Atos 4
Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs ARC
1 Bìo ó o Piɛre là a Zãn wee bío lè ɓa zã̀amáa, à bṹn le *Dónbeenì yankarowà, lè le *Dónbeenì zĩ-beenì parowà ɲúnása lè ɓa *Sadusĩɛwa ɓueé dɔ̃n.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Ɓa sĩa ɓɛ̀ntĩ́n yí wan ɓa tonkarowà nùwã ɲun mu bìo yi hùúu, lé bìo ɓa wee kàrán ɓa nùpua, á wee bío le o Yeesu vèera, á bṹn bìo yi á ɓa nì-hía mún dà à vèe.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Á ɓa wìira ɓa kúaa ho kàsó yi á pannáa ho tá tĩló, lé bìo le wii tò vó.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Bṹn pá yí hò bìo á bìa ɲá hã bíoní mu á cɛ̀rɛ̀ɛ tà hã yi, á bìa dó mi sĩa a *Krista yi á dó wán á yú báawa muaaseé hònú síi.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Mu tá lée tɔ̃n á ɓa *zúifùwa ɲúnása, lè ɓa *nì-kĩ́a, lè ho *làndá bìo zéenílowa kúaa mín wán ho Zeruzalɛɛmu yi.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Ɓa nùpua ɓúi na wi bìa kúaa mín wán bĩ́n tĩ́ahṹ lé o Aana na lé ɓa yankarowà ɲúhṹso beenì, là a Kayiifu là a Zãn là a Alɛkisãndere, à séení ɓa yankarowà ɲúhṹso beenì zĩi nùpua ɓúenɓúen.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ɓa le ɓa ɓua ɓa tonkarowà ɓuee dĩ̀ní mí tĩ́ahṹ. Bìo ɓa ɓueé dɔ̃n á ɓa tùara ɓa yi: «Lé o yɛ́n pànká yi tàá lé o yɛ́n yèni yi á mi wɛɛ́raráa o nìi mu?»
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 À bṹn ò o Piɛre wã́a sú lè le Dónbeenì Hácírí, ó o wee bío làa ba: «Minɛ́n nìpomu ɲúnása lè mí nì-kĩ́a,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 bìo mi wee tùa wɛn ho zuia lè mu bè-tente na wó nɔn o mùamúa yi bìo, làa bìo ó o wó wó wannáa.
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 Àwa, mi ɓúenɓúen ko à mi zũń mu, ò o Isirayɛɛle nìpomu mún zũń mu. Bìo nɔn ó o nìi na kà wannáa á dĩ̀n mi yahó lé o Nazarɛɛte nìi Yeesu yèni pànká yi, yìa mi ɓúaa ho *kùrùwá wán ó o húrun, na le Dónbeenì vèenía.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 O Yeesu lé yìa le Dónbeenì bíonì vũahṹ bía bìo le o lé le huee na á ɓa sorowà pã́ bìo, minɛ́n sorowà. Dén huee so lé dìo bĩnía ɓuan ho soró dĩ̀nía.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 O Yeesu mí dòn lé yìa dà wee kã̀ní ɓa nùpua. Mu yínɔń orɛ́n yèni, á yèni ɓúi na kũn dà à kã̀ní wɛn á le Dónbeenì yí nɔn nìi woon yi ho dĩ́míɲá yi.»
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Á ɓa zúifùwa làndá tũ̀iá fɛɛrowà mu á mu wó coon dàkhĩína, lé bìo ɓa mɔn ò o Piɛre là a Zãn wee bío ká ɓa ponì sɛ́ra. Ɓa mún zũna le ɓa lé ɓa nùpua na yí kàránna. Ɓa zũna mu le ɓarɛ́n là a Yeesu kɛra mín wán míana.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Ká bìo ɓa mún mɔn o nìi mu ò o wan á dĩ̀n o Piɛre là a Zãn nìsã́ní, á ɓa wã́a yí dà bìo máa bío.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Á ɓa wã́a le ɓa tonkarowà lée dĩ̀n ho khũuhũ vé, à ɓarɛ́n bán kará wee wã̀aní.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Ɓa wee bío mín yi: «Lée webio wa yàá à wé lè ɓa nùpua mu coon? Ho Zeruzalɛɛmusa ɓúenɓúen zũ mu kɛ̃́nkɛ̃́n le ho yéréké bìo na wó á ɓa mɔn lé ɓarɛ́n wó mu, á warɛ́n mún yí dà máa bío le mu yí bon.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Á mi cén wa là le hɛɛrè làa ba, à hè ɓa à ɓa yí bĩní yí bío o Yeesu bìo là a ɓúi hùúu. Lé bṹn á à na ká bìo wó kà máa bɛn máa fè ɓa zã̀amáa.»
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Bṹn mɔ́n á ɓa bĩnía von o Piɛre là a Zãn á bía henía nɔn yi le ɓa khí à yí bío, tàá à yí kàrán ɓa nùpua o Yeesu yèni yi hùúu.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Ká a Piɛre là a Zãn màhã́ bía nɔn ɓa yi: «Minɛ́n mi bɛɛre wã́a loń le mu so térénna le Dónbeenì cɔ̃́n à wa bè mi bíonì yi ká wa pĩ́ lerɛ́n bíonì le?
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Warɛ́n cén yí dà máa pe wa ɲiní ká bìo wa mɔn làa bìo wa ɲá á wa yí máa bío bìo.»
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Á ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà wíokaa là le hɛɛrè làa ba, à ɓa kúaará ɓa. Bìo ɓa à dĩ̀n wán á à beéráa ɓa lò á ɓa yí zũ, lé bìo ɓa zã̀amáa ɓúenɓúen wee khòoní le Dónbeenì bìo wó bìo yi.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 O nìi na waró bìo wó ho yéréké á teró lúlúio po ɓúará-ɲun.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Bìo ó o Piɛre là a Zãn ló ho kàsó yi, á ɓa wà van mí kuure nùpua cɔ̃́n, á vaá lá bìo ɓúenɓúen na ɓa yankarowà ɲúnása lè ɓa nì-kĩ́a bía nɔn ɓa yi á fɛɛra nɔn mí ninzàwa mu yi.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Bìo ɓa ɲá mu vó, á ɓa ɓúenɓúen wó mí yilera làa dà-kéní á wee fìo le Dónbeenì yi kà síi: «Ɲúhṹso, ũnɛ́n lé fo léra ho wáayi lè ho tá, lè ho muhṹ lè mu bìo ɓúenɓúen na wi ho yi.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Ũnɛ́n lé fo bía lè ũ Hácírí ũ ton-sá *Daviide na lé wàn ɓùaa ɲii yi kà:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Ho dĩ́míɲá bá-zàwa wíokaa míten dĩ̀n hã fio bìo yi.
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 À mu ɓɛ̀n bon ò o *Heroode là a *Pɔ̃nsi Pilaate wó le ɲii dà-kéní ho lóhó yi hen, ɓarɛ́n là a *Isirayɛɛle nìpomu, lè hã sìí-viò nùpua à ɓa hĩ́nɔn ũ ton-sá Yeesu na bìo sĩ foǹ wán, yìa fo mɔn léra.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Bìo fo hĩ́a fèra bía le fo ò wé á à kã́ɲa lè ũ pànká lè ũ sĩi bìo yi, bṹn ɓúenɓúen lé bìo ɓa wó kà à tiíra ɲii.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Ɲúhṹso, wã́a loń ɓa hɛɛrè na ɓa wee là. Na le sĩ-heɓúee warɛ́n na lé ũ ton-sáwá yi à wa wé bue lè ũ bíonì.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Dé ũ níi, à ɓa vánvárowà waró lè mu yéréké bìowa na wa wee wé ũ ton-sá Yeesu na bìo sĩ foǹ yèni pànká yi, à zéení ká ũ bìo bon.»
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Bìo ɓa fìora vó, á ho lahó na ɓa wi yi á zà kìkìkì, á ɓa ɓúenɓúen sú lè le Dónbeenì Hácírí, á ɓa hĩ́nɔn wee bue le Dónbeenì bíonì lè le sĩ-heɓúee.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Bìa tà a *Krista bìo ɓúenɓúen á fù ɓunɓuaa, á sĩa lè ɓa hácírí wó dà-kéní. O ɓúi fù yí máa bío mí níi bìo á mí te mí dòn. Ɓa bìo ɓúenɓúen na fù wi ɓa cɔ̃́n á ɓa ɓunɓuaa yi.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Ɓa tonkarowà fù wee zéení a Ɲúhṹso Yeesu vèeró bìo lè ho pànká beenì, á le Dónbeenì wee na hã dúɓuaa cɛ̀rɛ̀ɛ ɓa ɓúenɓúen yi.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Nì-khenii fù mía ɓa tĩ́ahṹ, lé bìo á bìa manawà lè ɓa zĩní wi á fù wee yɛ̀ɛ́ hã,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 à ɓua wárí ɓuee dé ɓa tonkarowà níi yi, à ɓa bĩní wé sĩ̀ sanka na mín yi làa bìo ɓa nì-kéní kéní koráa.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Mu ɓàn síi ó o Zozɛɛfu hĩ́a wó. O lé o *Levii nùwã nì-kéní na wee lé ho Siipere yi. Ɓa tonkarowà wee ve o làa Baanabaasi, mu kúará le yìa wee hení hã sĩa.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 O hĩ́a yɛ̀ɛ́ra mí mɔhṹ á ɓuan wárí ɓueé nɔn ɓa tonkarowà yi.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.