Atos 24

Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wizooní bìo hònú bṹn mɔ́n, á ɓa yankarowà ɲúhṹso beenì Ananiasi, lè ɓa ya-díwá nùwã yɛn ɓúi, à séení nùpue ɓúi na zũ ho *Oroomu làndáwá na ɓueé bío ɓa ɲii á bò mín ɓuara ho *Sezaaree. O yèni ɓa le Tɛɛtuluusi. Ɓa wà vaá von o Poole o Felikisi na le o kuvɛɛnɛɛre cɔ̃́n.
1 Cinco dias depois o sumo sacerdote Ananias desceu com alguns anciãos e um certo Tertulo, orador, os quais fizeram, perante o governador, queixa contra Paulo.
2 Á ɓa ɓuan o Poole ɓuararáa. Ó o Tɛɛtuluusi wã́a wee zéení bìo ó o wó khonnáa kà síi: «Wa ɲúhṹso, ũnɛ́n lé yìa nɔn wa yúráa ho hɛ́ɛrà. Mu bè-yèrèmákania na wíokaa wa kɔ̃hṹ lé ũ bè-zũńminì nɔn á bṹn ɓúenɓúen wóráa.
2 Sendo este chamado, Tertulo começou a acusá-lo, dizendo:
3 Mu bìowa na wa wee yí ɓúenɓúen fɛ́ɛɛ hã lùa ɓúenɓúen yi á wa zũ bìo, á wa yiwa yí dà máa nɔnsã foǹ hùúu.
3 Visto que por ti gozamos de muita paz e por tua providência são continuamente feitas reformas nesta nação, em tudo e em todo lugar reconhecemo-lo com toda a gratidão, ó excelentíssimo Félix.
4 Ĩ yàá máa dĩ̀n máa yáa ũ pã̀ahṹ. Ĩ wee fìo fo, sábéré à ũ ɲí ĩ cɔ̃́n cĩ́inú.
4 Mas, para que não te detenha muito rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por um momento.
5 Wa mɔn mu le o nìi na kà dà à yáa bìo ká mu ɓùaa. Ɓa *zúifùwa na ho dĩ́míɲá yi ɓúenɓúen ó o wee kánká. Lé orɛ́n lé ho Nazarɛɛtesa kuure ɓúi ɲúhṹso.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e chefe da seita dos nazarenos;
6 Le *Dónbeenì zĩ-beenì na bìo sã̀ le yi ó o lá wi o ò tií, lé bṹn te o wìiró. Wa lá le wa à dĩ̀n [wa làndá wán á à cítíráa wo,
6 o qual tentou profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 ká ɓa dásíwá ɲúhṹso Liziasi lé yìa fáa wo wa níi yi lè le sĩ-suee,
7 Mas sobrevindo o comandante Lísias no-lo tirou dentre as mãos com grande violência,
8 ò o nɔn le ɲii bìa wee kooní a yi le ɓa ɓuen ũ cɔ̃́n.] Fo tùara a nìi mu yi, á ũnɛ́n à ũten á à mi bìo ɓa le o wó khonnáa.»
8 mandando aos acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás certificar-te de tudo aquilo de que o acusamos.
9 Á ɓa zúifùwa bía sã́ a nìi mu ɲii le bìo ó o bía lé ho tũ̀iá.
9 Os judeus também concordam na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Ó o kuvɛɛnɛɛre wã́a dá mí níi o Poole yi le o bío. Ó o Poole lá le bíonì ò o bía bìo kà: «Ĩ zũ le fo fã̀ le cítíi ho kɔ̃hṹ na kà yi mu míana. Lè bṹn te bìo á ĩ láaráa foǹ á à fɛɛráa ĩ tũ̀iá á à lénnáa ĩ ɲúhṹ ũ yahó.
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Porquanto sei que há muitos anos és juiz sobre esta nação, com bom ânimo faço a minha defesa,
11 Fo dà à tùaka à loń. Ĩ ɓuara ho Zeruzalɛɛmu yi á wà ɓueé ɓùaaní le Dónbeenì mu wizooní á dĩǹ máa dà pírú ɲun wán.
11 pois bem podes verificar que não há mais de doze dias subi a Jerusalém para adorar,
12 Ɓa yí yú mi ká ĩ wee wã̀aní là a ɓúi le Dónbeenì zĩ-beenì lún yi. Ɓa mún dĩǹ yí yú mi ká ĩ wee khà nùpua kúee mín yi ɓa zúifùwa kàránló zĩní yi, tàá ho lóhó yi.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém nem amotinando o povo, quer nas sinagogas quer na cidade.
13 Ɓa yí dà máa zéení le bìo ɓa wee bío ĩ ɲii á bon.
13 Nem te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Bìo á ĩ zũ à ĩ wee wé lé bìo kà: Ho wɔ̃hṹ na á ɓarɛ́n le ho bìo yí bon, hón lé hìa á ĩnɛ́n bò á wee sá na wàn ɓùaawa ɓàn Dónbeenì yi. Bìo ɓúenɓúen na wi ho làndá lè le *Dónbeenì ɲi-cúa fɛɛrowà vɔ̃nna yi á ĩ tà bìo.
14 Mas confesso-te isto: que, seguindo o caminho a que eles chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Bìo á ĩ dó ĩ sĩi yi, lé bṹn á ɓarɛ́n mún sĩa dó yi le ɓa nì-tentewà lè ɓa nì-kora á khíi vèe.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição tanto dos justos como dos injustos.
16 Lé bṹn nɔn á ĩ wee hení ĩ lò à ɓua ĩten sese le Dónbeenì lè ɓa nùpua yahó.
16 Por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensas diante de Deus e dos homens.
17 «Mu ù yí lúlúio bìo yɛn ká ĩ máa va ho Zeruzalɛɛmu. Ká ĩ bĩní ɓuenló bĩ́n ɲúhṹ lé le séeníi wárí á ĩ ɓuan ɓueé nɔn wàn nìpomu yi, lè mu hãmu na á ĩ ɓueé nɔn le Dónbeenì yi.
17 Vários anos depois vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Bṹn lé bìo ɓàn tonló á ĩ kɛra yi le Dónbeenì zĩ-beenì lún yi á ɓa ɓueé zoó yú, à bṹn ho ceéró làndá wó vó. Nùpua na boo yí kɛra bĩ́n làa mi, á wòrónlè mún yí wó.
18 Ocupado nestas coisas, me acharam já santificado no templo não em ajuntamento, nem com tumulto, alguns judeus da Ásia,
19 Ho Azii kɔ̃hṹ zúifùwa nùwã yɛn ɓúi lé bìa nɔ̀nzoǹ wi bĩ́n. Bán lé bìa lá ko à ɓa ɓuee dĩ̀n ũ yahó, à kooní miì ká ɓa mɔn ĩ wékheró.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar-me se tivessem alguma coisa contra mim;
20 Tàá le ĩ tùa ɓarɛ́n na kà yi: Nɔ̀nzoǹ na á ĩ dĩ̀n ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà yahó à fɛɛra ho tũ̀iá léraráa ĩ ɲúhṹ vaá vó, ká bìo ɓa le ĩ wó khonnáa ɓúi ɓa mɔn à ɓa zéení mu.
20 ou estes mesmos digam que iniqüidade acharam, quando compareci perante o sinédrio,
21 Ká yínɔń bìo á ĩ bía pɔ̃́npɔ̃́n ɓa yahó le ĩ tà ɓa nì-hía vèeró bìo, á nɔn ɓa wee cítíráa mi ho zuia.»
21 a não ser acerca desta única palavra que, estando no meio deles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos é que hoje estou sendo julgado por vós.
22 O Felikisi zũ bìo o Ɲúhṹso wɔ̃hṹ bìo karáa sese, ó o bàrá le cítíi fĩ̀ló pɔ̃̀n-veere yi, ò o bía: «Hen ká ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso Liziasi ɓuara, á ĩ màhã́ à fĩ̀ mi cítí.»
22 Félix, porém, que era bem informado a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: Quando o comandante Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento da vossa causa.
23 Ò o nɔn le ɲii ɓa dásíwá ɲúhṹso na pan o Poole yi le o dé o ho kàsó yi, ká a màhã́ día le o dá wé míten, ò o mún na ho wɔ̃hṹ ɓàn bɔ̃́nlowà yi à ɓa wé dàń ɓuee ɓúɛɛkí o à yí o séení.
23 E ordenou ao centurião que Paulo ficasse detido, mas fosse tratado com brandura e que a nenhum dos seus proibisse servi-lo.
24 Wizooní bìo yɛn bṹn mɔ́n, ó o Felikisi lè mín hã́a zúifù hĩ́nzoró Durusiiye á bò mín ɓuara. O le ɓa vaa ve o Poole le o ɓuen, ó o ɓueé ɲá bìo á wón bía le sĩidéró o *Krista yi bìo yi.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25 Ká bìo ó o Poole hĩ́a wee bío ho térén míten lè ho ɓua míten sese, lè le cítíi na wà a ɓuen bìo, ó o Felikisi zã́na, ó o bía: «Fo wã́a dà a lɛ́n. Ká ĩ yú níi pã̀ahṹ na yi, á ĩ ì bĩní ì ve fo.»
25 E discorrendo ele sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou atemorizado e respondeu: Por ora vai-te, e quando tiver ocasião favorável, eu te chamarei.
26 O mún lá wee cà ò o Poole na le wárí wo yi, lé bṹn nɔn ó o wee veráa wó túntún à ɓuee tà lè hã láakáwá.
26 Esperava ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, pelo que o mandava chamar mais freqüentemente e conversava com ele.
27 Lúlúio bìo ɲun bṹn mɔ́n, ó o Poosiyuusi Fɛsituusi á zon o Felikisi lahó, á wó a kuvɛɛnɛɛre. O Felikisi wi ò o wɛɛ́ ɓa zúifùwa sĩa, ó o día a Poole ho kàsó yi.
27 Mas passados dois anos, teve Félix por sucessor a Pórcio Festo; e querendo Félix agradar aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.