Atos 24

Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wizooní bìo hònú bṹn mɔ́n, á ɓa yankarowà ɲúhṹso beenì Ananiasi, lè ɓa ya-díwá nùwã yɛn ɓúi, à séení nùpue ɓúi na zũ ho *Oroomu làndáwá na ɓueé bío ɓa ɲii á bò mín ɓuara ho *Sezaaree. O yèni ɓa le Tɛɛtuluusi. Ɓa wà vaá von o Poole o Felikisi na le o kuvɛɛnɛɛre cɔ̃́n.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias chegou com alguns dos líderes do povo e um advogado chamado Tértulo para exporem ao governador sua causa contra Paulo.
2 Á ɓa ɓuan o Poole ɓuararáa. Ó o Tɛɛtuluusi wã́a wee zéení bìo ó o wó khonnáa kà síi: «Wa ɲúhṹso, ũnɛ́n lé yìa nɔn wa yúráa ho hɛ́ɛrà. Mu bè-yèrèmákania na wíokaa wa kɔ̃hṹ lé ũ bè-zũńminì nɔn á bṹn ɓúenɓúen wóráa.
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou as acusações: “Excelentíssimo Félix, o senhor tem proporcionado a nós, judeus, um longo período de paz e, com perspicácia, tem realizado reformas que muito nos beneficiam.
3 Mu bìowa na wa wee yí ɓúenɓúen fɛ́ɛɛ hã lùa ɓúenɓúen yi á wa zũ bìo, á wa yiwa yí dà máa nɔnsã foǹ hùúu.
3 Por todas essas coisas nós lhe somos extremamente gratos.
4 Ĩ yàá máa dĩ̀n máa yáa ũ pã̀ahṹ. Ĩ wee fìo fo, sábéré à ũ ɲí ĩ cɔ̃́n cĩ́inú.
4 Contudo, não desejo tomar seu tempo, por isso peço sua atenção apenas por um momento.
5 Wa mɔn mu le o nìi na kà dà à yáa bìo ká mu ɓùaa. Ɓa *zúifùwa na ho dĩ́míɲá yi ɓúenɓúen ó o wee kánká. Lé orɛ́n lé ho Nazarɛɛtesa kuure ɓúi ɲúhṹso.
5 Constatamos que este homem é um perturbador, que vive causando tumultos entre os judeus de todo o mundo. É o principal líder da seita conhecida como os Nazarenos.
6 Le *Dónbeenì zĩ-beenì na bìo sã̀ le yi ó o lá wi o ò tií, lé bṹn te o wìiró. Wa lá le wa à dĩ̀n [wa làndá wán á à cítíráa wo,
6 Quando o prendemos, estava tentando profanar o templo. Nós queríamos julgá-lo de acordo com nossa lei,
7 ká ɓa dásíwá ɲúhṹso Liziasi lé yìa fáa wo wa níi yi lè le sĩ-suee,
7 mas Lísias, o comandante do regimento, usou de força e o tirou de nossas mãos,
8 ò o nɔn le ɲii bìa wee kooní a yi le ɓa ɓuen ũ cɔ̃́n.] Fo tùara a nìi mu yi, á ũnɛ́n à ũten á à mi bìo ɓa le o wó khonnáa.»
8 e ordenou a nós, os acusadores, que nos apresentássemos perante o senhor. Nossas acusações poderão ser confirmadas quando o senhor interrogar Paulo pessoalmente”.
9 Á ɓa zúifùwa bía sã́ a nìi mu ɲii le bìo ó o bía lé ho tũ̀iá.
9 Os outros judeus concordaram e declararam ser verdadeiro o que Tértulo tinha dito.
10 Ó o kuvɛɛnɛɛre wã́a dá mí níi o Poole yi le o bío. Ó o Poole lá le bíonì ò o bía bìo kà: «Ĩ zũ le fo fã̀ le cítíi ho kɔ̃hṹ na kà yi mu míana. Lè bṹn te bìo á ĩ láaráa foǹ á à fɛɛráa ĩ tũ̀iá á à lénnáa ĩ ɲúhṹ ũ yahó.
10 Quando Paulo recebeu um sinal do governador para falar, disse: “Sei que o senhor tem julgado questões dos judeus há muitos anos e, portanto, apresento-lhe minha defesa de bom grado.
11 Fo dà à tùaka à loń. Ĩ ɓuara ho Zeruzalɛɛmu yi á wà ɓueé ɓùaaní le Dónbeenì mu wizooní á dĩǹ máa dà pírú ɲun wán.
11 O senhor poderá verificar com facilidade que cheguei a Jerusalém não mais que doze dias atrás para adorar no templo.
12 Ɓa yí yú mi ká ĩ wee wã̀aní là a ɓúi le Dónbeenì zĩ-beenì lún yi. Ɓa mún dĩǹ yí yú mi ká ĩ wee khà nùpua kúee mín yi ɓa zúifùwa kàránló zĩní yi, tàá ho lóhó yi.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem causando tumulto em nenhuma sinagoga, nem nas ruas da cidade.
13 Ɓa yí dà máa zéení le bìo ɓa wee bío ĩ ɲii á bon.
13 Eles não podem provar as acusações que fazem contra mim.
14 Bìo á ĩ zũ à ĩ wee wé lé bìo kà: Ho wɔ̃hṹ na á ɓarɛ́n le ho bìo yí bon, hón lé hìa á ĩnɛ́n bò á wee sá na wàn ɓùaawa ɓàn Dónbeenì yi. Bìo ɓúenɓúen na wi ho làndá lè le *Dónbeenì ɲi-cúa fɛɛrowà vɔ̃nna yi á ĩ tà bìo.
14 “Reconheço, porém, que sou seguidor do Caminho, que eles chamam de seita. Adoro o Deus de nossos antepassados e creio firmemente na lei judaica e em tudo que está escrito nos profetas.
15 Bìo á ĩ dó ĩ sĩi yi, lé bṹn á ɓarɛ́n mún sĩa dó yi le ɓa nì-tentewà lè ɓa nì-kora á khíi vèe.
15 Tenho em Deus a mesma esperança destes homens, de que ele ressuscitará tanto os justos como os injustos.
16 Lé bṹn nɔn á ĩ wee hení ĩ lò à ɓua ĩten sese le Dónbeenì lè ɓa nùpua yahó.
16 Por isso, procuro sempre manter a consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 «Mu ù yí lúlúio bìo yɛn ká ĩ máa va ho Zeruzalɛɛmu. Ká ĩ bĩní ɓuenló bĩ́n ɲúhṹ lé le séeníi wárí á ĩ ɓuan ɓueé nɔn wàn nìpomu yi, lè mu hãmu na á ĩ ɓueé nɔn le Dónbeenì yi.
17 “Depois de estar ausente por vários anos, voltei a Jerusalém com dinheiro para ajudar meu povo e apresentar ofertas.
18 Bṹn lé bìo ɓàn tonló á ĩ kɛra yi le Dónbeenì zĩ-beenì lún yi á ɓa ɓueé zoó yú, à bṹn ho ceéró làndá wó vó. Nùpua na boo yí kɛra bĩ́n làa mi, á wòrónlè mún yí wó.
18 Meus acusadores me viram no templo depois que completei minha cerimônia de purificação. Não havia multidão nenhuma ao meu redor e nenhum tumulto.
19 Ho Azii kɔ̃hṹ zúifùwa nùwã yɛn ɓúi lé bìa nɔ̀nzoǹ wi bĩ́n. Bán lé bìa lá ko à ɓa ɓuee dĩ̀n ũ yahó, à kooní miì ká ɓa mɔn ĩ wékheró.
19 Só estavam ali alguns judeus da Ásia, e são eles que deveriam estar aqui diante do senhor para me acusar, se têm algo contra mim.
20 Tàá le ĩ tùa ɓarɛ́n na kà yi: Nɔ̀nzoǹ na á ĩ dĩ̀n ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà yahó à fɛɛra ho tũ̀iá léraráa ĩ ɲúhṹ vaá vó, ká bìo ɓa le ĩ wó khonnáa ɓúi ɓa mɔn à ɓa zéení mu.
20 Pergunte a estes homens que aqui estão de que crimes o conselho dos líderes do povo me considerou culpado,
21 Ká yínɔń bìo á ĩ bía pɔ̃́npɔ̃́n ɓa yahó le ĩ tà ɓa nì-hía vèeró bìo, á nɔn ɓa wee cítíráa mi ho zuia.»
21 exceto pela ocasião em que gritei: ‘Estou sendo julgado diante dos senhores porque creio na ressurreição dos mortos!’”.
22 O Felikisi zũ bìo o Ɲúhṹso wɔ̃hṹ bìo karáa sese, ó o bàrá le cítíi fĩ̀ló pɔ̃̀n-veere yi, ò o bía: «Hen ká ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso Liziasi ɓuara, á ĩ màhã́ à fĩ̀ mi cítí.»
22 Nesse momento, Félix, que tinha bastante conhecimento sobre o Caminho, interrompeu a audiência e disse: “Esperem até Lísias, o comandante do regimento, chegar. Então decidirei o caso de vocês”.
23 Ò o nɔn le ɲii ɓa dásíwá ɲúhṹso na pan o Poole yi le o dé o ho kàsó yi, ká a màhã́ día le o dá wé míten, ò o mún na ho wɔ̃hṹ ɓàn bɔ̃́nlowà yi à ɓa wé dàń ɓuee ɓúɛɛkí o à yí o séení.
23 Ordenou que um oficial mantivesse Paulo sob custódia, mas lhe deu certa liberdade e permitiu que seus amigos o visitassem e providenciassem aquilo de que ele precisava.
24 Wizooní bìo yɛn bṹn mɔ́n, ó o Felikisi lè mín hã́a zúifù hĩ́nzoró Durusiiye á bò mín ɓuara. O le ɓa vaa ve o Poole le o ɓuen, ó o ɓueé ɲá bìo á wón bía le sĩidéró o *Krista yi bìo yi.
24 Alguns dias depois, Félix voltou com sua esposa, Drusila, que era judia. Mandou chamar Paulo, e os dois ouviram enquanto ele lhes falava a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Ká bìo ó o Poole hĩ́a wee bío ho térén míten lè ho ɓua míten sese, lè le cítíi na wà a ɓuen bìo, ó o Felikisi zã́na, ó o bía: «Fo wã́a dà a lɛ́n. Ká ĩ yú níi pã̀ahṹ na yi, á ĩ ì bĩní ì ve fo.»
25 Quando Paulo passou a falar da justiça divina, do domínio próprio e do dia do juízo que estava por vir, Félix teve medo e disse: “Pode ir, por enquanto. Quando for mais conveniente, mandarei chamá-lo outra vez”.
26 O mún lá wee cà ò o Poole na le wárí wo yi, lé bṹn nɔn ó o wee veráa wó túntún à ɓuee tà lè hã láakáwá.
26 Félix também esperava que Paulo lhe oferecesse dinheiro, de modo que mandava buscá-lo com frequência e conversava com ele.
27 Lúlúio bìo ɲun bṹn mɔ́n, ó o Poosiyuusi Fɛsituusi á zon o Felikisi lahó, á wó a kuvɛɛnɛɛre. O Felikisi wi ò o wɛɛ́ ɓa zúifùwa sĩa, ó o día a Poole ho kàsó yi.
27 Assim se passaram dois anos, e Félix foi sucedido por Pórcio Festo. E, uma vez que Félix desejava obter a simpatia dos judeus, manteve Paulo na prisão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.