Atos 23
Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs NTLH
1 Ó o Poole wã́a fá mí yìo ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà yi ò o bía: «Wàn zàwa, ĩ yi yí máa dè. Ĩnɛ́n ĩ bɛɛre zũ le ĩ bò le Dónbeenì yi sese á ɓueé ɓó ho zuia yi.»
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Á le *Dónbeenì yankarowà ɲúhṹso beenì Ananiasi nɔn le ɲii bìa dĩ̀n ɓó à Poole yi le ɓa vṹaa o ɲii.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Ká a Poole màhã́ bía nɔn wo yi: «Fo la lòn soró na ɓa khũunía. Le Dónbeenì á à vṹaa fo. Fo dĩ̀n ho làndá wán á kará wee cítíráa mi, à ũ màhã́ le ɓa vṹaa mi ká ho làndá ɲɔǹ ho mu.»
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Á bìa ɓó a Poole yi bía nɔn wo yi: «Cáa, yaa fo yàá wã́a wee là le Dónbeenì yankarowà ɲúhṹso beenì.»
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Ó o Poole bía: «Wàn zàwa, ĩ lá yí zũ ká a lée Dónbeenì yankarowà ɲúhṹso beenì. Bìo á ĩ màhã́ zũ le le Dónbeenì bíonì bía bìo kà: ‹Yí mì bín-kohó à lɛɛ́ mi nìpomu ɲúhṹso yi.›»
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 O Poole zũ mu le ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà sɔ̃́n-kéní lé ɓa *Sadusĩɛwa, ká ɓa sɔ̃́n-kéní lé ɓa *Farizĩɛwa, lé bṹn nɔn ó o bíaráa bìo kà pɔ̃́npɔ̃́n ɓa yahó: «Wàn zàwa, wàn maáwà lé ɓa Farizĩɛwa, á ĩnɛ́n mún lé o Farizĩɛ. Bìo á ĩ dó ĩ sĩi ɓa nì-hía vèeró bìo yi, lé bṹn nɔn ɓa wee cítíráa mi.»
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Bìo ó o bía hɔ̃́n bíoní so vó á ɓa Farizĩɛwa lè ɓa *Sadusĩɛwa wee kán mín, á ɓa khan, á sankaa mín lè hã kuio bìo ɲun.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Ɓa Sadusĩɛwa bán wee bío le nì-hía máa vèe. Le wáayi tonkarowà mía, á bè-vio ɓúi na yí dà máa mi mún mía. À ɓa Farizĩɛwa ɓɛ̀n tà bṹn ɓúenɓúen bìo.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Hã wãamakaa wee dé wán ká hã wà, á ho *làndá bìo zéenílowa na lè ɓa Farizĩɛwa lé le kuure á hĩ́nɔn pã́, á wee là mí hɛɛrè ká ɓa a bío: «Wa yí mɔn bè-kohó o nìi na kà yi. Mu ù wé bìo ɓúi zéenía míten là wo, tàá wáayi tonkaro ɓúi bía làa wo.»
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Le wã̀aníi wó herera dà fúaa ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso zã́na le ɓa hĩ́a lɛ̀ɛka a Poole. Ó o le mí dásíwá ɓúi lii fé o Poole ɓa zã̀amáa tĩ́ahṹ à zoráa ɓa dásíwá lún yi.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Mu zoǹ tĩ́nàahṹ, ó o Ɲúhṹso zéenía míten là a Poole á bía nɔn wo yi: «Hení ũ sĩi. Fo zéenía ĩ bìo ho Zeruzalɛɛmu yi hen, fo mún ko à ũ zéení ĩ bìo ho Oroomu yi.»
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Mu tá na lée tɔ̃n yìnbíi, á ɓa *zúifùwa lò. Ɓa dó mí ɲiní nɔn le Dónbeenì yi á le mí máa dí, á máa ɲu ká mí yí yú a Poole yí ɓó.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Bìa lò hã lìo mu á po nùpua ɓúará-ɲun.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ɓa wà vaá yú ɓa yankarowà ɲúnása lè ɓa ya-díwá á bía nɔn yi: «Wa dó wa ɲiní nɔn le Dónbeenì yi lè le sòobɛ́ɛ le wa máa dí, á máa ɲu ká wà yí yú a Poole yí ɓó.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Minɛ́n lè ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà ɓúenɓúen, mi wã́a fìo mu ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso cɔ̃́n le o bío le ɓa ɓua a Poole ɓuennáa mí cɔ̃́n, à wé le mí wi à mi wíoka loń o bìo yahó yi sese. Warɛ́n bán wã́a wíokaa waten vó dĩ̀n pan, á à ɓúe o ká a dĩǹ yí ɓueé dɔ̃n hen.»
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ká a Poole ɓàn hĩ́n-za màhã́ dĩ̀n ɲá hã lìo mu. Ó o wà zon ɓa dásíwá lún yi, á zoó bía mu nɔn o Poole yi.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ó o Poole von ɓa dásíwá ɲúhṹso nì-kéní, á ɓueé bía nɔn yi: «Bè là a yàrónza na kà varáa mí kuure ɲúhṹso cɔ̃́n. O bíonì wi làa wo.»
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Á wón fó a vannáa mí ɲúhṹso cɔ̃́n, ò o bía: «O kàsó nìi Poole le ĩ ɓua a yàrónza na kà ɓuennáa ũ cɔ̃́n, le o bíonì wi làa fo.»
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Á ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso fù a yàrónza níi yi, á ɓa khɛ̀ra vaá dĩ̀n ò o tùara a yi: «Lée webio á fo le fo ò bío á à na miì.»
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Á wón bía: «Ɓa zúifùwa wó lè ɲii dà-kéní à ɓa le mí ì fìo fo, à ho yíró, à ũ bío le ɓa ɓua a Poole à varáa ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà yahó, le lé bìo á ɓa wi ɓa wíoka loń o bìo yahó yi sese.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Ɛ̀ɛ yí ɲí mu. Ɓa ɓúi wíokaa míten vó, á wi ɓa párá wìi wo. Ɓa po nùpua ɓúará-ɲun. Ɓa dó mí ɲiní nɔn le Dónbeenì yi, á le mí máa dí, á máa ɲu ká mu yínɔń o Poole á ɓa yú ɓó. Ɓa wíokaa míten vó, á pan à ũnɛ́n lé yìa ɲii.»
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Á ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso henía mu nɔn o yàrónza mu yi le bìo ó o bía nɔn mí yi ò o yí bío le nùpue ɲí. Ò o día a ó o wà.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Bṹn mɔ́n á ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso von mí dásíwá ɲúnása nùwã ɲun á bía nɔn yi: «Mi ve ɓa dásíwá khĩá-ɲun à kúee mín wán, à bè ɓa cón-yòorowà ɓúará-tĩn làa pírú wán, à séení ɓa nùpua khĩá-ɲun na ɓuan hã cànɓúawá, à mi wíoka miten ho *Sezaaree varó bìo yi ho tĩ́nàahṹ lɛ́ɛ̀rèwa bìo dènú pã̀ahṹ.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Mi mún cà ɓa cúawa na mi ì lá là a Poole, à ɓua vaa dé o kuvɛɛnɛɛre Felikisi níi yi ká mi yí le dɛ̀ɛ ɓúi wé o.»
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Ò o túara hã bíoní na kà ho vũahṹ yi á nɔn ɓa yi:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 «Ĩnɛ́n Koloode Liziasi á wee tɛ̀ɛní ũnɛ́n Felikisi na lé o kuvɛɛnɛɛre yi.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Ɓa *zúifùwa lá wìira a nìi na kà, á lá wi ɓa ɓúe o. Ká ĩ zũna mu le o bìo sã̀ ho *Oroomu yi, á ĩnɛ́n dásíwá á kã̀nía wo.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Ĩ wi à ĩ zũń bìo nɔn ɓa zúifùwa wee koonínáa wo yi, lé bṹn á ĩ ɓuan wo vannáa ɓarɛ́n làndá tũ̀iá fɛɛrowà cɔ̃́n.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Á ĩ zũna le lé ɓarɛ́n kùrú làndá bìo á nɔn ɓa wee koonínáa wo yi, ká nùpue màhã́ yí dà máa bío le o wó khon ó o ko ò o ɓúe, tàá ò o dé ho kàsó yi.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Bṹn mɔ́n, á ɓa ɲà ĩ zeǹ wán le ɓa zúifùwa wee lè o wán, lé bṹn nɔn á ĩ dɛ̀ɛnía le ɓa ɓua a varáa ũ cɔ̃́n, à ĩ mún le bìa wee kooní a yi à ve o ũ cɔ̃́n.»
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Á ɓa dásíwá wó bìo ɓa ɲúhṹso bía nɔn ɓa yi. Ɓa fó a Poole ho tĩ́nàahṹ mu yi á ɓuan wàráa fúaa ho Ãntipatiriisi lóhó.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Mu tá na lée tɔ̃n, á ɓa dásíwá na wee varáka bĩnía ɓuara mí lún yi, à ɓa día bìa yòora ɓa cúawa á bán bò là a Poole.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Ɓa vaa dɛ̃ɛníi ho Sezaaree yi, á ɓa dó ho vũahṹ o kuvɛɛnɛɛre níi yi, à ɓa nɔn o Poole wo yi.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Ó o kuvɛɛnɛɛre kàránna ho ò o tùara a Poole yi le o wee lé ho kɔ̃hṹ yɛ́n yi? Ó o Poole bía: «Ĩ wee lé ho Silisii yi.» Bìo ó o zũna le o ló ho Silisii yi,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 ó o Felikisi bía nɔn wo yi: «Bìa wee kooní foǹ hĩ́a ɓueé dɔ̃n, á ĩ màhã́ à tùa foǹ.» Ò o nɔn le ɲii le ɓa dé o o *Heroode bɛ́ɛnì zĩ-beenì yi à pa yi.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.