Atos 23

Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ó o Poole wã́a fá mí yìo ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà yi ò o bía: «Wàn zàwa, ĩ yi yí máa dè. Ĩnɛ́n ĩ bɛɛre zũ le ĩ bò le Dónbeenì yi sese á ɓueé ɓó ho zuia yi.»
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Á le *Dónbeenì yankarowà ɲúhṹso beenì Ananiasi nɔn le ɲii bìa dĩ̀n ɓó à Poole yi le ɓa vṹaa o ɲii.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Ká a Poole màhã́ bía nɔn wo yi: «Fo la lòn soró na ɓa khũunía. Le Dónbeenì á à vṹaa fo. Fo dĩ̀n ho làndá wán á kará wee cítíráa mi, à ũ màhã́ le ɓa vṹaa mi ká ho làndá ɲɔǹ ho mu.»
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Á bìa ɓó a Poole yi bía nɔn wo yi: «Cáa, yaa fo yàá wã́a wee là le Dónbeenì yankarowà ɲúhṹso beenì.»
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Ó o Poole bía: «Wàn zàwa, ĩ lá yí zũ ká a lée Dónbeenì yankarowà ɲúhṹso beenì. Bìo á ĩ màhã́ zũ le le Dónbeenì bíonì bía bìo kà: ‹Yí mì bín-kohó à lɛɛ́ mi nìpomu ɲúhṹso yi.›»
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 O Poole zũ mu le ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà sɔ̃́n-kéní lé ɓa *Sadusĩɛwa, ká ɓa sɔ̃́n-kéní lé ɓa *Farizĩɛwa, lé bṹn nɔn ó o bíaráa bìo kà pɔ̃́npɔ̃́n ɓa yahó: «Wàn zàwa, wàn maáwà lé ɓa Farizĩɛwa, á ĩnɛ́n mún lé o Farizĩɛ. Bìo á ĩ dó ĩ sĩi ɓa nì-hía vèeró bìo yi, lé bṹn nɔn ɓa wee cítíráa mi.»
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Bìo ó o bía hɔ̃́n bíoní so vó á ɓa Farizĩɛwa lè ɓa *Sadusĩɛwa wee kán mín, á ɓa khan, á sankaa mín lè hã kuio bìo ɲun.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Ɓa Sadusĩɛwa bán wee bío le nì-hía máa vèe. Le wáayi tonkarowà mía, á bè-vio ɓúi na yí dà máa mi mún mía. À ɓa Farizĩɛwa ɓɛ̀n tà bṹn ɓúenɓúen bìo.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Hã wãamakaa wee dé wán ká hã wà, á ho *làndá bìo zéenílowa na lè ɓa Farizĩɛwa lé le kuure á hĩ́nɔn pã́, á wee là mí hɛɛrè ká ɓa a bío: «Wa yí mɔn bè-kohó o nìi na kà yi. Mu ù wé bìo ɓúi zéenía míten là wo, tàá wáayi tonkaro ɓúi bía làa wo.»
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Le wã̀aníi wó herera dà fúaa ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso zã́na le ɓa hĩ́a lɛ̀ɛka a Poole. Ó o le mí dásíwá ɓúi lii fé o Poole ɓa zã̀amáa tĩ́ahṹ à zoráa ɓa dásíwá lún yi.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Mu zoǹ tĩ́nàahṹ, ó o Ɲúhṹso zéenía míten là a Poole á bía nɔn wo yi: «Hení ũ sĩi. Fo zéenía ĩ bìo ho Zeruzalɛɛmu yi hen, fo mún ko à ũ zéení ĩ bìo ho Oroomu yi.»
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Mu tá na lée tɔ̃n yìnbíi, á ɓa *zúifùwa lò. Ɓa dó mí ɲiní nɔn le Dónbeenì yi á le mí máa dí, á máa ɲu ká mí yí yú a Poole yí ɓó.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Bìa lò hã lìo mu á po nùpua ɓúará-ɲun.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Ɓa wà vaá yú ɓa yankarowà ɲúnása lè ɓa ya-díwá á bía nɔn yi: «Wa dó wa ɲiní nɔn le Dónbeenì yi lè le sòobɛ́ɛ le wa máa dí, á máa ɲu ká wà yí yú a Poole yí ɓó.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Minɛ́n lè ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà ɓúenɓúen, mi wã́a fìo mu ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso cɔ̃́n le o bío le ɓa ɓua a Poole ɓuennáa mí cɔ̃́n, à wé le mí wi à mi wíoka loń o bìo yahó yi sese. Warɛ́n bán wã́a wíokaa waten vó dĩ̀n pan, á à ɓúe o ká a dĩǹ yí ɓueé dɔ̃n hen.»
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Ká a Poole ɓàn hĩ́n-za màhã́ dĩ̀n ɲá hã lìo mu. Ó o wà zon ɓa dásíwá lún yi, á zoó bía mu nɔn o Poole yi.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ó o Poole von ɓa dásíwá ɲúhṹso nì-kéní, á ɓueé bía nɔn yi: «Bè là a yàrónza na kà varáa mí kuure ɲúhṹso cɔ̃́n. O bíonì wi làa wo.»
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Á wón fó a vannáa mí ɲúhṹso cɔ̃́n, ò o bía: «O kàsó nìi Poole le ĩ ɓua a yàrónza na kà ɓuennáa ũ cɔ̃́n, le o bíonì wi làa fo.»
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Á ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso fù a yàrónza níi yi, á ɓa khɛ̀ra vaá dĩ̀n ò o tùara a yi: «Lée webio á fo le fo ò bío á à na miì.»
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Á wón bía: «Ɓa zúifùwa wó lè ɲii dà-kéní à ɓa le mí ì fìo fo, à ho yíró, à ũ bío le ɓa ɓua a Poole à varáa ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà yahó, le lé bìo á ɓa wi ɓa wíoka loń o bìo yahó yi sese.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Ɛ̀ɛ yí ɲí mu. Ɓa ɓúi wíokaa míten vó, á wi ɓa párá wìi wo. Ɓa po nùpua ɓúará-ɲun. Ɓa dó mí ɲiní nɔn le Dónbeenì yi, á le mí máa dí, á máa ɲu ká mu yínɔń o Poole á ɓa yú ɓó. Ɓa wíokaa míten vó, á pan à ũnɛ́n lé yìa ɲii.»
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Á ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso henía mu nɔn o yàrónza mu yi le bìo ó o bía nɔn mí yi ò o yí bío le nùpue ɲí. Ò o día a ó o wà.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Bṹn mɔ́n á ɓa dásíwá kuure ɲúhṹso von mí dásíwá ɲúnása nùwã ɲun á bía nɔn yi: «Mi ve ɓa dásíwá khĩá-ɲun à kúee mín wán, à bè ɓa cón-yòorowà ɓúará-tĩn làa pírú wán, à séení ɓa nùpua khĩá-ɲun na ɓuan hã cànɓúawá, à mi wíoka miten ho *Sezaaree varó bìo yi ho tĩ́nàahṹ lɛ́ɛ̀rèwa bìo dènú pã̀ahṹ.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Mi mún cà ɓa cúawa na mi ì lá là a Poole, à ɓua vaa dé o kuvɛɛnɛɛre Felikisi níi yi ká mi yí le dɛ̀ɛ ɓúi wé o.»
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Ò o túara hã bíoní na kà ho vũahṹ yi á nɔn ɓa yi:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 «Ĩnɛ́n Koloode Liziasi á wee tɛ̀ɛní ũnɛ́n Felikisi na lé o kuvɛɛnɛɛre yi.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Ɓa *zúifùwa lá wìira a nìi na kà, á lá wi ɓa ɓúe o. Ká ĩ zũna mu le o bìo sã̀ ho *Oroomu yi, á ĩnɛ́n dásíwá á kã̀nía wo.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Ĩ wi à ĩ zũń bìo nɔn ɓa zúifùwa wee koonínáa wo yi, lé bṹn á ĩ ɓuan wo vannáa ɓarɛ́n làndá tũ̀iá fɛɛrowà cɔ̃́n.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Á ĩ zũna le lé ɓarɛ́n kùrú làndá bìo á nɔn ɓa wee koonínáa wo yi, ká nùpue màhã́ yí dà máa bío le o wó khon ó o ko ò o ɓúe, tàá ò o dé ho kàsó yi.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Bṹn mɔ́n, á ɓa ɲà ĩ zeǹ wán le ɓa zúifùwa wee lè o wán, lé bṹn nɔn á ĩ dɛ̀ɛnía le ɓa ɓua a varáa ũ cɔ̃́n, à ĩ mún le bìa wee kooní a yi à ve o ũ cɔ̃́n.»
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Á ɓa dásíwá wó bìo ɓa ɲúhṹso bía nɔn ɓa yi. Ɓa fó a Poole ho tĩ́nàahṹ mu yi á ɓuan wàráa fúaa ho Ãntipatiriisi lóhó.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Mu tá na lée tɔ̃n, á ɓa dásíwá na wee varáka bĩnía ɓuara mí lún yi, à ɓa día bìa yòora ɓa cúawa á bán bò là a Poole.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Ɓa vaa dɛ̃ɛníi ho Sezaaree yi, á ɓa dó ho vũahṹ o kuvɛɛnɛɛre níi yi, à ɓa nɔn o Poole wo yi.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Ó o kuvɛɛnɛɛre kàránna ho ò o tùara a Poole yi le o wee lé ho kɔ̃hṹ yɛ́n yi? Ó o Poole bía: «Ĩ wee lé ho Silisii yi.» Bìo ó o zũna le o ló ho Silisii yi,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 ó o Felikisi bía nɔn wo yi: «Bìa wee kooní foǹ hĩ́a ɓueé dɔ̃n, á ĩ màhã́ à tùa foǹ.» Ò o nɔn le ɲii le ɓa dé o o *Heroode bɛ́ɛnì zĩ-beenì yi à pa yi.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.