Atos 4

Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bìo ó o Piɛre là a Zãn wee bío lè ɓa zã̀amáa, à bṹn le *Dónbeenì yankarowà, lè le *Dónbeenì zĩ-beenì parowà ɲúnása lè ɓa *Sadusĩɛwa ɓueé dɔ̃n.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Ɓa sĩa ɓɛ̀ntĩ́n yí wan ɓa tonkarowà nùwã ɲun mu bìo yi hùúu, lé bìo ɓa wee kàrán ɓa nùpua, á wee bío le o Yeesu vèera, á bṹn bìo yi á ɓa nì-hía mún dà à vèe.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Á ɓa wìira ɓa kúaa ho kàsó yi á pannáa ho tá tĩló, lé bìo le wii tò vó.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Bṹn pá yí hò bìo á bìa ɲá hã bíoní mu á cɛ̀rɛ̀ɛ tà hã yi, á bìa dó mi sĩa a *Krista yi á dó wán á yú báawa muaaseé hònú síi.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Mu tá lée tɔ̃n á ɓa *zúifùwa ɲúnása, lè ɓa *nì-kĩ́a, lè ho *làndá bìo zéenílowa kúaa mín wán ho Zeruzalɛɛmu yi.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Ɓa nùpua ɓúi na wi bìa kúaa mín wán bĩ́n tĩ́ahṹ lé o Aana na lé ɓa yankarowà ɲúhṹso beenì, là a Kayiifu là a Zãn là a Alɛkisãndere, à séení ɓa yankarowà ɲúhṹso beenì zĩi nùpua ɓúenɓúen.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ɓa le ɓa ɓua ɓa tonkarowà ɓuee dĩ̀ní mí tĩ́ahṹ. Bìo ɓa ɓueé dɔ̃n á ɓa tùara ɓa yi: «Lé o yɛ́n pànká yi tàá lé o yɛ́n yèni yi á mi wɛɛ́raráa o nìi mu?»
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 À bṹn ò o Piɛre wã́a sú lè le Dónbeenì Hácírí, ó o wee bío làa ba: «Minɛ́n nìpomu ɲúnása lè mí nì-kĩ́a,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 bìo mi wee tùa wɛn ho zuia lè mu bè-tente na wó nɔn o mùamúa yi bìo, làa bìo ó o wó wó wannáa.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Àwa, mi ɓúenɓúen ko à mi zũń mu, ò o Isirayɛɛle nìpomu mún zũń mu. Bìo nɔn ó o nìi na kà wannáa á dĩ̀n mi yahó lé o Nazarɛɛte nìi Yeesu yèni pànká yi, yìa mi ɓúaa ho *kùrùwá wán ó o húrun, na le Dónbeenì vèenía.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 O Yeesu lé yìa le Dónbeenì bíonì vũahṹ bía bìo le o lé le huee na á ɓa sorowà pã́ bìo, minɛ́n sorowà. Dén huee so lé dìo bĩnía ɓuan ho soró dĩ̀nía.
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 O Yeesu mí dòn lé yìa dà wee kã̀ní ɓa nùpua. Mu yínɔń orɛ́n yèni, á yèni ɓúi na kũn dà à kã̀ní wɛn á le Dónbeenì yí nɔn nìi woon yi ho dĩ́míɲá yi.»
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Á ɓa zúifùwa làndá tũ̀iá fɛɛrowà mu á mu wó coon dàkhĩína, lé bìo ɓa mɔn ò o Piɛre là a Zãn wee bío ká ɓa ponì sɛ́ra. Ɓa mún zũna le ɓa lé ɓa nùpua na yí kàránna. Ɓa zũna mu le ɓarɛ́n là a Yeesu kɛra mín wán míana.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Ká bìo ɓa mún mɔn o nìi mu ò o wan á dĩ̀n o Piɛre là a Zãn nìsã́ní, á ɓa wã́a yí dà bìo máa bío.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Á ɓa wã́a le ɓa tonkarowà lée dĩ̀n ho khũuhũ vé, à ɓarɛ́n bán kará wee wã̀aní.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Ɓa wee bío mín yi: «Lée webio wa yàá à wé lè ɓa nùpua mu coon? Ho Zeruzalɛɛmusa ɓúenɓúen zũ mu kɛ̃́nkɛ̃́n le ho yéréké bìo na wó á ɓa mɔn lé ɓarɛ́n wó mu, á warɛ́n mún yí dà máa bío le mu yí bon.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Á mi cén wa là le hɛɛrè làa ba, à hè ɓa à ɓa yí bĩní yí bío o Yeesu bìo là a ɓúi hùúu. Lé bṹn á à na ká bìo wó kà máa bɛn máa fè ɓa zã̀amáa.»
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Bṹn mɔ́n á ɓa bĩnía von o Piɛre là a Zãn á bía henía nɔn yi le ɓa khí à yí bío, tàá à yí kàrán ɓa nùpua o Yeesu yèni yi hùúu.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Ká a Piɛre là a Zãn màhã́ bía nɔn ɓa yi: «Minɛ́n mi bɛɛre wã́a loń le mu so térénna le Dónbeenì cɔ̃́n à wa bè mi bíonì yi ká wa pĩ́ lerɛ́n bíonì le?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Warɛ́n cén yí dà máa pe wa ɲiní ká bìo wa mɔn làa bìo wa ɲá á wa yí máa bío bìo.»
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Á ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà wíokaa là le hɛɛrè làa ba, à ɓa kúaará ɓa. Bìo ɓa à dĩ̀n wán á à beéráa ɓa lò á ɓa yí zũ, lé bìo ɓa zã̀amáa ɓúenɓúen wee khòoní le Dónbeenì bìo wó bìo yi.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 O nìi na waró bìo wó ho yéréké á teró lúlúio po ɓúará-ɲun.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Bìo ó o Piɛre là a Zãn ló ho kàsó yi, á ɓa wà van mí kuure nùpua cɔ̃́n, á vaá lá bìo ɓúenɓúen na ɓa yankarowà ɲúnása lè ɓa nì-kĩ́a bía nɔn ɓa yi á fɛɛra nɔn mí ninzàwa mu yi.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Bìo ɓa ɲá mu vó, á ɓa ɓúenɓúen wó mí yilera làa dà-kéní á wee fìo le Dónbeenì yi kà síi: «Ɲúhṹso, ũnɛ́n lé fo léra ho wáayi lè ho tá, lè ho muhṹ lè mu bìo ɓúenɓúen na wi ho yi.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Ũnɛ́n lé fo bía lè ũ Hácírí ũ ton-sá *Daviide na lé wàn ɓùaa ɲii yi kà:
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Ho dĩ́míɲá bá-zàwa wíokaa míten dĩ̀n hã fio bìo yi.
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 À mu ɓɛ̀n bon ò o *Heroode là a *Pɔ̃nsi Pilaate wó le ɲii dà-kéní ho lóhó yi hen, ɓarɛ́n là a *Isirayɛɛle nìpomu, lè hã sìí-viò nùpua à ɓa hĩ́nɔn ũ ton-sá Yeesu na bìo sĩ foǹ wán, yìa fo mɔn léra.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Bìo fo hĩ́a fèra bía le fo ò wé á à kã́ɲa lè ũ pànká lè ũ sĩi bìo yi, bṹn ɓúenɓúen lé bìo ɓa wó kà à tiíra ɲii.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Ɲúhṹso, wã́a loń ɓa hɛɛrè na ɓa wee là. Na le sĩ-heɓúee warɛ́n na lé ũ ton-sáwá yi à wa wé bue lè ũ bíonì.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Dé ũ níi, à ɓa vánvárowà waró lè mu yéréké bìowa na wa wee wé ũ ton-sá Yeesu na bìo sĩ foǹ yèni pànká yi, à zéení ká ũ bìo bon.»
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Bìo ɓa fìora vó, á ho lahó na ɓa wi yi á zà kìkìkì, á ɓa ɓúenɓúen sú lè le Dónbeenì Hácírí, á ɓa hĩ́nɔn wee bue le Dónbeenì bíonì lè le sĩ-heɓúee.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Bìa tà a *Krista bìo ɓúenɓúen á fù ɓunɓuaa, á sĩa lè ɓa hácírí wó dà-kéní. O ɓúi fù yí máa bío mí níi bìo á mí te mí dòn. Ɓa bìo ɓúenɓúen na fù wi ɓa cɔ̃́n á ɓa ɓunɓuaa yi.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Ɓa tonkarowà fù wee zéení a Ɲúhṹso Yeesu vèeró bìo lè ho pànká beenì, á le Dónbeenì wee na hã dúɓuaa cɛ̀rɛ̀ɛ ɓa ɓúenɓúen yi.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Nì-khenii fù mía ɓa tĩ́ahṹ, lé bìo á bìa manawà lè ɓa zĩní wi á fù wee yɛ̀ɛ́ hã,
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 à ɓua wárí ɓuee dé ɓa tonkarowà níi yi, à ɓa bĩní wé sĩ̀ sanka na mín yi làa bìo ɓa nì-kéní kéní koráa.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Mu ɓàn síi ó o Zozɛɛfu hĩ́a wó. O lé o *Levii nùwã nì-kéní na wee lé ho Siipere yi. Ɓa tonkarowà wee ve o làa Baanabaasi, mu kúará le yìa wee hení hã sĩa.
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 O hĩ́a yɛ̀ɛ́ra mí mɔhṹ á ɓuan wárí ɓueé nɔn ɓa tonkarowà yi.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.