Atos 23

Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ó o Poole wã́a fá mí yìo ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà yi ò o bía: «Wàn zàwa, ĩ yi yí máa dè. Ĩnɛ́n ĩ bɛɛre zũ le ĩ bò le Dónbeenì yi sese á ɓueé ɓó ho zuia yi.»
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Á le *Dónbeenì yankarowà ɲúhṹso beenì Ananiasi nɔn le ɲii bìa dĩ̀n ɓó à Poole yi le ɓa vṹaa o ɲii.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Ká a Poole màhã́ bía nɔn wo yi: «Fo la lòn soró na ɓa khũunía. Le Dónbeenì á à vṹaa fo. Fo dĩ̀n ho làndá wán á kará wee cítíráa mi, à ũ màhã́ le ɓa vṹaa mi ká ho làndá ɲɔǹ ho mu.»
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Á bìa ɓó a Poole yi bía nɔn wo yi: «Cáa, yaa fo yàá wã́a wee là le Dónbeenì yankarowà ɲúhṹso beenì.»
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Ó o Poole bía: «Wàn zàwa, ĩ lá yí zũ ká a lée Dónbeenì yankarowà ɲúhṹso beenì. Bìo á ĩ màhã́ zũ le le Dónbeenì bíonì bía bìo kà: ‹Yí mì bín-kohó à lɛɛ́ mi nìpomu ɲúhṹso yi.›»
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 O Poole zũ mu le ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà sɔ̃́n-kéní lé ɓa *Sadusĩɛwa, ká ɓa sɔ̃́n-kéní lé ɓa *Farizĩɛwa, lé bṹn nɔn ó o bíaráa bìo kà pɔ̃́npɔ̃́n ɓa yahó: «Wàn zàwa, wàn maáwà lé ɓa Farizĩɛwa, á ĩnɛ́n mún lé o Farizĩɛ. Bìo á ĩ dó ĩ sĩi ɓa nì-hía vèeró bìo yi, lé bṹn nɔn ɓa wee cítíráa mi.»
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Bìo ó o bía hɔ̃́n bíoní so vó á ɓa Farizĩɛwa lè ɓa *Sadusĩɛwa wee kán mín, á ɓa khan, á sankaa mín lè hã kuio bìo ɲun.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Ɓa Sadusĩɛwa bán wee bío le nì-hía máa vèe. Le wáayi tonkarowà mía, á bè-vio ɓúi na yí dà máa mi mún mía. À ɓa Farizĩɛwa ɓɛ̀n tà bṹn ɓúenɓúen bìo.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Hã wãamakaa wee dé wán ká hã wà, á ho *làndá bìo zéenílowa na lè ɓa Farizĩɛwa lé le kuure á hĩ́nɔn pã́, á wee là mí hɛɛrè ká ɓa a bío: «Wa yí mɔn bè-kohó o nìi na kà yi. Mu ù wé bìo ɓúi zéenía míten là wo, tàá wáayi tonkaro ɓúi bía làa wo.»
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Le wã̀aníi wó herera dà fúaa ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso zã́na le ɓa hĩ́a lɛ̀ɛka a Poole. Ó o le mí dásíwá ɓúi lii fé o Poole ɓa zã̀amáa tĩ́ahṹ à zoráa ɓa dásíwá lún yi.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Mu zoǹ tĩ́nàahṹ, ó o Ɲúhṹso zéenía míten là a Poole á bía nɔn wo yi: «Hení ũ sĩi. Fo zéenía ĩ bìo ho Zeruzalɛɛmu yi hen, fo mún ko à ũ zéení ĩ bìo ho Oroomu yi.»
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Mu tá na lée tɔ̃n yìnbíi, á ɓa *zúifùwa lò. Ɓa dó mí ɲiní nɔn le Dónbeenì yi á le mí máa dí, á máa ɲu ká mí yí yú a Poole yí ɓó.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Bìa lò hã lìo mu á po nùpua ɓúará-ɲun.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Ɓa wà vaá yú ɓa yankarowà ɲúnása lè ɓa ya-díwá á bía nɔn yi: «Wa dó wa ɲiní nɔn le Dónbeenì yi lè le sòobɛ́ɛ le wa máa dí, á máa ɲu ká wà yí yú a Poole yí ɓó.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Minɛ́n lè ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà ɓúenɓúen, mi wã́a fìo mu ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso cɔ̃́n le o bío le ɓa ɓua a Poole ɓuennáa mí cɔ̃́n, à wé le mí wi à mi wíoka loń o bìo yahó yi sese. Warɛ́n bán wã́a wíokaa waten vó dĩ̀n pan, á à ɓúe o ká a dĩǹ yí ɓueé dɔ̃n hen.»
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Ká a Poole ɓàn hĩ́n-za màhã́ dĩ̀n ɲá hã lìo mu. Ó o wà zon ɓa dásíwá lún yi, á zoó bía mu nɔn o Poole yi.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Ó o Poole von ɓa dásíwá ɲúhṹso nì-kéní, á ɓueé bía nɔn yi: «Bè là a yàrónza na kà varáa mí kuure ɲúhṹso cɔ̃́n. O bíonì wi làa wo.»
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Á wón fó a vannáa mí ɲúhṹso cɔ̃́n, ò o bía: «O kàsó nìi Poole le ĩ ɓua a yàrónza na kà ɓuennáa ũ cɔ̃́n, le o bíonì wi làa fo.»
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Á ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso fù a yàrónza níi yi, á ɓa khɛ̀ra vaá dĩ̀n ò o tùara a yi: «Lée webio á fo le fo ò bío á à na miì.»
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Á wón bía: «Ɓa zúifùwa wó lè ɲii dà-kéní à ɓa le mí ì fìo fo, à ho yíró, à ũ bío le ɓa ɓua a Poole à varáa ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà yahó, le lé bìo á ɓa wi ɓa wíoka loń o bìo yahó yi sese.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Ɛ̀ɛ yí ɲí mu. Ɓa ɓúi wíokaa míten vó, á wi ɓa párá wìi wo. Ɓa po nùpua ɓúará-ɲun. Ɓa dó mí ɲiní nɔn le Dónbeenì yi, á le mí máa dí, á máa ɲu ká mu yínɔń o Poole á ɓa yú ɓó. Ɓa wíokaa míten vó, á pan à ũnɛ́n lé yìa ɲii.»
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Á ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso henía mu nɔn o yàrónza mu yi le bìo ó o bía nɔn mí yi ò o yí bío le nùpue ɲí. Ò o día a ó o wà.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Bṹn mɔ́n á ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso von mí dásíwá ɲúnása nùwã ɲun á bía nɔn yi: «Mi ve ɓa dásíwá khĩá-ɲun à kúee mín wán, à bè ɓa cón-yòorowà ɓúará-tĩn làa pírú wán, à séení ɓa nùpua khĩá-ɲun na ɓuan hã cànɓúawá, à mi wíoka miten ho *Sezaaree varó bìo yi ho tĩ́nàahṹ lɛ́ɛ̀rèwa bìo dènú pã̀ahṹ.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Mi mún cà ɓa cúawa na mi ì lá là a Poole, à ɓua vaa dé o kuvɛɛnɛɛre Felikisi níi yi ká mi yí le dɛ̀ɛ ɓúi wé o.»
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Ò o túara hã bíoní na kà ho vũahṹ yi á nɔn ɓa yi:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 «Ĩnɛ́n Koloode Liziasi á wee tɛ̀ɛní ũnɛ́n Felikisi na lé o kuvɛɛnɛɛre yi.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Ɓa *zúifùwa lá wìira a nìi na kà, á lá wi ɓa ɓúe o. Ká ĩ zũna mu le o bìo sã̀ ho *Oroomu yi, á ĩnɛ́n dásíwá á kã̀nía wo.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Ĩ wi à ĩ zũń bìo nɔn ɓa zúifùwa wee koonínáa wo yi, lé bṹn á ĩ ɓuan wo vannáa ɓarɛ́n làndá tũ̀iá fɛɛrowà cɔ̃́n.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Á ĩ zũna le lé ɓarɛ́n kùrú làndá bìo á nɔn ɓa wee koonínáa wo yi, ká nùpue màhã́ yí dà máa bío le o wó khon ó o ko ò o ɓúe, tàá ò o dé ho kàsó yi.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Bṹn mɔ́n, á ɓa ɲà ĩ zeǹ wán le ɓa zúifùwa wee lè o wán, lé bṹn nɔn á ĩ dɛ̀ɛnía le ɓa ɓua a varáa ũ cɔ̃́n, à ĩ mún le bìa wee kooní a yi à ve o ũ cɔ̃́n.»
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Á ɓa dásíwá wó bìo ɓa ɲúhṹso bía nɔn ɓa yi. Ɓa fó a Poole ho tĩ́nàahṹ mu yi á ɓuan wàráa fúaa ho Ãntipatiriisi lóhó.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Mu tá na lée tɔ̃n, á ɓa dásíwá na wee varáka bĩnía ɓuara mí lún yi, à ɓa día bìa yòora ɓa cúawa á bán bò là a Poole.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Ɓa vaa dɛ̃ɛníi ho Sezaaree yi, á ɓa dó ho vũahṹ o kuvɛɛnɛɛre níi yi, à ɓa nɔn o Poole wo yi.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Ó o kuvɛɛnɛɛre kàránna ho ò o tùara a Poole yi le o wee lé ho kɔ̃hṹ yɛ́n yi? Ó o Poole bía: «Ĩ wee lé ho Silisii yi.» Bìo ó o zũna le o ló ho Silisii yi,
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 ó o Felikisi bía nɔn wo yi: «Bìa wee kooní foǹ hĩ́a ɓueé dɔ̃n, á ĩ màhã́ à tùa foǹ.» Ò o nɔn le ɲii le ɓa dé o o *Heroode bɛ́ɛnì zĩ-beenì yi à pa yi.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.