Apocalipse 11
Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs ARIB
1 Ó o ɓúi nɔn le kã́anì na ɓa wee mɔ̀nzã́ lè mu bìo miì, ò o bía làa mi: «Vaa mɔ̀nzã́ le *Dónbeenì zĩ-beenì, à mɔ̀nzã́ ho *ã́nsã́n cĩ̀íníi dɛ̀ɛ. Ɓa nùpua na wi le Dónbeenì zĩ-beenì mu yi á wee ɓùaaní le, á ũ mì à zũń ɲii.
1 Foi-me dada uma cana semelhante a uma vara; e foi-me dito: Levanta-te, mede o santuário de Deus, e o altar, e os que nele adoram.
2 Ká le zĩ-beenì mu ɓàn lún á ũ yí mɔ̀nzã́. Hón día nɔn bìa yí zũ le Dónbeenì yi. Ɓa à yonka ho lóhó na bìo sã̀ le Dónbeenì yi hã pĩina ɓúará-ɲun làa bìo ɲun yi.
2 Mas deixa o átrio que está fora do santuário, e não o meças; porque foi dado aos gentios; e eles pisarão a cidade santa por quarenta e dois meses.
3 Ɓa nùwã ɲun na wee mì ho tũ̀iá ĩ ɲii á ĩ ì tonka à ɓa ɓueé fɛɛ ĩ ɲi-cúa. Ɓa à zĩ́ hã sĩ̀a na wee zéení le mu yúmú wó ɓa wán á à fɛɛráa ĩ ɲi-cúa mu hã wizooní khĩá-pírú ɲun làa ɓúará-tĩn yi.»
3 E concederei às minhas duas testemunhas que, vestidas de saco, profetizem por mil duzentos e sessenta dias.
4 Bán nùwã ɲun so lé hã Oliivewa vĩ̀nsĩ̀a bìo ɲun lè hã fĩ̀ntã́-cúaawa bìo ɲun, hĩ̀a bìo bía hàánì. Ɓa dĩ̀n o Ɲúhṹso na wi ho dĩ́míɲá ɓúenɓúen ɲúhṹ wán yahó.
4 Estas são as duas oliveiras e os dois candeeiros que estão diante do Senhor da terra.
5 Ká a ɓúi le mí ì wé ɓa làa bè-kohó, á ho dɔ̃hṹ ù lé lè ɓa ɲiní lée cĩ̀í ɓa zúkúsa á à ɓúe. Lé kà síi á yìa le mí ì wé ɓa làa bè-kohó á à híráa.
5 E, se alguém lhes quiser fazer mal, das suas bocas sairá fogo e devorará os seus inimigos; pois se alguém lhes quiser fazer mal, importa que assim seja morto.
6 Ɓa yú ho pànká á à hèráa ho viohó á ho máa tè, pã̀ahṹ na ɓa wee fɛɛ le Dónbeenì ɲi-cúa yi. Ɓa dà à yèrèmá mu ɲumu á mu ù wé le cãni. Ɓa dà à wé á mu bè-sũmáa lè mí sìíwà wé è sá ho dĩ́míɲá yi túntún ho pã̀ahṹ na sĩ ɓa yi.
6 Elas têm poder para fechar o céu, para que não chova durante os dias da sua profecia; e têm poder sobre as águas para convertê-las em sangue, e para ferir a terra com toda sorte de pragas, quantas vezes quiserem.
7 Ká hã ɲi-cúa na ɓa ko ɓa fɛɛ á fɛɛra vó, ó o yìa ɓúi á à lé ho kɔ̃hṹ na nàyiló ɲii mía yi á lée fi làa ba. O ò dàń ɓa, á à ɓúe ɓa.
7 E, quando acabarem o seu testemunho, a besta que sobe do abismo lhes fará guerra e as vencerá e matará.
8 Á ɓa nì-hínmu ɓa à kúia ɓa nùpua fèmínló lahó yi, ho ló-beenì na ɓa ɓúaa ɓa Ɲúhṹso yi ho *kùrùwá wán á ɓó. Ho ló-beenì mu yèn-wàahṹ ɓa le *Sodɔɔmu tàá *Ezipite.
8 E jazerão os seus corpos na praça da grande cidade, que espiritualmente se chama Sodoma e Egito, onde também o seu Senhor foi crucificado.
9 Ɓa nùpua na ló ho dĩ́míɲá kãna nùpua lè mí sìíwà ɓúenɓúen yi, hàrí ɓa wé lùe lée lùe, hàrí ɓa bío bíonì lée bíonì, tĩ́ahṹ á ɓueé dĩ̀n á à loń ɓa nùwã ɲun mu nì-hínmu hã wizooní bìo tĩn lè mí canko yi, á à pĩ́ le ɓa máa nùu.
9 Homens de vários povos, e tribos e línguas, e nações verão os seus corpos por três dias e meio, e não permitirão que sejam sepultados.
10 Ɓa nùpua na ho dĩ́míɲá yi sĩa á à wa bìo ɓa húrun bìo yi. Ɓa à dí mu sã́nú á à hã mín lè mu bìo, lé bìo ɓa ɲi-cúa fɛɛrowà nùwã ɲun mu á beéraráa ɓa lò làa sòobɛ́ɛ.
10 E os que habitam sobre a terra se regozijarão sobre eles, e se alegrarão; e mandarão presentes uns aos outros, porquanto estes dois profetas atormentaram os que habitam sobre a terra.
11 Ká hã wizooní bìo tĩn lè mí canko mu khĩína, á le Dónbeenì kúaa mí sɔ̃nsãmu na wee na le mukãnì ɓa yi á ɓa vèera hĩ́nɔn. Á bìa mu wó yìo yi ɓúenɓúen zã́na làa sòobɛ́ɛ.
11 E depois daqueles três dias e meio o espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles, e puseram-se sobre seus pés, e caiu grande temor sobre os que os viram.
12 Á ɓa nùwã ɲun mu ɲá tãmu ɓúi sã pɔ̃́npɔ̃́n ho wáayi à mu wee bío làa ba: «Mi ɓuee yòo hen.» Á ɓa hĩ́nɔn yòó wà hã dùndúio wán ká ɓa zúkúsa dĩ̀n wee loń.
12 E ouviram uma grande voz do céu, que lhes dizia: Subi para cá. E subiram ao céu em uma nuvem; e os seus inimigos os viram.
13 Ho pɔ̃̀n-kéní mu yi à bṹn ho tá dèkío lè mí pànká, á fù ho lóhó sankanɔ̀n cúa-pírú níi. Nùpua na húrun mu yi lée muaaseé hèɲun. Bìa fera yí húrun bán zɔ̃́nkaa, á ɓa ɓùaanía le Dónbeenì na wi ho wáayi.
13 E naquela hora houve um grande terremoto, e caiu a décima parte da cidade, e no terremoto foram mortos sete mil homens; e os demais ficaram atemorizados, e deram glória ao Deus do céu.
14 Ho cúa-ɲun níi yéréké khĩína, á hen làa cĩ́inú ká ho cúa-tĩn níi ì ɓuen.
14 É passado o segundo ai; eis que cedo vem o terceiro.
15 Ó o hèɲun níi tonkaro wã́ mí bũaanì, á tãmu cɛ̀rɛ̀ɛ bía pɔ̃́npɔ̃́n ho wáayi:
15 E tocou o sétimo anjo a sua trombeta, e houve no céu grandes vozes, que diziam: O reino do mundo passou a ser de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Á ɓa nì-kĩ́a ɓóní làa nùwã náa na kará mí bá-zàmu kanmúiní wán le Dónbeenì yahó á lií ɓúrá à ɓa wee ɓùaaní le Dónbeenì
16 E os vinte e quatro anciãos, que estão assentados em seus tronos diante de Deus, prostraram-se sobre seus rostos e adoraram a Deus,
17 ká ɓa à bío:
17 dizendo: Graças te damos, Senhor Deus Todo-Poderoso, que és, e que eras, porque tens tomado o teu grande poder, e começaste a reinar.
18 Ho dĩ́míɲá kãna nùpua sĩa cã̀ foǹ,
18 Iraram-se, na verdade, as nações; então veio a tua ira, e o tempo de serem julgados os mortos, e o tempo de dares recompensa aos teus servos, os profetas, e aos santos, e aos que temem o teu nome, a pequenos e a grandes, e o tempo de destruíres os que destroem a terra.
19 Bìo ɓa bía vó, á le *Dónbeenì zĩ-beenì na wi ho wáayi ɲii hɛ́ra. Á le páaníi ɓonkonì día wee mi. Á ho viohó ɲuiíkaa á nàmakaa. Ho tá dèkío lè mí pànká á ho viohó mànàayio tò cɛ̀rɛ̀ɛ.
19 Abriu-se o santuário de Deus que está no céu, e no seu santuário foi vista a arca do seu pacto; e houve relâmpagos, vozes e trovões, e terremoto e grande saraivada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.