó o Yeesu wà le wàhiire na kà nɔn ɓa zã̀amáa yi: «Nìi ɓúi hĩ́a léra mí èrézɛ̃́n vĩ̀nsĩ̀a ɓuahó á nɔn ɓa nùpua na làa wó wã̀anía tò bìo ɓa khíi na a yi wán, le ɓa wé và ho, ò o wà van le khúii na nàyi á wà vaá mía bĩ́n.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Pã̀ahṹ na ho èrézɛ̃́n wee be yi, ó o tonkaa mí ton-sá nì-kéní le o va ɓa nùpua mu cɔ̃́n le ɓa khé bìo bìo sã̀ mí yi à na. Á ɓa nùpua mu vaá han wo, á día ó o wà lè mí nín-kã́amáa.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Ó o mɔhṹ ɓànso bĩnía tonkaa mí ton-sá veere, á ɓa mún vaá là wón á han ɲɔn, ó o wà à ɓa yí nɔn dɛ̀ɛ wo yi.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Ó o pá bĩnía tonkaa ɓa nùwã tĩn níi, á wón ɓa mún vaá han ɓóoníkaa yi, á ɲɔn.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 «Ó o mɔhṹ ɓànso wã́a bía: ‹Éee ĩ wã́a à wé kaka coon? Àwa, ĩ ì tonka ĩ za na á ĩ wa làa sòobɛ́ɛ, ɲún-sĩ á wón ɓa à kɔ̃̀nbi.› Ò o bía nɔn mí za mu yi le o hĩ́ní lɛ́n, á wón hĩ́nɔn wà.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Ɛ̀ɛ ká bìo ɓa nùpua mu yère dá a wán, á ɓa wee bío mín yi: ‹Yìa lua kà lé yìa á ho mɔhṹ bìo khíi sĩ̀ yi. Mi wa ɓúe o, á ho mɔhṹ bìo wã́a à sĩ̀ wɛn.›
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 À ɓa hĩ́nɔn wìira a á khɛ̀ra lée ɓó día.» Ó o Yeesu wã́a tùara ɓa yi: «Àwa! Lé mu yɛ́n á ho mɔhṹ ɓànso ò wé làa ba?
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 O ò ɓuen ɓueé ɓúe ɓa nùpua mu, ká a cà nì-vio á à kúee mí mɔhṹ mu yi.» Bìo ɓa nùpua ɲá hã bíoní mu, á ɓa bía: «Póon! Bṹn máa wé.»
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Ká a Yeesu màhã́ fá mí yìo ɓa yi ò o bía: «Le Dónbeenì bíonì vũahṹ bíoní na kà kúará lé mu yɛ́n?
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Yìa lùwá le huee mu wán á ɓànso sãnía á à yáa.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Á ɓa *yankarowà ɲúnása lè ho *làndá bìo zéenílowa zũna le lé ɓarɛ́n á le wàhiire mu wà bò wán, á ɓa dɛ̀ɛnía wee cà a wìiró yahó, ká ɓa màhã́ zã́na ɓa nùpua.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Bṹn mɔ́n á ɓa wee hùen o Yeesu. Ɓa tonkaa ɓa nìnbáwa ɓúi na wee wé míten lòn nùpua na térénna. Ɓa le bán khũaa o ɲii yi à yí o bín-kohó ɓúi bè yi déráa wo yìa wi ho kɔ̃hṹ ɲúhṹ wán níi yi.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Á ɓa tùara a yi: «Nì-kàránlo, wa zũ le bìo fo wee bío làa bìo fo wee kàrán lè ɓa nùpua á térénna. Fo yí máa kà nùpue yìo. Bìo le Dónbeenì le ɓa nùpua wé ɓua lè míten lé bṹn ɓàn kàránló binbirì á fo wee na.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Àwa! Á ũ bío na wɛn: Wa làndá yi á ho lànpó ko ho wé cã na ho Oroomu kɔ̃hṹ bɛ́ɛ yi lée, tàá mu yí ko làa wéró?»
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Ó o Yeesu zũna ɓa hénní bìo, ó o bía nɔn ɓa yi:
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 «Mi zéení le wɛ́n-hɔ̃nló ɓúi làa mi. Ho yahó lè le yèni na wi le wɛ́n-hɔ̃nló mu wán á wée te?» Á ɓa bía: «Lé o bɛ́ɛ.» Oroomusa wɛ́n-hɔ̃nló yahó lè le mání|src="hk00166b.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Luki 20:24"
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Ó o Yeesu bía nɔn ɓa yi: «Àwa. Bìo sã̀ a bɛ́ɛ yi à mi na a yi, ká bìo ɓɛ̀n bìo sã̀ le Dónbeenì yi à mi na mu dén yi.»
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 O bíoní na ó o bía á ɓa yí mɔn bín-kohó ɓúi na ɓa dà a bè yi á à wìiráa wo ɓa nùpua yahó. Bìo ó o bía wó ɓa coon, á ɓa dĩ̀n tɛ́tɛ́tɛ́.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Ɓa *Sadusĩɛwa lé bìa le ɓa nì-hía máa vèe. Lé bán nùwã yɛn ɓúi ɓuara a Yeesu cɔ̃́n ɓueé tùara a yi:
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 «Nì-kàránlo, bìo ó o *Mɔyiize túara henía nɔn wɛn lé bìo kà: Hen ká a ɓúi yan mín hã́a á húrun ò o yí yú za làa wo, á ɓàn za ko ò o fé ɓàn hã́a ya, à te ɓa zàwa yi mín za mu yèni yi.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Ka lòn nùpua nùwã hèɲun ɓúi lá lée zàwa síi, ó o yahón so yan mín hã́a á húrun ò o yí yú za làa wo.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Ó o ɲun níi so fó a mahã́a mu yan,
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 bṹn mɔ́n ó o tĩn níi so fó yan, á ɓa mí nùwã hèɲun yan wo bèenia á húrunka, ò o ɓúi yí yú za làa wo.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Mu ɓàn véeníi ó o hã́a mu mún húrun.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Àyà, nɔ̀nzoǹ na ɓa nì-hía á à vèe yi, ó o hã́a mu bìo ò sĩ̀ a yɛ́n yi? Bìo ɓa mí nùwã hèɲun màhã́ yan wo bèenia.»
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Ó o Yeesu bía nɔn ɓa yi: «Ho dĩ́míɲá na lònbìo báawa lè ɓa hã́awa wee ya mín.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Ɛ̀ɛ ká ɓa báawa lè ɓa hã́awa na ko ɓa khíi vèe à yí le mukãnì ho dĩ́míɲá na bò o ɓuen yi bán máa ya mín.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Ɓa yí dà máa bĩní máa hí, lé bìo ɓa ɓonmín lè le Dónbeenì wáayi tonkarowà. Ɓa lé le Dónbeenì zàwa lé bìo ɓa vèera.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ho lahó na bía le vĩ̀ndɛ̀-za na ho dɔ̃hṹ wi yi bìo, ó o Mɔyiize zéenía mu wéréwéré le ɓa nì-hía khíi vèe, ò o von o Ɲúhṹso le *Abarahaamu ɓàn Dónbeenì là a *Izaaki ɓàn Dónbeenì là a *Zakoobu ɓàn Dónbeenì.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Le Dónbeenì lé bìa yìo wi lua ɓàn Dónbeenì, ká le yínɔń nì-hía ɓàn Dónbeenì. Lé bìo ɓa ɓúenɓúen yìo wi lua lerɛ́n bìo yi.»
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Á ho *làndá bìo zéenílowa nùwã yɛn ɓúi bía nɔn wo yi: «Nì-kàránlo, fo bía se.»
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Lé bìo ɓa yí wi à ɓa bĩní khà míten tùa wo yi làa bìo ɓúi.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 O Yeesu bĩnía tùara ɓa yi: «Ɓa da à wé kaka à bíoráa le o *Krista lé o *Daviide mɔ̀nmàníi?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Lé bìo ó o Daviide mí bɛɛre bía mu hã Leni vũahṹ yi:
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 fúaa ká ĩ ɓúrá ũ zúkúsa ũ tá,
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Bìo ó o Daviide wee ve o Krista lè mí Ɲúhṹso, o ò wé o ɲúhṹso ká a mún pá à wé o mɔ̀nmàníi kaka?»
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Bìo ɓa zã̀amáa dĩ̀n wee ɲí a bíoní, ó o bía nɔn mí nì-kenínia yi:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 «Mi pa miten ho *làndá bìo zéenílowa bìo yi. Ɓa wa hã báká-beera zĩ́ló à wé hɛ́ɛkaráa. Ɓa wa ɓa wé tɛ̀ɛní ɓa yi lè le kɔ̃̀nbii ɓa zã̀amáa fèmínló lara yi. Ho kàránló zĩní yahón lùa, lè ho dĩ́nló díiníi kɛɛnínía na seka ɓa wé hueeka kɛɛní yi.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Ɓa wee khà ɓa mahã́awa ɲuaa bìo, á mún wa ho fìoró na túee wéró à ɓa nùpua leéka le ɓa térénna. Lé bṹn ɓúenɓúen nɔn á ɓa lònbee khíi wíoka à déráa wán.»
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.