Atos 24
Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs ARC
1 Wizooní bìo hònú bṹn mɔ́n, á ɓa yankarowà ɲúhṹso beenì Ananiasi, lè ɓa ya-díwá nùwã yɛn ɓúi, à séení nùpue ɓúi na zũ ho *Oroomu làndáwá na ɓueé bío ɓa ɲii á bò mín ɓuara ho *Sezaaree. O yèni ɓa le Tɛɛtuluusi. Ɓa wà vaá von o Poole o Felikisi na le o kuvɛɛnɛɛre cɔ̃́n.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote, Ananias, desceu com os anciãos e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o governador contra Paulo.
2 Á ɓa ɓuan o Poole ɓuararáa. Ó o Tɛɛtuluusi wã́a wee zéení bìo ó o wó khonnáa kà síi: «Wa ɲúhṹso, ũnɛ́n lé yìa nɔn wa yúráa ho hɛ́ɛrà. Mu bè-yèrèmákania na wíokaa wa kɔ̃hṹ lé ũ bè-zũńminì nɔn á bṹn ɓúenɓúen wóráa.
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá- lo, dizendo:
3 Mu bìowa na wa wee yí ɓúenɓúen fɛ́ɛɛ hã lùa ɓúenɓúen yi á wa zũ bìo, á wa yiwa yí dà máa nɔnsã foǹ hùúu.
3 Visto como, por ti, temos tanta paz, e, por tua prudência, se fazem a este povo muitos e louváveis serviços, sempre e em todo lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Ĩ yàá máa dĩ̀n máa yáa ũ pã̀ahṹ. Ĩ wee fìo fo, sábéré à ũ ɲí ĩ cɔ̃́n cĩ́inú.
4 Mas, para que te não detenha muito, rogo-te que, conforme a tua equidade, nos ouças por pouco tempo.
5 Wa mɔn mu le o nìi na kà dà à yáa bìo ká mu ɓùaa. Ɓa *zúifùwa na ho dĩ́míɲá yi ɓúenɓúen ó o wee kánká. Lé orɛ́n lé ho Nazarɛɛtesa kuure ɓúi ɲúhṹso.
5 Temos achado que este homem é uma peste e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Le *Dónbeenì zĩ-beenì na bìo sã̀ le yi ó o lá wi o ò tií, lé bṹn te o wìiró. Wa lá le wa à dĩ̀n [wa làndá wán á à cítíráa wo,
6 o qual intentou também profanar o templo; e, por isso, o prendemos e, conforme a nossa lei, o quisemos julgar.
7 ká ɓa dásíwá ɲúhṹso Liziasi lé yìa fáa wo wa níi yi lè le sĩ-suee,
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou dentre as mãos, com grande violência,
8 ò o nɔn le ɲii bìa wee kooní a yi le ɓa ɓuen ũ cɔ̃́n.] Fo tùara a nìi mu yi, á ũnɛ́n à ũten á à mi bìo ɓa le o wó khonnáa.»
8 mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Á ɓa zúifùwa bía sã́ a nìi mu ɲii le bìo ó o bía lé ho tũ̀iá.
9 E também os judeus o acusavam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Ó o kuvɛɛnɛɛre wã́a dá mí níi o Poole yi le o bío. Ó o Poole lá le bíonì ò o bía bìo kà: «Ĩ zũ le fo fã̀ le cítíi ho kɔ̃hṹ na kà yi mu míana. Lè bṹn te bìo á ĩ láaráa foǹ á à fɛɛráa ĩ tũ̀iá á à lénnáa ĩ ɲúhṹ ũ yahó.
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o governador sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Fo dà à tùaka à loń. Ĩ ɓuara ho Zeruzalɛɛmu yi á wà ɓueé ɓùaaní le Dónbeenì mu wizooní á dĩǹ máa dà pírú ɲun wán.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Ɓa yí yú mi ká ĩ wee wã̀aní là a ɓúi le Dónbeenì zĩ-beenì lún yi. Ɓa mún dĩǹ yí yú mi ká ĩ wee khà nùpua kúee mín yi ɓa zúifùwa kàránló zĩní yi, tàá ho lóhó yi.
12 e não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade;
13 Ɓa yí dà máa zéení le bìo ɓa wee bío ĩ ɲii á bon.
13 nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Bìo á ĩ zũ à ĩ wee wé lé bìo kà: Ho wɔ̃hṹ na á ɓarɛ́n le ho bìo yí bon, hón lé hìa á ĩnɛ́n bò á wee sá na wàn ɓùaawa ɓàn Dónbeenì yi. Bìo ɓúenɓúen na wi ho làndá lè le *Dónbeenì ɲi-cúa fɛɛrowà vɔ̃nna yi á ĩ tà bìo.
14 Mas confesso-te que, conforme aquele Caminho, a que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na Lei e nos Profetas.
15 Bìo á ĩ dó ĩ sĩi yi, lé bṹn á ɓarɛ́n mún sĩa dó yi le ɓa nì-tentewà lè ɓa nì-kora á khíi vèe.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, tanto dos justos como dos injustos.
16 Lé bṹn nɔn á ĩ wee hení ĩ lò à ɓua ĩten sese le Dónbeenì lè ɓa nùpua yahó.
16 E, por isso, procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 «Mu ù yí lúlúio bìo yɛn ká ĩ máa va ho Zeruzalɛɛmu. Ká ĩ bĩní ɓuenló bĩ́n ɲúhṹ lé le séeníi wárí á ĩ ɓuan ɓueé nɔn wàn nìpomu yi, lè mu hãmu na á ĩ ɓueé nɔn le Dónbeenì yi.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Bṹn lé bìo ɓàn tonló á ĩ kɛra yi le Dónbeenì zĩ-beenì lún yi á ɓa ɓueé zoó yú, à bṹn ho ceéró làndá wó vó. Nùpua na boo yí kɛra bĩ́n làa mi, á wòrónlè mún yí wó.
18 Nisto, me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Ho Azii kɔ̃hṹ zúifùwa nùwã yɛn ɓúi lé bìa nɔ̀nzoǹ wi bĩ́n. Bán lé bìa lá ko à ɓa ɓuee dĩ̀n ũ yahó, à kooní miì ká ɓa mɔn ĩ wékheró.
19 os quais convinha que estivessem presentes perante ti e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Tàá le ĩ tùa ɓarɛ́n na kà yi: Nɔ̀nzoǹ na á ĩ dĩ̀n ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà yahó à fɛɛra ho tũ̀iá léraráa ĩ ɲúhṹ vaá vó, ká bìo ɓa le ĩ wó khonnáa ɓúi ɓa mɔn à ɓa zéení mu.
20 Ou digam estes mesmos se acharam em mim alguma iniquidade, quando compareci perante o conselho,
21 Ká yínɔń bìo á ĩ bía pɔ̃́npɔ̃́n ɓa yahó le ĩ tà ɓa nì-hía vèeró bìo, á nɔn ɓa wee cítíráa mi ho zuia.»
21 a não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: hoje, sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos!
22 O Felikisi zũ bìo o Ɲúhṹso wɔ̃hṹ bìo karáa sese, ó o bàrá le cítíi fĩ̀ló pɔ̃̀n-veere yi, ò o bía: «Hen ká ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso Liziasi ɓuara, á ĩ màhã́ à fĩ̀ mi cítí.»
22 Então, Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Ò o nɔn le ɲii ɓa dásíwá ɲúhṹso na pan o Poole yi le o dé o ho kàsó yi, ká a màhã́ día le o dá wé míten, ò o mún na ho wɔ̃hṹ ɓàn bɔ̃́nlowà yi à ɓa wé dàń ɓuee ɓúɛɛkí o à yí o séení.
23 E mandou ao centurião que o guardassem em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Wizooní bìo yɛn bṹn mɔ́n, ó o Felikisi lè mín hã́a zúifù hĩ́nzoró Durusiiye á bò mín ɓuara. O le ɓa vaa ve o Poole le o ɓuen, ó o ɓueé ɲá bìo á wón bía le sĩidéró o *Krista yi bìo yi.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Ká bìo ó o Poole hĩ́a wee bío ho térén míten lè ho ɓua míten sese, lè le cítíi na wà a ɓuen bìo, ó o Felikisi zã́na, ó o bía: «Fo wã́a dà a lɛ́n. Ká ĩ yú níi pã̀ahṹ na yi, á ĩ ì bĩní ì ve fo.»
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do Juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora, vai-te, e, em tendo oportunidade, te chamarei;
26 O mún lá wee cà ò o Poole na le wárí wo yi, lé bṹn nɔn ó o wee veráa wó túntún à ɓuee tà lè hã láakáwá.
26 esperando, ao mesmo tempo, que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também, muitas vezes, o mandava chamar e falava com ele.
27 Lúlúio bìo ɲun bṹn mɔ́n, ó o Poosiyuusi Fɛsituusi á zon o Felikisi lahó, á wó a kuvɛɛnɛɛre. O Felikisi wi ò o wɛɛ́ ɓa zúifùwa sĩa, ó o día a Poole ho kàsó yi.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.